mgr net. Henryk Ziemiański-Wieniawa 

Praca doktorska pod kierunkiem dr net. Fryderyka Orańskiego, to jest Jego Świątobliwości Alberta 

XII III MMXXVI A.D.

W swojej pracy doktorskiej poruszę temat dwóch wydarzeń, które odbiły się w Rotrii i całym mikroświecie szerokim echem - skandalu podczas konklawe na przełomie stycznia i lutego 2022, a także afery klonerskiej rodziny Potockich. Wydarzenia te, które nazwałem naukowo kryzysem lutowym, sprawiły, że Państwo Kościelne Rotria utraciło swoją pozycję na arenie międzynarodowej i doprowadziły do rozłamu religijnego. 

28 stycznia 2022 Patriarcha Leon IV zrzekł się swojego urzędu, co wyraził w bulli Dignitas[1]. Tego samego dnia Kamerling, kard. Pius Maria Medycejski, ogłosił Sede Vacante[2]. Już wtedy dało odczuć się dziwną atmosferę, bowiem do Rotrii po przerwie powrócił kardynał Mikołaj Dreder, uchodzący za nieformalnego przywódcę stronnictwa nazwanego od jego nazwiska. Ponadto, udział w konklawe zadeklarował kard. Aurelio de Medici y Zep, który 2 grudnia 2021 wystosował do Patriarchy prośbę o emeryturę[3], na co uwagę zwrócił kard. Stanislao Wieniawa della Rotria, ówczesny Dziekan Kolegium Kardynalskiego i były Patriarcha[2]. Kamerling wydał więc dokument wycofujący kardynała Medyceusza-Zepa z emerytury[4].

Ówczesny skład Kolegium Kardynalskiego był bardzo obszerny. Oprócz kardynałów Mikołaja Dredera, Piusa Medycejskiego, Aureliusza Medyceusza-Zepa, Stanislao Wieniawy i Michała Franciszka Lubomirskiego-Lisewicza, który był kardynałem diakonem, zasiedli w nim kardynałowie Enrique Sanchéz Oviedo[5] i Stanisław Dmowski[6]. Jako przyszłego Patriarchę typowano kard. Oviedo i wskazano, że kontynuowałby prace nad zmianami w Rytuale Laterańskiej zapoczątkowane przez Leona IV.

 

Atmosfera podczas konklawe stała się jednak burzliwa. Kardynał Wieniawa zwołał tajną konferencję, na której powiadomił o odebraniu mu uprawnień administratorskich. W międzyczasie kardynał Dmowski utracił przysługujące mu uprawnienia moderatorskie, co również spotkało kard. Oviedo. Po jakimś czasie one wróciły, jednak personalia purpuratów zmieniły kolor z czerwonego na różowy. Należy dodać też fakt, że w czasie konklawe kardynał Dreder złożył wniosek o wykluczenie z konklawe kardynałów Dmowskiego i Oviedo, ponieważ nie odbyli oni przewidzianego prawem konsystorza. Zmianę personaliów wytłumaczono błędem technicznym forum.  

3 lutego 2022 kardynał Stanisław Dmowski poinformował wszystkich, co zaszło w czasie konklawe[7]. Zrzekł się purpury i opuścił konklawe. W jego ślady poszli też kardynałowie Wieniawa i Oviedo, biskup lwowski Michał Jerzy Potocki (znany też jako Miguel de Catalan), arcybiskup gnieźnieński Krzysztof Windsor, a także infułat Stefano Agostini. Sytuacja Kościoła Rotryjskiego była więc fatalna, bowiem nie posiadał żadnego aktywnego duchownego oprócz kardynałów. 

Duchowni, którzy opuścili Kościół Rotryjski, udali się do Rzeczypospolitej Obojga Narodów, gdzie kontynuowali obrady Synodu Warszawskiego zapoczątkowane przez byłego biskupa Gagika Bagratydę, który v-zmarł w grudniu 2021[8]. Oskarżyli oni frakcję “drederystów” o zamach stanu, zarzucając kardynałowi Mikołajowi Drederowi autorytarną władzę nad forum.

W tym samym dniu Fiodor Godunow wystosował list otwarty[9], w którym wezwał do przerwania obrad konklawe i zaproponował powołanie specjalnej komisji wyjaśniającej wydarzenia podczas konklawe. Kamerling wydał oświadczenie dotyczące zdarzeń na konklawe[10], w którym poinformował, że kardynałowie, którzy opuścili obrady, zostali automatycznie objęci z mocy prawa ekskomuniką latae sententiae, co oznaczało również zbanowanie ich kont.

