Kazania

[Andrew von Habsburg]

18 marca

„Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam”

Jeśli obserwujemy zachowanie Zbawiciela w czasie Jego śmiertelnego życia, widzimy, że specjalnie ukrywał poznanie swojej tożsamości Syna Bożego, którą jednocześnie jednak objawiał. Zdaje się, że pragnął, aby z niej korzystać, ale nie w owej chwili – jakby Jego słowa miały pozostać ważne już wtedy, ale też trzeba było odczekać pewien czas, aby otrzymać ich wyjaśnienie. Jego słowa jakby oczekiwały Jego przyjścia, które miało skierować światło na Chrystusa i Jego naukę. Wśród swoich uczniów był „jak ten, kto służy” (Łk 22,27). Najwidoczniej dopiero po Jego zmartwychwstaniu, a szczególnie po Wniebowstąpieniu, kiedy zstąpił Duch Święty, apostołowie pojęli, kto przebywał z nimi. […]
Wielokrotnie, w Piśmie czy w świecie, nie dostrzegamy obecności Bożej w chwili, kiedy jest przy nas, ale dopiero później, kiedy spoglądamy wstecz, zdając sobie sprawę z tego, co się wydarzyło. Co za cudowna opatrzność, milcząca, lecz skuteczna, tak niezmienna, a szczególnie tak niezawodna! Oto co kompletnie zakłóca moc Szatana. Nie potrafi on rozpoznać działania dłoni Bożej w rozwoju wydarzeń; jego liczne zabiegi zadają się na nic wobec majestatycznego i pogodnego milczenia, niezakłóconego i świętego spokoju, który panuje w opatrzności Bożej. […]
Dłoń Boża zawsze czuwa nad swoimi i prowadzi ich drogą, której nie znają. Wszystko, co mogą zrobić, to wierzyć, a czego nie widzą teraz, ujrzą później. I z tą wiarą współpracują z Bożymi zamiarami.

Św. John Henry Newman (1801–1890)
kardynał, teolog, założyciel Oratorium w Anglii

[Andrew von Habsburg]

20 marca

„Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo”

Jeśli wierzycie w Chrystusa, spełniajcie uczynki Chrystusa, aby żyła wasza wiara. Miłość ożywi tę wiarę, działanie będzie jej dowodem. Wy, którzy twierdzicie, że trwacie w Chrystusie, trzeba chodzić, jak On. Jeśli szukacie chwały, jeśli zazdrościcie szczęśliwym na tym świecie, jeśli źle mówicie o nieobecnych, jeśli odpłacacie złem za zło, to są rzeczy, których Chrystus nie robił. Mówicie, że znacie Boga, ale wasze czyny temu przeczą: „Ten człowiek czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie” (Iz 29,13; Mt 15,8). […]
Jednakże ta wiara, nawet uczciwa, nie wystarczy, by uczynić świętym, człowiekiem prawym, jeśli nie działa w miłości. Kto nie posiada miłości, nie potrafi kochać Oblubienicy, Kościoła Chrystusowego. A uczynki, nawet wykonane w prawości, bez wiary nie uczynią serca prawym. Nie można uznać za prawego człowieka, który nie podoba się Bogu; „bez wiary nie można podobać się Bogu” (Hbr 11,6). Kto nie podoba się Bogu, temu Bóg się nie spodoba. Ale komu podoba się Bóg, ten spodoba się też Bogu. A temu, komu nie podoba się Bóg, nie spodoba się mu także Oblubienica-Kościół. Jakże mógłby zatem być prawy ten, kto nie kocha ani Boga, ani Jego Kościoła, o którym powiedziano: „Sprawiedliwi potrafią cię kochać” (Pnp 1,3 Wlg).
Świętemu nie wystarczy wiara bez uczynków ani uczynki bez wiary, aby osiągnąć prawość serca. Bracia, my, którzy wierzymy w Chrystusa, musimy próbować iść drogą prostą. Wznieśmy razem do Boga nasze serca i ręce, abyśmy wspólnie stali się prawi, potwierdzając prawymi działaniami słuszność naszej wiary, kochając Kościół-Oblubienicę i kochani przez Oblubieńca, naszego Pana, Jezusa Chrystusa, błogosławionego przez Boga na wieki wieków.

Św. Bernard z Clairvaux (1091–1153)
mnich cysterski, doktor Kościoła

[Andrew von Habsburg]

21 marca

„Nigdy jeszcze nikt nie przemawiał tak, jak ten człowiek przemawia”

Mógłby Bóg powiedzieć: «Wszystko już powiedziałem przez Słowo, będące moim Synem i nie mam już innego słowa; czyż mogę ci więcej odpowiedzieć albo objawić coś więcej ponadto? On jest całą moją mową, odpowiedzią, całym widzeniem i objawieniem. To objawienie wam wypowiedziałem, dałem i ukazałem, przez nie odpowiedziałem, dając wam Syna mego za brata, mistrza, przyjaciela, za cenę i nagrodę... „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie”» (Mt 17,5). […]
„Jeżeli szukasz u mnie słowa pociechy, spojrzyj na mego Syna, posłusznego z miłości ku mnie i uciśnionego, a znajdziesz prawdziwą pociechę. Jeśli chcesz, bym ci objawił jakieś skryte rzeczy czy zdarzenia, podnieś tylko oczy na Niego, a znajdziesz najskrytsze tajemnice i mądrość, i cuda Boże. On jest ich skarbnicą, według słów mego Apostoła: „W którym ukryte są wszystkie skarby mądrości i wiedzy” (Kol 2,3). Te skarby mądrości są o wiele większe, słodsze i cenniejsze dla ciebie niż to, co byś wiedzieć pragnął. Dlatego Apostoł chlubił się nimi i pragnął nic nie rozumieć, byle tylko znać Chrystusa Ukrzyżowanego (1Kor 2,2). Również gdy pragniesz wizji i objawień Bożych czy cielesnych, patrz także na mego Syna w ludzkiej postaci. Znajdziesz wtedy więcej, niż sądzisz, bo mówi o Nim św. Paweł: „W Nim bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo, na sposób ciała” (Kol 2,9).
Nie można więc zapytywać teraz Boga w taki sposób jak w Starym Testamencie i nie ma już konieczności, aby do nas mówił. Przez Chrystusa bowiem objawił nam całość wiary i nic nowego już nie będzie nam objawiał.

Św. Jan od Krzyża (1542–1591)
karmelita, doktor Kościoła