<![CDATA[Państwo Kościelne Rotria - Archiwum Acta Apostolicae Sedis]]>

<![CDATA[Państwo Kościelne Rotria - Archiwum Acta Apostolicae Sedis]]> https://forum.rotria.net.pl/ Wed, 14 Oct 2026 21:05:22 +0000 MyBB <![CDATA[Rytuał Welijski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2427 Thu, 11 Feb 2021 21:39:21 +0100 Gagik Bagratyda]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2427 Cytat:

Rytuał Welijski
Spisany podczas III Soboru Florenckiego

Ogólne Wprowadzenie do Rytuału Welijskiego

Mądrość Kościoła od dawna dopuszczała różnorodność obrządków w jednej wspólnocie, dlatego wielokroć podejmowane dzieło utworzenia rytu welijskiego zostało wreszcie dokonane przez Ojców zebranych na Soborze Florenckim III. Dbając zaś o poprawne celebrowanie liturgii, przyjęli oni następujące zasady, zobowiązując wszystkich uczestniczących w celebracjach w rycie welijskim do ich przestrzegania:

1. Należy zadbać o dostosowanie multimediów do narracji kulturowej danego państwa lub regionu.
2. Kwestie chóru, o ile jest to możliwe, powinny mieć postać filmów ze śpiewem tych słów.
3. W Liturgii kontakion (albo troparion) jest dobierany według cyklu świąt ruchomych, a poza nim - według cyklu świąt stałych i menologionu. Jeśli na dany dzień przewidziane jest więcej niż jeden kontakion lub troparion kapłan wybiera jeden spośród nich.
4. Funkcję mistrza ceremonii może sprawować każdy wierny Kościoła Rotryjskiego, również biorący udział w ceremonii także w innej roli, jednak wskazane jest, aby nie był to przewodniczący ceremonii, ani kandydat lub elekt, którego chirotonia lub podniesienie do godności się odbywa, zaś w przypadku ślubu - narzeczeni.
5. Funkcję kierownika chóru może sprawować każdy wierny Kościoła Rotryjskiego z zachowaniem zasad takich, jak w przypadku mistrza ceremonii.
6. Funkcję protodiakona może sprawować każdy duchowny w stopniu co najmniej prezbitera.

Liturgia

Liturgia odpowiada uroczystościom w rycie rotryjskim. Składa się ona z tytułu informującego o charakterze przeżywanej uroczystości, filmu ze śpiewem kościelnym, troparionu lub kontakionu, kazania oraz zdjęcia przedstawiającego celebrację liturgii w obrządku bizantyjskim.

Obrzęd chirotonii diakona (gdy dokonuje jej biskup)

B- Biskup
P-Protodiakon
K- Kandydat
C – Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do zasiadającego na katedrze biskupa dwaj hipodiakoni podprowadzają głęboko pochylonego kandydata na diakona. Zatrzymują się przy carskich wrotach. Protodiakon mówi:
P: Rozkaż, czcigodny władyko!
MC: Następnie diakon i protodiakon prowadzą kandydata przed biskupa, któremu się kłania. Protodiakon mówi:

P: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

B: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Biskup błogosławi kandydata, a protodiakon z diakonem trzykrotnie oprowadzają go wokół ołtarza. Chór śpiewa w tym czasie:
C: Święci męczennicy, mężnie walczący i ukoronowani, módlcie się do
Pana, aby zmiłował się nad naszymi duszami.
Chwała Tobie, Chryste Boże, Apostołów chwało, radości męczenników,
którzy głosili Trójcę jednoistotną.
Wesel się, Izajaszu, oto Dziewica poczęła i zrodziła Syna Emanuela, Boga i człowieka, a Wschód imię Jego, którego wielbiąc Dziewicę wywyższamy.
MC: Kandydat całuje cztery rogi ołtarza, rękę i kolana biskupa. Kłania się trzykrotnie przed ołtarzem, mówiąc:
K: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu.
MC: Kandydat przyklęka i składa na ołtarzu skrzyżowane dłonie oraz między nimi głowę. Biskup wstaje, podchodzi do kandydata, kładzie skraj orarionu na jego głowę i trzykroć go błogosławi. Protodiakon mówi:
P: Bądźmy uważni!
MC: Biskup kładzie ręce na głowę kandydata i donośnym głosem mówi:
B: Boska łaska, zawsze chorych uzdrawiająca i cierpiących niedostatek
uzupełniająca, przez nasze ręce okazuje najpobożniejszego N.,
diakonem, pomódlmy się przeto za niego, aby zstąpiła nań łaska Najświętszego Ducha.

MC: Wszyscy zebrani modlą się w ciszy za kandydata. Następnie biskup podnosi go, nakłada mu orarion i mówi donośnie:
B: Αξιος!
P: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Biskup zakłada mu narękawki i mówi donośnie:

B: Αξιος!
P: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος

MC: Biskup wręcza diakonowi wachlarz i mówi donośnie:

B: Αξιος!
P: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!

MC: Wyświęcony całuje biskupa w rękę. Następuje Liturgia.

Obrzęd chirotonii diakona (gdy dokonuje jej Patriarcha)

Pa- Patriarcha
B-Biskup
K- Kandydat
C – Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do zasiadającego na katedrze Patriarchy dwaj hipodiakoni podprowadzają głęboko pochylonego kandydata na diakona. Zatrzymują się przy carskich wrotach. Biskup mówi:
B: Rozkaż, czcigodny władyko!
MC: Następnie diakon i protodiakon prowadzą kandydata przed Jego Świątobliwość. Kandydat całuje stopy Patriarchy, a następnie pozostaje w głębokim skłonie. Biskup mówi:

B: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

Pa: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

Pa: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

Pa: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

Pa: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Patriarcha błogosławi kandydata, a protodiakon z diakonem trzykrotnie oprowadzają go wokół ołtarza. Chór śpiewa w tym czasie:
C: Święci męczennicy, mężnie walczący i ukoronowani, módlcie się do
Pana, aby zmiłował się nad naszymi duszami.
Chwała Tobie, Chryste Boże, Apostołów chwało, radości męczenników,
którzy głosili Trójcę jednoistotną.
Wesel się, Izajaszu, oto Dziewica poczęła i zrodziła Syna Emanuela, Boga i człowieka, a Wschód imię Jego, którego wielbiąc Dziewicę wywyższamy.
MC: Kandydat całuje cztery rogi ołtarza, rękę, kolana i stopy Jego Świątobliwości. Kłania się trzykrotnie przed ołtarzem, mówiąc:
K: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu.
MC: Kandydat przyklęka i składa na ołtarzu skrzyżowane dłonie oraz między nimi głowę. Patriarcha wstaje, podchodzi do kandydata, kładzie skraj orarionu na jego głowę i trzykroć go błogosławi. Biskup mówi:
B: Bądźmy uważni!
MC: Patriarcha kładzie ręce na głowę kandydata i donośnym głosem mówi:
Pa: Boska łaska, zawsze chorych uzdrawiająca i cierpiących niedostatek
uzupełniająca, przez nasze ręce okazuje najpobożniejszego N.,
diakonem, pomódlmy się przeto za niego, aby zstąpiła nań łaska Najświętszego Ducha.

MC: Wszyscy zebrani modlą się w ciszy za kandydata. Następnie Patriarcha podnosi go, nakłada mu orarion i mówi donośnie:
Pa: Αξιος!
B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Patriarcha zakłada mu narękawki i mówi donośnie:
Pa: Αξιος!
B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Patriarcha wręcza diakonowi wachlarz i mówi donośnie:
Pa: Αξιος!
B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Wyświęcony całuje Patriarchę w rękę i stopy. Następuje Liturgia.

Obrzęd chirotonii prezbitera (gdy dokonuje jej biskup)

B- Biskup
P-Protodiakon
K- Kandydat
C – Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do zasiadającego na katedrze biskupa dwaj diakoni podprowadzają głęboko pochylonego kandydata na diakona. Zatrzymują się przy carskich wrotach. Protodiakon mówi:
P: Rozkaż, czcigodny władyko!
MC: Następnie dwaj prezbiterzy prowadzą kandydata przed biskupa, któremu się kłania. Protodiakon mówi:

P: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności prezbitera.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność prezbitera?

K: Chcę.

B: Czy chcesz sumiennie spełniać zadana nałożone przez władze kościelne, gdziekolwiek zostaniesz posłany?

K: Chcę.

B: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?

K: Chcę.

B: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie jako wierny sługa Kościoła?

K: Chcę z Bożą pomocą

B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Kandydat klęka przed Biskupem i wkładając złożone ręce w ręce Biskupa mówi:

K: Przyrzekam cześć i posłuszeństwo Tobie Czcigodny Ojcze, twoim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz, że uczynię wszystko, czego wymagać będzie ode mnie posługa prezbitera.

