Uroczystość w dzień Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

[Taddeo Piccolomini]

Uroczystość w dzień Świętego Józefa,
Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

Po godzinie piętnastej w całym Apostolskim Mieście Rotria dzwony ogłaszają rozpoczęcie celebracji pod przewodnictwem Jego Świątobliwości Patriarchy Piotra. Do Bazyliki Świętego Pawła na Welii zbliża się procesja duchowieństwa rotryjskiego, na końcu z Patriarchą niesionym w lektyce.

Przy akompaniamencie organów w Bazylice welijskiej rozpoczyna się celebracja. Chór śpiewa chorał gregoriański, a lud za nim:

Po odczytaniu Ewangelii Biskup Rotrii Piotr zdjął haftowany manipularz, położył go na mszale ze złotymi okuciami, wszedł na gotycką ambonę z dębowego drewna i wygłosił mowę do zgromadzonych:

---

[śp. Stefan II]

Carissimi Fratelli e Sorelle,

św. Józef był ziemskim opiekunem Pana Naszego. Był sprawiedliwy, dobry i pracowity, lecz co najważniejsze - cichy. Zwróćmy uwagę, że na kartach Pisma Świętego nie zachowało się ani jedne jego słowo. Św. Józef nie był gadatliwy. Nie był też kłótliwy, ani swarliwy. Był cichy w swojej wierze, zaufaniu Panu Bogu i odważny w realizowaniu misji, która została mu powierzona.

Ten czas naszego pontyfikatu to czas bycia jak św. Józef. Myślicie może, że nas nie ma. To nieprawda. Ciągle czuwamy nad Kościołem i Państwem. Jesteśmy w stałym kontakcie z naszymi współpracownikami. Nie mówimy za dużo, lecz obserwujemy. I do tego chcielibyśmy zachęcić także Was.

Ostatnio jest dość głośno w Państwie Kościelnym. Za głośno! Toczą się spory, a to między Brodriami, a to panują niesnaski pomiędzy duchownymi. Smucą nas przejawy nieposłuszeństwa i braku wiary w naszą roztropność. Zachęcamy do przyjęcia postawy św. Józefa, który nie kwestionował inspiracji Ducha Świętego. Nie był gadatliwy jak poganin, lecz cichy i spokojny. Młodość ma skłonność do wielomówności. Ta kończy się jednak z nabyciem doświadczenia i zrozumienia mechanizmów, które sterują pewnymi stanami. Tego też wszystkim młodym życzymy. Amen.