<![CDATA[Państwo Kościelne Rotria - Główny gmach świątynny]]>

<![CDATA[Państwo Kościelne Rotria - Główny gmach świątynny]]> https://forum.rotria.net.pl/ Fri, 15 May 2026 15:18:15 +0000 MyBB <![CDATA[Mane, tekel, fares]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3062 Mon, 13 Jun 2022 15:38:12 +0200 Stanisław Wieniawa]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3062 <![CDATA[Mariae Assumptionis in Caelum Sollemnitas]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2187 Sat, 15 Aug 2020 20:58:32 +0200 Pio Maria de Medici]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2187 [Obrazek: keys.gif]

Assumptio Beatae Mariae Virginis

Archibasilica Sanctissimi Salvatoris et Sanctorum

Iohannes Baptista et Evangelista in Laterano

XV VIII MMXX

[Obrazek: the-assumption-of-the-virgin-1670.jpg]

Zgodnie z zapowiedzią Dworu Patriarszego wieczorem Uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny odbyła się wspaniała celebra, której przewodniczył Jego Eminencja Pio Maria Cesare de Medici, będący Sekretarzem Stanu oraz Doktorem Teologiem Patriarszego Trybunału. Wniebowzięcie Matki Zbawiciela jest jedną z największych uroczystości w kalendarzu liturgicznym, celebrowaną od najdawniejszych czasów. Kiedy drzwi do Bazyliki otworzyły się, Chór Laterański natychmiast zaintonował pieśń Alma Redemptionis Mater, która słodko miała sławić wielkość Matki Bożej oraz dziękować Bogu za dar tak wspaniałej Matki. Z pierwszymi dźwiękami utworu do świątyni weszła wspaniała procesja - na jej czele krucyferariusz niosący krzyż Piusa Leona II oraz krucyferariusze i nawikulariusze, dalej akolici, klerycy, diakoni oraz kapłani ustawieni według hierarchii. Wszyscy według swych godności i honorów byli w odpowiednim stroju chórowym. Na końcu procesji szedł Jego Eminencja Archiprezbiter Bazyliki św. Jana ubrany w wspaniały kwiecisty ornat maryjny. Kiedy procesja dotarła do ołtarza głównego rozpoczęła się święta celebra ku czci Najświętszej Dziewicy. W czasie uroczystości chór śpiewał najznamienitsze dzieła muzyki - w tym Psalm 112 skomponowany przez Monteverdiego czy Magnificat skomponowany przez Jana Sebastiana Bacha. W odpowiednim momencie Jego Eminencja oddał manipularz diakonowi, sam zaś udał się na ambonę, aby wygłosić słowo w imieniu swoim oraz Jego Świątobliwości Jana II.

[Obrazek: 234_Cardinal_Ratzinger_TLM_1999_Weimar3.png?ssl=1]

[Obrazek: lmRd4NuCe5p_yvdDUuUZuDsMcdtKDW25ev3dn6GR...B88raAS0v8]

Cytat:

W Ewangelii św. Łukasza w dzisiejszej liturgii czytaliśmy, że «w tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [ziemi] Judy» (Łk 1, 39). W tamtych dniach Maryja udała się pośpiesznie z Galilei do miasteczka położonego w pobliżu Jerozolimy, aby odwiedzić swą krewną — Elżbietę. Dzisiaj kontemplujemy Ją wstępującą ku górze Bożej i wchodzącą do niebieskiego Jeruzalem, «obleczoną w słońce i z księżycem pod stopami, a na głowie mającą wieniec z gwiazd dwunastu» (por. Ap 12, 1).

Biblijna stronica Apokalipsy, którą czytamy w liturgii tej uroczystości, mówi o walce między niewiastą a smokiem, między dobrem a złem. Wydaje się, że św. Jan chciał nam przybliżyć na nowo pierwsze wersety Księgi Rodzaju, opowiadające mroczne i dramatyczne dzieje grzechu Adama i Ewy. Nasi praprzodkowie zostali pokonani przez złego; w pełni czasów Jezus — nowy Adam, i Maryja — nowa Ewa, pokonują ostatecznie nieprzyjaciela, i to właśnie jest radością tego dnia! Wraz ze zwycięstwem Jezusa nad złem zostaje także pokonana wewnętrzna i fizyczna śmierć. Maryja pierwsza wzięła w ramiona Syna Bożego — Jezusa, który stał się dzieckiem; teraz jest pierwszą, która znajduje się obok Niego w chwale nieba.

Dzisiaj świętujemy wielką tajemnicę; to tajemnica, która przynosi nam wszystkim nadzieję i radość, w Maryi widzimy bowiem cel, do którego zmierzają ci wszyscy, którzy potrafią związać swoje życie z życiem Jezusa, którzy potrafią iść za Nim tak, jak szła Maryja. To święto mówi więc o naszej przyszłości, mówi, że my również staniemy u boku Jezusa w radości Boga, i jest dla nas zachętą, abyśmy byli odważni, abyśmy wierzyli, że moc zmartwychwstania Chrystusa może działać także w nas i uczynić nas mężczyznami i kobietami, którzy starają się żyć codziennie jakby już zmartwychwstali, wnosząc światło dobra w ciemności zła istniejącego w świecie. Amen.

Radość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny udziela się nam dzisiaj szczególnie. W najbliższych dniach będziemy obchodzić połowę rządów Jego Świątobliwości Jana II. I tak jak Maryja, Matka Zbawiciela zsyła swoim dzieciom łaski Swojego Umiłowanego Syna, tak i ja pragnę "zesłać" odpowiednie dobrodziejstwa od Ojca Świętego Jana II. Pragnę uhonorować i udekorować tych, którzy swoją pracą przyczyniają się do rozkwitu Państwa Kościelnego i wzrostu chwały Złotego Tronu. Pragnę również uhonorować wszystkich przyjaciół Państwa Kościelnego Rotria z kraju i zagranicy. Pragnę także w imię dialogu uhonorować te persony, które nieustannie mówią, myślą i traktują o Rotrii, tak aby budować przyjaźń opartą na miłości, wierze i nadziei. Dlatego postanawiam obdarzyć:

- godnością Oficera Orderu Gołębicy i Oliwnej Gałązki oraz udekorować Orderem tej klasy Jego Ekscelencję Alfreda Fabiana von Tehen-Dżek, Ministra Spraw Zagranicznych Księstwa Sarmacji;

- godnością Szlachetnej Damy oraz udekorować Orderem Szlachetnych Dam Jej Królewską Mość Joannę Izabelę, Przeczcigodną Królową Teutonii, etc.;

- godnością Komandora Orderu Bożego Grobu oraz udekorować Orderem tejże klasy Jego Ekscelencję Gagika Bagratydę, Patricosa Cesarstwa Bizantyjskiego;

- godnością Wielkiego Oficera Orderu Apostolskiego Aleksandra III oraz udekorować Orderem tej klasy Jego Królewską Mość Sebastiana Januarego II, Najdostojniejszego Króla Rzeczypospolitej Obojga Narodów;

- godnością Komandora Orderu Apostolskiego Aleksandra III oraz udekorować Orderem tejże klasy Jego Wielmożność Michała Franciszka Lubomirskiego-Lisewicza, Podkanclerzego Wielkiego Rzeczypospolitej;

- godnością Kawalera Uśmiechu oraz udekorować Krzyżem Uśmiechu Jego Ekscelencję Ametysta Farodobusa, Ministra Spraw Zagranicznych Republiki Bialeńskiej;

- godnością Kawalera Uśmiechu oraz udekorować Krzyżem Uśmiechu Jego Ekscelencję Karola Medycejskiego, Ministra ds. Trollingu (w kontaktach z Państwem Kościelnym Rotria) Republiki Bialeńskiej;

- godnością Komandora Orderu Tiary oraz udekorować Orderem tejże klasy Jego Eminencję Nicolasa Dredera, Regenta Świętej Stolicy;

- godnością Kawalera Signum Laudis oraz udekorować tymże Odznaczeniem Jego Eminencję Hieronima Sieniawskiego, Kamerlinga Świętej Stolicy;

Postanawiam także, w podziękowaniu za całą dotychczasową pracę nadać majątek Bolonia, wraz z tytułem Barona Bolonii Wielebnemu Księdzu Infułatowi Januszowi Zabierajowi, jako jego wieczysty majątek.

Głęboko ufam, że nadane ordery oraz odznaczenia, a także majątek, staną się mobilizacją do dalszej pracy na rzecz Złotego Tronu oraz wyrazem trwałej przyjaźni budowanej na zaufaniu oraz uczciwości. Niech dobry Bóg nam błogosławi!

(-) Pio Cesare de Medici,

Kardynał Sekretarz Stanu Świętej Stolicy

]]>

Assumptio Beatae Mariae Virginis

Archibasilica Sanctissimi Salvatoris et Sanctorum

Iohannes Baptista et Evangelista in Laterano

XV VIII MMXX

[Obrazek: the-assumption-of-the-virgin-1670.jpg]

Cytat:

W Ewangelii św. Łukasza w dzisiejszej liturgii czytaliśmy, że «w tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [ziemi] Judy» (Łk 1, 39). W tamtych dniach Maryja udała się pośpiesznie z Galilei do miasteczka położonego w pobliżu Jerozolimy, aby odwiedzić swą krewną — Elżbietę. Dzisiaj kontemplujemy Ją wstępującą ku górze Bożej i wchodzącą do niebieskiego Jeruzalem, «obleczoną w słońce i z księżycem pod stopami, a na głowie mającą wieniec z gwiazd dwunastu» (por. Ap 12, 1).

