Cytat:

Obrzęd poświęcenia ikon

B- Biskup
P- Protodiakon
C– Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Przed carskimi wrotami ustawia się stół, na którym spoczywają ikony zwrócone ku wiernym. Obok płoną świece. Biskup, przywdziawszy mały omoforion, podchodzi do stołu, a diakon okadza ikony w kształcie krzyża. Protodiakon mówi:
P: Błogosław, czcigodny władyko!
B: Błogosławiony Bóg nasz, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
C: Amen.
MC: Biskup składa ręce i odmawia modlitwę poświęcenia:
B: Panie Boże, Ty nakazałeś słudze Twemu Mojżeszowi sporządzić wizerunki Cherubinów w Namiocie Świadectwa, a przez to nauczyłeś nas czcić Twoją obecność w widzialnych znakach. Spójrz łaskawie na te ikony, wykonane ku chwale Twojego Imienia i ku czci Twoich Świętych. Ześlij na nie łaskę Twojego Najświętszego Ducha, aby każdy, kto będzie przed nimi zanosił modlitwy, doznał Twojego miłosierdzia i otrzymał wsparcie w drodze do zbawienia.
MC: Biskup trzykrotnie kropi ikony wodą święconą, mówiąc:
B: Poświęcane są te ikony łaską Najświętszego Ducha, przez pokropienie tą wodą święconą: w imię Ojca i Syna, i Świętego Ducha. Amen.
C: (Śpiewa troparion odpowiedni do ikony lub polichronion).

Wielkie poświęcenie wody (Wielka Agiasma)

B- Biskup
P- Protodiakon
C– Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: We środku świątyni przygotowuje się naczynie z wodą, przyozdobione kwiatami i świecami. Biskup w pełnych szatach zbliża się do wody. Protodiakon wygłasza wielką ektenię, a chór odpowiada:
P: Aby ta woda została uświęcona mocą, działaniem i zstąpieniem Świętego Ducha, do Pana módlmy się.
C: Panie, zmiłuj się. 
P: Aby stała się oczyszczeniem dusz i ciał wszystkich, którzy ją z wiarą czerpią i piją, do Pana módlmy się. 
C: Panie, zmiłuj się.
MC: Biskup donośnym głosem odmawia modlitwę, trzykrotnie kreśląc ręką znak krzyża nad wodą:
B: Wielki jesteś, Panie, i przedziwne są dzieła Twoje! Ty własną mocą z nieistnienia do bytu wszystko przywołałeś. Sam i teraz, Władco, uświęć tę wodę Duchem Twoim Świętym i udziel wszystkim jej dotykającym uświęcenia, zdrowia i błogosławieństwa.

Poświęcenie naczyń i szat liturgicznych

B- Biskup
P- Protodiakon
C- Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Nowe szaty (sticharia, omoforiony) lub naczynia (kielichy, diskosy) zostają złożone na stole przed ołtarzem. Biskup błogosławi kadzidło i okadza przedmioty. Protodiakon mówi:
P: Skłońcie głowy wasze przed Panem.
C: Przed Tobą, Panie.
B: Władco wszechwładny, Ty nakazałeś Mojżeszowi przygotować naczynia złote i srebrne na służbę w Twojej świątyni. Ty sam teraz pobłogosławi te szaty i naczynia, i poświęć je mocą Twojego Ducha, aby godnie służyły do sprawowania Bezkrwawej Ofiary na Twoim świętym Ołtarzu.
MC: Biskup kropi przedmioty wodą święconą, wymieniając ich nazwy:
B: Poświęcane są te szaty (lub naczynia) łaską Najświętszego Ducha, w imię Ojca i Syna, i Świętego Ducha. Amen.
MC: Naczynia zostają wniesione do prezbiterium i złożone na ołtarzu.

