(18.08.2026, 15:31:03)Albert Orański napisał(a): Wasza Eminencjo Wielki Inkwizytorze,

Istotnie z chęcią odniosę się do słów Eminencji Dredera, lecz pozwolę sobie sięgnąć dalej, niż do ostatniej wypowiedzi, gdyż uważam, że pewne kwestie wymagają sprostowania. Po kolei:

(17.08.2026, 22:06:25)Mikołaj Dreder napisał(a): Zarówno pontyfikat antypatriarchy Klemensa III i Aleksandra IV wyrosły ze zmanipulowanych wyborów, chociażby elekcja decydującym głosem, za pomocą przechwyconego konta Alessandro Farnese, którego dokonał Kosma Medyceusz.

Nic mi nie wiadomo o fałszerstwie, lecz nie jestem w stanie mu zaprzeczyć - w tamtym czasie nie byłem adminem, a później tego nie weryfikowałem, ani o tym z nikim nie rozmawiałem. Niemniej jednak jeśli nawet wybór Klemensa był zmanipulowany, to nie powtórzyło się to w przypadku Aleksandra IV - jego wybrało kolegium kardynalskie w konklawe, w którym Farnese nie zasiadał. 

(17.08.2026, 22:06:25)Mikołaj Dreder napisał(a): Obaj antypatriarchowie zostali również wybrani w quasi-konklawe soborowym, co samo w sobie godzi w powagę konklawe, gdzie głosować mógł każdy z duchownych, jak również to wszystko było jawne.

Tylko Klemens III i to z istotnego powodu - bo nie było wówczas kolegium kardynalskiego. Aleksander IV (ja) został wybrany przez kolegium kardynalskie, którego członkiem jednak wówczas nie byłem.

Wybrany w „powszechnym konklawe” przez elektorów został Aleksander IV (Farnese) - nikt z tego powodu nie kwestionuje jednak tej elekcji.

(17.08.2026, 22:06:25)Mikołaj Dreder napisał(a): Osią konfliktu były prywatne porachunki Alberta Orańskiego i Wawrzyńca Medyceusza, mające swoje źródło w czasach pontyfikatu Aleksandra III, gdzie to Albert - wtedy jako członek rodu de Medici, chciał zostać Patriarchą.

Nigdy nie należałem do rodu de Medici. W poprzednim wcieleniu nosiłem imię Michael Markosigos apo Zep. Gdybym istotnie był wówczas Medyceuszem to prawdopodobnie bez problemu zostałbym Patriarchą.

(17.08.2026, 22:06:25)Mikołaj Dreder napisał(a): Dodatkowy cień na genezę rewolucji październikowej rzuca fakt, że obaj panowie nie stronili od kloningu i obaj mają liczne przypadki kloningu udowodnione i potwierdzone w tamtych czasach). 

Nic nie wiem o tym, bym miał liczne przypadki kloningu. Jedynym moim klonem dawno temu był Belmonte, jako „agent wywiadu niderlandzkiego”. Postać ta służyła wyłącznie realizowaniu polityki rządu niderlandzkiego, a więc osłabianiu pozycji patriarchy i jego świty poprzez budowanie opozycji w Rotrii. Po rewolucji październikowej ten awatar został przeze mnie bezpowrotnie porzucony.

Zrównywanie mnie w tym miejscu z Lorenzo, który miał po kilka klonów w jednym państwie, funkcjonujących równolegle jest sporym nadużyciem.

(06.08.2026, 23:51:26)Mikołaj Dreder napisał(a): Okoliczności elekcji Benedykta I są zgoła inne, od okoliczności wyboru Klemensa III oraz Aleksandra IV. Przede wszystkim sam wybór Benedykta I odbył się w formie tradycyjnego konklawe, gdzie elektrami byli kardynałowie Kościoła Rotryjskiego, a nie całe gremium duchownych.

Kardynałów mianowanych przez Klemensa III i Aleksandra IV.

(07.08.2026, 08:47:52)Mikołaj Dreder napisał(a):

(06.08.2026, 23:55:26)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): czy kardynałowie elektorzy, którzy obrali Waszą Eminencję na Złoty Tron jako Benedykta I, byli nominatami z rąk Klemensa III i/lub Aleksandra IV?

Nie wszyscy, chociażby Kosma był nominatem z czasów prehistorycznej II Rotrii. 

Kosma zrezygnował z kapelusza na konsystorzu kreacyjnym Ottona Kenta w lutym 2013 roku wraz ze mną (wówczas Michaelem apo Zep) oraz Markosem apo Zep. Kapelusz otrzymał ponownie od Aleksandra IV (mnie) w 2015 roku.