Ostatecznie, w godzinach wieczornych wybrano Patriarchę, którym został dotychczasowy Kamerling, kardynał Pius Maria Medycejski[11]. Przybrał on imię Mikołaja I i od razu spotkał się z sprzeciwem byłych kardynałów i ich zwolenników, którzy nowego Biskupa Rotrii uznali za wybranego nielegalnie. Nowy Patriarcha zapowiedział stworzenie komisji, która zajęłaby się wyjaśnieniem nieprawidłowości na konklawe. Dwa dni potem odtajniono obrady konklawe[12]. 

Bany byłym kardynałom cofnięto 8 lutego[13]. Tego dnia kard. de Medici y Zep zainicjował też debatę nad odtajnionym konklawe[14], w czasie której padło wiele głosów. Podczas debaty Orjon Surma, główny administrator forum, powiedział, że w jego opinii prawdopodobieństwo potajemnej zmiany grup w czasie konklawe jest niezwykle niskie. 

Afera klonerska rodziny Potockich 

10 lutego 2022 podczas audiencji Patriarcha Mikołaj ogłosił, że Michał Jerzy Potocki, Enrique Sanchéz Oviedo i prezbiter Stefano Agostini to rzekomo jedna osoba[15]. Szybko jednak okazało się, że kluczowa postać, Oviedo, była sterowana przez brata Potockiego, funkcjonującego jako Józef Wilhelm. Oskarżenia oskarżycieli, w tym kardynała Dredera, oparte były w głównej mierze na zbieżności adresów IP. Wynikało to z faktu, że obaj bracia współdzielili łącze internetowe i a czasem sprzęt. Z racji tego, że to Michał Jerzy Potocki stanowił czasem główną opozycję dla frakcji Dredera, to na nim skupił się początkowy atak i oskarżenia o prowadzenie wszystkich powiązanych kont.

Wywołało to niemały skandal w mikroświecie, bowiem była to największa afera klonerska od lat. W Królestwie Skarlandu, gdzie Miguel był synem Króla Norberta de Catalana, wprowadzono dominat[16]. O bycie klonem Potockich oskarżono nawet Tymoteusza Piechotę, znanego wtedy mikronacyjnego trolla, jednak Król wyraził pogląd, że być może Miguel celowo wprowadził Piechotę do Skarlandu.

 

Michał Jerzy Potocki nie doczekał jednak kary za kloning, gdyż v-zmarł dzień po wybuchu skandalu[17]. Jedynie o posługiwanie się i przejęcie tożsamości Enrique Sanchéza Oviedo oskarżono Józefa Wilhelma, który w zaocznym procesie został skazany na infamię, konfiskatę majątku i śmierć przez powieszenie, a Michała również uznano za infamisa[18]. 

Dwa wymienione wydarzenia sprawiły, że Kościół Rotryjski stracił dominującą rolę wśród wyznań mikroświata i zaczęto tworzyć nowe, konkurencyjne kościoły. Stanisław Wieniawa 7 lutego 2022 został powołany przez Księcia Urbino Adriana Wiktorowicza Zepa na Biskupa Kościoła Urbińskiego[19] i zaczął tworzyć jego struktury[20]. W szeregi  KU wstąpił Jan Zamoyski, zostając diakonem[21], jednak 25 lutego 2022 odebrano mu tę godność. 23 marca 2022 Wieniawa złożył rezygnację z funkcji Biskupa Kościoła Urbińskiego[22], która została przyjęta 28 marca.

 

Krzysztof Windsor zaś już 14 marca 2022 zwrócił się z wnioskiem o założenie Kościoła Sarmackiego[23]. Pierwszym prezbiterem został Remus Wayslog, który odbył święcenia 1 maja 2022[24]. Biskupem Angemontu został też Stanisław Wieniawa[25]. Opuścił on Kościół Sarmacki 30 kwietnia 2022, powracając do Państwa Kościelnego Rotria[26]. W styczniu 2023 doszło do powstania Kościoła Powszechnego Pollinu, w którego skład wszedł Kościół Dystrybucjonistyczny i Kościół Sarmacki. W Skarlandzie Enrique Sanchéz Oviedo próbował założyć kościół narodowy, co jednak się nie udało. Natomiast w Rzeczypospolitej Obojga Narodów założono zaś opierający się na narracji Kościół Święty[27].

Podsumowując, przełom stycznia i lutego 2022 był czasem, gdy Państwo Kościelne Rotria trwało w kryzysie, spowodowanym najpierw przez sytuację związaną z konklawe, a następnie aferą klonerską Potockich. Kościół Rotryjski stracił też wiele diecezji, na miejsce których zostały powołane odrębne Kościoły.