Prato

[Maurycy Orański]

Położone w malowniczej Toskanii, w cieniu potężnej i zamożnej Florencji, Prato nie ma tu blichtru, jaki charakteryzuje sąsiednią metropolię. Dla rabiego Orańskiego jest to jednak ogromna zaleta. Prato to miasto kupców, hurtowników i ryczących maszyn. 
Prato to potęga włókiennicza, i to właśnie ze szpul, krosien i farbiarni płynie rzeka pieniędzy do kieszeni prateńczyków i hrabiego. Jednakże dzieje się to za pewną cenę, przez całą dobę słychać tu fabryczne syreny, ryk silników ciężarówek i huk nowoczesnych maszyn. Produkuje się tu wszystko: od  wytrzymałej wełny, po najdroższy toskański jedwab i aksamit przeznaczony na szaty liturgiczne
Choć rytm życia wyznaczają wskaźniki produkcji, Prato posiada zaplecze duchowe, stanowiące spoiwo dla tysięcy pracujących tu ludzi.
W samym centrum wznosi się majestatyczna Katedra św. Szczepana , w której z najwyższą czcią strzeżona jest Sacra Cintola, Święty Pasek Najświętszej Maryi Panny. Ta bezcenna relikwia, pokazywana wiernym tylko w najważniejsze święta, jest prawdziwą dumą miasta. Z kolei w zaciszu Bazyliki San Vincenzo znajduje się grób i sanktuarium lokalnej mistyczki, świętej Katarzyny Ricci, oferując zmęczonym robotnikom duchowe wytchnienie.
Zyski z przemysłu od wieków finansowały w Prato sztukę. Dowodem na to jest wspaniały Palazzo degli Alberti. Służy on obecnie jako pilnie strzeżone muzeum. W jego zbiorach znajduje się między innymi mistrzowskie płótno przedstawiające "Cierniem Ukoronowanie" pędzla Caravaggia.
Jeden z najbardziej okazałych budynków miasta to Palazzo Vestri, zokalizowany przy samym Piazza del Duomo, w cieniu katedry, stanowi jedyną oficjalną rezydencję Księcia Kardynała w mieście. Kiedy Arcypasterz sporadycznie przybywa do Prato zatrzymuje się właśnie tutaj. Z jego okien ma doskonały widok na świątynię skrywającą Święty Pasek,
Palazzo Pretorio, surowy, średniowieczny gmach to prawdziwe, urzędnicze serce miasta. Służy jako główna siedziba rewizorów, poborców podatkowych i pełnomocników Urzędu Kamerlinga. To stąd nadzoruje się cła, wydaje licencje na produkcję i bezwzględnie egzekwuje należności.
Palazzo Dragoni,elegancki gmach jest siedzibą prężnie działającego stowarzyszenia literackiego i teatralnego. To oaza rozrywki dla miejskich elit, w której po zamknięciu fabryk na nocną zmianę deklamuje się poezję i wystawia sztuki.
Miasto stoi również edukacją. Wśród szkół wyróżniają się dwie placówki. Technikum Przemysłowe to kuźnia kadr dla fabryk. To tutaj młodzi inżynierowie, tokarze i mechanicy uczą się obsługi i budowy najnowszych maszyn i nowoczesnych systemów produkcji. Dzięki tej szkole miasto posiada własnych specjalistów i pozostaje w technologicznej awangardzie włókiennictwa w całym regionie 
Elitarne Liceum Francesco Cicognini to prawdziwa duma Prato i ostoja klasycznej edukacji. W historycznych murach tego dawnego kolegium jezuitów kształcą się synowie lokalnych patrycjuszy, zamożnych kupców, fabrykantów oraz wyższej kadry urzędniczej z całego regionu. To szkoła wychowująca przyszłą elitę władzy, która po studiach w Rotrii, Florencji lub na innych uniwersytetach powróci, by zarządzać majątkami i administracją w duchu absolutnej lojalności wobec państwa i Kościoła

[Pedro I Catalán]

Piękną architekturę macie w tej Toskanii i całkiem funkcjonalną myśl urbanistyczną. Muszę podpatrzeć trochę, może się czymś zainspiruję.

[Andrew von Habsburg]

Piękne miasto, tylko podziwiać

[Maurycy Orański]

Piękną architekturę macie w tej Toskanii i całkiem funkcjonalną myśl urbanistyczną. Muszę podpatrzeć trochę, może się czymś zainspiruję.

Wincyj tkalni. Miasto wytrzyma. 

[Aurelio de Medici y Zep]

Piękne miasto, Wasza Eminencjo. To właśnie takie miejsca jak Prato, pełne ludzi przedsiębiorczych, pozwalają Florencji i całej Toskanii lśnić swoim blaskiem.