(17.08.2026, 22:06:25)Mikołaj Dreder napisał(a): W czasie, gdy zasiadałem na Tronie Pawłowym jako Benedykt I, Państwo Kościelne korzystało z gościnności Niderlandów, które udostępniało nam przestrzeń na swoim forum, aby rozbite państwo mogło się jakkolwiek zorganizować. Administratorem tamtego forum był Albert Orański, który za pośrednictwem GaduGadu poinformował mnie, że "dla dobra wszystkim musimy to zakończyć i ogłosił moją śmierć", jednocześnie uniemożliwiając mi dostęp do forum, banując moje konto. W związku z tym, nie mogłem wydać żadnej decyzji, a cały naród uwierzył w to i Kościół Rotryjski pogrążył się w żałobie oraz nastał okres sede vacante. Tak właśnie zakończył się pontyfikat Benedykta I, uznawanego później za antypatriarchę. Na szczęście w swej mądrości, Patriarcha Piotr, sprawiedliwie uznał mnie prawowitym Patriarchą Rotrii i wykluczył ze wstydliwego grona antypatriarchów rotryjskich. 

Istotnie tak było, wyjaśniam dlaczego.

Pod koniec 2015 roku Kościół Rotryjski był wydmuszką i cieniem dawnej chwały. Po latach widzę, że przeniesienie Rotrii na wspólne forum z Niderlandami było kardynalnym błędem, sprowadzającym Rotrię do poziomu lokalnego kościoła i marginalnego wyznania.

Oprócz Kościoła Rotryjskiego, który przez obecność na forum Niderlandów zaczął być marginalizowany i nazywany Kościołem Rotryjskim obediencji niderlandzkiej istniał również Kościół Galicyjski, który uzurpował sobie nazwę Kościoła Rotryjskiego obediencji galicyjskiej. Równolegle funkcjonowały również inne wyznania, że wspomnę choćby Kościół prowadzony przez czcigodnego Wieniawę, którego nazwy nie pamiętam.

Skłócone ze sobą strony doszły w gruncie rzeczy do słusznego skąd inąd wniosku, że sprawy zaszły za daleko - podzieleni na kilka forów nawet jeśli się twórczo spieramy, to nie mamy z tego tyle frajdy, co w jednym silnym Kościele. Oprócz tego oczywiście majestat i autorytet Rotrii jako takiej został zdeptany, ale bądźmy szczerzy - tym nikt się nigdy specjalnie nie przejmował.

Wysokie Zwaśnione Strony, wypracowały następujący kompromis:
- powrót regencji Ksawerego van Berdena, jako ostatniego legalnego przedstawiciela władzy kościelnej,
- reset wszystkich tytułów i godności kościelnych do stopnia prezbitera, abdykację wszystkich patriarchów i głów kościołów,
- powszechne konklawe, które wybierze przejściowego patriarchę niebędącego stroną konfliktu - w tej roli Michaelangelo Farnse, który wcześniej znany był jako Cesare de Medici - nie jest przypadkiem, że tylko on był kandydatem i wybrano go jednogłośnie w pierwszym głosowaniu - ten wynik był ustalony na długo przed rozpoczęciem obrad,
- Klemens III, Aleksander IV, Benedykt I uznani zostają za antypatriarchów.

Idea była taka, żeby każdy coś poświęcił po to, by wszyscy coś zyskali i by odrodziła się Rotria w pełni chwały. Nikt nie był zadowolony z takiego obrotu spraw, ale wszyscy na to się zgodzili. Wszyscy z wyjątkiem czcigodnego Dredera - wówczas patriarchy Benedykta.

I w tym miejscu wezmę go w obronę, choć wówczas jego postępowanie uznawałem za egoistyczne. Faktem jest, że on na stole ofiarnym składał najwięcej, gdyż był w istocie legalnym patriarchą i reprezentował sukcesję apostolską od Wiktora I, przez Sykstusa, Celestyna, Aleksandra III, Piusa IV, Klemensa III, Aleksandra IV… O motywach swojego sprzeciwu opowiedzieć więcej może Eminencja Dreder, jeśli zechce. Ja natomiast, kierując się tym co uważałem za dobro Rotrii podjąłem decyzję za niego i uważam że zrobiłem słusznie. Zrobiłbym to ponownie, pomimo, iż bezpowrotnie utraciłem zaufanie człowieka, którego wówczas uznawałem za przyjaciela, a który do dziś skrywa o to urazę.

Poza procesem, ale jednak w temacie chciałbym z tego miejsca najszczerzej i najserdeczniej przeprosić Eminencję Dredera, za zawiedzione wówczas zaufanie i instrumentalne potraktowanie, bo zdaje się nigdy przedtem tego nie zrobiłem. Jak przypuszczam to właśnie wydarzenie leży u podstaw ewidentnej niechęci, czy nawet wrogości wobec mojej osoby, jakiej od chwili mojego powrotu nie sposób nie zauważyć. Do dziś nie zdawałem sobie sprawy, że tamte wydarzenia aż tak głęboko Cię zraniły. Dowodem moich kordialnych intencji względem Waszej Eminencjo osoby, niech będzie choćby to, że opuszczając Rotrię to właśnie Tobie, a nie komukolwiek innemu przekazałem serwer wraz z całą, historyczną spuścizną blisko już 20 lat istnienia Rotrii, wierząc, iż jesteś najwłaściwszym do pełnienia zaszczytnej, choć niewdzięcznej roli Strażnika Pamięci. Po latach stwierdzam, że się nie pomyliłem.

