SS.mae Trinitatis Sollemnitas - XXXI V MMXXVI

[Albert]

Sanctissimae Trinitatis Sollemnitas

Uroczystość Trójcy Przenajświętszej
XXXI V MMXXVI

Z mosiężnych bram Pałacu Apostolskiego wyruszyła uroczysta procesja, której dostojeństwo podkreślał śpiew chóru i blask przedpołudniowego słońca. Na jej końcu, w otoczeniu gwardii apostolskiej i powiewających flabelli, niesiony był na sedia gestatoria Patriarcha Albert. Namiestnik Chrystusa, odziany w lśniącą złotem i bielą kapę pontyfikalną, z tiarą na głowie, z miłością błogosławił zgromadzonemu na placu ludowi. Asystujący mu kardynałowie i biskupi również przywdziali białe, jedwabne szaty, tworząc świetlisty, triumfalny korowód. Po wejściu do bazyliki i dotarciu do ołtarza, przy dźwiękach introitu Benedicta sit Sancta Trinitas, rozpoczęła się solenna Eucharystia.

Po uroczystym odśpiewaniu radosnego Gloria in excelsis Deo oraz odczytaniu lekcji i Ewangelii, z głowy Ojca Świętego zdjęto tiarę, zastępując ją wysoką mitrą. Patriarcha Albert zasiadł na tronie, z którego następnie wygłosił do zebranych wiernych głęboką i poruszającą homilię. W swoim słowie pochylił się nad największą i zarazem niepojętą tajemnicą naszej wiary, zachęcając lud do nieustannego uwielbienia Ojca, Syna i Ducha Świętego w codziennym życiu oraz oddania się ich Nieskończonej Miłości.

Bezpośrednio po pasterskim słowie, starożytne mury bazyliki zatrzęsły się od potężnego wyznania wiary, gdy wszyscy obecni, na czele z asystą liturgiczną jednym głosem odśpiewali Credo, które w dzisiejszym dniu nabrało szczególnie doniosłego charakteru. Przepełnioną wońmi kadzideł liturgię zwieńczyło uroczyste, apostolskie błogosławieństwo Patriarchy. Majestatyczna procesja wyjściowa w blasku setek świec ukoronowała obchody Dominica Trinitatis, a zgromadzony lud z pieśnią na ustach rozszedł się na ulice Rotrii.