MC: Biskup błogosławi kandydata, a dwaj kapłani trzykrotnie oprowadzają go wokół ołtarza. Chór śpiewa w tym czasie:
C: Święci męczennicy, mężnie walczący i ukoronowani, módlcie się do
Pana, aby zmiłował się nad naszymi duszami.
Chwała Tobie, Chryste Boże, Apostołów chwało, radości męczenników,
którzy głosili Trójcę jednoistotną.
Wesel się, Izajaszu, oto Dziewica poczęła i zrodziła Syna Emanuela, Boga i człowieka, a Wschód imię Jego, którego wielbiąc Dziewicę wywyższamy.
MC: Kandydat całuje cztery rogi ołtarza, rękę i kolana biskupa. Kłania się trzykrotnie przed ołtarzem, mówiąc:
K: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu.
MC: Kandydat klęka na oba kolana i składa na ołtarzu skrzyżowane dłonie oraz między nimi głowę. Biskup wstaje, podchodzi do kandydata, kładzie skraj orarionu na jego głowę i trzykroć go błogosławi. Protodiakon mówi:
P: Bądźmy uważni!
MC: Biskup kładzie ręce na głowę kandydata i donośnym głosem mówi:
B: Boska łaska, zawsze chorych uzdrawiająca i cierpiacych niedostatek uzupełniająca, przez nasze ręce okazuje najpobożniejszego diakona N., prezbiterem, pomódlmy się przeto za niego, aby zstapiła nań łaska Najświętszego Ducha.
MC: Wszyscy zebrani modlą się w ciszy za kandydata. Następnie biskup podnosi go, nakłada mu epitrachelion i mówi donośnie:
B: Αξιος!
P: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Biskup błogosławi pas, wyświęcony całuje pas i rękę biskupa. Biskup zakłada mu pas, mówiąc:
B: Αξιος!
P: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Biskup błogosławi felonion, wyświęcony całuje felonion i rękę biskupa. Biskup zakłada mu felonion, mówiąc:
B: Αξιος!
P: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!

MC: Biskup błogosławi służebnik, wyświęcony całuje służebnik i rękę biskupa. Biskup wręcza mu służebnik, mówiąc:
B: Αξιος!
P: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Wyświęcony całuje biskupa w rękę. Następuje Liturgia.

Obrzęd chirotonii prezbitera (gdy dokonuje jej Patriarcha)

Pa-Patriarcha

B-Biskup
K- Kandydat
C – Chór
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do zasiadającego na katedrze Patriarchy dwaj diakoni podprowadzają głęboko pochylonego kandydata na diakona. Zatrzymują się przy carskich wrotach. Biskup mówi:
B: Rozkaż, czcigodny władyko!
MC: Następnie dwaj prezbiterzy prowadzą kandydata przed Jego Świątobliwość. Kandydat całuje stopy Patriarchy, a następnie pozostaje w głębokim skłonie. Biskup mówi:

B: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności prezbitera.

Pa: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

Pa: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność prezbitera?

K: Chcę.

Pa: Czy chcesz sumiennie spełniać zadana nałożone przez władze kościelne, gdziekolwiek zostaniesz posłany?

K: Chcę

Pa: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?

K: Chcę

Pa: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie jako wierny sługa Kościoła?

K: Chcę z Bożą pomocą

Pa: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Kandydat klęka przed Patriarchą i wkładając złożone ręce w ręce Patriarchy mówi:

K: Przyrzekam cześć i posłuszeństwo Tobie Najjaśniejszy Panie, Twoim następcom i mojemu biskupowi oraz jego następcom, a także to, iż uczynię wszystko, czego wymagać będzie ode mnie posługa prezbitera.

MC: Patriarcha błogosławi kandydata, a dwaj kapłani trzykrotnie oprowadzają go wokół ołtarza. Chór śpiewa w tym czasie:
C: Święci męczennicy, mężnie walczący i ukoronowani, módlcie się do
Pana, aby zmiłował się nad naszymi duszami.
Chwała Tobie, Chryste Boże, Apostołów chwało, radości meczenników,
którzy głosili Trójcę jednoistotną.
Wesel się, Izajaszu, oto Dziewica poczęła i zrodziła Syna Emanuela, Boga i człowieka, a Wschód imię Jego, którego wielbiąc Dziewicę wywyższamy.
MC: Kandydat całuje cztery rogi ołtarza, rękę, kolana i stopy Patriarchy. Kłania się trzykrotnie przed ołtarzem, mówiąc:
K: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu.
MC: Kandydat klęka na oba kolana i składa na ołtarzu skrzyżowane dłonie oraz między nimi głowę. Patriarcha wstaje, podchodzi do kandydata, kładzie skraj orarionu na jego głowę i trzykroć go błogosławi. Biskup mówi:
B: Bądźmy uważni!
MC: Patriarcha kładzie ręce na głowę kandydata i donośnym głosem mówi:
Pa: Boska łaska, zawsze chorych uzdrawiająca i cierpiacych niedostatek uzupełniająca, przez nasze ręce okazuje najpobożniejszego diakona N., prezbiterem, pomódlmy się przeto za niego, aby zstapiła nań łaska Najświętszego Ducha.
MC: Wszyscy zebrani modlą się w ciszy za kandydata. Następnie Patriarcha podnosi go, nakłada mu epitrachelion i mówi donośnie:
Pa: Αξιος!
B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Patriarcha błogosławi pas, wyświęcony całuje pas, rękę i stopy Patriarchy. Patriarcha zakłada mu pas, mówiąc:
Pa: Αξιος!
B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Patriarcha błogosławi felonion, wyświęcony całuje felonion, rękę i stopy Patriarchy. Patriarcha zakłada mu felonion, mówiąc:
Pa: Αξιος!
B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Patriarcha błogosławi służebnik, wyświęcony całuje służebnik, rękę i stopy Patriarchy. Patriarcha wręcza mu służebnik, mówiąc:
Pa: Αξιος!
B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!
MC: Wyświęcony całuje Patriarchę w rękę i stopy. Następuje Liturgia.

Cytat:
Podniesienie do godności archimandryty (gdy dokonuje go biskup)

B-Biskup
P-Protodiakon

K-Kandydat

C-Chór

MC-Mistrz Ceremonii

MC: Do siedzącego na środku świątyni biskupa protodiakon prowadzi kandydata. Ten trzykroć kłania się biskupowi i staje z pochyloną głową. Protodiakon mówi:

P: Czcigodny władyko, Zakon N. prosi pokornie, abyś tego wybranego pobłogosławił jako Archimandrytę czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

B: Czy wiecie, że został prawnie nominowany?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, tego zaświadczam.

B: Pradawny zwyczaj nakazuje nam badać tych, którzy zostali wybrani do rządzenia. W oparciu o ten zwyczaj, pytam Ciebie, Bracie - czy chcesz żyć zgodnie ze swą zakonną regułą i dawać przykład braciom?

K: Chcę.

B: Czy chcesz strzec klasztoru, rządzić nim mądrze, szacunkiem i miłością otaczać swych Braci?
K: Chcę.

B: Czy chcesz bronić Kościoła Rotryjskiego przed zepsuciem?
K: Chcę.

B: Czy Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Nominat klęka przed Biskupem i mówi:

K: Ja, N, przysięgam Tobie Najprzewielebniejszy Ojcze, że będę wierny Jego Świątobliwości i jego następcom, a urząd swój wykonywał będę z najwyższym poświęceniem, nie opuściwszy go do czasu, kiedy zdejmie mnie z niego Najjaśniejszy Pan. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Biskup błogosławi go trzykrotnie i wstaje. Protodiakon mówi donośnie:

P: Rozkaż, władyko!

MC: Biskup kładzie rękę i głowie kandydata i mówi donośnie:

B: Łaska Najświętszego Ducha przez naszą mierność podnosi ciebie do godności archimandryty czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

MC: Biskup podnosi go i mówi donośnie:

B: Αξιος!

P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

MC: Biskup błogosławi archimandrytę i podaną przez protodiakona mitrę, którą nakłada archimandrycie. Następnie wręcza podany mu uprzednio przez protodiakona pastorał, wygłaszając takie pouczenie:

B: Przyjmij ten pastorał, którym umocniony paś Twoją owczarnię, gdyż zdasz za nią odpowiedzialność w dniu sądu.

MC: Następuje Liturgia.

Podniesienie do godności archimandryty (gdy dokonuje go Patriarcha)

Pa-Patriarcha
P-Protodiakon

K-Kandydat

C-Chór

MC-Mistrz Ceremonii

MC: Do siedzącego na środku świątyni Patriarchy protodiakon prowadzi kandydata. Ten trzykroć kłania się Patriarsze, całuje jego stopy i staje z pochyloną głową. Protodiakon mówi:

P: Wasza Świątobliwość, Zakon N. prosi pokornie, abyś tego wybranego pobłogosławił jako Archimandrytę czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

Pa: Czy wiecie, że został prawnie nominowany?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, tego zaświadczam.

Pa: Pradawny zwyczaj nakazuje nam badać tych, którzy zostali wybrani do rządzenia. W oparciu o ten zwyczaj, pytam Ciebie, Bracie - czy chcesz żyć zgodnie ze swą zakonną regułą i dawać przykład braciom?

K: Chcę.

Pa: Czy chcesz strzec klasztoru, rządzić nim mądrze, szacunkiem i miłością otaczać swych Braci?
K: Chcę.

Pa:Czy chcesz bronić Kościoła Rotryjskiego przed zepsuciem?
K:Chcę.

Pa: Czy nam i naszym następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Nominat klęka przed Patriarchą i mówi:

K: Ja, N, przysięgam Tobie, Najjaśniejszy Panie, że będę wierny Tobie i Twoim następcom, a urząd swój wykonywał będę z najwyższym poświęceniem, nie opuściwszy go do czasu, kiedy zdejmie mnie z niego Najjaśniejszy Pan. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Patriarcha błogosławi go trzykrotnie i wstaje. Protodiakon mówi donośnie:

P: Rozkaż, władyko!

MC: Patriarcha kładzie rękę i głowie kandydata i mówi donośnie:

Pa: Łaska Najświętszego Ducha przez naszą niegodność podnosi ciebie do godności archimandryty czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

MC: Patriarcha podnosi go i mówi donośnie:

Pa: Αξιος!

