Cytat:

Il Decreto del Granduca di Toscana

II z dnia IX II MMXXVI A.D.

My, Don Aurelio I Lorenzo Carlo Paolo de Medici y Zep, z Bożej łaski Wielki i Arcykatolicki Książę Toskanii, Wielki Książę Rotrii, Książę Skarlandu, Kardynał Biskup Świętego Kościoła Rotryjskiego, Książę Florencji, Książę Walencji, Książę Surmenii, Książę Jerozolimy, Książę Estelli Wschodniej, Książę Dalmacji, Kastylli i Leonu, Orleanu, Galicji, Toledo, Nawarry, Andory i Sieny, Saragossy, Tosse de Mar i Lizbony, Murcji, Jaen i Cuenda, Książę Acri i Kordoby, Markiz Livorno, Hrabia Barcelony, Castellony i Pampeluny, Hrabia Bibione, Baron Veglia e Cherso, Pan na włościach Dicomano, Ragusa, Pelago, Pistoia, Pan na Wyspach Zachodnich, Pan w Mostoles i Sewilli, Pan w Porto, Władca San Carlos i Isla Transfiguracion de Jesus, Wielki Obrońca Wiary Rotryjskiej i Kościoła, Obrońca Świętego Grobu Pańskiego, etc., etc., etc., działając dla dobra Wielkiego Księstwa Toskanii  i Rodziny Prześwietnej, troszcząc się o państwo nasze oraz o jego rozwój, postanawiamy:

I. Nadać Jego Książęcej Wysokości Henrykowi Ziemiańskiemu-Wieniawie jako własność ziemską włości Arezzo, dotąd należące do Tymoteusza Dostojewskiego. 

II. Nadać Jego Książęcej Wysokości Henrykowi Ziemiańskiemu-Wieniawie szlachectwo toskańskie w randze hrabiego, zaś Arezzo podnieść do rangi hrabstwa.

III. Nadać Jego Książęcej Wysokości Henrykowi Ziemiańskiemu-Wieniawie wynikające ze szlachectwa i własności ziemskiej obywatelstwo Wielkiego Księstwa Toskanii i prawo zasiadania w Signorii.

Come abbiamo scritto, così decidiamo di.

Dano we Florecji, dnia dziesiątego miesiąca lutego roku Pańskiego dwa tysiące dwudziestego szóstego, piątego roku Naszego panowania.

Aurelio Lorenzo Carlo Paolo card. de Medici y Zep
Granduca di Toscana