Ewangelia na każdy dzień

[Henryk Ziemiański de Harlin]

5 lutego

Onego czasu: Przystąpili do Jezusa faryzeusze, kusząc Go i mówiąc: «Czy godzi się człowiekowi opuścić żonę swoją z jakiejkolwiek przyczyny?» A On odpowiadając rzekł im: «Czyż nie czytaliście, że Ten, który stworzył człowieka na początku, „mężczyznę i niewiastę stworzył ich i rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się z żoną swoją, i będą dwoje w jednym ciele. A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało”. Co tedy Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza». Rzekli Mu: «Czemuż tedy Mojżesz nakazał dać jej list rozwodowy i opuścić?» Rzekł im: «Mojżesz ze względu na twarde serca wasze dozwolił wam opuszczać wasze żony, lecz na początku nie było tak. A powiadam wam, że ktokolwiek opuściłby żonę swoją, z wyjątkiem przyczyny rozpusty, i pojął inną, cudzołoży; i kto by opuszczoną pojął, cudzołoży».
Rzekli Mu uczniowie Jego: «Jeśli tak się ma rzecz mężczyzny z niewiastą, lepiej się nie żenić». A On im powiedział: «Nie wszyscy pojmują tę naukę, jeno ci, którym jest dane. Albowiem są trzebieńcy, którzy takimi się z żywota matki narodzili, i są trzebieńcy, których takimi ludzie uczynili, i są trzebieńcy, którzy się sami na to skazali dla Królestwa Niebieskiego. Kto może pojąć, niechaj pojmuje».

Mt 19:3-12

[Henryk Ziemiański de Harlin]

6 lutego

Onego czasu: Wyznaczył Pan także innych siedemdziesięciu dwóch i rozesłał ich przed sobą, po dwóch do każdego miasta i miejsca, dokąd miał nadejść. I mówił im: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proścież tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje.
Idźcie, oto Ja was posyłam jako baranki między wilki. Nie noście trzosa ani torby, ani sandałów i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. A do któregokolwiek domu wnijdziecie, naprzód powiedzcie: Pokój temu domowi; a jeśliby tam przebywał syn pokoju, spocznie na nim pokój wasz; a jeśli nie, do was powróci. W tymże domu zostańcie, jedząc i pijąc, co jest u nich: albowiem godzien jest robotnik zapłaty swojej. Nie przechodźcie z domu do domu. A do któregokolwiek miasta wnijdziecie i przyjmą was, jedzcie, co przed wami położą, i uzdrawiajcie chorych, którzy są w nim, i mówcie im: Zbliżyło się do was Królestwo Boże».

Łk 10:1-9