Uroczyste zawarcie traktatu z Imperium Rusowskim

[Aurelio de Medici y Zep]

Uroczyste zawarcie Traktatu o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych z Imperium Rusowskim

XVII II MMXXVI A.D.

We wtorkowe popołudnie zabezpieczone przez Arma dei Carabinieri limuzyny z Jej Cesarską Mością Marią Fiodorowną, Cesarzową Rusowii oraz Jego Wielkoksiążęcą Mością Aureliuszem Wawrzyńcem Karolem Pawłem Medyceuszem Zepem, Wielkim Księciem Toskanii, podjechały pod Pałacyk przy Winnicy, tradycyjne miejsce spotkań dyplomatycznych na najwyższym szczeblu. Obie głowy państw udały się do saloniku dyplomatycznego, gdzie oczekiwał masywny dębowy stół, przy nim zaś dwa zdobne krzesła i flagi obu państw. Na stole spoczywały pergaminowe zwoje z wykaligrafowaną treścią Traktatu oraz dwa bogato zdobione pióra.

Nim rozpoczęła się oficjalna część uroczystości, zgromadzeni w Pałacyku dyplomaci oddali się nieformalnym rozmowom o przyszłości wzajemnych stosunków. Podczas swobodnych rozmów pianista przygrywał im melodie autorstwa rusowskich kompozytorów.

Po wzajemnym przedstawieniu członków obu Dworów, chór odśpiewał hymny Imperium Rusowskiego oraz Wielkiego Księstwa Toskanii. 

Po odśpiewaniu hymnów, Jego Wielkoksiążęca i Arcykatolicka Mość zabrał głos.

Wasza Cesarska Mość,
Szanowni Państwo,


wczorajsza radość świętowania piątej rocznicy naszej suwerenności znajduje dziś przedłużenie w pogłębieniu i sformalizowaniu serdecznych stosunków między narodami Toskanii i Rusowii. Pragnę raz jeszcze powitać Jej Imperatorską Mość Marię Fiodorownę, Cesarzową Rusowii, wraz z całym jej Dworem biorącym udział w dzisiejszej uroczystości. Jako birytualista sprawujący liturgię również w rycie bizantyńskim, szczególnym uznaniem darzę kulturę wschodnią, w tym również kulturę wschodnich Słowian. Jest ona bowiem - obok łacińskiej kultury zachodu, fundamentem naszej wspólnej chrześcijańskiej cywilizacji. Wierzę, że współpraca między łacińską Toskanią a wschodniosłowiańską Rusowią przyniesie wiele pożytku obu stronom.

Waszej Cesarskiej Mości pragnę podziękować za owocne rozmowy dyplomatyczne zwieńczone zawarciem traktatu między naszymi Państwami. Podziękowania składam również na ręce Wielmożnego Pana Piotra Suworowa, którego wizyta stała się fundamentem, na którym powstały relacje Toskańsko-Rusowskie.

Wyrażam nadzieję, że dzisiejszy dzień będzie początkiem długiej i udanej współpracy. Życzę Imperium Rusowii, aby wzrastało w sile i pomyślności całego Narodu.

Niech żyje Rusowia! Niech żyje Toskania! 

Następnie Jego Wielkoksiążęca i Arcykatolicka Mość przekazał głos Jej Cesarskiej Mości.

[Maria I Fiodorowna]

Po przemówieniu Wielkiego Księcia w saloniku dyplomatycznym zapadła krótka, uroczysta cisza. Cesarzowa Maria Fiodorowna uniosła się powoli z miejsca. Jej spojrzenie objęło zgromadzonych, po czym zatrzymało się na Gospodarzu uroczystości.

Wasza Wielkoksiążęca Mość,

Szanowni Państwo,

z wdzięcznością przyjmuję słowa, które przed chwilą wybrzmiały w tych murach. W istocie — wczorajsza radość Toskanii znajduje dziś swoje dopełnienie w akcie, który ma charakter nie tylko polityczny, lecz także cywilizacyjny.

Imperium Rusowskie z uznaniem patrzy na drogę, jaką przeszło Wielkie Księstwo Toskanii pod przewodem Waszej Książęcej Mości. Naród, który potrafi świętować swoją suwerenność z dumą, potrafi również odpowiedzialnie budować relacje z innymi.