Biblijna stronica Apokalipsy, którą czytamy w liturgii tej uroczystości, mówi o walce między niewiastą a smokiem, między dobrem a złem. Wydaje się, że św. Jan chciał nam przybliżyć na nowo pierwsze wersety Księgi Rodzaju, opowiadające mroczne i dramatyczne dzieje grzechu Adama i Ewy. Nasi praprzodkowie zostali pokonani przez złego; w pełni czasów Jezus — nowy Adam, i Maryja — nowa Ewa, pokonują ostatecznie nieprzyjaciela, i to właśnie jest radością tego dnia! Wraz ze zwycięstwem Jezusa nad złem zostaje także pokonana wewnętrzna i fizyczna śmierć. Maryja pierwsza wzięła w ramiona Syna Bożego — Jezusa, który stał się dzieckiem; teraz jest pierwszą, która znajduje się obok Niego w chwale nieba.

Dzisiaj świętujemy wielką tajemnicę; to tajemnica, która przynosi nam wszystkim nadzieję i radość, w Maryi widzimy bowiem cel, do którego zmierzają ci wszyscy, którzy potrafią związać swoje życie z życiem Jezusa, którzy potrafią iść za Nim tak, jak szła Maryja. To święto mówi więc o naszej przyszłości, mówi, że my również staniemy u boku Jezusa w radości Boga, i jest dla nas zachętą, abyśmy byli odważni, abyśmy wierzyli, że moc zmartwychwstania Chrystusa może działać także w nas i uczynić nas mężczyznami i kobietami, którzy starają się żyć codziennie jakby już zmartwychwstali, wnosząc światło dobra w ciemności zła istniejącego w świecie. Amen.

Radość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny udziela się nam dzisiaj szczególnie. W najbliższych dniach będziemy obchodzić połowę rządów Jego Świątobliwości Jana II. I tak jak Maryja, Matka Zbawiciela zsyła swoim dzieciom łaski Swojego Umiłowanego Syna, tak i ja pragnę "zesłać" odpowiednie dobrodziejstwa od Ojca Świętego Jana II. Pragnę uhonorować i udekorować tych, którzy swoją pracą przyczyniają się do rozkwitu Państwa Kościelnego i wzrostu chwały Złotego Tronu. Pragnę również uhonorować wszystkich przyjaciół Państwa Kościelnego Rotria z kraju i zagranicy. Pragnę także w imię dialogu uhonorować te persony, które nieustannie mówią, myślą i traktują o Rotrii, tak aby budować przyjaźń opartą na miłości, wierze i nadziei. Dlatego postanawiam obdarzyć:

- godnością Oficera Orderu Gołębicy i Oliwnej Gałązki oraz udekorować Orderem tej klasy Jego Ekscelencję Alfreda Fabiana von Tehen-Dżek, Ministra Spraw Zagranicznych Księstwa Sarmacji;

- godnością Szlachetnej Damy oraz udekorować Orderem Szlachetnych Dam Jej Królewską Mość Joannę Izabelę, Przeczcigodną Królową Teutonii, etc.;

- godnością Komandora Orderu Bożego Grobu oraz udekorować Orderem tejże klasy Jego Ekscelencję Gagika Bagratydę, Patricosa Cesarstwa Bizantyjskiego;

- godnością Wielkiego Oficera Orderu Apostolskiego Aleksandra III oraz udekorować Orderem tej klasy Jego Królewską Mość Sebastiana Januarego II, Najdostojniejszego Króla Rzeczypospolitej Obojga Narodów;

- godnością Komandora Orderu Apostolskiego Aleksandra III oraz udekorować Orderem tejże klasy Jego Wielmożność Michała Franciszka Lubomirskiego-Lisewicza, Podkanclerzego Wielkiego Rzeczypospolitej;

- godnością Kawalera Uśmiechu oraz udekorować Krzyżem Uśmiechu Jego Ekscelencję Ametysta Farodobusa, Ministra Spraw Zagranicznych Republiki Bialeńskiej;

- godnością Kawalera Uśmiechu oraz udekorować Krzyżem Uśmiechu Jego Ekscelencję Karola Medycejskiego, Ministra ds. Trollingu (w kontaktach z Państwem Kościelnym Rotria) Republiki Bialeńskiej;

- godnością Komandora Orderu Tiary oraz udekorować Orderem tejże klasy Jego Eminencję Nicolasa Dredera, Regenta Świętej Stolicy;

- godnością Kawalera Signum Laudis oraz udekorować tymże Odznaczeniem Jego Eminencję Hieronima Sieniawskiego, Kamerlinga Świętej Stolicy;

Postanawiam także, w podziękowaniu za całą dotychczasową pracę nadać majątek Bolonia, wraz z tytułem Barona Bolonii Wielebnemu Księdzu Infułatowi Januszowi Zabierajowi, jako jego wieczysty majątek.

Głęboko ufam, że nadane ordery oraz odznaczenia, a także majątek, staną się mobilizacją do dalszej pracy na rzecz Złotego Tronu oraz wyrazem trwałej przyjaźni budowanej na zaufaniu oraz uczciwości. Niech dobry Bóg nam błogosławi!

(-) Pio Cesare de Medici,

Kardynał Sekretarz Stanu Świętej Stolicy

]]> <![CDATA[Coronatio Patriarchae XVII VII MMXX]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2154 Fri, 17 Jul 2020 20:01:57 +0200 Taddeo Piccolomini]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2154 [Obrazek: 2cCxX.png]

CORONATIO SUMMI PONTIFICIS Ioannes II

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i świętego Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty na Lateranie zbliża się długa procesja. Wśród dźwięku dzwonów słychać rotryjskie hymny oraz pieśni ku czci św. Pawła. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, tworzonej przez Zakonników z Zakonu Najświętszej Maryi Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy w strojach paradnych uświetniają uroczystość, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący na adamaszkowych poduszkach paliusz, spinki, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kamerling, Pius kardynał Medyceusz ubrany w atłasową kapę ze złotymi obszyciami przedstawiającymi św. Pawła. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Wokół niego powiewają pawie pióra. Ojciec Święty ubrany w mantum Piusa VI, na głowie zaś ma włożoną złotą mitrę PiusaLeona II, którego jest następcą. Patriarcha ma na sobie także albę z potrójną koronką, złote cingulum, atłasowe rękawiczki i pontyfikalne pantofle. Biskup Rotrii niesiony jest wśród przepięknie przyozdobionych budowli, na których wiszą kwiatowe girlandy, rotryjskie flagi oraz herby Ojca Świętego. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Patriarcha błogosławi wszystkim zebranym gościom. Następnie orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

[video=youtube]https://youtu.be/F-oyduxFGgE [/video]]]> [Obrazek: 2cCxX.png]

CORONATIO SUMMI PONTIFICIS Ioannes II

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

[video=youtube]https://youtu.be/F-oyduxFGgE [/video]]]> <![CDATA[Sabbatum Sanctum - XI IV MMXX]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2048 Sat, 11 Apr 2020 15:05:06 +0200 Mikołaj Dreder]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2048 Sabbatum Sanctum

Celebra Wielkiej Soboty

XI IV MMXX

Celebracja Wielkiej Soboty w Apostolskim Mieście rozpoczęła się w Kaplicy Sykstyńskiej o 9 rano. Kaplica w tym dniu była przygotowana w zwykłym przystroju - pawiment, tron patriarszy oraz ławki były przykryte. Baldach ołtarza i trony był w kolorze czerwonym, a siedzenie patriarsze na wzniesieniu okryte materiałem zaplecznika jedwabnego barwy fioletowej, złotem wyszywanym. Aparat liturgiczny ołtarza był w kolorze złotogłowu, w herby Klemensa IV i Jana I.

Celebry poświęcenia wody dokonał jeden z zakrystianinów, prywatnie w zakrystii kaplicy, gdzie byli już zebrani wszyscy kardynałowie; wśród nich był kardynał prezbiter Hieronim Sieniawski, który celebrował będzie dzisiejszą uroczystość ze zwykłą asystą. Najpierw dokonał on obrzędu poświęcenia ognia i grana, a potem wszedł do kaplicy w szatach liturgicznych barwy fioletowej, do której wcześniej wkroczyli pozostali kardynałowi i biskupi uczestniczący w obchodach Wielkiej Soboty.

Chór odśpiewał Lumen Christi, po czym celebrans Sieniawski dokonał poświęcenia pasclialu; jak we wszystkich większych kościołach jest to w zwyczaju. Dalej miały miejsce śpiewy dwunastu proroctw, przez kantorów pośrodku kaplicy stojących. Po odczytaniu każdego z proroctw, lektor klękał i podchodził do tronu patriarszego, gdzie całował stopę Patriarchy. Następnie diakon inwitował Flectamus genua, a subdiakon odpowiadał mu Levate; po czym wszyscy zebrani w kaplicy przyklękli, a kardynał celebrans odśpiewał wtedy orację. Następnie kardynał Sieniawski zdjął ornat i upadł wraz z usługującymi mu asystentami na stopniach ołtarza, głowę opierając na przygotowanych poduszkach koloru fioletowego. Dwaj tenorzy spośród chórzystów przyklękli i odśpiewali litanię, na której wezwania pozostali chórzyści im odpowiadali. Zaś na wiersz Propitius est presbyter, asystenci, diakon i subdiakon udali się na zaplecze kaplicy, aby odziać się w szaty białe. Celebrans uroczystości odział się w nie przy fotelu na wiersz Peccatores, audi nos.