P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

MC: Patriarcha błogosławi archimandrytę i podaną przez protodiakona mitrę, którą nakłada archimandrycie. Następnie wręcza podany mu uprzednio przez protodiakona pastorał, wygłaszając takie pouczenie:

Pa: Przyjmij ten pastorał, którym umocniony paś Twoją owczarnię, gdyż zdasz za nią odpowiedzialność w dniu sądu.

MC: Następuje Liturgia.

]]> Cytat:

Rytuał Welijski
Spisany podczas III Soboru Florenckiego

Ogólne Wprowadzenie do Rytuału Welijskiego

Liturgia

Obrzęd chirotonii diakona (gdy dokonuje jej biskup)

P: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

B: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

Obrzęd chirotonii diakona (gdy dokonuje jej Patriarcha)

B: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

Pa: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

Pa: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

Pa: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

Pa: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

Obrzęd chirotonii prezbitera (gdy dokonuje jej biskup)

P: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności prezbitera.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność prezbitera?

K: Chcę.

B: Czy chcesz sumiennie spełniać zadana nałożone przez władze kościelne, gdziekolwiek zostaniesz posłany?

K: Chcę.

B: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?

K: Chcę.

B: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie jako wierny sługa Kościoła?

K: Chcę z Bożą pomocą

B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Kandydat klęka przed Biskupem i wkładając złożone ręce w ręce Biskupa mówi:

K: Przyrzekam cześć i posłuszeństwo Tobie Czcigodny Ojcze, twoim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz, że uczynię wszystko, czego wymagać będzie ode mnie posługa prezbitera.

Obrzęd chirotonii prezbitera (gdy dokonuje jej Patriarcha)

Pa-Patriarcha

B: Czcigodny władyko, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności prezbitera.

Pa: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

Pa: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność prezbitera?

K: Chcę.

Pa: Czy chcesz sumiennie spełniać zadana nałożone przez władze kościelne, gdziekolwiek zostaniesz posłany?

K: Chcę

Pa: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?

K: Chcę

Pa: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie jako wierny sługa Kościoła?

K: Chcę z Bożą pomocą

Pa: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Kandydat klęka przed Patriarchą i wkładając złożone ręce w ręce Patriarchy mówi:

Cytat:
Podniesienie do godności archimandryty (gdy dokonuje go biskup)

B-Biskup
P-Protodiakon

K-Kandydat

C-Chór

MC-Mistrz Ceremonii

MC: Do siedzącego na środku świątyni biskupa protodiakon prowadzi kandydata. Ten trzykroć kłania się biskupowi i staje z pochyloną głową. Protodiakon mówi:

P: Czcigodny władyko, Zakon N. prosi pokornie, abyś tego wybranego pobłogosławił jako Archimandrytę czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

B: Czy wiecie, że został prawnie nominowany?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, tego zaświadczam.

B: Pradawny zwyczaj nakazuje nam badać tych, którzy zostali wybrani do rządzenia. W oparciu o ten zwyczaj, pytam Ciebie, Bracie - czy chcesz żyć zgodnie ze swą zakonną regułą i dawać przykład braciom?

K: Chcę.

B: Czy chcesz strzec klasztoru, rządzić nim mądrze, szacunkiem i miłością otaczać swych Braci?
K: Chcę.

B: Czy chcesz bronić Kościoła Rotryjskiego przed zepsuciem?
K: Chcę.

B: Czy Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Nominat klęka przed Biskupem i mówi:

K: Ja, N, przysięgam Tobie Najprzewielebniejszy Ojcze, że będę wierny Jego Świątobliwości i jego następcom, a urząd swój wykonywał będę z najwyższym poświęceniem, nie opuściwszy go do czasu, kiedy zdejmie mnie z niego Najjaśniejszy Pan. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Biskup błogosławi go trzykrotnie i wstaje. Protodiakon mówi donośnie:

P: Rozkaż, władyko!

MC: Biskup kładzie rękę i głowie kandydata i mówi donośnie:

B: Łaska Najświętszego Ducha przez naszą mierność podnosi ciebie do godności archimandryty czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

MC: Biskup podnosi go i mówi donośnie:

B: Αξιος!

P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

MC: Biskup błogosławi archimandrytę i podaną przez protodiakona mitrę, którą nakłada archimandrycie. Następnie wręcza podany mu uprzednio przez protodiakona pastorał, wygłaszając takie pouczenie:

B: Przyjmij ten pastorał, którym umocniony paś Twoją owczarnię, gdyż zdasz za nią odpowiedzialność w dniu sądu.

MC: Następuje Liturgia.

Podniesienie do godności archimandryty (gdy dokonuje go Patriarcha)

Pa-Patriarcha
P-Protodiakon

K-Kandydat

C-Chór

MC-Mistrz Ceremonii

MC: Do siedzącego na środku świątyni Patriarchy protodiakon prowadzi kandydata. Ten trzykroć kłania się Patriarsze, całuje jego stopy i staje z pochyloną głową. Protodiakon mówi:

P: Wasza Świątobliwość, Zakon N. prosi pokornie, abyś tego wybranego pobłogosławił jako Archimandrytę czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

Pa: Czy wiecie, że został prawnie nominowany?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, tego zaświadczam.

Pa: Pradawny zwyczaj nakazuje nam badać tych, którzy zostali wybrani do rządzenia. W oparciu o ten zwyczaj, pytam Ciebie, Bracie - czy chcesz żyć zgodnie ze swą zakonną regułą i dawać przykład braciom?

K: Chcę.

Pa: Czy chcesz strzec klasztoru, rządzić nim mądrze, szacunkiem i miłością otaczać swych Braci?
K: Chcę.

Pa:Czy chcesz bronić Kościoła Rotryjskiego przed zepsuciem?
K:Chcę.

Pa: Czy nam i naszym następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Nominat klęka przed Patriarchą i mówi:

K: Ja, N, przysięgam Tobie, Najjaśniejszy Panie, że będę wierny Tobie i Twoim następcom, a urząd swój wykonywał będę z najwyższym poświęceniem, nie opuściwszy go do czasu, kiedy zdejmie mnie z niego Najjaśniejszy Pan. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Patriarcha błogosławi go trzykrotnie i wstaje. Protodiakon mówi donośnie:

P: Rozkaż, władyko!

MC: Patriarcha kładzie rękę i głowie kandydata i mówi donośnie:

Pa: Łaska Najświętszego Ducha przez naszą niegodność podnosi ciebie do godności archimandryty czcigodnego monasteru Pana Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (wezwanie; lub: Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy – wezwanie; lub: świętego N.).

MC: Patriarcha podnosi go i mówi donośnie:

Pa: Αξιος!

P: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

C: Αξιος, Αξιος, Αξιος!

MC: Patriarcha błogosławi archimandrytę i podaną przez protodiakona mitrę, którą nakłada archimandrycie. Następnie wręcza podany mu uprzednio przez protodiakona pastorał, wygłaszając takie pouczenie:

Pa: Przyjmij ten pastorał, którym umocniony paś Twoją owczarnię, gdyż zdasz za nią odpowiedzialność w dniu sądu.

MC: Następuje Liturgia.

]]> <![CDATA[Statut Zakonu Krzyżackiego - 11 lutego AD 2021]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2426 Thu, 11 Feb 2021 20:27:26 +0100 Pio Maria de Medici]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2426 Cytat:

STATUT

ZAKONU RYCERSKIEGO NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY DOMU NIEMIECKIEGO W JEROZOLIMIE

1. Pełna nazwa Organizacji brzmi „Zakon Rycerski Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie” – dalej zwany Zakon Krzyżacki
2. Zakon Krzyżacki jest organizacją niezależną.
3. Nad Zakonem Krzyżackim opiekę sprawuje Patriarcha Rotrii, któremu Wielki Mistrz składa homagium.
4. Zakon Krzyżaków ma działać na rzecz:
a) szerzenia wiary chrześcijańskiej w całym mikroświecie, szczególnie na Ziemi Świętej;
b) szerzenia ideałów rycerskich;
c) walki z Poganami;
5. Zakon Krzyżacki składa się z:
a) honorowych braci-rycerzy – mieszczan i szlachty, którzy wstąpili do Zakonu i złożyli śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa podczas inwestytury;
b) ojców zakonnych – duchownych ze święceniami duchownymi;
6. Siedzibą Zakonu Krzyżackiego znajduje się w Malborku w RON.
7. Zakon Krzyżacki działa na terenie wirtualnego świata. Może posiadać swoje baliwaty we wszystkich krajach mikroświata.
8. Herbem Zakonu Krzyżackiego jest biała tarczy, na której znajduje się czarny krzyż.
9. Chorągwią Zakonu Krzyżackiego jest czarny krzyż z dodatkami na białym tle.
10. Strojem Zakonu Krzyżackiego jest zbroja, biała tunika z herbem Zakonu oraz biały płaszcz z herbem Zakonu.
11. Na czele Zakonu Krzyżackiego dożywotnio stoi Wielki Mistrz Andrew von Habsburg.
12. Następni Wielcy Mistrzowie zostanie naznaczony przez Andrew von Habsburg, a jeśli ten nie naznaczy będą wybierani przez rycerzy zakonnych.
13. Najwyższą władzą wykonawczą jest Mistrz Zakonu.
14. Najwyższą Władzą ustawodawczą jest Rada Zakonu
15. Mistrz Zakonu z automatu jest przewodniczącym Rady Zakonu. Rada musi liczyć co najmniej jedną osobę. Mistrz Zakonu w skład Rady ma prawo, ale nie musi, mianować:
a) Marszałka – zastępcę Mistrza Zakonu;
b) Skarbnika – zarządcę finansów Zakonu;
c) Szpitalnika – zarządca szpitali i działalności charytatywnej;
d) Komturów Krajowych - zarządców Zakonu na danym terenie.
16. Wszystkie decyzje o Zakonie podejmuje Mistrz Zakonu albo osoba przez niego wyznaczona.
17. Do Zakonu przyjmuje i na rycerza pasuje Mistrz Zakonu.
18. Najmniejszą jednostką administracyjną jest komturia (dom zakonny) z komturem na czele.
19. Podstawową jednostką wojskową jest chorągiew, składająca się z kopii braci zakonnych. Na czele chorągwi stoi komtur. Organizacja chorągwi jest terytorialna oprócz:
a) Chorągwi Wielkiej Zakonu;
b) Chorągwi Wielkiego Mistrza Zakonu.
20. Każdy brat i ojciec zakonny który popełnił przewinienie jest sądzony przez Mistrza Zakonu.
21. Każdy brat i ojciec zakonny nie zgadzający się z wyrokiem Mistrza Zakonu, ma prawo odwołać się od tej decyzji do Rady Zakonu. Jej wyrok jest ostateczny.
22. Za pracę dla Zakonu Krzyżackiego Wielki Mistrz Zakonu ma prawo osobom świeckim nadawać tytuł Honorowego Brata Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie.
23. Wszystkie zmiany w Statucie mogą być dokonane za zgodą Wielkiego Mistrza Zakonu,
24. Zakon może być rozwiązany przez Wielkiego Mistrza Zakonu.

