Salve!

[Mikołaj Dreder]

Świątobliwy, Wielce Czcigodni, Najmilsi!

Pozwoliłem sobie nie zakładać nowego wątku, ale zabawić się w archeologa i odkopać ten z 2017 roku. Tak, to nie moja pierwsza próba powrotu do mikronacji, ale głęboko wierzę, że ta będzie w całkowicie udana i z pełnym zaangażowaniem. W tym miejscu gorące podziękowania kieruję do Jego Wielkoksiążęcej i Arcykatolickiej Mości Eminencji Aurelio de Medici y Zepa za pomoc w odzyskaniu tego konta.

Mimo, że wróciłem raptem kilka godzin temu, to zdążyłem już się zorientować, że relacje na linii Skarland - Rotria są w obecnej chwili, cóż... specyficzne. Liczę jednak na Wasze zrozumienie, że w mym sercu obie te społeczności mają szczególne miejsce i nie każecie mi wybierać między rodziną Capuletti i Montecchi.

Dość wielkich słów padło poprzednim razem na próżno, więc teraz postaram się być ostrożniejszy w ich doborze. Nie pozostaje mi nic innego jak przywitać się jedynym słusznym pozdrowieniem "Laudetur Iesus Christus!" i pokornie prosić braci o modlitwę.

(-) Pedro de Catalan

Witam, a nas łączy całkiem spora historia i mnóstwo wspomnień... Miło widzieć po tylu latach.

[Ferdynand I]

A ja ciebie nie witam. Jedź sobie do Skarlandu i baw się tam w pogaństwo.

[Albert Orański]

Również dołączam do komitetu powitalnego Waszej Wysokości. Mam nadzieję, że faktycznie ta wizyta okaże się dłuższym pobytem i przyniesie nam wszystkim dobre owoce. Proszę się rozgościć, a w razie jakichkolwiek kłopotów liczyć na naszą serdeczną pomoc. Ufam, że znajdziecie u Nas przestrzeń do rozwoju, pracy i budowania trwałych relacji.

Faktycznie relacje ze Skarlandem są w tej chwili chłodne - czy to się zmieni, trudno powiedzieć.

[Fryderyk van Oranje]

Jakoż prywatnie witałem, takoż czynię publicznie. Witamy w Państwie Kościelnym.
Co prawda się nie znamy bo lata naszej działalności są różne, jednak zawsze miło jak ktoś z większym doświadczeniem, stażem powraca do mikronacji. Szczególnie w obecnych czasach oraz chwilach Rotria szczególniej wita każdego jej syna

[Pedro I Catalán]

Serdecznie dziękuję za wszystkie życzliwe słowa powitania, zaproszenia do pozostania w Patrymonium oraz deklaracje pomocy i współpracy. Po tylu latach szczególną radość sprawia mi zarówno spotkanie dawnych znajomych (choć przyznaję, że nie wszystkie nazwiska jestem w stanie przywołać z czeluści pamięci), jak i poznanie tych, z którymi wcześniej nasze drogi się nie przecięły. Równie wysoko cenię głos wyrażający nieco bardziej powściągliwy entuzjazm wobec mojego powrotu. Szczerość to najcenniejsza waluta.

Nie przybyłem do Rotrii jedynie z kurtuazyjną wizytą. Jeżeli znajdzie się coś, przy czym moje doświadczenie albo zwyczajnie para rąk okażą się przydatne, pozostaję do dyspozycji. Z pewnością ku rozczarowaniu Ekscelencji Wielkiego Inkwizytora nie zamierzam opuszczać Rotrii z racji moich powiązań ze Skarlandem. Po raz kolejny czuję się w obowiązku podkreślić, że tak jak Skarland był i pozostanie moją ojczyzną, tak Rotria pozostaje moim pierwszym domem. Nie widzę w tym sprzeczności. Człowiek może przecież kochać ojca i matkę, nawet jeśli akurat nie zasiadają razem przy jednym stole. Co zaś do pogaństwa - ufam, że Święta Inkwizycja, jak przystało na swój urząd, najpierw zbada sprawę, a dopiero później rozpali stos.

[Aurelio de Medici y Zep]

Wasza Królewska Wysokość,

Jego Ekscelencja Montini jest na stanowisku Wielkiego Inkwizytora moim czcigodnym poprzednikiem, a jedynie sygnatura nie została zaktualizowana. Toteż osobiście, w imieniu Inkwizycji, ręczę za jej obiektywizm, procesową ostrożność i przestrzeganie zasady domniemania niewinności

[Pedro I Catalán]

Czuję się zatem uspokojony.

[śp. Stefan II]

Zachęcamy do obrania kariery duchownego. Brakuje nam nowych (starych) twarzy w sutannach.