Tymczasem akolici odpalili 6 świec przygotowanych obok ołtarza, w lichtarzach barwy złocistej i kolejnych 6 świec na kratkach. Aparat fioletowy został zastąpiony aparatem białym, naszykowanym perłową macicą i kością słoniową, a tron i fotel patriarszy, po zdjęciu fioletu, został okryty srebrną materią, złotem przyozdobioną, z wizerunkami Zmartwychwstania Pańskiego. Ojciec Święty przywdział w tym czasie białą stułę, kapę jedwabną koloru białego - złotem haftowaną, a na głowie miał mitrę w kolorze złotym. Kardynałowie, przy pomocy swojej służby, ubrali kapy jedwabne czerwone z kapturami gronostajowymi.

[Obrazek: P.%2520Pfister%252C%2520Pages%2520de%252...2%2529.jpg]

Następnie na 6 głosów - 2 basy, 2 tenory, sopran i kontralt, chór odśpiewał Celebrę Patriarchy Marcellego, kompozycji Palestriny. Celebra miała miejsce przy ołtarzu kaplicy, lecz bez introitu, Credo, offertorium, ani Agnus Dei. Kyrię odśpiewano śpiewem gregoriańskim, po którym jeden z kardynałów prezbiterów podał Piusowi Leonowi II do pobłogosławienia kadziło, po czym turybularz odniesiono celebransowi. Wtedy nastąpiło kadzenie ołtarza, Patriarchy oraz intonacja Gloria in excelsis. Następnie spadła zasłona fioletowa, która okrywała ołtarz, a gwardia szlachecka podniosła szpady, które do tej pory mieli spuszczone.

W sali królewskiej zabrzmiały trąby, a działa na zamku Świętego Anioła i dzwony Bazyliki Laterańskiej rozpoczęły zwiastować wiernym Alleluja. Po Gloria celebrans odśpiewał orację, a subdiakon lekcję. Następnie Audytor Roty oraz Subdiakon Apostolski w sutannie fioletowej, rokiecie koronkowej i tunicelli białej, złotem haftowanej; w asystencji jednego z mistrzów ceremonii, przyklęknął przed ołtarzem i udał się do tronu. Zatrzymał się u jego podnóżka i głośno zwrócił się do Patriarchy - Pater Sancte, annuntio vobis gau - diurn magnum, quod est Alleluja, po czym ucałował stopę Ojca Świętego i udał się do zakrystii. Celebrans zaś zaśpiewał trzykroć, coraz bardziej głos podnosząc, Alleluja, na co odpowiadał mu chór. Dwa soprany śpiewały wiersz Confitemini oraz trakt Laudate; tymczasem Biskup Rotrii sypał kadziło, a diakon poprosił go o błogosławieństwo i odśpiewał Ewangelię bez zapalonych świec. Po Ewangelii kardynał Sieniawski okadził Patriarchę powtórnie. Reszta celebry nie różniła się niczym od pozostałych, lecz nie było w niej Agnus Dei oraz antyfony Cammunio, które zastąpiły krótkie nieszpory. Dwaj chórzyści odśpiewali Alleluja, a dwaj inni intonowali Laudate Deum. Na Magnificat Patriarcha pobłogosławił kadziło, po czym celebrans okadził ołtarz, Patriarchę okadził kardynał protoprezbiter a członków Świętego Kolegium, kardynał protodiakon. Po Ite missa est, z dwoma Alleluja i odpowiedziami na nie, Ojciec Święty udzielił uroczystego błogosławieństwa.

[Obrazek: P.%2520Pfister%252C%2520Pages%2520de%252...8%2529.jpg]

Celebra Wielkiej Soboty

XI IV MMXX

Po Celebrze, Patriarcha udał się do sali ubiorów, gdzie włożył swój strój osobliwy, który nosił będzie aż do przewodniej soboty, to jest: mucet biały adamaszkowy, wykładany gronostajami, stuła biała jedwabna, obszyta złotem oraz obuwie atłasowe białe ze złotym krzyżem, który się zwykle na stopie Biskupa Powszechnego całuje. Kardynałowie zaś wrócili do siebie w mantoletach oraz mucetach czerwonych.]]> <![CDATA[Dies Passionis Domini - X IV MMXX]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2047 Fri, 10 Apr 2020 19:43:04 +0200 Mikołaj Dreder]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2047 Dies Passionis Domini

Celebra Męki Pańskiej

X IV MMXX

Celebracja Wielkiego Piątku rozpoczęła się - podobnie jak Wielkiego Czwartku - w Kaplicy Sykstyńskiej; jednakże w dniu dzisiejszy, kaplica pozbawiona wszelakich ozdób, z ogołoconym tronem i ołtarzem, przypominać miała zbawczy, ale żałosny widok Kalwarii. Ojciec Święty, na znak żałoby zrzekł się w dniu dzisiejszym pewnych oznak godności swojej, a kardynałowie asystujący mu, prócz inklinacji żadnych innych honorów mu nie oddają. Najpierw kardynał wielki penitencjarz, celebrans dzisiejszej uroczystości - kardynał Sieniawski, w czarnym ornacie, z asystą diakona i subdiakona, udał się do kaplicy, w której nie płonęła żadna świeca. Niedługo po nich w pokorze, nikogo nie błogosławiąc, do kaplicy wkroczył Patriarcha ubrany w faldę, rokietę, albę, pasek, stułę koloru fioletowego oraz kapę atłasową czerwoną, haftowaną złotem, na głowie miał mitrę srebrną przeszywaną złotem, bez pierścienia rybaka na ręce. Po krótkiej modlitwie u stół ołtarza z celebransem, Biskup Rotrii udał się do tronu, na którym zasiadł.

Następnie lektorzy odśpiewali Pasję wedle Świętego Jana, którą celebrans czytał przy ołtarzu. Gdy odczytano słowa et In elinato capite, wszyscy którzy dotąd stali, uklęknęli na chwilę. Po zakończeniu Ewangelii, celebrans odłożył księgę na ołtarz; później prokurator generalny franciszkanów - w zwyczajnym habicie - podszedł przed oblicze Ojca Świętego, składając prośbę o pozwolenie wygłoszenia mowy, po której uzyskaniu, wstąpił na ambonę po prawej stronie epistoły i po łacinie wygłosił mowę o dzisiejszym święcie. Następnie wszyscy zebrani upadli na kolana adorując Krzyż Pański, który po chwili celebrans uroczystości położył na poduszce podesłanej dywanem barwy fioletowe, a gdy to uczynił zasiadł ponownie w swoim fotelu. Następnie uczynił to samo Patriarcha, a asystenci tronu zdjęli mu trzewiki czerwone z wyhaftowanym krzyżem złoconym, kapę; po czym w samej mitrze udał się na koniec kaplicy, gdzie prałaci zdjęli mu mitrę.

Patriarcha dwa razy położył się krzyżem na marmurowej posadzce kaplicy, a po raz trzeci u stóp krucyfiksu, który adorował głęboko, całując go z czcią wielką. Nim się podniósł, złożył na srebrnej miednicy stojącej obok krzyża, woreczek adamaszkowy barwy fioletowej w którym znajdowało się około tysiąca lirów. Po nim to samo uczynili zebrani kardynałowie i biskupi. Zgodnie z tradycją, ta ofiara przekazywana jest na mistrzów ceremonii. Gdy po adoracji krzyża Patriarcha wrócił do tronu, odczytał improperia, z księgi trzymanej przez klęczącego biskupa asystenta tronu.

Po improperiach, w czasie adoracji, chór śpiewa antyfonę Crucern tuaifi i psalm Deus misereatur nostri, na koniec śpiewem gregoriańskim werset C'rux fidelis i hymn Pange lingua gloriosi praelium certaminis. Pod koniec adoracji, asystenci tronu, zapalają 6 świec na ołtarzu, tyleż samo na kratkach. Diakon wziął do rąk korporał z bursą i rozłożył go na ołtarzu, a obok położył puryfikaterz. Wystawiono też na ołtarzu, pomiędzy kandelabrami, cząstkę drzewa Krzyża Świętego w relikwiarzu z górnego kryształu. Po tym nastąpiła procesja do kaplicy paulińskiej, na czele której kroczył audytor roty z krzyżem patriarszym, za nim prelatura, Święte Kolegium Kardynalskie i Patriarcha; za nim zaś prałaci honorowi, infułaci i generałowie zakonów. Przybywszy do kaplicy paulińskiej, orszak się zatrzymał, a Ojciec Święty uklęknął na chwilę i pomodlił się przed Najświętszym Sakramentem. Tymczasem zakrystianin, odebrawszy kluczyk od kardynała Sieniawskiego, otworzył nim urnę srebrną i wydobył z niej puszeczkę złożoną tam w dniu wczorajszym, po czym okadził trzy razy.

Następnie Patriarcha z odkrytą głową, mając na ramionach długi welon biały, nasypał kadziło podane mu przez pierwszego z kardynałów prezbiterów do trybularza, nie błogosławiąc zebranych, okadził nim trzykroć Najświętszy Sakrament, po czym przykrył welonem puszkę wydobytą ze srebrnej urny. Chór ulokowany po obu stronach kaplicy zaintonował Vexila regis, a procesja w takim samym porządku powróciła do kaplicy sykstyńskiej. W chwili, gdy Ojciec Święty wszedł do kaplicy, chór zaintonował O crux ave, a baldachim jedwabny czerwony, niesiony przez biskupów asystentów tronu, zatrzymał się przy kratkach, po czym nad Patriarchą rozciągnięto umbellę białą jedwabną. Pod nią Pius Leon II kroczył do podnóżka ołtarza, gdzie kielich oddał kardynałowi celebransowi, a ten zaś postawił go na ołtarzu.