Dokument podpisał i przyjął jako właściwy Jego Świątobliwość Jan III i nakazał jako obowiązujący dla Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie dnia 11 lutego AD 2021, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, w Pałacu Apostolskim w Rotrii. ]]> Cytat:

STATUT

ZAKONU RYCERSKIEGO NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY DOMU NIEMIECKIEGO W JEROZOLIMIE

KONKORDAT

pomiędzy

Państwem Kościelnym Rotria

Federacją Brodryjską

Wysokie Układające się Strony:

Jego Świątobliwość Jan III,

Patriarcha Rotrii, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Rotria

oraz

Jego Ekscelencja Władimir Iljicz Grenin,

Prezydent Federacji Brodryjskiej, w imieniu własnym i Federacji Brodryjskiej

zawierają w najlepszej wierze następujący Konkordat,
traktujący również o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

Art. 1.
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Art. 2.
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym stosunki dyplomatyczne.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Państwa Kościelnego w Federacji Brodryjskiej oraz przedstawicielstwa Federacji Brodryjskiej w Państwie Kościelnym.
3. Przedstawicielem Państwa Kościelnego w Federacji Brodryjskiej będzie duchowny, zwierzchnik prowincji kościelnej.
4. Przedstawiciel Federacji Brodryjskiej w Państwie Kościelnym posiadać będzie rangę ambasadora.
5. Państwo Kościelne Rotria zobowiązuje się do umożliwienia Federacji Brodryjskiej otwarcia ambasady na jego terytorium.
6. Federacja Brodryjska zobowiązuje się do umożliwienia Państwu Kościelnemu Rotria otwarcia nuncjatury lub innego przedstawicielstwa dyplomatycznego w siedzibie przedstawiciela Państwa Kościelnego Rotria na jej terytorium.
7. Po obustronnym porozumieniu, Wysokie Układające się Strony mogą ustanawiać wzajemnie na swych terytoriach konsulaty i mianować konsulów.
8. Tereny ambasad i konsulatów, tj. przeznaczone im działy lub poddziały na forach, cieszą się nietykalnością i nienaruszalnością, jak również mogą one być w drodze osobnej umowy zwolnione z lokalnych przepisów na rzecz przepisów strony przyjmowanej. Ambasady nie są jednak eksterytorialne.
9. Strona przyjmująca nie może bez zgody lub prośby strony przyjmowanej naruszać nietykalności ambasady, konsulatu lub innego przedstawicielstwa dyplomatycznego, tj. usuwać postów i wątków, poddawać ich edycji, przenosić, ukrywać, przenosić poza dział przedstawicielstwa, zamykać wątków, edytować układu poddziałów, zmieniać, mianować i odwoływać moderatorów, chyba że:

powyższe zaszły lub były niezbędne z usprawiedliwionych przyczyn technicznych
treści zawarte w dziale przedstawicielstwa narażały właściciela witryny zajmowanej przez stronę przyjmującą na realną odpowiedzialność prawną lub cywilną
w dziale przedstawicielstwa wypowiadała się osoba uznana przez państwo przyjmujące za persona non grata
w dziale przedstawicielstwa wypowiada się osoba zbanowana, uwięziona, wydalona lub w jakikolwiek inny sposób ukarana zakazem wypowiedzi na forum państwa przyjmującego
w dziale przedstawicielstwa złamano zewnętrzny regulamin forum państwa przyjmującego lub realne prawo
w dziale przedstawicielstwa zamieszczono treści gorszące, nawołujące do nienawiści na jakimkolwiek tle lub budzące podejrzenia co do tego, treści pornograficzne lub rażąco nadużyto w nieuzasadniony sposób słów wulgarnych
w dziale przedstawicielstwa zostały podjęte działania niezgodne z postanowieniami tego Konkordatu
w dziale przedstawicielstwa złamano prawo państwa przyjmującego, jeśli nie zawarto osobnej umowy o zwolnieniu przedstawicielstw z obowiązywania przepisów lokalnych.

10. Jeśli nie zwolniono przedstawicielstw dyplomatycznych z obowiązywania przepisów lokalnych, przestępstwa i wykroczenia popełnione na ich terenie są ścigane i sądzone przez państwo przyjmujące, lecz można w drodze obustronnego postanowienia przekazać sprawę i podejrzanego stronie przyjmowanej.
11. Jeśli zwolniono przedstawicielstwa dyplomatyczne z obowiązywania przepisów lokalnych, przestępstwa i wykroczenia popełnione na ich terenie są ścigane i sądzone przez państwo przyjmowane, lecz można w drodze obustronnego postanowienia przekazać sprawę i podejrzanego stronie przyjmowanej.

Art. 3.
1. Ambasadorowi i przedstawicielowi Stolicy Apostolskiej przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego.
2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador lub przedstawiciel Stolicy Apostolskiej:
a) nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego,
b) nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego,
c) korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego,
d) korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez siebie za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej lub forum państwa przyjmującego,
e) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania swoich przedstawicieli, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4.

Art. 4.
Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub uczciwość przedstawiciela, państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Art. 5.
1. Ambasador lub przedstawiciel Stolicy Apostolskiej może zrzec się immunitetu.
2. Wydalenie ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej z państwa przyjmującego następuje poprzez uznanie go za persona non grata.
3. W przypadku wydalenia ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej państwo przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia przedstawiciela państwa wysyłającego.

Art. 6.
Święty Kościół Rotryjski oraz Federacja Brodryjska potwierdzają wzajemną niezależność i autonomiczność, oraz zobowiązują się do poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach.

Art. 7.
Federacja Brodryjska ma obowiązek zagwarantować Świętemu Kościołowi Rotryjskiemu oraz jego osobom prawnym i fizycznym swobodę utrzymywania stosunków i komunikowania się z Państwem Kościelnym, z Konferencjami Episkopatów, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami, instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą.

Art. 8.
1. Federacja Brodryjska uznaje osobowość prawną Świętego Kościoła Rotryjskiego jako całości, a także wszystkich jego diecezji na terytorium Federacji Brodryjskiej.
2. Inne organizacje i jednostki Świętego Kościoła Rotryjskiego mogą starać się o uzyskanie osobowości prawnej w myśl przepisów prawa neapolitańskiego za pośrednictwem kompetentnej władzy kościelnej.

Art. 9.
Przestrzegając prawa do wolności religijnej, Państwo zapewnia Kościołowi bez względu na obrządek, prawo do swobodnego i publicznego pełnienia jego misji, łącznie z wykonywaniem jurysdykcji oraz zarządzaniem i administrowaniem jego sprawami na podstawie prawa kanonicznego z zastrzeżeniem, że nie może godzić to w przepisy prawne Federacji Brodryjskiej.
Jednocześnie Kościół Rotryjski zobowiązuje się szanować i strzec prawa do wolności religijnej, nigdy nie zmuszając nikogo, kto dobrowolnie by tego nie uczynił, ani użyciem siły, ani groźby, ani poprzez jakiekolwiek inne wymuszenie lub stosowanie przemocy, do uczestnictwa w swych praktykach religijnych i do v-wyznawania v-religii głoszonej przez Kościół Rotryjski oraz do członkostwa w nim.

Art. 10.
1. Tworzenie właściwych Kościołowi struktur należy do kompetentnej władzy kościelnej; dotyczy to w szczególności erygowania, zmieniania i znoszenia prowincji kościelnych, archidiecezji, diecezji, ordynariatu polowego, administratur apostolskich, prałatur personalnych i terytorialnych, opactw terytorialnych, parafii, instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego oraz innych kościelnych osób prawnych.
2. Żadna część terytorium brodryjskiego nie będzie włączona do archidiecezji, diecezji lub prowincji kościelnej mającej swą stolicę poza granicami Federacji Brodryjskiej.
3. Żadna diecezja mająca swą stolicę w Federacji Brodryjskiej nie będzie się rozciągała poza granice Federacji Brodryjskiej.
4. Państwo Kościelne eryguje dla Federacji Brodryjskiej i odrębne prowincje kościelne w postaci archidiecezji lub diecezji, na której czele stanie Prymas Brodrii w randze co najmniej biskupa.

