Coronatio Patriarchae XVI VIII MMXXVI A.D

[Mikołaj Dreder]

Przyjmij pierścień na znak wierności Prawu i Tradycji, którą właśnie przysiągłeś. Niech Pan wspomoże Cię w obronie wolności Kościoła i niech poprzez Twoją rękę, na której spoczywa ten pierścień, broni przed wszelkim grzechem.

[Henryk Ziemiański]

Następuje koronacja triregnum. Do tronu Patriarszego zbliża się Arcybiskup Trydentu. Kardynał Dziekan podnosi tiarę i koronuje Patriarchę słowami:

[Mikołaj Dreder]

Weź tiarę, ozdobioną trzema koronami i bądź świadom, że jesteś Ojcem Królów i Książąt, Sługą Sług Bożych i Suwerenem Państwa Kościelnego. In nomine Patris et Filio et Spiritui Sancto.

[Henryk Ziemiański]

Po założeniu tiary, Kardynał Dziekan przyklęka i odchodzi na bok. Szambelan podaje Jego Świątobliwości mowę tronową, którą ten wygłasza.

[śp. Stefan II]

Umiłowani w Chrystusie Bracia i Siostry,

dzień po elekcji, odbyła się nasza koronacja. Potrójna korona ciąży na naszej głowie, przypominając, jak wielkie i ważne obowiązki wzięliśmy na swoje barki. Początek naszego pontyfikatu był smutny, gdyż wiązał się z koniecznością potwierdzenia ekskomuniki, którą zaciągnął przez złamanie tajemnicy konklawe zasłużony Rotr Alberto Tomasso di Mancini. To nie był nasz wybór, lecz przykry obowiązek. Zapewniamy jednak, że jesteśmy gotowi na pojednanie, jeżeli tylko Don Alberto Tomasso wyrazi taką chęć. Naprawdę nie chcemy być zapamiętani jako nerwus, wariat, człowiek kontynuujący "cykl Wieniawy". To będzie zupełnie inny pontyfikat. Prosimy choć o kroplę zaufania.

W mowie po elekcji zarysowaliśmy główne zamierzenia naszego pontyfikatu. Przypomnimy je teraz. Chcielibyśmy uporządkować Acta Apostolicae Sedis. Przyporządkować bulle do działów poszczególnych Patriarchów. Stworzyć spis obowiązujących aktów prawnych. Drugą kwestią jest konsystorz kardynalski, który zwołujemy na najbliższą środę 19 sierpnia. Będziemy na nim dyskutować nt. roli kardynałów w Państwie Kościelnym ze szczególnym naciskiem na problem emerytury. Czy w Kościele Rotryjskim, oddającym realia Kościoła Rzymskiego z lat międzywojennych XX wieku taka emerytura jest możliwa. Zamierzamy również wprowadzić zwyczaj audiencji patriarszych z okna Pałacu Apostolskiego w każdą środę i niedzielę. Chcielibyśmy ożywić też nieco nasze państwo pod względem religijnym. Otrzymaliśmy też zaproszenie do Rzeczpospolitej Obojga Narodów, więc chętnie udamy się tam z pielgrzymką, w stosownym czasie. Wcześniej też - najprawdopodobniej również w najbliższą środę dokonamy ingresu do Bazyliki Laterańskiej, a w okresie 24 sierpnia - 1 września przebywać będziemy w Castel Gandolfo.

Z okazji naszej uroczystej koronacji chcielibyśmy też wyróżnić naszego poprzednika - Fryderyka Orańskiego. Zgodnie z jego prośbą mianujemy go biskupem diecezji wileńskiej. Ponadto obdarzamy go godnością arcybiskupa ad personam. Niech będzie to dowód, że ciężka i dobra praca zostanie doceniona. Pontyfikat bowiem będzie tym lepszy, im lepsza będzie chęć współpracy pozostałych duchownych. Jeżeli tej współpracy nie będzie, a pozostanie jawna wrogość, to ze złej mąki nie ma dobrego chleba.

Sancti Apostoli Petrus et Paulus, de quorum  potestate et auctoritate confudimus, ipsi intercedat pro nobis ad Dominum. Et benedictio Dei omnipotentis: + Patris + et Filii + et Spiritus Sancti descendat super vos et maneat semper.

[Henryk Ziemiański]

Po zakończeniu mowy, Patriarcha podnosi się, udziela uroczystego błogosławieństwa i wyrusza w procesji do zakrystii. Na tym kończy się ceremonia koronacji patriarszej.

[Aurelio de Medici y Zep]

Vivat Stephanus, Patriarcha pacis! Vivat Rotria, vivant Ecclesia, Patrimonium Sancti Pauli et Sancta Sedes!

[Andrew von Habsburg]

Vivat, Vivat, Vivat !!!

[Henryk Ziemiański]

Wasza Świątobliwość, 
Czcigodny Ojcze,

Jeszcze raz gratuluję przyjęcia wyboru i życzę aby Wasz pontyfikat był owocny i został zapamiętany jako czas dymanicznego rozwoju Rotrii. Pamiętajmy o tym, że mimo kłótni i nieporozumień wciąż jesteśmy Rotrami i tworzymy wielką rotryjską rodzinę. Chcę też przekazać Waszej Świątobliwości pewien nietypowy, jeśli można tak nazwać, prezent. Jest to ogier Stefan z mojej Książęcej Stadniny Koni, nazwany tak na cześć nowego Ojca Świętego. Mam nadzieję, że stanie się bywalcem patriarszych ogrodów i ulubieńcem dworu.

[śp. Stefan II]

Dziękujemy Synu, piękny, będziemy nim sobie galopować po Castel Gandolfo. A teraz zapraszamy na obiad, bardzo spragniony był go @Pio Maria de Medici. Dziś wieczorem jeszcze wyjrzymy do wiernych przez okno naszego apartamentu.