Consistorium VI VIII MMXXVI

[Fryderyk van Oranje]

Consistorium

VI VIII MMXXVI

Gdy słońce zaczęło powoli chylić się ku zachodowi nad Apostolskim Miastem Rotria, w ten upalny dzień do Kaplicy Sykstyńskiej w Bazylice św. Pawła na Welii zmierzał niewielki pochód złożony z członków kolegium kardynalskiego, oraz kardynałów seniorów. Kiedy już wszyscy zebrali się kaplicy, która była dziś odświętnie przyozdobiona nowymi kwiatami, purpuraci ubrani w chórowe stroje klękają przed Biskupem Rotrii całując jego pierścień. Celem tego konsystorza zwołanego przez Patriarchę Alberta jest kreacja nowego kardynała. Nim jednak purpura nowego kardynała zostanie w pełni usankcjonowana - zgodnie z Tradycją oraz Prawem, Patriarcha Rotrii włoży na głowy nominata kapelusz kardynalski. Zanim jednak rozpocznie się ta piękna i uroczysta ceremonia kardynałowie, oraz nominat winni potwierdzić swoje przybycie.

[Henryk Ziemiański]

Ego sum.

[Maurycy Orański]

Ego sum.

[Fryderyk van Oranje]

Do Kaplicy Sykstyńskiej podąża procesja złożona z członków Kolegium Kardynalskiego. Na jej czele kroczy Kardynał Prodziekan a towarzyszą mu pozostali kardynałowie, na końcu zaś kroczą kardynałowie elekci. Ich wejściu do kaplicy towarzyszy wykonywany przez chór hymn "Tu es Paulus".  Na tronie w sali spotkań Kolegium Kardynalskiego siedzi Patriarcha ubrany w czerwone mantum i złotą mitrę. Przemawia on donośnym głosem:

[Fryderyk van Oranje]

Z autorytetu Boga wszechmogącego, świętych apostołów Piotra i Pawła oraz Naszego, kreujemy Henryka Ziemiańskiego Wieniawę, Kardynałem Świętego Kościoła Rotryjskiego, nadając mu tytuł Kardynała Prezbitera.

[Fryderyk van Oranje]

Po tych słowach do patriarszego tronu podchodzi Kardynał Elekt, ubrany w strój chórowy i wielką kapę z rozpuszczonym trenem. Kłania się trzykrotnie w trakcie drogi, następnie klęka przed Patriarchą i całuje papieskie trzewiki oraz pierścień, po czym wypowiada słowa przysięgi:

[Henryk Ziemiański]

Ja, Henryk Ziemiański-Wieniawa,przysięgam wierność i dozgonne posłuszeństwo Tobie, Ojcze Święty, oraz każdemu z Twoich następców oraz, że przyczynię się do obrony wiary Kościoła Powszechnego. Tak mi dopomóż Boże w Trójcy Jedyny. Amen.

[Fryderyk van Oranje]

Bracie Henryku! Wynieśliśmy Cię do godności Księcia Kościoła. Czy chcesz przyjąć to brzemię, a gdy nasz czas nadejdzie, wybierzesz naszego godnego następcę?

[Henryk Ziemiański]

Chcę.

[Mikołaj Dreder]

Bracia,


Zupełnie niezrozumiała jest dla mnie korespondencja, która dotarła do mnie w ostatnich dniach, zawierająca Motu Proprio: Omnia tempus habent. Chciałem zaznaczyć, że pomimo tego, iż wiekiem realnie jestem najstarszy wśród rotryjskiej społeczności, mój czas jeszcze nie nadszedł i o tym kiedy nadejdzie, zadecyduję sam, jako wolny człowiek. Od blisko 15 lat stanowię fundament Państwa Kościelnego Rotria, przeżywając z nią liczne wzloty i upadki oraz uczestnicząc w Jej wielu odbudowach, a także będą architektem jej współczesnej formy. Wysyłanie mnie na emeryturę tytułem tego, że nie jestem biskupem żadnej diecezji, jest dla mnie również niezrozumiałe - nigdy w moim życiu nim nie byłem. Wzorem realnych duchownych, zaliczam się do grona kurialistów, a nie duszpasterzy i podnoszenie takiego argumentu, jest niezwykle naciągane. Wysyłanie mnie na emeryturę tytułem tego, iż nie pełnię żadnej publicznej funkcji jest również skandaliczne, wiele miesięcy temu, wielokrotnie zgłaszałem Patriarsze Albertowi chęć objęcia znanych mu z prywatnej korespondencji urzędów, gdzie za każdym razem zostałem odprawiony z kwitkiem, co też tłumaczy moje słabe zaangażowanie w trakcie tego pontyfikatu. Ostatnie wydarzenia w Kościele Rotryjskim uznaje za wyjątkową farsę i reprezentowanie polityki słabych lotów; jeszcze niech tylko Patriarcha Albert zacznie się klonować jak Lorenzo de Medici, pisać z licznymi błędami stylistycznymi i będziemy mieli kalkę tamtych smutnych czasów. Jako najstarszy rotryjczyk i najstarszy stażem Kardynał Świętego Kościoła Rotryjskiego mam prawo do uzyskania wyjaśnień i moralne prawo do interwencji, w celu powstrzymania tej narastającej degrengolady, niewidzianej nigdy w naszej historii. 


(-) Mikołaj kardynał Dreder