Gdy celebra w kaplicy sykstyńskiej dobiegła końca, kardynał celebrans uklęknął z asystą przed krzyżem, po czym udał się na zaplecze kaplicy, aby tam złożyć aparat liturgiczny. Po nim to samo uczynił Patriarcha, który po zstąpieniu z tronu zdjął mitrę i uklęknął na klęczniku, a gdy zakończył modlitwę - poprzedzony krzyżem, kardynałami i prałatami dworu, udał się do Bazyliki Laterańskiej, aby czcić relikwie narzędzi męki Pańskiej. Tam Biskup Rotrii, w zwykłym ubiorze chóralnym uklęknął na klęczniku przed ołtarzem konfesji - kardynałowie biskupi i prezbiterzy po prawej stronie, a kardynałowie diakoni po lewej, każdy klęcząc. Następnie jeden z kanoników kapituły Świętego Pawła, w stule, przy asystencji kilku kapelanów, ukazał zebranym relikwie, mówiąc głośno - Il santo Legno, la santa Lancia, il santo Velo, co znaczy - Święte Drzewo, Święta Włócznia i Święte Welum, po czym pobłogosławił nimi lud. Na tym zakończyły się uroczystości Wielkiego Piątku w Bazylice Laterańskiej.]]> Dies Passionis Domini

Celebra Męki Pańskiej

X IV MMXX

Celebra Wielkiego Czwartku

IX IV MMXX

Celebra patriarsza rozpoczęła się punktualnie o godzinie 10. Przewodniczył jej kardynał biskup, Kamerling Stolicy Apostolskiej - Aureliusz Medyceusz-Zepp. Uroczystość sprawowaną w kaplicy sykstyńskiej poprzedziła procesja w trakcie, której do kaplicy wkroczyli kardynałowie i biskupi uczestniczący w dzisiejszym wydarzeniu. Gdy członkowie Świętego Kolegium Kardynalskiego oraz Kolegium Biskupiego zajęli swe miejsca; celebrans uroczystości wraz z usługującymi prałatami wyszedł z zakrystii; usiadł po prawej stronie epistoły oczekując przybycia Ojca Świętego. Po kilku chwilach, Patriarcha poprzedzony krzyżem, w towarzystwie swoich dworzan wszedł do kaplicy, ubrany w białą sutannę - w faldzie, rokiecie obszytej koronką, albie, pasku patriarszym, białej stule haftowanej złotej, jedwabnej kapie - również haftowanej złotem oraz patriarszej mitrze. Gdy Jego Świątobliwość zasiadł na przygotowanym na tę uroczystość tronie patriarszym, kardynałowie w sutannach barwy fioletowej, w rokietach i kapach jedwabnych koloru fioletowego, złożyli patriarsze obediencję. Po chwili uczynili to również obecni na ceremonii biskupi.

Następnie jeden z prałatów odśpiewał Glorię, bez towarzystwa dzwonów, gdyż nie ma tego zwyczaju podczas sprawowania celebry patriarszej. Podczas offertorium nastąpił śpiew motetu Palestriny - "Frates". Po chwili, kardynał de Medici y Zep zwrócił się do zebranych z krótką mową, podczas której omówił znaczenie liturgiczne Wielkiego Czwartku oraz przypomniał wszystkim zebranym o szczególnej misji kapłanów. Gdy Kamerling zakończył swą mowę, dwóch mistrzów ceremonii rozdało kardynałom, biskupom oraz innym asystentom procesji świece. Następnie Ojciec Święty udzielił zebranym błogosławieństwa, a celebrans uroczystości udał się na zaplecze kaplicy, gdzie złożył aparat. Po chwili, mistrzowie ceremonii rozpoczęli przygotowania do uroczystej procesji, do kaplicy paulińskiej.

Kardynałowie zebrani na celebrze, wzięli do rąk aparat liturgiczny, odpowiedni ich stopniu oraz ubrali adamaszkowe mitry, koloru białego. Następnie to samo uczynili arcybiskupi, biskupi oraz opaci, którzy również uczestniczyli w tej ceremonii; oni zaś ubrali się w kapy biały i mitry półcienne. Następnie rozpoczęto formowanie procesji; Ojciec Święty w asyście dwóch kardynałów diakonów, udał się do ołtarza kaplicy; wziął jedwabne białe welum i nakrył nim kielich, podany przez jednego z asystujących. Następnie procesja udała się do drugiej z patriarszych kaplic, a na jej końcu kroczył Patriarcha - z gołą głową i pieszo, niosąc kielich, pod powiewnym baldachimem, który niesiony był przez 4 biskupów i 4 protonariuszy apostolskich, a ogon patriarszej kapy trzymał w rękach świecki asystent trony. Gdy procesja wkroczyła do kaplicy paulińskiej, kantorowie zaintonowali stronę Verbum caro, a następnie Tantum ergo, podczas którego wszyscy uklękli. Gdy Ojciec Święty był już przed ołtarzem tejże kaplicy, podał kielich kardynałowi diakonowi von Salzie, który asystował mu, a ten zaś podał go jednemu z zakrystian. Ten z kolei wystawił go wysoko na ołtarzu, w urnie pozłacanej, którą zamknął na klucz. Klucz zaś przekazał kolejnemu z kardynałów, który pełni urząd wielkiego penitencjarza - kardynałowi Sieniawskiemu, który będzie celebrował jutrzejszą uroczystość.

Następnie orszak patriarszy udał się na portyk wyższy bazyliki laterańskiej; Patriarcha zaś przebył tę drogę w złotej mitrze na sedia gestatoria i pomiędzy dwoma flabellami, a następnie powrócił do Pałacu Apostolskiego.

Po kilkunastu minutach, w bazylice laterańskiej odbyła się ceremonia pokory - Mandatum, podczas której nastąpiło umycie nóg 13. kapłanom, którzy pochodzili z różnych stron świata: 3. z Państwa Kościelnego oraz 2. wybranych przez Kurię Rotryjską, oraz po jednym kapłanie ze Skarlandu, Dreamlandu, Sarmacji i Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz Bizancjum, jeden wybrany przez Sekretarza Stanu, jeden wybrany przez Kamerlinga Świętego Kościoła Rotryjskiego i jeden przez Mistrza Zakonu Krzyżackiego.

Patriarcha przybył na tą uroczystość pieszo, skrytymi schodami prowadzącymi z kaplicy Najświętszego Sakramentu do Bazyliki Laterańskiej, ubrany w humerał, albę, pasek oraz stułę jedwabną koloru fioletowego złotem haftowaną, kapę atłasową - również koloru złotego oraz w mitrze srebrnej, złotem haftowaną. Przed nim kroczył krucyfer audytor, pomiędzy dwoma akolitami, a za nimi kardynałowie w sutannach fioletowych, rokietach, mantoletach i mucetach - również fioletowych. Patriarcha zasiadł na tronie, który umieszczony był na szerokiej platformie pośrodku wielkiego okolenia.

Trzynastu wybranych kapłanów siedziało na wprost Ojca Świętego, na podwyższeniu; ubrani w sutanny sukienne i kaptury białe, obwinięte wokół szyi i spadające po ramiona. Patriarcha pobłogosławił kadzidło, a następnie kardynał diakon, w białej dalmatyce, odczytał dzisiejszą Ewangelię. Następnie dwóch kantorów zaintonowało antyfonę Mandatum, po czym Biskup Rotrii podniósł się, a jeden z diakonów usługujących zdjął z niego kapę - drugi zaś przepasał go gremiałem płóciennym, koronką przeszywanym. Patriarcha zstąpił z tronu, poprzedzany asystą rycerską, prałatem, mistrzem ceremonii oraz dwoma kardynałami diakonami i udał się przed wzniesienie, gdzie zasiadali kapłani. Po chwili podszedł do niego subdiakon, w prostej białej tunicelli, bez manipularza; odkrywając goleń i stopę każdego z kapłanów, które to drugi z subdiakonów polewał wodą ze złoconej miednicy, a Jego Świątobliwość umywał je. Po obtarciu nogi, każdy obmyty otrzymywał bukiet kwiatów oraz woreczek adamaszkowy czerwony, haftowany złotem. W środku tego woreczka zaś były dwa medale bite: srebrny i złoty, z wizerunkiem Patriarchy po jednej stronie, na rewersie zaś wybity miały wizerunek Chrystusa Apostoła nogi umywającego.

Celebra Wielkiego Czwartku

IX IV MMXX

Po skończonej ceremonii, Patriarcha wrócił do tronu, gdzie umył ręce wodą z pomocą kardynałów prezbitertów. Chór odśpiewał antyfonę, w trakcie której śpiewu Głowa Kościoła złożył gremiał, i przywdział kapę; następnie odmówił Pater noster i modlitwy przypisane dniu dzisiejszemu, co zakończyło ceremonię i wszyscy sprawujący ją udali się na zaplecze Bazyliki Laterańskiej.]]> <![CDATA[Uroczystość św. Józefa z 19 marca]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1994 Thu, 19 Mar 2020 17:16:02 +0100 Stanisław Dmowski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1994 Memoriam Sanctum Josephum

XIX III MMXX

Równo o godzinie dziesiątej w całym Apostolskim Mieście Rotria rozbrzmiały dzwony Bazyliki św. Jana na Lateranie. Ich głośne dźwięki ogłaszają, że Kościół obchodzi dziś wspomnienie świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. Z oddali widać zbliżającą się do świątyni wielką procesję.