Art. 11.
1. Zwierzchnik prowincji kościelnej jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.
2. Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa kościelnego i rotryjskiego.
3. Mianowanie i odwoływanie arcybiskupów, biskupów, opatów należy wyłącznie do władz Państwa Kościelnego.

Art. 12.
1. Federacja Brodryjska zobowiązuje się respektować małżeństwa zawarte przed kompetentną władzą kościelną.
2. Małżeństwo zawarte w ośrodku kultu religijnego wywiera skutki cywilnoprawne, jeżeli:
a) między nupturientami nie istnieją przeszkody wynikające z prawa brodryjskiego,
b) złożą oni przy zawieraniu małżeństwa zgodne oświadczenie woli dotyczące wywarcia takich skutków i
c) o fakcie zawarcia małżeństwa został powiadomiony odpowiedni w myśl przepisów dotyczących zawarcia małżeństwa organ w terminie pięciu dni od zawarcia małżeństwa; termin ten ulega przedłużeniu, jeżeli nie został dotrzymany z powodu siły wyższej, do czasu ustania tej przyczyny.

Art. 13.
Wszystkim, którzy z jakiejkolwiek przyczyny przebywają przymusowo w danym miejscu bez możliwości opuszczenia go w celu uczestnictwa w praktykach religijnych, Federacja Brodryjska zobowiązuje się, w miarę swych możliwości, umożliwić uczestnictwo w tych praktykach.

Art. 14.
Kościelne osoby prawne, jak również Święty Kościół Rotryjski jako całość, mogą zgodnie z przepisami prawa neapolitańskiego nabywać, posiadać, użytkować i zbywać mienie nieruchome i ruchome oraz nabywać i zbywać prawa majątkowe.

Art. 15.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Art. 16.
1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy Konkordat.
2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego Konkordatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia Konkordatu drugiej stronie.

Art. 17.
Konkordat wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony.

W imieniu Państwa Kościelnego Rotria oraz Jego Świątobliwości
Jana III, Patriarchy i Biskupa Rotrii, etc., etc., etc.
(-) Jego Eminencja Aurelio Lorenzo Carlo de Medici y Zep,
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskie

W imieniu Federacji Brodryjskiej,
(-) Jego Ekscelencja Władimir Iljicz Grenin,
Prezydent Federacji Brodryjskiej ]]> Cytat:

KONKORDAT

pomiędzy

Państwem Kościelnym Rotria

Federacją Brodryjską

Wysokie Układające się Strony:

Jego Świątobliwość Jan III,

Patriarcha Rotrii, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Rotria

oraz

Jego Ekscelencja Władimir Iljicz Grenin,

Prezydent Federacji Brodryjskiej, w imieniu własnym i Federacji Brodryjskiej

zawierają w najlepszej wierze następujący Konkordat,
traktujący również o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

powyższe zaszły lub były niezbędne z usprawiedliwionych przyczyn technicznych
treści zawarte w dziale przedstawicielstwa narażały właściciela witryny zajmowanej przez stronę przyjmującą na realną odpowiedzialność prawną lub cywilną
w dziale przedstawicielstwa wypowiadała się osoba uznana przez państwo przyjmujące za persona non grata
w dziale przedstawicielstwa wypowiada się osoba zbanowana, uwięziona, wydalona lub w jakikolwiek inny sposób ukarana zakazem wypowiedzi na forum państwa przyjmującego
w dziale przedstawicielstwa złamano zewnętrzny regulamin forum państwa przyjmującego lub realne prawo
w dziale przedstawicielstwa zamieszczono treści gorszące, nawołujące do nienawiści na jakimkolwiek tle lub budzące podejrzenia co do tego, treści pornograficzne lub rażąco nadużyto w nieuzasadniony sposób słów wulgarnych
w dziale przedstawicielstwa zostały podjęte działania niezgodne z postanowieniami tego Konkordatu
w dziale przedstawicielstwa złamano prawo państwa przyjmującego, jeśli nie zawarto osobnej umowy o zwolnieniu przedstawicielstw z obowiązywania przepisów lokalnych.

REGULAE

APOSTOLICI SEMINARII ROTRIENSIS

Opus vero fovendarum vocationum fines singularum dioecesium, nationum, familiarum religiosarum atque rituum dilatato corde transcendat oportet atque ad Universalis Ecclesiae necessitates respiciens illis praecipue regionibus auxilium afferat, in quibus ad Domini Vineam instantius operarii advocantur.

Dzieło zaś budzenia powołań winno przekraczać wspaniałomyślnie granice poszczególnych diecezji, narodów, rodzin zakonnych oraz obrządków, a uwzględniając potrzeby Kościoła Powszechnego udzielać pomocy szczególnie tym krajom, których sytuacja natarczywiej woła o robotników do Winnicy Pańskiej.

§ 1

1. Apostolskie Seminarium Duchowne, zwane dalej Seminarium, to autonomiczna jednostka naukowa, której fundamentalnym zadaniem jest kształcenie kandydatów do kapłaństwa na potrzeby całego Kościoła Rotryjskiego.

2. Seminarium ma siedzibę w Apostolskim Mieście Rotria.

3. Seminarium posiada swój herb, którego wzór określony jest w załączniku.

4. Seminarium przyjmuje za swojego patrona św. Tomasza z Akwinu.

§ 2

1. Seminarium jest afiliowane do Uniwerystetu Rotryjskiego, którego powagą oraz autorytetem kształci alumnów.

2. W realizowaniu swojej misji Seminarium ściśle współpracuje z Uniwerystetem Rotryjskim.

§ 3

1. Superiorem, czyli zwierzchnikiem i organem Seminarium, jest każdorazowy Rektor Uniwersytetu Rotryjskiego.

2. Do szczególnych zadań Superiora zalicza się:

a) ustalanie programu formacyjnego;

b) nadzorowanie kształcenia alumnów;

c) przyjmowanie oraz relegowanie alumnów;

d) wnioskowanie do Jego Świątobliwości Biskupa Rotrii, kompetentnego zwierzchnika jednostki terytorialnej Kościoła albo przełożonego zakonnego o promowanie absolwenta do stopnia prezbitera.

3. Superior dla realizowania swoich uprawnień wydaje postanowienia.

§ 4

1. Alumnem Seminarium może zostać mężczyzna prowadzący moralne życie, który deklaruje swoją przynależność do Kościoła Rotryjskiego.

2. Celem formacji jest doprowadzenie alumna do uzyskania nominacji prezbiteratu.

§ 5

Regulamin wchodzi w życie z momentem promulgowania go przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii.

§ 6

Zmian w niniejszym Regulaminie dokonuje Superior.

Dano w Apostolskim Mieście Rotria, dnia XXVIII IV AD MMXX, we wspomnienie Ludwika Marii Grignion de Montfort.

/-/ Sua Sanctitas Pius Leo II
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae,
Cancellarius Magnus Universitatis Rotriensis, etc., etc., etc.

Załącznik:

]]>

REGULAE

APOSTOLICI SEMINARII ROTRIENSIS

§ 1

2. Seminarium ma siedzibę w Apostolskim Mieście Rotria.

3. Seminarium posiada swój herb, którego wzór określony jest w załączniku.

4. Seminarium przyjmuje za swojego patrona św. Tomasza z Akwinu.

§ 2

1. Seminarium jest afiliowane do Uniwerystetu Rotryjskiego, którego powagą oraz autorytetem kształci alumnów.

2. W realizowaniu swojej misji Seminarium ściśle współpracuje z Uniwerystetem Rotryjskim.

§ 3

1. Superiorem, czyli zwierzchnikiem i organem Seminarium, jest każdorazowy Rektor Uniwersytetu Rotryjskiego.

2. Do szczególnych zadań Superiora zalicza się:

a) ustalanie programu formacyjnego;

b) nadzorowanie kształcenia alumnów;

c) przyjmowanie oraz relegowanie alumnów;

d) wnioskowanie do Jego Świątobliwości Biskupa Rotrii, kompetentnego zwierzchnika jednostki terytorialnej Kościoła albo przełożonego zakonnego o promowanie absolwenta do stopnia prezbitera.

3. Superior dla realizowania swoich uprawnień wydaje postanowienia.

§ 4

1. Alumnem Seminarium może zostać mężczyzna prowadzący moralne życie, który deklaruje swoją przynależność do Kościoła Rotryjskiego.

2. Celem formacji jest doprowadzenie alumna do uzyskania nominacji prezbiteratu.

§ 5

Regulamin wchodzi w życie z momentem promulgowania go przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii.

§ 6

Zmian w niniejszym Regulaminie dokonuje Superior.

Dano w Apostolskim Mieście Rotria, dnia XXVIII IV AD MMXX, we wspomnienie Ludwika Marii Grignion de Montfort.

/-/ Sua Sanctitas Pius Leo II
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae,
Cancellarius Magnus Universitatis Rotriensis, etc., etc., etc.

Załącznik:

]]> <![CDATA[Konkordat między Państwem Kościelnym Rotria a Cesarstwem Bizantyjskim]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2004 Wed, 18 Mar 2020 18:36:13 +0100 Mikołaj Dreder]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2004 KONKORDAT

pomiędzy
Państwem Kościelnym Rotria
a
Cesarstwem Bizantyjskim

Wysokie Układające się Strony:
Jego Świątobliwość Pius Leon II,
Patriarcha Rotrii, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Rotria

oraz

Jego Cesarska Mość Jan I Bizantyjski,
Cesarz Bizantyjski, w imieniu własnym i Cesarstwa Bizantyjskiego

zawierają w najlepszej wierze następujący Konkordat, traktujący również o
wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

Artykuł 1
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i
podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania
jakiejkolwiek przemocy.