Cytat:

Ceremonia Koronacji (Gdy dokonuje jej Legat)

L- Legat (Prymas)
M- Monarcha
P- Protodiakon
C- Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Dzwony soborów i cerkwi w całym kraju obwieszczają mieszkańcom o rozpoczynających się uroczystościach. Do Soboru w N. podąża uroczysta procesja. Na czele niesiony jest Krzyż, chorągwie oraz ikony, za nimi postępują żołnierze i dostojnicy. Na końcu, poprzedzany przez Protodiakona, kroczy Monarcha (jeśli przybył karetą, wysiada przed wrotami świątyni). W przedsionku Monarchę wita Legat w pełnych szatach pontyfikalnych. Legat podaje Monarsze do ucałowania krzyż, a następnie kropi go wodą święconą.

C: (Śpiewa troparion na wejście, np. „Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie”)
MC: Procesja wchodzi do nawy głównej. Na środku świątyni służba liturgiczna rozwija przygotowany wcześniej dywan z herbem Państwa (lub orłem). Monarcha staje na jego brzegu.
P: Rozkaż, Czcigodny Władyko! Przyprowadzany jest wybrany przez Boga i Naród, (Imię), mający zostać ukoronowany na Władcę (Nazwa Państwa).
L: (Stojąc na ambonie lub przed Carskimi Wrotami) Czy chcesz, (Imię), jako wierny syn Kościoła, przyjąć to jarzmo władzy, które Bóg na Ciebie nakłada?
M: Chcę, Czcigodny Ojcze.
L: Czy przyrzekasz strzec Świętej Wiary, bronić sprawiedliwości, być opiekunem wdów i sierot oraz ojcem dla swego ludu?
M: Przyrzekam.
L: Czy przyrzekasz zachować wierność prawom i narodowi (Nazwa Państwa)?
M: Przyrzekam, z Bożą pomocą.
MC: Monarcha wchodzi na środek dywanu i klęka (lub czyni głęboki pokłon – metanię).
Legat kładzie ręce na jego głowie i odmawia modlitwę namaszczenia.
L: Panie Boże nasz, Królu królów i Panie panujących, Ty, który namaściłeś Dawida na króla, spójrz teraz na sługę Twego (Imię).
(Namaszcza czoło, dłonie i serce Monarchy świętym olejem) Namaszczam Cię Pieczęcią Daru Ducha Świętego, na pomazańca i władcę, w imię Ojca i Syna, i Świętego Ducha.
M: Amen.
MC: Następuje ubranie Monarchy. Legat błogosławi płaszcz koronacyjny (szatę królewską).
L: Przyjmij ten płaszcz światłości i sprawiedliwości. (Nakłada płaszcz)
L: Αξιος! (Godzien!)
P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
MC: Legat bierze koronę, wznosi ją w górę i mówi donośnie:
L: Kładziona jest korona na głowę sługi Bożego (Imię), władcy (Nazwa Państwa), w imię Ojca i Syna, i Świętego Ducha.
(Nakłada koronę)
L: Αξιος!
P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
MC: Legat wręcza Monarsze berło do prawej ręki.
L: Przyjmij berło, laskę mocy, byś rządził mądrze i sprawiedliwie. Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
MC: Legat wręcza Monarsze jabłko do lewej ręki.
L: Przyjmij jabłko, znak troski o cały powierzony Ci świat. Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
MC: Protodiakon podnosi Ewangeliarz i intonuje:
P: Mądrość! Stańmy prosto! Wysłuchajmy Świętej Ewangelii. (Legat odczytuje krótki fragment Ewangelii, np. J 18, 33-37).
MC: Po Ewangelii Legat błogosławi ukoronowanego Monarchę krzyżem.
L: (Imię Monarchy), władza Twoja od Boga pochodzi. Niech Bóg Cię utwierdzi, umocni i zachowa na wiele lat!
MC: Chór śpiewa uroczyste Polychronion (Życzenia wielu lat).
C: Mnohaja leta, Mnohaja leta, Mnohaja leta! (lub po polsku: Na wiele lat, na wiele lat, na wiele lat!)

