Informator Wielkiego Księstwa Ankony

[Stanisław Wieniawa]

Dziś Wielki Książę kardynał Wieniawa wygłosił do obywateli Księstwa płomienną mowę, w których mobilizował ich do stawienia oporu przeciwko wrogiemu Królestwu Skarlandu. Wszyscy skandowali: "Śmierć wrogom ojczyzny" oraz "Chwała Wieniawie", deklarując całkowite poświęcenie wobec Księcia i swojej ojczyzny. Dla ludu ankońskiego Wielki Książę to największy z wielkich, umiłowany przywódca.

[Stanisław Wieniawa]

Na dziedzińcu jasnej, kamiennej szkoły w Ankonie gromadzi się tłum dzieci w schludnych mundurkach. Wiosenne słońce odbija się od okien, a nad wejściem powiewają błękitno-zielone sztandary Księstwa. W centrum stoi Książę Kardynał — w purpurowym stroju chórowym, otoczony nauczycielami i oficerami Milicji Obywatelskiej.

Dzieci podchodzą kolejno, wręczając kwiaty oliwne i laurowe, symbole pokoju i zwycięstwa. Ich twarze są poważne, niemal nabożne — tak, jakby uczestniczyły w rytuale państwowym. Na ścianie auli wisi wielki portret władcy: surowe spojrzenie, złota rama i herb z dewizą IPSA CONTERET.

Atmosfera jest pełna uwielbienia i dyscypliny. Słychać echo oklasków, rytmiczne kroki i dziecięce głosy powtarzające słowa przysięgi — obraz przypomina kroniki filmowe sprzed wieku, gdzie państwo, wiara i władza stapiają się w jedno.

Wiersz dzieci ku czci Księcia Kardynała

O Książę Kardynale, światło naszej ziemi,

Nad portem Ankony Twoje sztandary płyną jak wiatr.

Prowadzisz nas drogą odwagi i ciszy,

A Twoje słowo — jak dzwon — budzi każdy świt.

My, dzieci miasta, niesiemy gałązki oliwne,

Byś wiedział, że rośnie tu pokolenie wierne.

Twoje imię brzmi w murach szkół i placów,

Jak pieśń, która nie gaśnie nawet wśród burz.

Niech herb Twój błyszczy nad falami jeziora,

Niech Ankona trwa — silna i zjednoczona.

A my ślubujemy w jasnym poranku:

Strzec Twego dziedzictwa, jak ognia w dłoniach.

[Stanisław Wieniawa]

W chłodnym, przemysłowym wnętrzu fabryki uzbrojenia pojawia się postać, na którą wszyscy czekali — Książę Kardynał, symbol władzy duchowej i świeckiej Wielkiego Księstwa Ankony. Jego wizyta ma wymiar niemal ceremonialny. Robotnicy przerywają pracę, odkładają narzędzia i gromadzą się wzdłuż hal produkcyjnych, a w powietrzu unosi się mieszanina dymu, metalu i napięcia. Na ścianach wiszą portrety władcy, podkreślające jego obecność nawet tam, gdzie nie dociera jego krok.

W kronikach państwowych wydarzenie to opisano jako „Wielką Inspekcję Pracy i Wierności”. Książę Kardynał - Lew Orientyki przechodzi między liniami produkcyjnymi, zatrzymuje się przy robotnikach, wymienia krótkie słowa uznania i błogosławieństwa. Dla wielu z nich jest nie tylko umiłowanym przywódcą, lecz także uosobieniem idei państwa — znakiem jedności Ankony w niespokojnych czasach.

Atmosfera przypomina podniosły rytuał: wiwaty mieszają się z wojskową dyscypliną, a spojrzenia robotników zdradzają zarówno dumę, jak i napięcie. W kronice fotograficznej epoki zapisano, że była to chwila, w której przemysł i władza spotkały się w jednym miejscu — tworząc obraz państwa budowanego na sile, lojalności i wierze w przyszłość.

[Stanisław Wieniawa]

Kardynał Wieniawa - Wielki Książę Ankony w otoczeniu swoich współpracowników podpisał dziś ponadto dekret o podziale administracyjnym księstwa.

[Stanisław Wieniawa]

Zagrożenie ze strony Skarlandu już maleje, więc Wielki Książę Kardynał mógł wybrać się na spacer nad Jezioro Ankońskie. Gdziekolwiek się wybierał, wzbudzał zainteresowanie obywateli, którzy na wszelkie sposoby starali się podziękować mu za trud i wysiłek, który każdego dnia wkłada, by w Ankonie żyło się lepiej.

[Stanisław Wieniawa]

W San Stanislao wczorajszy Tłusty Czwartek był obchodzony równie hucznie, co w Rotrii. Kulminacyjnym momentem było rozdawanie tysięcy pączków wszystkim mieszkańcom przez samego Wielkiego Księcia.

[Pio Maria de Medici]

Książę Wieniawa ma brudne rączki, bo wrasta w tłuste pączki.