Nabożeństwa z udziałem Wielkiego Księcia

[śp. Stefan II]

Dziś, 11 lutego 2026 r. w święto Objawienia NMP Mszę Świętą celebrował w kościele sam Wielki Książę Stanisław kardynał Wieniawa. Wygłosił przy tym homilię:

Bracia i Siostry,


Zwiastowanie nie jest tylko historią o Maryi. To historia o każdej świadomości, która nagle słyszy w sobie głos „Nie bój się.”

Bóg nie przychodzi jako przemoc ani nakaz. Przychodzi jako delikatne światło, które mówi: "Jesteś gotowy. Jesteś gotowa. Logos chce się w tobie narodzić".

Maryja jest obrazem człowieka, który jeszcze nie zamknął się w ego. Nie jest idealna moralnie — jest otwarta egzystencjalnie. Gdy anioł mówi: pełna łaski — to tak, jakby Jednia mówiła do naszej świadomości: "Już jesteś częścią mnie. Przestań bać się swojej głębi".

I dlatego zwiastowanie to nie scena kontroli, lecz scena wolności. Maryja rozważa. Waha się. Czuje niepokój. Bo każda prawdziwa przemiana zaczyna się od drżenia. A potem przychodzi fiat — nie jako posłuszeństwo systemowi, ale jako zgoda na narodzenie światła w sobie.

Chrystus rodzi się wtedy, gdy człowiek przestaje walczyć z własną naturą, a zaczyna ją przebóstwiać. Nie przez wstyd. Nie przez lęk. Lecz przez świadomość. Dlatego zwiastowanie to nie tylko początek Ewangelii. To moment, w którym każdy z nas słyszy: "Nie bój się swojego ciała. Nie bój się swojej duszy. Nie bój się światła, które w tobie chce się narodzić".

Amen.

[Henryk Ziemiański]

Deo gratias za tak piękną celebrę.

[śp. Stefan II]

Dziś książę kardynał sprawował Mszę Świętą w intencji wyboru nowego Patriarchy i za pomyślność Państwa Kościelnego oraz Ankony. Oczywiście była to Msza Jazzowa, jego ulubiona.

[Henryk Ziemiański]

Chyba to rodzinne, Ojcze, bo ja też tą mszę polubiłem.

[Fryderyk van Oranje]

Coś się chyba przytyło temu kardynałowi podczas jego nieobecności w Rotrii. Chyba zaszył się w Ankonie i tylko pożerał słodycze i popijał tanim winem z biedry