Bulla Amicus curatorque noster

Przyjaciel nasz i opiekun, za którego uważamy Jego Eminencję Aureliusza de Medici y Zepa, który - jak powiedzieliśmy w nominacyjnym brewe - zostaje naszym sekretarzem osobistym, a jednocześnie naszym opiekunem na czas pontyfikatu naszego, powziął na siebie obowiązek wspierania nas i dzielenia się z nami swym doświadczeniem. Ma zatem, gdyby zaistniała potrzeba, wspierać nas i wyręczać w codziennych obowiązkach. Do obowiązków jego zaś należeć będzie przede wszystkim pisanie i publikowanie w naszym imieniu najróżniejszych zarządzeń, wspieranie nas w podejmowaniu decyzji i podawanie pomocnej dłoni, gdy w swym niedoświadczeniu popełnimy błąd, z nim bowiem chcemy swe najważniejsze decyzje konsultować. Może zatem osobisty sekretarz reprezentować nas i w naszym imieniu przemawiać. Nadto nadajemy przyjacielowi, opiekunowi i sekretarzowi symboliczne przywileje. Może on w swym herbie używać umbraculum, jest bowiem stróżem i opiekunem Złotego Tronu, niczym Kamerling całego Kościoła podczas sediswakancji. Nadto zezwalamy mu, aby w razie wyrażenia takiej woli, zamieszkiwał wydzieloną część apartamentów patriarszych.