Artykuł 2
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym umowę konkordatową.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Stolicy
Apostolskiej w Cesarstwie Bizantyjskim oraz przedstawicielstwa Cesarstwa Bizantyjskiego w Stolicy
Apostolskiej.
3. Przedstawicielem Stolicy Apostolskiej w Cesarstwie Bizancjum będzie duchowny, zwierzchnik prowincji kościelnej.
4. Przedstawiciel Cesarstwa Bizantyjskiego w Stolicy Apostolskiej posiadać będzie rangę ambasadora.

Artykuł 3
1. Ambasadorowi i przedstawicielowi Stolicy Apostolskiej przysługuje immunitet na terenie
państwa przyjmującego.
2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador lub przedstawiciel
Stolicy Apostolskiej:
1) nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego;
2) nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich
działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób
trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego;
3) korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego;
4) korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez
siebie za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na forum oraz innych komunikatorach państwa przyjmującego.
5) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory
wynikłe na tle postępowania swoich przedstawicieli, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi
sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4.

Artykuł 4
Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub uczciwość przedstawiciela, państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Artykuł 5
1. Ambasador lub przedstawiciel Stolicy Apostolskiej może zrzec się immunitetu.
2. Wydalenie ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej z państwa przyjmującego
następuje poprzez uznanie go za persona non grata.
3. W przypadku wydalenia ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej państwo
przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia
przedstawiciela państwa wysyłającego.

Artykuł 6
Święty Kościół Rotryjski oraz Cesarstwo Bizantyjskie potwierdzają wzajemną niezależność i
autonomiczność, oraz zobowiązują się do poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach.

Artykuł 7
Cesarstwo Bizantyjskie ma obowiązek zagwarantować Kościołowi Rotryjskiemu oraz jego osobom prawnym i fizycznym swobodę utrzymywania stosunków i komunikowania się z Państwem Kościelnym, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami, instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą.

Artykuł 8
1. Cesarstwo Bizantyjskie uznaje osobowość prawną Kościoła Rotryjskiego jako całości, a także wszystkich jego prowincji kościelnych na terytorium Cesarstwa Bizantyjskiego.
2. Inne organizacje i jednostki Kościoła Rotryjskiego mogą starać się o uzyskanie osobowości
prawnej w myśl przepisów prawa Cesarstwa Bizantyjskiego za pośrednictwem kompetentnej władzy kościelnej.

Artykuł 9
Przestrzegając prawa do wolności religijnej, Państwo zapewnia Kościołowi Rotryjskiemu bez
względu na obrządek, prawo do swobodnego i publicznego pełnienia jego misji, łącznie z
wykonywaniem jurysdykcji oraz zarządzaniem i administrowaniem jego sprawami na podstawie
prawa kanonicznego z zastrzeżeniem, że nie może godzić to w przepisy prawne Cesarstwa Bizantyjskiego.

Artykuł 10
1. Tworzenie właściwych Kościołowi struktur należy do kompetentnej władzy kościelnej; dotyczy
to w szczególności erygowania, zmieniania i znoszenia prowincji kościelnych, archidiecezji,
diecezji, ordynariatu polowego, administratur apostolskich, prałatur personalnych i terytorialnych,
opactw terytorialnych, parafii, instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia
apostolskiego oraz innych kościelnych osób prawnych.
2. Żadna część terytorium Cesarstwa Bizantyjskiego nie będzie włączona do archidiecezji, diecezji lub prowincji kościelnej mającej swą stolicę poza granicami Cesarstwa Bizantyjskiego.
3. Każda diecezja mająca swoją stolicę w granicach Cesarstwa Bizantyjskiego, nie będzie wykraczać poza jej granice.

Artykuł 11
1. Zwierzchnik prowincji kościelnej jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.
2. Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa Państwa Kościelnego Rotria.

Artykuł 12
Wszystkim, którzy z jakiejkolwiek przyczyny przebywają przymusowo w danym miejscu na terenie Cesarstwa Bizantyjskiego bez możliwości opuszczenia go w celu uczestnictwa w praktykach religijnych, Cesarstwo Bizantyjskiego zobowiązuje się, w miarę swych możliwości, umożliwić uczestnictwo w tych praktykach.

Artykuł 13
Osoby prawne Świętego Kościoła Rotryjskiego, jak również Święty Kościół Rotryjski mogą zgodnie z przepisami prawnymi Cesarstwa Bizantyjskiego użytkować mienie przeznaczone na pożytek tychże osób prawnych.

Artykuł 14
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań
zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Artykuł 15
1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy konkordat.
2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego konkordatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia konkordatu drugiej stronie.

Artykuł 16
Konkordat wchodzi w życie dnia 16.03.2020

Podpisano:

Jan I Bizantyjski, Basilleus i Autokrator.

Pius Leon II, Patriarcha Koscioła Rotryjskiego

]]> KONKORDAT

pomiędzy
Państwem Kościelnym Rotria
a
Cesarstwem Bizantyjskim

Wysokie Układające się Strony:
Jego Świątobliwość Pius Leon II,
Patriarcha Rotrii, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Rotria

oraz

Podpisano:

Jan I Bizantyjski, Basilleus i Autokrator.

Pius Leon II, Patriarcha Koscioła Rotryjskiego

]]> <![CDATA[Statut Uniwersytetu Rotryjskiego z dnia 9 marca AD 2020]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1980 Mon, 09 Mar 2020 12:23:07 +0100 Hieronim Sieniawski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1980 [Obrazek: uniwersytet.png]

STATUTUM

UNIVERSITATIS ROTRIENSIS

Facultates ecclesiasticae - quae ad bonum commune Ecclesiae ordinantur atque quiddam pretiosum toti communitati ecclesiali sunt habendae - consciae sint oportet proprii momenti in Ecclesia suaeque participationis, pro sua parte, in Ecclesiae ministerio. Illae vero ex iis, quae proxime de christiana Revelatione tractant, etiam memores sint mandati, quod Christus Supremus Magister eidem Ecclesiae circa hoc ministerium hisce verbis dedit: «Euntes ergo docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis» (Mt 28, 19-20). Quibus omnibus perpensis, absoluta consequitur harum Facultatum adhaesio, qua integrae Christi doctrinae iunguntur, cuius authenticus interpres et custos volventibus saeculis Magisterium Ecclesiae semper exstitit.

Wydziały kościelne - nastawione na wspólne dobro Kościoła i z tej racji uważane za drogocenny skarb całej wspólnoty kościelnej - powinny być świadome ich doniosłej pozycji w Kościele oraz swego uczestnictwa, we właściwym sobie zakresie, w posługiwaniu Kościoła. Te zaś z nich, które zajmują się bezpośrednio chrześcijańskim Objawieniem, muszą także pamiętać o nakazie, jaki Chrystus, najwyższy Nauczyciel dał Kościołowi odnośnie do wspomnianego posługiwania, w tych oto słowach: «Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody: udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego; uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem» (Mt 28, 19-20). Z tego wszystkiego, co powiedziano, wynika absolutne powiązanie tych Wydziałów z całokształtem nauki Chrystusowej, której autentycznym Interpretatorem i stróżem w ciągu wieków był zawsze Nauczycielski Urząd Kościoła.

Rozdział I - Postanowienia ogólne

§ 1

Uniwersytet Rotryjski, zwany dalej Uniwersytetem, jest powołany do kształcenia i wychowywania oraz prowadzenia badań naukowych w duchu chrześcijańskim. Swoją działalnością i osobistym przykładem członków - jako uczelnia kościelna - kształci studentów oraz kadrę naukową na chwałę Boga i Kościoła, przygotowuje do rozwiązywania zadań, jakie stwarza świat, a także uczestniczy w procesie rozwoju nauki, sztuki i innych dziedzin kultury.

§ 2

Uniwersytet opiera swoje działania na niniejszym Statucie, aktach prawa wewnętrznego wydanych na jego podstawie oraz aktach prawa powszechnie obowiązującego.

§ 3
Nadzór nad Uniwersytetem sprawuje Jego Świątobliwość Patriarcha Rotrii jako Wielki Kanclerz.

§ 4

1. Siedzibą Uniwersytetu jest Apostolskie Miasto Rotria.

2. Uniwersytet posiada swój herb, którego wzór określony jest w załączniku.

3. Motto Uniwersytetu stanowi łacińska maksyma Ratio fide illuminata.

4. Uniwersytet posiada swoje święto patronalne dnia 8 czerwca, kiedy Kościół czci Matkę Bożą - Stolicę Mądrości.

5. W poszanowaniu własnej tradycji Uniwersytet zachowuje i rozwija zwyczaje akademickie.

§ 5
1. Rektor, prorektorzy oraz dziekani są uprawnieni do noszenia tóg akademickich z gronostajowym futrem – władze rektorskie czerwonych, władze dziekańskie w kolorach odpowiadających barwom ich wydziałów, które określi Rektor w drodze zarządzenia.
2. Wszyscy pracownicy są uprawnieni do noszenia czarnych tóg akademickich.

Rozdział II - Władze Uniwersytetu

§ 6

Organami Uniwersytetu są Rektor i Senat.

