"Marsz ku chwale - defilada Wojsk Rotryjskich"

[Pierbattista Pastaballa]

Defilada Wojsk Rotrii - Pod sztandarami chwały

Szanowni Państwo, oto chwila wyjątkowa.

Przed nami uroczysta defilada Wojsk Rotrii — wielkie święto państwa, jego historii, tradycji i siły. W blasku dnia, pośród majestatycznej oprawy, pod sztandarami, które od pokoleń towarzyszą najważniejszym wydarzeniom Rotrii, nadchodzą zwarte kolumny jej żołnierzy.

Dzisiejszej uroczystości przygląda się Patriarcha Rotrii, Stefan II, którego obecność nadaje temu wydarzeniu szczególną rangę. To pod jego duchowym i państwowym przewodnictwem Rotria gromadzi się dziś wokół swoich symboli, swojej tradycji i swoich sił zbrojnych.

U boku Patriarchy szczególne miejsce zajmuje Andrew kard. von Habsburg, sprawujący zaszczytny urząd Gonfaloniere Patriarszego — strażnika sztandaru i jednego z najważniejszych symboli patriarszej godności. Jego obecność podczas tej uroczystości podkreśla więź łączącą władzę Patriarchy, państwową tradycję oraz Wojska Rotrii.

Już za chwilę główną aleją przejdą oddziały reprezentujące różne formacje sił zbrojnych. Równy krok, doskonały szyk i ceremonialna dyscyplina tworzą obraz państwa świadomego swojej historii i dumnego ze swoich tradycji.

Na czele defilady powiewa flaga Rotrii — symbol jedności, ciągłości i chwały. Jej barwy unoszą się ponad maszerującymi szeregami, przypominając, że za każdym mundurem, za każdym sztandarem i za każdym krokiem stoi wspólnota połączona historią i służbą dla Ojczyzny.

Proszę spojrzeć na tę niezwykłą panoramę: tysiące widzów zgromadzonych wzdłuż trasy przemarszu, monumentalna architektura miasta i pośrodku — wojsko Rotrii, maszerujące z godnością i spokojem w rytm uroczystej muzyki.

To nie jest jedynie pokaz wojskowej sprawności.To manifestacja pamięci. Hołd dla tych, którzy służyli przed nami. Wyraz szacunku dla tradycji, która ukształtowała Rotrię, oraz świadectwo gotowości kolejnych pokoleń do podjęcia odpowiedzialności za jej przyszłość.

A teraz — w obecności Jego Świątobliwości Patriarchy Stefana II oraz Andrew kard. von Habsburga, Gonfaloniere Patriarszego, wśród dźwięków orkiestry, w cieniu powiewających sztandarów i przy spojrzeniach całego narodu — nadchodzi kulminacyjny moment uroczystości.

Przed Państwem Wojska Rotrii!

Niech zabrzmi marsz.

Niech wyprostują się sztandary.

Niech trwa służba, honor i tradycja.

Niech żyje Patriarcha Stefan II!

Gloria Rotriae!

Jego Świątobliwość Stefan II



Jego Świątobliwość Stefan II i Jego Eminencja Andrew von Habsburg

Rotria, Rotria, O Rotria!

Terra nostra, terra sancta!
Rotria, Rotria, O Rotria!
Aeterna, invicta, gloriosa!

**Rotria, aeterna, aeterna invicta!**
**Rotria, aeterna, aeterna invicta!**

Cor nostrum solum tibi,
Vita nostra solum tibi,
Sub vexillo Rotriae
Stamus semper unanimes.

Rotria, Rotria, O Rotria!
Aeterna patria nostra!
Rotria, Rotria, O Rotria!
Aeterna, invicta, gloriosa!

**Rotria, aeterna, aeterna invicta!**
**Rotria, aeterna, aeterna invicta!**
**Rotria, aeterna, aeterna invicta!**
**Rotria! Rotria! Rotria!**

Per mare, montes et campos,
Nomen tuum resonat.
Aquila nostra super astra,
Vexillum tuum fulget.

Sub sole aureo Rotriae
Cordibus unum vivimus.
Per saecula nomen tuum
In gloria celebramus!

Rotria, Rotria, O Rotria!
Terra nostra, terra sancta!
Rotria, Rotria, O Rotria!
Aeterna, invicta, gloriosa!

**AETERNA!**
**INVICTA!**
**GLORIOSA!**

Rotria, aeterna, aeterna invicta!
Rotria, aeterna, aeterna invicta!
Rotria, aeterna, aeterna invicta!
Rotria!