Pochód rozpoczyna krucyferariusz niosący złoty krzyż, za nim akolici ze świecami, dalej ministranci z trybularzami. Następnie można dostrzec diakonów niosących ozdobne feretrony, sztandary, figury Bogarodzicy i Świętego Józefa. Dalej kroczą kapłani ubrani w należne im stroje chórowe - kanonicy i prałaci w koronkowych komżach i sutannach z długimi trenami, protonotariusze apostolscy w fioletowych mantoletach oraz biskupi w rokietach oraz w cappa parva. Za tą całą procesją widać złoty baldachim, pod którym na sedia gestatoria siedzi Jego Świątobliwość Pius Leon II. Ubrany z złote mantum przeszywane herbami patriarchy i tiarą na głowie błogosławi wiernych idących do świątyni. Procesja dociera do głównego ołtarza, gdzie rozpoczynają się modlitwy, zaś chór Cantores Lateransis intonuje introit do skomponowanej

ku czci patrona pieśni "Justus ut palma florebit"

Tymczasem przy ołtarzu głównym duchowni celebrujący Mszę zostają przebrani w alby przeszyte potrójną koronką i obszywane złotą nicią. Biskupi nakładają dalmatyki przedstawiające Bogurodzicę i świętych opatów i zakonników: św. Benedykta i św. Dominika, zaś kardynałowie Sieniawski oraz de Medici y Zep przywdziewają zdobione kapy, a ich głowy wieńczą mitry z wizerunkiem Krzyża Świętego. Do faldistorium gdzie spoczywa Jego Świątobliwość Pius Leon II podchodzi orszak złożony z diakonów. Przynoszą oni poszczególne elementy stroju celebransa. Po zdjęciu mantum Ojciec Święty ubiera pontyfikalne pantofle oraz rękawiczki. Nakłada również humerał oraz koronkową albę. Po założeniu złotego cingulum, stuły i manipularza książęta Kościoła pomagają Patriarsze w ubraniu złotego ornatu, przeszytego złotymi nićmi i z wyhaftowanym Barankiem. Ostatecznie Kamerling nałożył na jego głowę zdobioną mitrę z doszytymi rubinami, diamentami i kamieniami szlachetnymi.

[Obrazek: _saint_pie_x_mouvement_liturgique_fsspx.news_.jpg]

Przy akompaniamencie organów Bazyliki Laterańskiej rozpoczyna się Msza odprawiana przez Jego Świątobliwość Piusa Leona II. Po jej zakończeniu Biskup Rotrii zdjął haftowany manipularz, położył go na mszale ze złotymi okuciami, wszedł na ambonę i przemówił tymi słowami:

]]> Memoriam Sanctum Josephum

XIX III MMXX

ku czci patrona pieśni "Justus ut palma florebit"

]]> <![CDATA[Coronatio Summi Pontificis XXIV II AD MMXX]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1916 Mon, 24 Feb 2020 16:50:50 +0100 Hieronim Sieniawski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1916 [Obrazek: 2cCxX.png]

CORONATIO SUMMI PONTIFICIS PII LEONIS II

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i świętego Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty na Lateranie zbliża się długa procesja. Wśród dźwięku dzwonów słychać rotryjskie hymny oraz pieśni ku czci św. Pawła. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, tworzonej przez Zakonników z Zakonu Najświętszej Maryi Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy w strojach paradnych uświetniają uroczystość, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący na adamaszkowych poduszkach paliusz, spinki, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kamerling, Aureliusz kardynał Medyceusz i Zep ubrany w atłasową kapę ze złotymi obszyciami przedstawiającymi św. Pawła. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Wokół niego powiewają pawie pióra. Ojciec Święty ubrany w mantum Piusa VI, na głowie zaś ma włożoną złotą mitrę Jana I, którego jest następcą. Patriarcha ma na sobie także albę z potrójną koronką, złote cingulum, atłasowe rękawiczki i pontyfikalne pantofle. Biskup Rotrii niesiony jest wśród przepięknie przyozdobionych budowli, na których wiszą kwiatowe girlandy, rotryjskie flagi oraz herby Ojca Świętego. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Patriarcha błogosławi wszystkim zebranym gościom. Następnie orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

]]>

CORONATIO SUMMI PONTIFICIS PII LEONIS II

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i świętego Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty na Lateranie zbliża się długa procesja. Wśród dźwięku dzwonów słychać rotryjskie hymny oraz pieśni ku czci św. Pawła. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, tworzonej przez Zakonników z Zakonu Najświętszej Maryi Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy w strojach paradnych uświetniają uroczystość, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący na adamaszkowych poduszkach paliusz, spinki, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kamerling, Aureliusz kardynał Medyceusz i Zep ubrany w atłasową kapę ze złotymi obszyciami przedstawiającymi św. Pawła. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Wokół niego powiewają pawie pióra. Ojciec Święty ubrany w mantum Piusa VI, na głowie zaś ma włożoną złotą mitrę Jana I, którego jest następcą. Patriarcha ma na sobie także albę z potrójną koronką, złote cingulum, atłasowe rękawiczki i pontyfikalne pantofle. Biskup Rotrii niesiony jest wśród przepięknie przyozdobionych budowli, na których wiszą kwiatowe girlandy, rotryjskie flagi oraz herby Ojca Świętego. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Patriarcha błogosławi wszystkim zebranym gościom. Następnie orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

]]> <![CDATA[Coronatio Patriarchae XXIV VI MMXXIX]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1557 Mon, 24 Jun 2019 16:52:32 +0200 Mikołaj Dreder]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1557 [Obrazek: 2cCxX.png]

CORONATIO PATRIARCHAE CLEMENS IV

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOHANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

XXIV VI AD MMXXIX

[Obrazek: IlPonteficeassisteallaMessagrecacou.jpg]

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i świętego Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty na Lateranie zbliża się długa procesja. Wśród dźwięku dzwonów słychać rotryjskie hymny oraz pieśni ku czci św. Pawła. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, tworzonej przez Zakonników z Zakonu Najświętszej Maryi Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy w strojach paradnych uświetniają uroczystość, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący na adamaszkowych poduszkach paliusz, spinki, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kamerling, Wilhelm kardynał Orański ubrany w atłasową kapę ze złotymi obszyciami przedstawiającymi św. Pawła. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Wokół niego powiewają pawie pióra. Ojciec Święty ubrany w mantum Piusa III, na głowie zaś ma włożoną złotą mitrę Piusa Leona I, którego jest następcą. Patriarcha ma na sobie także albę z potrójną koronką, złote cingulum, atłasowe rękawiczki i pontyfikalne pantofle. Biskup Rotrii niesiony jest wśród przepięknie przyozdobionych budowli, na których wiszą kwiatowe girlandy, rotryjskie flagi oraz herby Ojca Świętego. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Patriarcha błogosławi wszystkim zebranym gościom. Następnie orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

]]>

CORONATIO PATRIARCHAE CLEMENS IV

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOHANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

XXIV VI AD MMXXIX

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i świętego Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty na Lateranie zbliża się długa procesja. Wśród dźwięku dzwonów słychać rotryjskie hymny oraz pieśni ku czci św. Pawła. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, tworzonej przez Zakonników z Zakonu Najświętszej Maryi Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy w strojach paradnych uświetniają uroczystość, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący na adamaszkowych poduszkach paliusz, spinki, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kamerling, Wilhelm kardynał Orański ubrany w atłasową kapę ze złotymi obszyciami przedstawiającymi św. Pawła. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Wokół niego powiewają pawie pióra. Ojciec Święty ubrany w mantum Piusa III, na głowie zaś ma włożoną złotą mitrę Piusa Leona I, którego jest następcą. Patriarcha ma na sobie także albę z potrójną koronką, złote cingulum, atłasowe rękawiczki i pontyfikalne pantofle. Biskup Rotrii niesiony jest wśród przepięknie przyozdobionych budowli, na których wiszą kwiatowe girlandy, rotryjskie flagi oraz herby Ojca Świętego. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Patriarcha błogosławi wszystkim zebranym gościom. Następnie orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

]]> <![CDATA[Pascha - XXI IV MMXIX]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1481 Sun, 21 Apr 2019 10:01:40 +0200 Mikołaj Dreder]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1481 Pascha

XXI IV MMXIX

Uroczysta Msza Święta Zmartwychwstania Pańskiego z udziałem Ojca Świętego Piusa Leona

w Bazylice św. Jana na Lateranie

Już na długo przed rozpoczęciem Mszy Świętej Wielkiej Nocy plac przez Bazyliką Laterańską był przepełniony. Na dzisiejszą pamiątkę Zmartwychwstania Pańskiego przybyli wierni nie tylko z Apostolskiego Miasta, ale też ze wszystkich zakątków Państwa Kościelnego. Obecni byli też pielgrzymi z całego Mikroświata, którzy ten niezwykły dzień chcieli świętować w centrum mikronacyjnego chrześcijaństwa.

Tuż przed godziną 9 plac przed laterańską świątynią ożył. Wszyscy rozpoczęli wiwatować na cześć Ojca Świętego Piusa Leona, który niesiony na sedia gestatoria błogosławił wiernym Kościoła Rotryjskiego. Ojciec Święty miał na głowę włożoną swoją tiarę - symbol władzy kościelnej. Był ubrany w złoty ornat, który został przygotowany specjalnie na dzisiejszą uroczystość. Gdy procesja dotarła przed ołtarz, Ojciec Święty opuścił sedia gestatoria i rozpoczęła się uroczysta Msza Święta.

