Zaloguj się

**Stanisław Wieniawa** · Wczoraj, 20:38:51

Dziś Wielki Książę kardynał Wieniawa wygłosił do obywateli Księstwa płomienną mowę, w których mobilizował ich do stawienia oporu przeciwko wrogiemu Królestwu Skarlandu. Wszyscy skandowali: "Śmierć wrogom ojczyzny" oraz "Chwała Wieniawie", deklarując całkowite poświęcenie wobec Księcia i swojej ojczyzny. Dla ludu ankońskiego Wielki Książę to największy z wielkich, umiłowany przywódca.

**Stanisław Wieniawa** · Dzisiaj, 01:30:19

Na dziedzińcu jasnej, kamiennej szkoły w Ankonie gromadzi się tłum dzieci w schludnych mundurkach. Wiosenne słońce odbija się od okien, a nad wejściem powiewają błękitno-zielone sztandary Księstwa. W centrum stoi Książę Kardynał — w purpurowym stroju chórowym, otoczony nauczycielami i oficerami Milicji Obywatelskiej.

Dzieci podchodzą kolejno, wręczając kwiaty oliwne i laurowe, symbole pokoju i zwycięstwa. Ich twarze są poważne, niemal nabożne — tak, jakby uczestniczyły w rytuale państwowym. Na ścianie auli wisi wielki portret władcy: surowe spojrzenie, złota rama i herb z dewizą IPSA CONTERET.

Atmosfera jest pełna uwielbienia i dyscypliny. Słychać echo oklasków, rytmiczne kroki i dziecięce głosy powtarzające słowa przysięgi — obraz przypomina kroniki filmowe sprzed wieku, gdzie państwo, wiara i władza stapiają się w jedno.

Wiersz dzieci ku czci Księcia Kardynała

O Książę Kardynale, światło naszej ziemi,

Nad portem Ankony Twoje sztandary płyną jak wiatr.

Prowadzisz nas drogą odwagi i ciszy,

A Twoje słowo — jak dzwon — budzi każdy świt.

My, dzieci miasta, niesiemy gałązki oliwne,

Byś wiedział, że rośnie tu pokolenie wierne.

Twoje imię brzmi w murach szkół i placów,

Jak pieśń, która nie gaśnie nawet wśród burz.

Niech herb Twój błyszczy nad falami jeziora,

Niech Ankona trwa — silna i zjednoczona.

A my ślubujemy w jasnym poranku:

Strzec Twego dziedzictwa, jak ognia w dłoniach.

**Stanisław Wieniawa** · 2 godzin(y) temu

W chłodnym, przemysłowym wnętrzu fabryki uzbrojenia pojawia się postać, na którą wszyscy czekali — Książę Kardynał, symbol władzy duchowej i świeckiej Wielkiego Księstwa Ankony. Jego wizyta ma wymiar niemal ceremonialny. Robotnicy przerywają pracę, odkładają narzędzia i gromadzą się wzdłuż hal produkcyjnych, a w powietrzu unosi się mieszanina dymu, metalu i napięcia. Na ścianach wiszą portrety władcy, podkreślające jego obecność nawet tam, gdzie nie dociera jego krok.

W kronikach państwowych wydarzenie to opisano jako „Wielką Inspekcję Pracy i Wierności”. Książę Kardynał - Lew Orientyki przechodzi między liniami produkcyjnymi, zatrzymuje się przy robotnikach, wymienia krótkie słowa uznania i błogosławieństwa. Dla wielu z nich jest nie tylko umiłowanym przywódcą, lecz także uosobieniem idei państwa — znakiem jedności Ankony w niespokojnych czasach.

Atmosfera przypomina podniosły rytuał: wiwaty mieszają się z wojskową dyscypliną, a spojrzenia robotników zdradzają zarówno dumę, jak i napięcie. W kronice fotograficznej epoki zapisano, że była to chwila, w której przemysł i władza spotkały się w jednym miejscu — tworząc obraz państwa budowanego na sile, lojalności i wierze w przyszłość.