Cytat:

Ceremonia Koronacji (Gdy dokonuje jej Patriarcha)

Pa- Patriarcha 
M- Monarcha 
P- Protodiakon 
C- Chór 
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Dzwony wszystkich świątyń obwieszczają radość. Do Soboru w N. zbliża się wielka procesja. Poprzedzani przez liczne duchowieństwo, diakonów z kadzidłami i świecami, dostojnie kroczy Patriarcha, a za nim Monarcha w otoczeniu gwardii. Przed ikonostasem, na środku świątyni, rozłożony jest purpurowy dywan z herbem. Patriarcha staje na katedrze (tronie biskupim), a Monarcha zostaje wprowadzony na dywan przez Protodiakona.

P: Rozkaż, Wasza Świątobliwość! Oto staje przed Tobą sługa Boży (Imię), wybrany na Władcę (Nazwa Państwa).
Pa: (Siedząc na tronie) Synu, Kościół i Naród powierzają Ci dziś wielkie dziedzictwo. Czy jesteś gotów dźwigać ten krzyż i koronę?
M: (Kłania się głęboko) Jestem gotów, Najjaśniejszy Panie, o ile ułomność ludzka mi pozwala.
Pa: Czy przyrzekasz, jako chrześcijański władca, bronić Świętego Kościoła Rotryjskiego, być tarczą dla słabych i mieczem dla niesprawiedliwych? 
M: Przyrzekam.
Pa: Czy przyrzekasz zachować wierność Narodowi i prawom?
M: Przyrzekam.
MC: Monarcha podchodzi do Patriarchy, całuje jego rękę (pierścień) i klęka przed nim. Patriarcha wstaje, nakłada na niego ręce.
Pa: Łaska Najświętszego Ducha, zawsze chorych uzdrawiająca i to, czego nie dostaje, uzupełniająca, przez nasze ręce namaszcza sługę Bożego (Imię) na Władcę. Pomódlmy się za niego.
MC: Wszyscy zebrani modlą się w ciszy. Patriarcha czyni znak krzyża świętym olejem na czole Monarchy.
Pa: Namaszczamy Cię na Króla/Władcę. W imię Ojca i Syna, i Świętego Ducha.
C: Amen.
MC: Diakoni przynoszą insygnia. Patriarcha błogosławi płaszcz i nakłada go na ramiona Monarchy.
Pa: Przyoblecz się w chwałę i majestat.
Pa: Αξιος!
P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
MC: Patriarcha bierze koronę, czyni nią znak krzyża nad głową Monarchy i nakłada ją.
Pa: Koronujemy Cię koroną z drogich kamieni, prosząc Króla Chwały, aby ukoronował Cię w Swoim Królestwie.
Pa: Αξιος!
P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
MC: Patriarcha wręcza berło i jabłko. Przy każdym przekazaniu następuje aklamacja.
Pa: Przyjmij berło mocy. Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
Pa: Przyjmij jabłko panowania. Αξιος!
C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!
MC: Protodiakon podaje Patriarsze Złoty Ewangeliarz. Patriarcha otwiera go i kładzie go otwartym tekstem na dół na głowie ukoronowanego Monarchy (gest opieki Słowa Bożego nad władzą), a następnie czyta fragment Ewangelii (J 18).
MC: Po czytaniu Monarcha wstaje. Patriarcha błogosławi go krzyżem.
Pa: (Imię Monarchy), władza Twoja pochodzi od Boga. Rządź w pokoju i sprawiedliwości.
MC: Monarcha całuje krzyż oraz rękę Patriarchy. Chór intonuje uroczyste Polychronion.
C: (Śpiewa potężnie) Daj mu Panie, długie życie, w dobrym zdrowiu i pomyślności! Na wiele lat, na wiele lat, na wiele lat!
MC: Lud wiwatuje, a Monarcha odwraca się, by błogosławić zgromadzonych (lub skinąć im głową, jeśli nie jest duchownym). Następuje Liturgia.