Codzienność Patriarchy Stefana II

[śp. Stefan II]

Codzienność Pałacu Apostolskiego
XVII VIII MMXXVI

Jego Świątobliwość Stefan II tego deszczowego dnia przechadzał się po ogrodach welijskich, dumając nad obowiązkami, które go czekają. Słuchał śpiewu ptaków i obserwował bawiącą się po ogrodach zwierzynę. Nie miał dziś dobrego humoru, to dzień modlitwy i zadumy.

[Pio Maria de Medici]

Dorzucę do pieca, coby rozgrzać w Patriarszym Sercu - w czasie deszczowym ptaki rzadko kiedy śpiewają, a zwierzyna chowa się po norach.

[śp. Stefan II]

Wina dajcie, takiego dobrego albo koniaku. Wiemy, co tam pędzicie w Monte Cassino.

[Pio Maria de Medici]

Daj, to był chiński sprzedawca jaj, Towarzyszu Patriarcho. Możecie kupić koniaki z Grosetto, nikt nie zabrania.

[śp. Stefan II]

Jakie to czasy, żeby kardynał kazał Patriarsze kupować…

[Maurycy Orański]

Jak z Monte Cassino nie dają to zaraz mogę podesłać weneckie i umbryjskie co przywiozłem ze sobą na konklawe. Całkowicie za darmo*. 
*Z obowiązkiem zakupu partii kolejnych stu beczek 

[Pio Maria de Medici]

Pierwsze sześć w cenie kolejnych dwunastu? Akurat Wy to się znacie na biznesach. Niemniej ja swój honor mam i koniaku byle ochlaptusom z Trydentu nie daję - mogę co najwyżej sprzedać.

[Maurycy Orański]

Tyle mam do powiedzenia, Towarzyszu Emerycie.

[śp. Stefan II]

Pierwsze sześć w cenie kolejnych dwunastu? Akurat Wy to się znacie na biznesach. Niemniej ja swój honor mam i koniaku byle ochlaptusom z Trydentu nie daję - mogę co najwyżej sprzedać.

W zasadzie nie mamy ochoty już na te szczyny. Dostarczą nam wina z winnic senigallskich, które produkują najlepsze trunki w Ankonie.

[Henryk Ziemiański]

Oczywiście, winnice senigallskie dostarczą swe okazy.