**ROT RIA!**

Aeterna!
Invicta!
Rotria!

Od pierwszych dni zapisała się w czasie
Jako wspólnota wiary i ładu.
Rotria wzrastała nie w cieniu lęku,
Lecz w pracy serc i w mądrości prawa.

Nie przez przypadek, nie przez przypadłość,
Lecz przez decyzję i wspólny trud.
Tu każdy głos ma swoje znaczenie,
Tu każdy krok buduje jutro.

Gdy zmienne wiatry dotykają murów,
My trwamy mocniej niż kamień.

Rotria — dom naszej wiary,
Rotria — światło wśród lat.
W jedności ducha i czynu
Odnajdujemy swój świat.

Rotria — źródło porządku,
Rotria — odpowiedź i sens.
Nie znała chwili upadku,
Bo żyje w każdym z nas.

Nie obietnicą, lecz odpowiedzialnością
Umocniła swoje istnienie.
Prawo i modlitwa splatają się tutaj
W jedno codzienne działanie.

Nie szukamy wielkich słów,
Lecz prawdy, która prowadzi.
W ciszy świątyń i w gwarze ulic
Ta sama nadzieja się rodzi.

A kiedy nadchodzi zwątpienie,
Wspólny głos rozprasza cień.

Rotria — dom naszej wiary,
Rotria — światło wśród lat.
W jedności ducha i czynu
Odnajdujemy swój świat.

Czas płynie, lecz fundament trwa,
Nie zachwieje go burza ani noc.
Bo państwo to nie tylko mury,
Lecz ludzkich sumień moc.

Rotria — trwała przez wieki,
Rotria — znak naszych dni.
Nie upadła i nie upadnie,
Bo w sercach wciąż brzmi.

Rotria żyje.
Rotria trwa.
Na wieki trwa.

[Pio Maria de Medici]

A to mnie Mancini oskarżał o nadużywanie AI slopów. Szkoda, że nie może tego zobaczyć…

[Fryderyk van Oranje]

A to mnie Mancini oskarżał o nadużywanie AI slopów. Szkoda, że nie może tego zobaczyć…

Dziadek przynajmniej coś się dzieje z tymi wojskami, a nie że tylko chodzą na celebry, lub okazjonalnie raz na pół roku czyszczą halabardy, albo nic nie robią.

[Pio Maria de Medici]

Oni obowiązkowo czytają życiorysy świętych… biedacy.

[Fryderyk van Oranje]

Oni obowiązkowo czytają życiorysy świętych… biedacy.

Oni je redagują. Wiesz pojawia sie szef i nagle krzyczy: na jutro ma być 500 słów Świętej Hilberenegildzie z Śródziemia Westeros patronki goblinów, Iron Mana i piratów z karaibów...
I muszą szukac i pisać...

[Pio Maria de Medici]

Nie takie rzeczy się jako kleryk robiło, więc tym bardziej im współczuję…

[Fryderyk van Oranje]

Nie takie rzeczy się jako kleryk robiło, więc tym bardziej im współczuję…

Mnie kiedyś proboszcz opowiadał, że za jego czasów, musiał mieć w głowie pomysł na kazanie i potem przez tydzień pisać a wyrywkowo były w niedzielę odczytywane. I to historia realna, nie jakiś żart czy coś. Tylko autentyczna historia jaką mi opowiedział.

[Pio Maria de Medici]

W Mateczce Chełmińskiej (świeć Panie nad jej duszą) należało trzymać napisane kazania do wglądu dla komisji wizytacyjnej.

[Pedro I Catalán]

A to mnie Mancini oskarżał o nadużywanie AI slopów. Szkoda, że nie może tego zobaczyć…

Dziadek przynajmniej coś się dzieje z tymi wojskami, a nie że tylko chodzą na celebry, lub okazjonalnie raz na pół roku czyszczą halabardy, albo nic nie robią.

Przydałaby się jakaś wojna albo chociaż potyczka z partyzantami na rozruszanie.

[Albert Orański]

A to mnie Mancini oskarżał o nadużywanie AI slopów. Szkoda, że nie może tego zobaczyć…

Dziadek przynajmniej coś się dzieje z tymi wojskami, a nie że tylko chodzą na celebry, lub okazjonalnie raz na pół roku czyszczą halabardy, albo nic nie robią.

Przydałaby się jakaś wojna albo chociaż potyczka z partyzantami na rozruszanie.

Na początek proponuję pacyfikację skarlandzkiego elementu wywrotowego.