[Obrazek: Proclamation-Assomption-03.jpg]

Gdy chór zakończył śpiew Te Deum, lektorzy przystąpili do odczytania dzisiejszych czytań mszalnych. Najpierw odczytano fragment z Dziejów Apostolskich, który jest świadectwem świętego Piotra o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. Drugie czytanie z kolei pochodziło z listu świętego Pawła do koryntian. Później chór odśpiewał uroczystą sekwencję wielkanocną i kolejny z lektorów uroczyście odśpiewał słowa dzisiejszej Ewangelii Świętego Jana:

Cytat:Prima autem sabbatorum Maria Magdalene venit ma ne, cum adhuc tenebrae essent, ad monumentum et videt lapidem sublatum a monumento.
Currit ergo et venit ad Simonem Petrum et ad alium discipulum, quem amabat Iesus, et dicit eis: “ Tulerunt Dominum de monumento, et nescimus, ubi posuerunt eum! ”.
Exiit ergo Petrus et ille alius discipulus, et veniebant ad monumentum.
Currebant autem duo simul, et ille alius discipulus praecucurrit citius Petro et venit primus ad monumentum;
et cum se inclinasset, videt posita linteamina, non tamen introivit.
Venit ergo et Simon Petrus sequens eum et introivit in monumentum; et videt linteamina posita
et sudarium, quod fuerat super caput eius, non cum linteaminibus positum, sed separatim involutum in unum locum.
Tunc ergo introivit et alter discipulus, qui venerat primus ad monumentum, et vidit et credidit.
Nondum enim sciebant Scripturam, quia oportet eum a mortuis resurgere.

Następnie Ojciec Święty wygłosił dzisiejszą homilię Wielkanocną:

Cytat:

Umiłowani w Chrystusie Panu!

Dzisiaj nastał ten dzień! Ten dzień, w którym wspominamy wydarzenia owej pamiętnej nocy, gdy grób Chrystusa znaleziono pusty. Oto on, zwycięzca śmierci, piekła i szatana powrócił, a my dzisiaj wspominamy jego zwycięstwo - zmartwychwstanie. Dzisiejszy dzień jest najważniejszym dniem w życiu każdego chrześcijanina, pomimo, iż każda niedziela jest wspomnieniem zmartwychwstania Pana Jezusa, to dzisiaj to zwycięstwo nad śmiercią obchodzimy szczególnie.

Po czterdziestodniowym Wielkim Poście, nadszedł okres Wielkiego Tygodnia - czasu szczególnego, poświęconemu modlitwie oraz refleksji nad sensem ziemskiego pielgrzymowania. I oto w Wielki Poniedziałek wspominamy Jezusa Chrystusa, który według Ewangelii Markowej przepędził kupców z jerozolimskiej świątyni. Jak pisze Marek Ewangelista: "mój dom będzie domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców". Zaś we wtorkowej Ewangelii usłyszymy zapowiedź zdrady Umiłowanego Apostoła - Judasza, który za garść srebrników wyda swojego Mistrza, który go miłował i szanował. Również padną słowa, które będą zapowiedzią zaparcia się przez Świętego Piotra powiązań z Jezusem. Na następny dzień - w Wielką Środę - ewangeliści potwierdzą nam zdradę Judasza, a my - wierni - będziemy przygotowywać się do przeżycia Triduum Paschalnego, które zostanie zainaugurowane w Wielki Czwartek. W ten dzień wspominamy Ostatnią Wieczerzę Pana Jezusa. Moment ustanowienia kapłaństwa i Eucharystii.

Następnego dnia obchodzimy jedno z najważniejszych świąt chrześcijańskich - Wielki Piątek. Święto ustanowione na pamiątkę męczeńskiej śmierci Zbawiciela na krzyżu. Święto to jest wyjątkowym dzień, bowiem w ten dzień umarł Bóg. Na pamiątkę tych wydarzeń nie odprawiamy w ten dzień Mszy Świętej. W całym kościele obchodzimy post ścisły, skupiając się na modlitwie, gorliwych praktykach religijnych oraz zadumie. Ostatnim dniem Triduum jest Wielka Sobota - drugi dzień bez Mszy Świętej, bowiem odprawiana w ten dzień Wigilia Paschalna, zaliczana jest już do obchodów Zmartwychwstania Pańskiego.

Na zakończenie dzisiejszej celebracji chcemy złożyć Wam wszystkim najserdeczniejsze życzenia z okazji Świąt Wielkiej Nocy. Niech Zmartwychwstały Chrystus prowadzi nas przez cały rok! Alleluja! Alleluja! Alleluja!

Apostolskim pozdrowieniem,
(-) Pius Leo pp. I

]]> Pascha

XXI IV MMXIX

Uroczysta Msza Święta Zmartwychwstania Pańskiego z udziałem Ojca Świętego Piusa Leona

w Bazylice św. Jana na Lateranie

Cytat:Prima autem sabbatorum Maria Magdalene venit ma ne, cum adhuc tenebrae essent, ad monumentum et videt lapidem sublatum a monumento.
Currit ergo et venit ad Simonem Petrum et ad alium discipulum, quem amabat Iesus, et dicit eis: “ Tulerunt Dominum de monumento, et nescimus, ubi posuerunt eum! ”.
Exiit ergo Petrus et ille alius discipulus, et veniebant ad monumentum.
Currebant autem duo simul, et ille alius discipulus praecucurrit citius Petro et venit primus ad monumentum;
et cum se inclinasset, videt posita linteamina, non tamen introivit.
Venit ergo et Simon Petrus sequens eum et introivit in monumentum; et videt linteamina posita
et sudarium, quod fuerat super caput eius, non cum linteaminibus positum, sed separatim involutum in unum locum.
Tunc ergo introivit et alter discipulus, qui venerat primus ad monumentum, et vidit et credidit.
Nondum enim sciebant Scripturam, quia oportet eum a mortuis resurgere.

Następnie Ojciec Święty wygłosił dzisiejszą homilię Wielkanocną:

Cytat:

Umiłowani w Chrystusie Panu!

Dzisiaj nastał ten dzień! Ten dzień, w którym wspominamy wydarzenia owej pamiętnej nocy, gdy grób Chrystusa znaleziono pusty. Oto on, zwycięzca śmierci, piekła i szatana powrócił, a my dzisiaj wspominamy jego zwycięstwo - zmartwychwstanie. Dzisiejszy dzień jest najważniejszym dniem w życiu każdego chrześcijanina, pomimo, iż każda niedziela jest wspomnieniem zmartwychwstania Pana Jezusa, to dzisiaj to zwycięstwo nad śmiercią obchodzimy szczególnie.

Po czterdziestodniowym Wielkim Poście, nadszedł okres Wielkiego Tygodnia - czasu szczególnego, poświęconemu modlitwie oraz refleksji nad sensem ziemskiego pielgrzymowania. I oto w Wielki Poniedziałek wspominamy Jezusa Chrystusa, który według Ewangelii Markowej przepędził kupców z jerozolimskiej świątyni. Jak pisze Marek Ewangelista: "mój dom będzie domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców". Zaś we wtorkowej Ewangelii usłyszymy zapowiedź zdrady Umiłowanego Apostoła - Judasza, który za garść srebrników wyda swojego Mistrza, który go miłował i szanował. Również padną słowa, które będą zapowiedzią zaparcia się przez Świętego Piotra powiązań z Jezusem. Na następny dzień - w Wielką Środę - ewangeliści potwierdzą nam zdradę Judasza, a my - wierni - będziemy przygotowywać się do przeżycia Triduum Paschalnego, które zostanie zainaugurowane w Wielki Czwartek. W ten dzień wspominamy Ostatnią Wieczerzę Pana Jezusa. Moment ustanowienia kapłaństwa i Eucharystii.

Następnego dnia obchodzimy jedno z najważniejszych świąt chrześcijańskich - Wielki Piątek. Święto ustanowione na pamiątkę męczeńskiej śmierci Zbawiciela na krzyżu. Święto to jest wyjątkowym dzień, bowiem w ten dzień umarł Bóg. Na pamiątkę tych wydarzeń nie odprawiamy w ten dzień Mszy Świętej. W całym kościele obchodzimy post ścisły, skupiając się na modlitwie, gorliwych praktykach religijnych oraz zadumie. Ostatnim dniem Triduum jest Wielka Sobota - drugi dzień bez Mszy Świętej, bowiem odprawiana w ten dzień Wigilia Paschalna, zaliczana jest już do obchodów Zmartwychwstania Pańskiego.

Na zakończenie dzisiejszej celebracji chcemy złożyć Wam wszystkim najserdeczniejsze życzenia z okazji Świąt Wielkiej Nocy. Niech Zmartwychwstały Chrystus prowadzi nas przez cały rok! Alleluja! Alleluja! Alleluja!

