Sede Vacante XVII VIII MMXVI A.D.

[Mikołaj Dreder]

Po Celebracji Świętej kardynałowie udali się do zakrystii, aby przyodziać stroje chórowe i przeszli do Bazyliki. Jedynie Dziekan odział się w kapę i dokonał wystawienia Najświętszego Sakramentu, który wszyscy wspólnie adorowali. Następnie odprawiono nabożeństwo do św. Michała Archanioła i odczytano instrukcje prawne oraz praktyczne dla kardynałów elektorów. Gdy wszystko było już gotowe, ruszyła procesja za którą podążali duchowni według godności przyodziani w stroje chórowe, na końcu zaś kolejno podążali purpuraci ubrani w długie capae magnae. Nieśli je liczni caudarii. Książętom Kościoła towarzyszyli ich domownicy oraz świeccy uczestnicy konklawe. 

W czasie procesji śpiewano litanię do wszystkich świętych, prosząc o wstawiennictwo tych, którzy poprzedzili nas w drodze do wieczności.

Gdy procesja dotarła na miejsce, odśpiewano hymn Veni Creator Spiritus. Następnie kardynałowie zajęli swoje miejsca na tronach z baldachimami, zaś Dziekan przemówił.

[Mikołaj Dreder]

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia Kardynałowie!

Za moment złożymy przysięgę, której wymagają od nas święte przepisy. Jej złamanie grozi najwyższymi sankcjami kościelnymi. Gdy ostatni z nas zaprzysięgnie, ogłosimy zamknięcie drzwi Kaplicy Sykstyńskiej. Od tego momentu obowiązuje członków Kolegium całkowity zakaz kontaktowania się ze światem zewnętrznym. Wyjątek dotyczy mnie osobiście w sprawach elekcji patriarszej oraz Kamerlinga w sprawach niecierpiącego zwłoki zarządu Państwem. Po wyborze nowego Biskupa Rotrii ogłoszone zostanie uroczyste Habemus Patriarcham. Bracia. Powstańcie, by złożyć przysięgę.

My, wszyscy i poszczególni Kardynałowie Elektorzy, obecni przy tym wyborze Patriarchy przyrzekamy, zobowiązujemy się i przysięgamy zachować wiernie i skrupulatnie wszystkie przepisy dotyczące wyboru Biskupa Rotryjskiego zawarte w prawie i Tradycji. Równocześnie przyrzekamy, zobowiązujemy się i przysięgamy, że jeśli ktokolwiek z nas, z Boskiego postanowienia, zostanie wybrany Biskupem Rotryjskim, dołoży starań, by wiernie wypełniać najwyższy urząd Pasterza Kościoła powszechnego i nie ustanie w wysiłku zapewniania i bronienia wytrwale praw duchowych i doczesnych oraz wolności Stolicy Świętej. Przede wszystkim przyrzekamy i przysięgamy zachować z największą wiernością i wobec wszystkich, tak duchownych, jak świeckich, tajemnicę związaną z tym wszystkim, co w jakikolwiek sposób odnosi się do wyboru Biskupa Rotryjskiego i z tym, co odbywa się w miejscu wyboru i dotyczy bezpośrednio lub pośrednio liczenia głosów; nie naruszać w żaden sposób tej tajemnicy tak w czasie wyboru, jak i po wyborze nowego Patriarchy, chyba że zostanie do tego udzielone wyraźne upoważnienie przez samego przyszłego Patriarchy; nie dawać żadnego poparcia ani nie sprzyjać jakiemukolwiek oddziaływaniu, sprzeciwianiu lub jakiejkolwiek innej formie interwencji, przez które władze świeckie jakiegokolwiek porządku i stopnia lub jakakolwiek grupa osób czy jednostki chciałyby ingerować w wybór Biskupa Rotryjskiego. Równocześnie przyrzekam i przysięgam powstrzymać się od wykorzystania jakiegokolwiek utrwalania odnośnie do tego, co w okresie wyboru dokonuje się w granicach Państwa Kościelnego, a szczególnie tego co bezpośrednio lub pośrednio w jakikolwiek sposób łączy się z czynnościami związanymi z tymże wyborem. Oświadczam, że tę przysięgę składam świadomy, że jej złamanie spowoduje w stosunku do mnie te sankcje duchowe i kanoniczne, jakie przyszły Patriarcha zdecyduje zastosować.

Jego Eminencja Dziekan podszedł następnie do zdobionego Ewangeliarza, położył na nim rękę i przyrzekł:

Et Ego, Nicolaus cardinalis Dreder, spondeo, voveo, ac iuro, sic me Deus adiuvet et haec Sancta Dei Evangelia que manu mea tango.

Po złożeniu przysięgi kardynał Dreder zasiadł na tronie w centralnej nawie Kaplicy i oczekiwał przyrzeczenia od pozostałych Elektorów.

[Henryk Ziemiański]

Et Ego, Henricus  Timotheus cardinalis Ziemiański, spondeo, voveo, ac iuro, sic me Deus adiuvet et haec Sancta Dei Evangelia que manu mea tango.

[Aurelio de Medici y Zep]

Et Ego, Aurelius Laurentius Carolus Paulus cardinalis de Medieces et Zepp, spondeo, voveo, ac iuro, sic me Deus adiuvet et haec Sancta Dei Evangelia que manu mea tango.

[Andrew von Habsburg]

Et Ego, Andrew cardinalis von Habsburg, spondeo, voveo, ac iuro, sic me Deus adiuvet et haec Sancta Dei Evangelia que manu mea tango.

[Maurycy Orański]

Et Ego, Mauritius  Wilhelmus cardinalis Auriaco-Nassovia spondeo, voveo, ac iuro, sic me Deus adiuvet et haec Sancta Dei Evangelia que manu mea tango.

[Mikołaj Dreder]

Po wypowiedzeniu przyrzeczenia przez ostatniego z kardynałów, zasiadający na złotym tronie pośrodku kaplicy kardynał Mikołaj Dreder, obleczony jako jedyny spośród purpuratów w stułę, na której szkarłatnej powierzchni złotymi nićmi wyszyty jest wizerunek Chrystusa Króla Wszechświata oraz Św. Pawła Apostoła, uniósł się i zwrócony ku wszystkim nie-elektorom obecnym w Sykstynie rzekł: 

Extra omnes!

Po wypowiedzeniu tych słów wszyscy oprócz książąt Kościoła opuścili Kaplicę Sykstyńską. Następnie Purpurat podążając spokojnym krokiem przez święte mury podszedł do bogato zdobionych, drewnianych wrót i gestem dłoni zasygnalizował, by Gwardia Apostolska zamknęła je z drugiej strony. Od tej pory Złota Brama pozostanie zamknięta tak długo, jak długo nie zostanie wyłoniony nowy Biskup Powszechny. 

[Fryderyk van Oranje]

No i się zamknęli...

[Mikołaj Dreder]

Głosowanie I

[Mikołaj Dreder]

Głosowanie II