![]() |
|
SS. Corporis et Sanguinis Christi - IV VI MMXXVI - Wersja do druku +- Państwo Kościelne Rotria (https://forum.rotria.net.pl) +-- Dział: INSTYTUCJE STOLICY ŚWIĘTEJ (https://forum.rotria.net.pl/forumdisplay.php?fid=217) +--- Dział: Pałac Apostolski (https://forum.rotria.net.pl/forumdisplay.php?fid=104) +---- Dział: Bazylika św. Pawła na Welii (https://forum.rotria.net.pl/forumdisplay.php?fid=13) +---- Wątek: SS. Corporis et Sanguinis Christi - IV VI MMXXVI (/showthread.php?tid=3750) |
SS. Corporis et Sanguinis Christi - IV VI MMXXVI - Fryderyk van Oranje - 04.06.2026 SS. Corporis et Sanguinis Christi Sollemnitas
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
IV VI MMXXVI W pierwszy czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego, nad Apostolskim Miastem wzeszło jasne, czerwcowe słońce. Tego dnia Kościół Święty celebruje Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W realu została ona ustanowiona wieki temu przez papieża Urbana IV na mocy bulli Transiturus de hoc mundo. Wierni z całej Rotrii zgromadzili się tłumnie, by z należytą czcią i dziękczynieniem uczcić realną obecność Jezusa Chrystusa w konsekrowanej hostii. Wnętrze Bazyliki św. Pawła na Welii przyozdobiono najpiękniejszymi kwiatami, a dzwony od samego rana obwieszczały miastu radość tego wspaniałego święta.
Przed ołtarzem głównym rozpoczęła się solenna Eucharystia. W powietrzu unosił się gęsty dym kadzidła, a chór Cantores Lateranensis zaproszony na uroczystość, mistrzowsko wykonał przepiękną, przypisaną na ten dzień sekwencję Lauda Sion. Ojciec Święty Albert, odziany w drogocenną, szczerozłotą kapę i pontyfikalną mitrę, przewodniczył świętym obrzędom. Gdy przebrzmiały słowa Ewangelii, Patriarcha zasiadł na tronie i skierował do zgromadzonego ludu homilię, w której poruszył nie tylko kwestie tajemnicy ołtarza, ale także odniósł się do doniosłych wydarzeń w życiu Państwa Kościelnego:
Cytat:Czcigodni Bracia w Kardynalacie i Biskupstwie, Umiłowany Ludu Rotrii! Po zakończeniu mszy świętej, sformowała się wielka, triumfalna procesja eucharystyczna, w której asysta liturgiczna oraz tłumy wiernych wyruszyły na ulice i place Apostolskiego Miasta. Złoty baldachim, niesiony przez dygnitarzy, osłaniał Ojca Świętego, który z największą nabożnością dzierżył w dłoniach wspaniałe, kunsztownie rzeźbione ostensorium z Najświętszym Sakramentem. Podczas procesji śpiewano starożytny hymn Pange lingua, a rzesze wiernych padały na kolana przed przechodzącym Panem.
Na wyznaczonych stacjach Patriarcha unosił lśniącą monstrancję, a uroczyste błogosławieństwo sakramentalne spływało na zgromadzonych ludzi, ich domostwa, a także na okoliczne pola i ziemie. Gdy procesja powróciła do drzwi bazyliki, potężne głosy wszystkich zgromadzonych złączyły się w śpiewie Tantum ergo, a po ostatecznym błogosławieństwie, świątynia zadrżała od triumfalnego hymnu Te Deum laudamus, kończącego te wspaniałe obchody.
|