§ 7

1. Uniwersytet kieruje Rektor powoływany przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii na nieokreśloną kadencję.

2. Rektorowi przysługuje tytuł Jego Magnificencji.

3. Rektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy.

4. Rektor kieruje pracą Uniwersytetu i reprezentuje go na zewnątrz. W tym zakresie podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących Uniwersytetu, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez Statut do kompetencji innych organów Uniwersytetu, a w szczególności:

a) sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą Uniwersytetu;

b) jest przełożonym pracowników oraz żaków;

c) sprawuje nadzór nad administracją Uniwersytetu;

d) zawiera umowy o współpracy z innymi podmiotami;

e) dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie;

f) przewodniczy Senatowi;

g) składa Senatowi sprawowanie z działalności.

5. Na czas swojej nieobecności Rektor powierza kierowanie działalnością Uniwersytetu i reprezentowanie go na zewnątrz wyznaczonemu prorektorowi, udzielając mu stosownego pisemnego pełnomocnictwa.

§ 8

Rektor ma ponadto prawo do:

a) powoływania i odwoływania dziekanów oraz kierowników katedr;

b) powoływania i znoszenia jednostek naukowych;

c) przyjmowania w poczet studentów;

d) skreślania z listy studentów.

§ 9

1. Rektor określa w drodze pisemnych pełnomocnictw i aktów wewnętrznych zakres obowiązków i uprawnień prorektorów w zakresie prowadzenia spraw uczelni.

2. Prorektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach może nim być również pracownik niesamodzielny.

§ 10

Rektor wydaje zarządzenia jako akty wykonawcze oraz decyzje w sprawach indywidualnych.

§ 11

Senat Uniwersytetu jest jednostką doradczą Rektora.

§ 12

W skład Senatu wchodzą:

a) Rektor;

b) prorektorzy;

c) samodzielni pracownicy naukowi;

d) przedstawiciel Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii.

§ 13

1. Senat ma prawo do:

a) tworzenia nowych jednostek naukowych;

b) wyrażania opinii w imieniu społeczności akademickiej oraz opinii w sprawach przedłożonych przez Rektora.

2. Senat:

a) w razie potrzeby dokonuje oceny działalności Uniwersytetu i zatwierdza sprawozdań z jego działalności przygotowane przez Rektora;

b) dba o wysoki poziom etyczny pracowników, doktorantów i studentów oraz wypowiada się w sprawach etyki zawodowej;

c) pełni funkcję sądu dyscyplinarnego w stosunku do pracowników, studentów i doktorantów;

d) dokonuje zmian w Statucie na wniosek Rektora;

e) wnioskuje do Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii o nadanie lub odebranie tytułu honorowego Doctora Honoris Causa.

§ 14

Posiedzenia Senatu zwołuje Rektor w miarę potrzeb.

§ 15

1. Senat wydaje uchwały jako akty wykonawcze.

2. Senat podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

Rozdział III - Jednostki naukowe i pracownicy naukowi

§ 16

1. Poprzez jednostkę naukową rozumie się każdą komórkę organizacyjną wchodzącą w skład Uniwersytetu.

2. Jednostki naukowe powołuje i znosi Rektor lub Senat.

§ 17
Obowiązującymi na Uniwersytecie jednostkami naukowymi są katedry i wydziały.

§ 18

1. Poprzez katedrę rozumie się niesamodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej jeden pracownik naukowy.

2. Katedra prowadzi kształcenie studentów oraz badania naukowe wewnątrz i pod kierownictwem jednostki naukowej wyższego szczebla.

3. Na czele katedry stoi kierownik powoływany i odwoływany przez Rektora.

§ 19

1. Poprzez wydział rozumie się samodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej dwóch pracowników naukowych.

2. Na czele wydziału stoi dziekan powoływany i odwoływany przez Rektora.

3. Wydział organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.

4. Dziekan określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych na danym wydziale.

§ 20

Wyróżnia się następujące stanowiska, na których może zostać zatrudniony przez Rektora pracownik naukowy w Uniwersytetu:

a) asystentem jest niesamodzielny pracownik naukowy posiadający stopień licencjusza netowego. Zajmuje się wyłącznie dalszym zdobywaniem wiedzy, przygotowywaniem wykładów oraz pomocą adiunktom i profesorom. W szczególnych przypadkach kierownik jednostki naukowej, w której wykładowca jest zatrudniony bądź Rektor, może upoważnić go do objęcia opieki nad studentem.

b) adiunktem jest samodzielny pracownik naukowy posiadający stopień naukowy doktora netowego. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów.

c) profesorem uczelni jest samodzielny pracownik naukowy legitymujący się stopniem naukowym doktora netowego i posiadający znaczny dorobek naukowy lub dydaktyczny. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów i doktorantów.

d) wykładowcą jest niesamodzielny pracownik naukowy, który nie posiada żadnego stopnia lub posiada stopień bakałarza netowego. W wyjątkowych wypadkach zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem zajęć oraz pełni rolę pomocniczą w stosunku do pozostałych pracowników uczelni. W szczególnych przypadkach kierownik jednostki naukowej, w której wykładowca jest zatrudniony bądź Rektor, może upoważnić go do objęcia opieki nad studentem.

Rozdział IV - Organizacja studiów

§ 21

1. Studentem, doktorantem i pracownikiem Uniwersytetu może zostać każdy mikronauta, który szanuje chrześcijański charakter uczelni.

2. Wniosek dotyczący rozpoczęcia studiów musi zostać przyjęty przez Rektora lub prorektora.

§ 22

1. Uniwersytet kształci studentów w zakresie studiów:

a) ad baccalaureatum (do uzyskania stopnia bakałarza netowego);

b) ad licentiam (do uzyskania stopnia licencjusza netowego).

2. Uniwersytet formuje doktorantów w zakresie studiów ad doctoratum (do uzyskania stopnia doktora netowego).

§ 23

Rektor po zasięgnięciu opinii dwóch samodzielnych pracowników naukowych może wydać zgodę na nostryfikację stopnia uzyskanego poza Uniwersytetem Rotryjskim.

§ 24

Najwyższą godnością nadawaną przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii na wniosek Senatu Uniwersytetu jest tytuł honorowy Doctora Honoris Causa przyznawany dla osób o nieposzlakowanej moralności, które szczególnie zasłużyły się nauce, kulturze i życiu społecznemu.

Rozdział V - Postanowienia końcowe

§ 25

Statut wchodzi w życie z momentem promulgowania go przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii.

§ 26

Zmian w niniejszym Statucie dokonuje Senat w drodze uchwały podjętej na wniosek Rektora.

§ 27
Traci moc Statut Uniwersytetu Rotryjskiego z dnia 7 stycznia AD 2020 roku.

Dano w Apostolskim Mieście Rotria, dnia IX III AD MMXX, we wspomnienie Franciszki Rzymianki.

/-/ Sua Sanctitas Pius Leo II

Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,

Patriarcha et Episcopus Rotriae,

Cancellarius Magnus Universitatis Rotriensis, etc., etc., etc.

Załącznik:

]]>

STATUTUM

UNIVERSITATIS ROTRIENSIS

Rozdział I - Postanowienia ogólne

§ 1

§ 2

Uniwersytet opiera swoje działania na niniejszym Statucie, aktach prawa wewnętrznego wydanych na jego podstawie oraz aktach prawa powszechnie obowiązującego.

§ 3
Nadzór nad Uniwersytetem sprawuje Jego Świątobliwość Patriarcha Rotrii jako Wielki Kanclerz.

§ 4

1. Siedzibą Uniwersytetu jest Apostolskie Miasto Rotria.

2. Uniwersytet posiada swój herb, którego wzór określony jest w załączniku.

3. Motto Uniwersytetu stanowi łacińska maksyma Ratio fide illuminata.

4. Uniwersytet posiada swoje święto patronalne dnia 8 czerwca, kiedy Kościół czci Matkę Bożą - Stolicę Mądrości.

5. W poszanowaniu własnej tradycji Uniwersytet zachowuje i rozwija zwyczaje akademickie.

Rozdział II - Władze Uniwersytetu

§ 6

Organami Uniwersytetu są Rektor i Senat.

§ 7

1. Uniwersytet kieruje Rektor powoływany przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii na nieokreśloną kadencję.

2. Rektorowi przysługuje tytuł Jego Magnificencji.

3. Rektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy.

a) sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą Uniwersytetu;

b) jest przełożonym pracowników oraz żaków;

c) sprawuje nadzór nad administracją Uniwersytetu;

d) zawiera umowy o współpracy z innymi podmiotami;

e) dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie;

f) przewodniczy Senatowi;

g) składa Senatowi sprawowanie z działalności.

§ 8

Rektor ma ponadto prawo do:

a) powoływania i odwoływania dziekanów oraz kierowników katedr;

b) powoływania i znoszenia jednostek naukowych;

c) przyjmowania w poczet studentów;

d) skreślania z listy studentów.

§ 9

1. Rektor określa w drodze pisemnych pełnomocnictw i aktów wewnętrznych zakres obowiązków i uprawnień prorektorów w zakresie prowadzenia spraw uczelni.

2. Prorektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach może nim być również pracownik niesamodzielny.

§ 10

Rektor wydaje zarządzenia jako akty wykonawcze oraz decyzje w sprawach indywidualnych.

§ 11

Senat Uniwersytetu jest jednostką doradczą Rektora.

§ 12

W skład Senatu wchodzą:

a) Rektor;

b) prorektorzy;

c) samodzielni pracownicy naukowi;

d) przedstawiciel Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii.