(18.08.2026, 17:03:32)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): 1) Nazwał Wasza Eminencja Ksawerego van Berdena "ostatnim legalnym przedstawicielem władzy kościelnej". Jest to według wiedzy i oceny Eminencji stan faktyczny, czy fikcja prawna wypracowana na potrzeby zjednoczenia?

(18.08.2026, 17:03:32)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): 2) Czy mógłby Wasza Eminencja kiedy i w jakim gronie zapadła decyzja o wyborze Michelangela Farnese (wcześniej Cesare de Medici) na Tron Pawłowy?

(18.08.2026, 17:03:32)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): 3) Dlaczego nie zdecydowano się na zjednoczenie wokół Mikołaja Dredera panującego jako Benedykt I? Czy legalność jego pontyfikatu była kwestionowana? Czy zdecydowano się na inny wariant z przyczyn pragmatycznych?

(18.08.2026, 19:48:41)Mikołaj Dreder napisał(a): A ja przeprosin nie przyjmuję i nigdy nie przyjmę, nie potrzebuję tego do szczęścia. Tamte wydarzenia pokazały mi ile warta jest Twoja przyjaźń, tak samo jak i przyjaźń Klorenza. 

(19.08.2026, 12:33:47)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): Wasza Eminencjo,

dlaczego wówczas, gdy - jako Benedykt I - został Wasza Eminencja obalony, co wynika z zeznań Waszych i Eminencji Orańskiego, nie próbował Wasza Eminencja, mimo uznawania samego siebie za ważnie panującego Patriarchę Rotrii, ujawnić okoliczności przeprowadzonego zamachu i powrócić do życia poprzez utworzenie nowego konta na forum micronatio lub dowolnym innym? Czy poddał się Wasza Eminencja przeprowadzonemu zamachowi i uznał ten moment za definitywny koniec pontyfikatu?

Proszę również powiedzieć o motywach sprzeciwu Waszej Eminencji wobec planów zjednoczenia Rotrii w nowej formule. Dlaczego nie brał Wasza Eminencja pod uwagę abdykacji lub wynegocjowania scenariusza, w którym kolejny patriarcha uznałby legalność panowania Benedykta I, zamiast uznawania go za antypatriarchę (co ostatecznie nastąpiło dopiero za pontyfikatu JŚ Piotra).

(19.08.2026, 12:33:47)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): @Albert Orański

Wasza Eminencjo,

podczas zamachu przeprowadzonego na Benedykta I, jego pontyfikat zmierzał już do końca. 8 stycznia 2016 r., a więc zaledwie ok. miesiąc później, sede vacante nastąpiłoby automatycznie na skutek upływu półrocznej kadencji. Dlaczego strony uzgadniające powrót Rotrii w nowej formule nie wzięły pod uwagę przeczekania kończącego się już pontyfikatu Benedykta I i wyboru jego następcy przez mianowanych przez niego kardynałów, tj. Alberta Orańskiego i Leonardo Mario della Popolly? 

(19.08.2026, 22:11:47)Albert Orański napisał(a):

(19.08.2026, 12:33:47)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): @Albert Orański

Wasza Eminencjo,

podczas zamachu przeprowadzonego na Benedykta I, jego pontyfikat zmierzał już do końca. 8 stycznia 2016 r., a więc zaledwie ok. miesiąc później, sede vacante nastąpiłoby automatycznie na skutek upływu półrocznej kadencji. Dlaczego strony uzgadniające powrót Rotrii w nowej formule nie wzięły pod uwagę przeczekania kończącego się już pontyfikatu Benedykta I i wyboru jego następcy przez mianowanych przez niego kardynałów, tj. Alberta Orańskiego i Leonardo Mario della Popolly? 

Wasza Eminencjo,

Rokowania mające zakończyć kryzys rozpoczęły się na początku listopada, a tak na prawdę jeszcze wcześniej były robione "podchody" i badanie terenu. Od ponad roku Rotria targana była burzliwymi wydarzeniami i wyniszczającymi walkami zwaśnionych obozów. Wszyscy czuliśmy się tym już zmęczeni i chcieliśmy zakończyć rozłamy, przeciąć ten węzeł gordyjski. Z dzisiejszej perspektywy dodatkowy miesiąc czekania wydaje się chwilką, wówczas była to wieczność. Benedykt I był wówczas jedyną przeszkodą, a gdy stawka jest tak wysoka, to w istocie cel uświęca środki. Wiedzieliśmy, że jego zabójstwo zakończy sprawę - nie miał dokąd pójść, nie mógł nic zrobić i dlatego zdecydowaliśmy się na ten krok.