Ewangelia na każdy dzień

[Henryk Ziemiański de Harlin]

5 lutego

Onego czasu: Przystąpili do Jezusa faryzeusze, kusząc Go i mówiąc: «Czy godzi się człowiekowi opuścić żonę swoją z jakiejkolwiek przyczyny?» A On odpowiadając rzekł im: «Czyż nie czytaliście, że Ten, który stworzył człowieka na początku, „mężczyznę i niewiastę stworzył ich i rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się z żoną swoją, i będą dwoje w jednym ciele. A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało”. Co tedy Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza». Rzekli Mu: «Czemuż tedy Mojżesz nakazał dać jej list rozwodowy i opuścić?» Rzekł im: «Mojżesz ze względu na twarde serca wasze dozwolił wam opuszczać wasze żony, lecz na początku nie było tak. A powiadam wam, że ktokolwiek opuściłby żonę swoją, z wyjątkiem przyczyny rozpusty, i pojął inną, cudzołoży; i kto by opuszczoną pojął, cudzołoży».
Rzekli Mu uczniowie Jego: «Jeśli tak się ma rzecz mężczyzny z niewiastą, lepiej się nie żenić». A On im powiedział: «Nie wszyscy pojmują tę naukę, jeno ci, którym jest dane. Albowiem są trzebieńcy, którzy takimi się z żywota matki narodzili, i są trzebieńcy, których takimi ludzie uczynili, i są trzebieńcy, którzy się sami na to skazali dla Królestwa Niebieskiego. Kto może pojąć, niechaj pojmuje».

Mt 19:3-12