Habemus Patriarcham IV IX MMXXVI

Cytat:

Umiłowani w Chrystusie Bracia i Siostry,

po krótkim, lecz burzliwym pontyfikacie Stefana II, który jak haniebnie żył - tak i haniebnie zmarł, w tajemniczy sposób Duch Święty oświecił kardynałów, a ci wybrali na Tron Pawłowy skromnego i niegodnego pracownika Winnicy Pańskiej. Niezbadane są wyroki Bożej Opatrzności, ale trzeba jej ufać, wszak wybór ten postrzegam jako znak od Opatrzności, że musimy kontynuować nasze wieloletnie dzieło i dlatego będziemy je kontynuowali.

Od wielu już lat działamy dla dobra Patrymonium św. Pawła. Nie zawsze było to dostrzegane. Dzieło naszego życia, moja... nasza walka, nie zawsze była też doceniana. Czasem wręcz wyśmiewana, opluwana i skazywana na sromotę porażki. Wszystkie te razy przyjmowaliśmy w duchu pokornej wiary. Bóg dzieło tego życia prowadzi jednak do dzisiaj. Ci zaś, którzy wówczas próbowali je zniszczyć, sami obrócili się w proch. Wierzymy też, że działaliśmy i działamy zgodnie z wolą Wszechmocnego Stwórcy: gdy zwalczaliśmy, czy też zwalczamy wrogów, osłaniamy dzieło Naszego Pana. Wrogowie nasi działali nie tylko personalnie, atakując Guliano Montiniego, lecz nadto zwalczali samego Boga, gdy tworząc wzajemne kręgi adoracji, cześć oddawali sobie i rzeczom stworzonym, a nie Bogu Samemu, Najwyższemu. Nasze uczucia zawsze wiodły nas jednak do naszego Pana i Zbawcy, w którym dostrzegamy wielkiego wojownika, z którego czerpaliśmy wzór i inspirację, stąd i niekiedy za takiego byliśmy postrzegani. Zawsze jednak walczyliśmy w imię prawdy i sprawiedliwości, stając się współpracownikami prawdy. Ta zaś była, jest i będzie bolesna, wszak Chrystus - Prawda wiedzie nas ku krzyżowi, który jest trudny i ciężki.

Nieprzypadkowe jest też imię, które obraliśmy. Ferdynand oznacza bowiem śmiałego obrońcę i odważnego podróżnika. Chcielibyśmy bowiem dokończyć to wspomniane dzieło walki i obrony Świętego Patrymonium. Czy wszyscy wrogowie przeminęli? Niestety nie, dlatego skończyć się więc muszą wszelkie zdradzieckie szajki i niecne układy, które pogrążają nasz lud w bagnie narcystycznego kultu własnego. Trzeba nam, umiłowani, obronić nasz Rotryjski, Święty, Jeden i Apostolski Kościół, który w mikroświecie stał się jakby yoyonacją! W jednym z kazań przed tym konklawe powiedzieliśmy: "niech drży wszelkie ptactwo, co własne gniazdo kala". Słowa te podtrzymujemy i z całą stanowczością powtarzamy: "niech drżą!" Doprowadzić bowiem musimy - MY I WY - do oczyszczenia naszego środowiska, do wyjaśnienia historycznych zaszłości, do ukarania winnych splugawienia Rotrii, do zamknięcia bolesnych kart historii i rozpoczęcia nowego porządku i wielkiego resetu.

Ponawiamy też apel naszego poprzednika Stefana II, który po swoim wyborze powiedział:

Cytat:Wzywamy też wszystkich „starych Rotrów” - tych, którzy są na emeryturze i tych, którzy zniknęli w świecie czy to realnym, czy wirtualnym.

Wróćcie do macierzy! Dołączcie do naszej śmiałej podróży! Pracujmy wspólnie nie tyle dla siebie i własnej chwały, ale dla Rotrii i jej przyszłych pokoleń. Możemy wspólnie stworzyć wielkie dzieło i przywrócić czasy świetności Państwa Kościelnego.

Niech zrealizują się nasze dawne wspólne ideały. Niech nad Rotrią na nowo pojawi się tęcza przymierza pokoju i równości. Niech dokonują się w Rotrii ideały apostolskie, gdy wszystko było wspólne, gdy w centrum uwagi stoją uciśnieni - ubodzy i maluczcy tego świata, gdy jakakolwiek chciwość władzy i bogactwa była surowo piętnowana. Niech nam w tym wspomoże Bóg! On jest z nami i wśród różnych burz nigdy nas nie opuścił.

Sancti Apostoli Petrus et Paulus,
de quorum potestate et auctoritate confudimus,
ipsi intercedat pro nobis ad Dominum.
Et benedictio Dei omnipotentis: + Patris + et Filii + et Spiritus Sancti
descendat super vos et maneat semper.