Koszary Główne Milicji Obywatelskiej

[Stanisław Wieniawa]

Kamienne mury Fortu Mole Vanvitelliana toną w chłodnym półmroku poranka. Nad wodą unosi się mgła, a echo komend odbija się od arkad i bastionów, przypominając, że Wielkie Księstwo Ankony dopiero się rodzi – kruche, niepewne, otoczone przez burzliwe czasy. Na murach powiewają niebiesko-zielone sztandary, symbole nowej władzy i nadziei na niezależność.

Wieści z pogranicza nie pozostawiają złudzeń. Z Królestwa Skarlandu płynie zagrożenie, a mieszkańcy miasta wiedzą, że przyszłość księstwa zależy od ich własnej determinacji. Dlatego Wielki Książę ogłosił powstanie Milicji Obywatelskiej – formacji, w której każdy obywatel ma swoje miejsce, od rybaków po studentów, od kupców po dawnych żołnierzy. Dziedziniec fortu tętni życiem: stukot butów, szczęk zamków karabinów, krótkie, nerwowe rozmowy.

Szkoleniem dowodzi Maggiore Claudio Pugnale – postać owiana legendą i lękiem. Jego głos przecina powietrze jak ostrze, a spojrzenie nie toleruje wahania. Dla jednych jest symbolem surowej konieczności, dla innych – brutalnym strażnikiem nowego porządku. Pod jego nadzorem milicjanci uczą się dyscypliny, szybkich manewrów i działania w ciasnych uliczkach portowego miasta.

Napięcie rośnie z każdą chwilą. Fort staje się nie tylko miejscem ćwiczeń, lecz także sercem rodzącej się armii obywatelskiej. W ciszy między komendami słychać szum fal pobliskiego jeziora i odległe dzwony Ankony – jakby przypominały, że historia właśnie zaczyna pisać nowy rozdział, a los księstwa zależy od ludzi stojących dziś w szeregu...

[Stanisław Wieniawa]

To dzisiejsze wydarzenie szybko przeszło do legendy rodzącego się Wielkiego Księstwa Ankony. Był to jeden z pierwszych otwartych pościgów Milicji Obywatelskiej za dywersantami wysłanymi przez wrogie Królestwo Skarlandu, które próbowało destabilizować region.

Akcja rozegrała się o świcie, gdy nad nadmorskim miastem unosiła się jeszcze mgła znad Jeziora Ankońskiego. Patrole milicji — złożone z ochotników, studentów, rybaków i byłych żołnierzy — otrzymały sygnał o podejrzanym transporcie broni. Na wąskich uliczkach rozległ się ryk silników ciężarówek, a milicjanci w długich płaszczach ruszyli w pościg, mijając wiwatujących mieszkańców obserwujących wydarzenia z balkonów.

Dowództwo nad operacją objął Maggiore Claudio Pugnale, znany z bezwzględnej dyscypliny. Według relacji świadków jego głos niósł się echem między kamienicami, gdy wydawał krótkie, ostre rozkazy. Dywersanci próbowali ukryć się w starych magazynach portowych, lecz zostali otoczeni przez oddziały milicji, które działały z niespodziewaną precyzją.

Fotografia z tamtego dnia — utrzymana w surowym klimacie epoki — pokazuje moment kulminacyjny: biegnących funkcjonariuszy, unoszący się kurz i napięcie wyczuwalne niemal w powietrzu. Dla mieszkańców Ankony był to symbol narodzin nowej siły państwa — dowód, że choć księstwo dopiero powstaje, potrafi bronić swojej niezależności.

[Norbert de Catalan]

Lecz się człowieku...

[Stanisław Wieniawa]

Lecz się człowieku...

Jako monarsze przysługują WKM szczególne prawa, ale Milicja Obywatelska będzie bacznie WKM obserwować i sugerować udanie się wprost na lotnisko…

[Norbert de Catalan]

Sugeruje przestać wycierać sobie buty o Skarland

[Albert Orański]

Niestety, ale to Skarland eskaluje konflikt.

[Norbert de Catalan]

Pan Wieniawa od dłuższego czasu eskaluje i to wam nie przeszkadza. My eliminujemy martwą instytucje to eskalujemy i wam to bardzo przeszkadza

[Stanisław Wieniawa]

Proszę nie używać tytułu Wielki Książę Rotrii, skoro tak odwracacie się od ręki, która Was karmiła. Metoda na deeskalację jest prosta. Likwidacja tego Waszego "kościółka" i przywrócenie zamiast niego struktur Kościoła Matki.

[Pio Maria de Medici]

Pan Wieniawa od dłuższego czasu eskaluje i to wam nie przeszkadza. My eliminujemy martwą instytucje to eskalujemy i wam to bardzo przeszkadza

Proszę to powiedzieć swojemu Przydupasowi, który rozpętuje nagle wojnę światową mając wojska w gotowości.

Niech mi się tylko pamięć rozjaśni, gdzie ja tę Mendę de la Cerda kiedyś znałem, albo jako kogo znałem, a pogonię jak psa.

[Juan de la Cerda]

Estella po pierwsze nie ma wojska, a policję. 
Po drugie zrobiła to po ogłoszeniu stanu wojennego w państwkach rotrii.
Panie Wieniawa proszę się nie zesrać z tym swoim faszyzmem.