Apostolskim pozdrowieniem,
(-) Pius Leo pp. I

]]> <![CDATA[Coronatio Patriarchae III III AD MMXIX]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1438 Sun, 03 Mar 2019 14:24:49 +0100 Pio Maria de Medici]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1438 [Obrazek: 2cCxX.png]

CORONATIO PATRIARCHAE PII LEONIS I

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOHANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

III III AD MMXIX

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i świętego Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty na Lateranie zbliża się długa procesja. Wśród dźwięku dzwonów słychać rotryjskie hymny oraz pieśni ku czci św. Pawła. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, od niedawna tworzonej przez Zakonników z Zakonu Najświętszej Maryi Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy w strojach paradnych uświetniają uroczystość, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący na adamaszkowych poduszkach paliusz, spinki, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kamerling, Aurelio kardynał de Medici y Zep ubrany w atłasową kapę ze złotymi obszyciami przedstawiającymi św. Pawła. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Wokół niego powiewają pawie pióra. Ojciec Święty ubrany w mantum Piusa III na głowie ma założone złotą mitrę Leona III. Pragnie on nawiązać do tradycji wielkich Ojców. Patriarcha ma na sobie także albę z potrójną koronką, złote cingulum, atłasowe rękawiczki i pontyfikalne pantofle. Biskup Rotrii niesiony jest wśród przepięknie przyozdobionych budowli, na których wiszą kwiatowe girlandy, rotryjskie flagi oraz herby Ojca Świętego. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Patriarcha błogosławi wszystkim zebranym gościom, a zarazem koronowanym głowom, a szczególnym przyjaciołom Państwa Kościelnego: obecnemu przy królewskim klęczniku Królowi Dreamlandu Robertowi II Fryderykowi czy królowi Rzeczypospolitej Konradowi Jakubowi, który zajął monarsze miejsce po drugiej stronie. Orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

]]>

CORONATIO PATRIARCHAE PII LEONIS I

ARCHIBASILICA SANCTISSIMI SALVATORIS ET SANCTORUM

IOHANNES BAPTISTA ET EVANGELISTA IN LATERANO

III III AD MMXIX

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Najświętszego Zbawiciela i świętego Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty na Lateranie zbliża się długa procesja. Wśród dźwięku dzwonów słychać rotryjskie hymny oraz pieśni ku czci św. Pawła. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, od niedawna tworzonej przez Zakonników z Zakonu Najświętszej Maryi Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy w strojach paradnych uświetniają uroczystość, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący na adamaszkowych poduszkach paliusz, spinki, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kamerling, Aurelio kardynał de Medici y Zep ubrany w atłasową kapę ze złotymi obszyciami przedstawiającymi św. Pawła. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Wokół niego powiewają pawie pióra. Ojciec Święty ubrany w mantum Piusa III na głowie ma założone złotą mitrę Leona III. Pragnie on nawiązać do tradycji wielkich Ojców. Patriarcha ma na sobie także albę z potrójną koronką, złote cingulum, atłasowe rękawiczki i pontyfikalne pantofle. Biskup Rotrii niesiony jest wśród przepięknie przyozdobionych budowli, na których wiszą kwiatowe girlandy, rotryjskie flagi oraz herby Ojca Świętego. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Patriarcha błogosławi wszystkim zebranym gościom, a zarazem koronowanym głowom, a szczególnym przyjaciołom Państwa Kościelnego: obecnemu przy królewskim klęczniku Królowi Dreamlandu Robertowi II Fryderykowi czy królowi Rzeczypospolitej Konradowi Jakubowi, który zajął monarsze miejsce po drugiej stronie. Orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

]]> <![CDATA[Inauguracja Soboru]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1331 Sat, 01 Dec 2018 23:32:06 +0100 Marcin Zagłoba]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1331
Sobór zainaugurowała uroczysta Msza Święta z I Niedzieli Adwentu pod przewodnictwem Patriarchy. Po pozdrowieniu wiernych zaśpiewano uroczyste Kyrie:

Po odczytaniu Ewangelii Patriarcha zwrócił się z pouczeniem do wiernych, w szczególności do Ojców Soborowych.

Na końcu Mszy Świętej Patriarcha udzielił uroczystego błogosławieństwa, na rozpoczęcie Soboru.

Po zakończonej Eucharystii przez całą noc trwało wystawienie Najświętszego Sakramentu w intencji owocnych obrad soborowych.

]]>
Sobór zainaugurowała uroczysta Msza Święta z I Niedzieli Adwentu pod przewodnictwem Patriarchy. Po pozdrowieniu wiernych zaśpiewano uroczyste Kyrie:

Po odczytaniu Ewangelii Patriarcha zwrócił się z pouczeniem do wiernych, w szczególności do Ojców Soborowych.

Na końcu Mszy Świętej Patriarcha udzielił uroczystego błogosławieństwa, na rozpoczęcie Soboru.

Po zakończonej Eucharystii przez całą noc trwało wystawienie Najświętszego Sakramentu w intencji owocnych obrad soborowych.

]]> <![CDATA[Uroczystości z udziałem Dziekana Bazyliki]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1314 Fri, 14 Sep 2018 20:48:43 +0200 Michelangelo Piccolomini]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1314

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego A. D. 2018

[Obrazek: 2LenM.jpg]

W Święto Podwyższenia Krzyża Świętego ksiądz prałat Michelangelo Piccolomini SJ - Dziekan Bazyliki Laterańskiej ze smutkiem stwierdził, że w Apostolskim Mieście dawno nie odbyła się publiczna, solenna celebracja. Dlatego też sam postanowił celebrować dzisiejsze święto i późnym wieczorem wraz z asystą odprawił Mszę w Bazylice Laterańskiej, przywdziawszy uprzednio bogato zdobiony czerwony ornat oraz zwoławszy diakona, subdiakona i kleryków, którzy z powagą mu posługiwali. W dymie kadzidła i przy ożywiających ducha dźwiękach chorału gregoriańskiego wierni, w tym jeden z kardynałów, obserwowali święte czynności.

Cytat:Módlmy się.

Boże, który w dniu dzisiejszym uweselasz nas doroczną uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego, spraw prosimy, abyśmy mogli otrzymać w niebie owoce Tego, którego tajemnicę poznaliśmy na ziemi.
Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.

Cytat:

Drodzy Bracia i Siostry!

Obchodzimy dzisiaj uroczystość krzyża świętego, który usunął ciemności i przywrócił światło. Obchodzimy uroczystość krzyża i w ten sposób wraz z Ukrzyżowanym wznosimy się ku górze, abyśmy porzuciwszy ziemię i grzechy, osiągnęli dobra niebieskie. Oto jak wspaniałą i niezrównaną rzeczą jest posiadanie krzyża. Kto krzyż posiada, posiada skarb. Słusznie nazwałem skarbem to, co z imienia i w rzeczywistości jest najwspanialsze z wszystkich dóbr. Przez niego bowiem, dzięki niemu i w nim objawia się istota naszego zbawienia i powrót do pierwotnego stanu.

Gdyby nie było krzyża, Chrystus nie zostałby ukrzyżowany. Gdyby nie było krzyża, Życie nie zostałoby przybite gwoździami do drzewa. Gdyby nie było przybite gwoździami, z boku nie wypłynęłaby krew i woda dla oczyszczenia świata, dokument grzechu nie zostałby zniszczony, nie otrzymalibyśmy wolności, nie radowalibyśmy się drzewem życia, raj nie zostałby otwarty. Jeśliby nie było krzyża, śmierć nie byłaby zwyciężona, piekło nie zostałoby pozbawione swej mocy.

Wielką zaiste i cenną rzeczą jest krzyż. Wielką, ponieważ przezeń otrzymaliśmy wiele dóbr, o tyle więcej, o ile większość z nich jest owocem cudów i cierpień Chrystusa. Cenną zaś, ponieważ krzyż jest znakiem męki i tryumfu Boga: znakiem męki z powodu dobrowolnej w męce śmierci; znakiem tryumfu, ponieważ dzięki niemu szatan został zraniony, a wraz z nim została pokonana śmierć; ponieważ bramy piekła zostały skruszone, krzyż zaś stał się dla całego świata powszechnym znakiem zbawienia.

Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa. Jest kosztownym kielichem obejmującym wszystkie cierpienia, jakie Chrystus za nas poniósł. O tym, że krzyż jest chwałą Chrystusa, dowiedz się z Jego własnych słów: "Teraz Syn Człowieczy został otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony i zaraz Go chwałą otoczy". I znowu: "Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał". I jeszcze: "Ojcze, wsław imię Twoje. Wtem rozległ się głos z nieba: Już wsławiłem i jeszcze wsławię". Słowa te wskazywały na chwałę, którą miał otrzymać na krzyżu.

O tym zaś, że krzyż jest także wywyższeniem Chrystusa, posłuchaj, jak sam powiada: "A Ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich do siebie". Widzisz więc: Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa.

Źródło - Homilia św. Andrzeja z Krety

]]>

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego A. D. 2018

[Obrazek: 2LenM.jpg]

Cytat:Módlmy się.

Boże, który w dniu dzisiejszym uweselasz nas doroczną uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego, spraw prosimy, abyśmy mogli otrzymać w niebie owoce Tego, którego tajemnicę poznaliśmy na ziemi.
Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.

Cytat:

Drodzy Bracia i Siostry!

Obchodzimy dzisiaj uroczystość krzyża świętego, który usunął ciemności i przywrócił światło. Obchodzimy uroczystość krzyża i w ten sposób wraz z Ukrzyżowanym wznosimy się ku górze, abyśmy porzuciwszy ziemię i grzechy, osiągnęli dobra niebieskie. Oto jak wspaniałą i niezrównaną rzeczą jest posiadanie krzyża. Kto krzyż posiada, posiada skarb. Słusznie nazwałem skarbem to, co z imienia i w rzeczywistości jest najwspanialsze z wszystkich dóbr. Przez niego bowiem, dzięki niemu i w nim objawia się istota naszego zbawienia i powrót do pierwotnego stanu.