Szczególnie bliskie są mi słowa o spotkaniu Wschodu i Zachodu. Rusowia wyrasta z tradycji wschodniosłowiańskiej, zakorzenionej w duchowości Bizancjum, Toskania zaś promieniuje łacińskim dziedzictwem. Lecz przecież obie te rzeki płyną ku temu samemu morzu – ku wspólnocie chrześcijańskiej cywilizacji, ku godności osoby ludzkiej, ku kulturze dialogu.

Dzisiejszy traktat nie jest wyłącznie aktem wzajemnego uznania. Jest świadomą decyzją dwóch suwerennych podmiotów, by zamiast dystansu wybrać współpracę, zamiast obojętności – życzliwość, zamiast milczenia – rozmowę.

Pozwolę sobie również podziękować Waszej Książęcej Mości za otwartość i osobiste zaangażowanie w te rozmowy. Fundamentem dyplomacji są bowiem nie tylko paragrafy, lecz zaufanie. A zaufanie rodzi się między ludźmi.

W imieniu Imperium Rusowskiego zapewniam, iż Rusowia pragnie, aby relacje z Toskanią rozwijały się w duchu partnerstwa — w kulturze, w wymianie doświadczeń państwowych, w inicjatywach międzynarodowych, które służyć będą stabilności i dobru naszych narodów.

Niech historia odnotuje, że w Pałacyku przy Winnicy nie zawarto jedynie traktatu. Zawiązano przyjaźń.

Niech Bóg błogosławi Toskanii.

Niech Bóg strzeże Rusowii.

Niech żyje Toskania!

Niech żyje Rusowia!

[Aurelio de Medici y Zep]

Po przemowie Jej Cesarskiej Mości szambelani obu Dworów odczytali treść Traktatu w językach urzędowych obu Państw. Jej Cesarska Mość obraz Jego Wielkoksiążęca i Arcykatolicka Mość zasiedli do stołu i złożyli swe podpisy na dwóch pergaminowych zwojach. Następnie szambelani na srebrnych łyżeczkach stopili barwiony cynobrem czerwony wosk i wylały go na welin, zaś Głowy Państw odcisnęły na nim swoje pieczęci.

Traktat o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych

zawarty 17 lutego 2026 r. między

Imperium Rusowskim

a

Wielkim Księstwem Toskanii

Wysokie Układające się Strony:

Jej Cesarska Mość Maria Fiodorowna

z Bożej łaski Cesarzowa Rusowii

w imieniu własnym

oraz Imperium Rusowskiego;

oraz

Jego Wielkoksiążęca i Arcykatolicka Mość Aureliusz I, z Bożej łaski Wielki Książę Toskanii etc.

w imieniu własnym oraz Wielkiego Księstwa Toskanii;

zawierają w najlepszej wierze następujący
Traktat o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych zwany dalej Traktatem.

Art. 1
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Art. 2
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym stosunki dyplomatyczne na szczeblu ambasadorów.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie  przedstawicielstwa Imperium Rusowskiego na ziemiach Wielkiego Księstwa Toskanii oraz przedstawicielstwa Wielkiego Księstwa Toskanii na ziemiach Imperium Rusowskiego.

Art. 3
1. Wysoka Układająca się Strona wysyłająca swojego przedstawiciela obowiązana jest uprzednio wystąpić o akredytację dla kandydata na
ambasadora.
2. Ambasadorzy korzystają z immunitetu dyplomatycznego na zasadach uznanych przez prawo międzynarodowe, a w szczególności:
(1) nie podlegają jurysdykcji karnej państwa przyjmującego;
(2) nie podlegają jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba, że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego
(3) korzystają ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego;
(4) korzystają z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez nich za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej państwa przyjmującego.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania ambasadorów, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w ust. 2 (2).
4. Wysokie Układające się Strony mogą w razie braków kadrowych odstąpić od mianowania ambasadorów i reprezentować się wzajemnie przed sobą inną drogą ustaloną drogą rozmów dyplomatycznych.

Art. 4
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

 Art. 5
1. Traktat wchodzi w życie z chwilą podpisania i publikacji przez Wysokie Układające się Strony.
3. Traktat przestaje obowiązywać z chwilą wypowiedzenia przez jedną z Wysokich Układających się Stron.




Maria Fiodorowna

Aureliusz Wawrzyniec Karol Paweł de Medici y Zep

W saloniku rozległy się gromkie brawa i wiwaty. Po uroczystej ceremonii, wszyscy udali się na wspólny obiad zorganizowany w Pałacyku przy Winnicy. Goście chętnie skorzystali z ostatnich dni przedpościa, ciesząc się lokalnymi winami i wyrobami.