Gdyby nie było krzyża, Chrystus nie zostałby ukrzyżowany. Gdyby nie było krzyża, Życie nie zostałoby przybite gwoździami do drzewa. Gdyby nie było przybite gwoździami, z boku nie wypłynęłaby krew i woda dla oczyszczenia świata, dokument grzechu nie zostałby zniszczony, nie otrzymalibyśmy wolności, nie radowalibyśmy się drzewem życia, raj nie zostałby otwarty. Jeśliby nie było krzyża, śmierć nie byłaby zwyciężona, piekło nie zostałoby pozbawione swej mocy.

Wielką zaiste i cenną rzeczą jest krzyż. Wielką, ponieważ przezeń otrzymaliśmy wiele dóbr, o tyle więcej, o ile większość z nich jest owocem cudów i cierpień Chrystusa. Cenną zaś, ponieważ krzyż jest znakiem męki i tryumfu Boga: znakiem męki z powodu dobrowolnej w męce śmierci; znakiem tryumfu, ponieważ dzięki niemu szatan został zraniony, a wraz z nim została pokonana śmierć; ponieważ bramy piekła zostały skruszone, krzyż zaś stał się dla całego świata powszechnym znakiem zbawienia.

Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa. Jest kosztownym kielichem obejmującym wszystkie cierpienia, jakie Chrystus za nas poniósł. O tym, że krzyż jest chwałą Chrystusa, dowiedz się z Jego własnych słów: "Teraz Syn Człowieczy został otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony i zaraz Go chwałą otoczy". I znowu: "Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał". I jeszcze: "Ojcze, wsław imię Twoje. Wtem rozległ się głos z nieba: Już wsławiłem i jeszcze wsławię". Słowa te wskazywały na chwałę, którą miał otrzymać na krzyżu.

O tym zaś, że krzyż jest także wywyższeniem Chrystusa, posłuchaj, jak sam powiada: "A Ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich do siebie". Widzisz więc: Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa.

Źródło - Homilia św. Andrzeja z Krety

]]> <![CDATA[Uroczystości z udziałem Dziekana Bazyliki]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1313 Fri, 14 Sep 2018 20:48:15 +0200 Michelangelo Piccolomini]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1313

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego A. D. 2018

[Obrazek: 2LenM.jpg]

Cytat:Módlmy się.

Boże, który w dniu dzisiejszym uweselasz nas doroczną uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego, spraw prosimy, abyśmy mogli otrzymać w niebie owoce Tego, którego tajemnicę poznaliśmy na ziemi.
Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.

Cytat:

Drodzy Bracia i Siostry!

Obchodzimy dzisiaj uroczystość krzyża świętego, który usunął ciemności i przywrócił światło. Obchodzimy uroczystość krzyża i w ten sposób wraz z Ukrzyżowanym wznosimy się ku górze, abyśmy porzuciwszy ziemię i grzechy, osiągnęli dobra niebieskie. Oto jak wspaniałą i niezrównaną rzeczą jest posiadanie krzyża. Kto krzyż posiada, posiada skarb. Słusznie nazwałem skarbem to, co z imienia i w rzeczywistości jest najwspanialsze z wszystkich dóbr. Przez niego bowiem, dzięki niemu i w nim objawia się istota naszego zbawienia i powrót do pierwotnego stanu.

Gdyby nie było krzyża, Chrystus nie zostałby ukrzyżowany. Gdyby nie było krzyża, Życie nie zostałoby przybite gwoździami do drzewa. Gdyby nie było przybite gwoździami, z boku nie wypłynęłaby krew i woda dla oczyszczenia świata, dokument grzechu nie zostałby zniszczony, nie otrzymalibyśmy wolności, nie radowalibyśmy się drzewem życia, raj nie zostałby otwarty. Jeśliby nie było krzyża, śmierć nie byłaby zwyciężona, piekło nie zostałoby pozbawione swej mocy.

Wielką zaiste i cenną rzeczą jest krzyż. Wielką, ponieważ przezeń otrzymaliśmy wiele dóbr, o tyle więcej, o ile większość z nich jest owocem cudów i cierpień Chrystusa. Cenną zaś, ponieważ krzyż jest znakiem męki i tryumfu Boga: znakiem męki z powodu dobrowolnej w męce śmierci; znakiem tryumfu, ponieważ dzięki niemu szatan został zraniony, a wraz z nim została pokonana śmierć; ponieważ bramy piekła zostały skruszone, krzyż zaś stał się dla całego świata powszechnym znakiem zbawienia.

Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa. Jest kosztownym kielichem obejmującym wszystkie cierpienia, jakie Chrystus za nas poniósł. O tym, że krzyż jest chwałą Chrystusa, dowiedz się z Jego własnych słów: "Teraz Syn Człowieczy został otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony i zaraz Go chwałą otoczy". I znowu: "Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał". I jeszcze: "Ojcze, wsław imię Twoje. Wtem rozległ się głos z nieba: Już wsławiłem i jeszcze wsławię". Słowa te wskazywały na chwałę, którą miał otrzymać na krzyżu.
O tym zaś, że krzyż jest także wywyższeniem Chrystusa, posłuchaj, jak sam powiada: "A Ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich do siebie". Widzisz więc: Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa.

Źródło - Homilia św. Andrzeja z Krety

]]>

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego A. D. 2018

[Obrazek: 2LenM.jpg]

Cytat:Módlmy się.

Boże, który w dniu dzisiejszym uweselasz nas doroczną uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego, spraw prosimy, abyśmy mogli otrzymać w niebie owoce Tego, którego tajemnicę poznaliśmy na ziemi.
Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.

Cytat:

Drodzy Bracia i Siostry!

Obchodzimy dzisiaj uroczystość krzyża świętego, który usunął ciemności i przywrócił światło. Obchodzimy uroczystość krzyża i w ten sposób wraz z Ukrzyżowanym wznosimy się ku górze, abyśmy porzuciwszy ziemię i grzechy, osiągnęli dobra niebieskie. Oto jak wspaniałą i niezrównaną rzeczą jest posiadanie krzyża. Kto krzyż posiada, posiada skarb. Słusznie nazwałem skarbem to, co z imienia i w rzeczywistości jest najwspanialsze z wszystkich dóbr. Przez niego bowiem, dzięki niemu i w nim objawia się istota naszego zbawienia i powrót do pierwotnego stanu.

Gdyby nie było krzyża, Chrystus nie zostałby ukrzyżowany. Gdyby nie było krzyża, Życie nie zostałoby przybite gwoździami do drzewa. Gdyby nie było przybite gwoździami, z boku nie wypłynęłaby krew i woda dla oczyszczenia świata, dokument grzechu nie zostałby zniszczony, nie otrzymalibyśmy wolności, nie radowalibyśmy się drzewem życia, raj nie zostałby otwarty. Jeśliby nie było krzyża, śmierć nie byłaby zwyciężona, piekło nie zostałoby pozbawione swej mocy.

Wielką zaiste i cenną rzeczą jest krzyż. Wielką, ponieważ przezeń otrzymaliśmy wiele dóbr, o tyle więcej, o ile większość z nich jest owocem cudów i cierpień Chrystusa. Cenną zaś, ponieważ krzyż jest znakiem męki i tryumfu Boga: znakiem męki z powodu dobrowolnej w męce śmierci; znakiem tryumfu, ponieważ dzięki niemu szatan został zraniony, a wraz z nim została pokonana śmierć; ponieważ bramy piekła zostały skruszone, krzyż zaś stał się dla całego świata powszechnym znakiem zbawienia.

Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa. Jest kosztownym kielichem obejmującym wszystkie cierpienia, jakie Chrystus za nas poniósł. O tym, że krzyż jest chwałą Chrystusa, dowiedz się z Jego własnych słów: "Teraz Syn Człowieczy został otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony i zaraz Go chwałą otoczy". I znowu: "Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał". I jeszcze: "Ojcze, wsław imię Twoje. Wtem rozległ się głos z nieba: Już wsławiłem i jeszcze wsławię". Słowa te wskazywały na chwałę, którą miał otrzymać na krzyżu.
O tym zaś, że krzyż jest także wywyższeniem Chrystusa, posłuchaj, jak sam powiada: "A Ja, gdy zostanę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich do siebie". Widzisz więc: Krzyż jest chwałą i wywyższeniem Chrystusa.

Źródło - Homilia św. Andrzeja z Krety

]]> <![CDATA[Coronatio Patriarchae XII VIII AD MMXVIII]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1267 Sun, 12 Aug 2018 12:51:39 +0200 Hieronim Sieniawski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1267 [Obrazek: 2cCxX.png]

Koronacja Jego Świątobliwości Sylwestra I

Bazylika św. Jana Ewangelisty na Lateranie

XII VIII AD MMXVIII

W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Laterańskiej zbliża się długa procesja. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś duchowni niosący paliusz, pierścień oraz triregnum. Następnie idzie Kardynał Kamerling ubrany w kapę w asyście Szambelana Patriarszego. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, a tam spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium.

Po zakończeniu składania przysiąg korowód podąża do kaplicy Najświętszego Sakramentu, gdzie Patriarcha modli się w intencji Rotrii. Potem następuje procesja do ołtarza głównego i rozpoczęcie uroczystej Mszy pontyfikalnej. Po jej zakończeniu, Patriarcha udaje się na balkon Bazyliki Laterańskiej. Zasiada na tronie i całuje złoty Ewangeliarz. Zbliża się asysta niosąca insygnia władzy patriarszej.

]]>

Koronacja Jego Świątobliwości Sylwestra I

Bazylika św. Jana Ewangelisty na Lateranie

XII VIII AD MMXVIII

]]>