§ 13

1. Senat ma prawo do:

a) tworzenia nowych jednostek naukowych;

b) wyrażania opinii w imieniu społeczności akademickiej oraz opinii w sprawach przedłożonych przez Rektora.

2. Senat:

a) w razie potrzeby dokonuje oceny działalności Uniwersytetu i zatwierdza sprawozdań z jego działalności przygotowane przez Rektora;

b) dba o wysoki poziom etyczny pracowników, doktorantów i studentów oraz wypowiada się w sprawach etyki zawodowej;

c) pełni funkcję sądu dyscyplinarnego w stosunku do pracowników, studentów i doktorantów;

d) dokonuje zmian w Statucie na wniosek Rektora;

e) wnioskuje do Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii o nadanie lub odebranie tytułu honorowego Doctora Honoris Causa.

§ 14

Posiedzenia Senatu zwołuje Rektor w miarę potrzeb.

§ 15

1. Senat wydaje uchwały jako akty wykonawcze.

2. Senat podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

Rozdział III - Jednostki naukowe i pracownicy naukowi

§ 16

1. Poprzez jednostkę naukową rozumie się każdą komórkę organizacyjną wchodzącą w skład Uniwersytetu.

2. Jednostki naukowe powołuje i znosi Rektor lub Senat.

§ 17
Obowiązującymi na Uniwersytecie jednostkami naukowymi są katedry i wydziały.

§ 18

1. Poprzez katedrę rozumie się niesamodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej jeden pracownik naukowy.

2. Katedra prowadzi kształcenie studentów oraz badania naukowe wewnątrz i pod kierownictwem jednostki naukowej wyższego szczebla.

3. Na czele katedry stoi kierownik powoływany i odwoływany przez Rektora.

§ 19

1. Poprzez wydział rozumie się samodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej dwóch pracowników naukowych.

2. Na czele wydziału stoi dziekan powoływany i odwoływany przez Rektora.

3. Wydział organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.

4. Dziekan określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych na danym wydziale.

§ 20

Wyróżnia się następujące stanowiska, na których może zostać zatrudniony przez Rektora pracownik naukowy w Uniwersytetu:

Rozdział IV - Organizacja studiów

§ 21

1. Studentem, doktorantem i pracownikiem Uniwersytetu może zostać każdy mikronauta, który szanuje chrześcijański charakter uczelni.

2. Wniosek dotyczący rozpoczęcia studiów musi zostać przyjęty przez Rektora lub prorektora.

§ 22

1. Uniwersytet kształci studentów w zakresie studiów:

a) ad baccalaureatum (do uzyskania stopnia bakałarza netowego);

b) ad licentiam (do uzyskania stopnia licencjusza netowego).

2. Uniwersytet formuje doktorantów w zakresie studiów ad doctoratum (do uzyskania stopnia doktora netowego).

§ 23

Rektor po zasięgnięciu opinii dwóch samodzielnych pracowników naukowych może wydać zgodę na nostryfikację stopnia uzyskanego poza Uniwersytetem Rotryjskim.

§ 24

Rozdział V - Postanowienia końcowe

§ 25

Statut wchodzi w życie z momentem promulgowania go przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii.

§ 26

Zmian w niniejszym Statucie dokonuje Senat w drodze uchwały podjętej na wniosek Rektora.

§ 27
Traci moc Statut Uniwersytetu Rotryjskiego z dnia 7 stycznia AD 2020 roku.

Dano w Apostolskim Mieście Rotria, dnia IX III AD MMXX, we wspomnienie Franciszki Rzymianki.

/-/ Sua Sanctitas Pius Leo II

Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,

Patriarcha et Episcopus Rotriae,

Cancellarius Magnus Universitatis Rotriensis, etc., etc., etc.

Załącznik:

]]> <![CDATA[Dekret ws. odpowiedników patriarszych tytułów honorowych]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1927 Tue, 25 Feb 2020 17:34:41 +0100 Michelangelo Piccolomini]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1927 Cytat:

M I C H E L A N G E L O P I C C O L O M I N I

ARCYBISKUP WIĘKSZY WOLNOGRADU I PRYMAS KOŚCIOŁA BIALEŃSKIEGO ZJEDNOCZONEGO Z ROTRIĄ, KARDYNAŁ BISKUP ALBANO ŚWIĘTEGO KOŚCIOŁA ROTRYJSKIEGO

na mocy Artykułów VII, VIII i X Statutu Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią, uwzględniając tradycję i prawo Kościoła Rotryjskiego

oraz na pożytek wszelki wiernych Kościoła Bialeńskiego i wieczną rzeczy pamiątkę

stanowi, co zapisano poniżej:

D E K R E T

ws. odpowiedników patriarszych tytułów honorowych

Artykuł 1.

1. Odpowiednikami patriarszych tytułów honorowych wymienionych w art. 4 ust. 1 bulli Sacerdotes Domini Aleksandra IV w Kościele Bialeńskim są:

1) mitrat honorowy - protonotariusza apostolskiego;

2) protoarchimandryta honorowy - prałata honorowego Jego Świątobliwości;

3) archimandryta honorowy - kapelana honorowego Jego Świątobliwości.

2. Powyższymi tytułami może posługiwać się wyłącznie duchowny Kościoła Bialeńskiego, któremu zostały one nadane przez Biskupa Rotrii.

3. Sposób nadania i odbierania powyższych tytułów reguluje prawo Kościoła Rotryjskiego.

Artykuł 2.

Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Dano w Wolnogradzie, pod świętym Dyzmą, dnia 25 lutego 2020 r., w pierwszym miesiącu urzędowania

/-/ Jego Eminencja Michelangelo kardynał Piccolomini SJ
Arcybiskup Większy Wolnogradu
Prymas Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią

]]> Cytat:

M I C H E L A N G E L O P I C C O L O M I N I

ARCYBISKUP WIĘKSZY WOLNOGRADU I PRYMAS KOŚCIOŁA BIALEŃSKIEGO ZJEDNOCZONEGO Z ROTRIĄ, KARDYNAŁ BISKUP ALBANO ŚWIĘTEGO KOŚCIOŁA ROTRYJSKIEGO

na mocy Artykułów VII, VIII i X Statutu Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią, uwzględniając tradycję i prawo Kościoła Rotryjskiego

oraz na pożytek wszelki wiernych Kościoła Bialeńskiego i wieczną rzeczy pamiątkę

stanowi, co zapisano poniżej:

D E K R E T

ws. odpowiedników patriarszych tytułów honorowych

Artykuł 1.

1. Odpowiednikami patriarszych tytułów honorowych wymienionych w art. 4 ust. 1 bulli Sacerdotes Domini Aleksandra IV w Kościele Bialeńskim są:

1) mitrat honorowy - protonotariusza apostolskiego;

2) protoarchimandryta honorowy - prałata honorowego Jego Świątobliwości;

3) archimandryta honorowy - kapelana honorowego Jego Świątobliwości.

2. Powyższymi tytułami może posługiwać się wyłącznie duchowny Kościoła Bialeńskiego, któremu zostały one nadane przez Biskupa Rotrii.

3. Sposób nadania i odbierania powyższych tytułów reguluje prawo Kościoła Rotryjskiego.

Artykuł 2.

Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Dano w Wolnogradzie, pod świętym Dyzmą, dnia 25 lutego 2020 r., w pierwszym miesiącu urzędowania

/-/ Jego Eminencja Michelangelo kardynał Piccolomini SJ
Arcybiskup Większy Wolnogradu
Prymas Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią

]]> <![CDATA[Dekret ws. duchowieństwa Kościoła Bialeńskiego]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1900 Wed, 19 Feb 2020 14:39:13 +0100 Michelangelo Piccolomini]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1900 Cytat:

M I C H E L A N G E L O P I C C O L O M I N I

ARCYBISKUP WIĘKSZY WOLNOGRADU I PRYMAS KOŚCIOŁA BIALEŃSKIEGO ZJEDNOCZONEGO Z ROTRIĄ, KARDYNAŁ BISKUP ALBANO ŚWIĘTEGO KOŚCIOŁA ROTRYJSKIEGO

na mocy Artykułów VII, VIII i X Statutu Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią, uwzględniając tradycję i prawo Kościoła Rotryjskiego

oraz na pożytek wszelki wiernych Kościoła Bialeńskiego i wieczną rzeczy pamiątkę

stanowi, co zapisano poniżej:

D E K R E T

ws. duchowieństwa Kościoła Bialeńskiego

Artykuł 1.
Niniejszym dekretem reguluję kształt hierarchii duchowieństwa Kościoła Bialeńskiego, ustanawiam zasady nadawania tytułów kościelnych oraz ich utraty, a także ustalam prawo dotyczące synodów.

Artykuł 2.

1. W Kościele Bialeńskim obowiązują stopnie duchowieństwa takie same, jak w Kościele Rotryjskim:

1) biskup;

2) prezbiter;

3) diakon.

2. Nominację na diakona i prezbitera mogą wydać Arcybiskup Większy Wolnogradu, arcybiskup archieparcha na terenie swojej archieparchii, biskup eparcha na terenie swojej eparchii.

3. Nominację na biskupa wydaje Patriarcha Rotrii, jednakże Arcybiskup Większy Wolnogradu posiada przywilej sugerowanie Patriarsze kandydatów do tej godności.

4. Stopień duchowny można utracić zgodnie z postanowieniami prawa powszechnego Kościoła Rotryjskiego.

Artykuł 3.

1. Diakon pełni funkcję służebną w Kościele, asystując biskupom i prezbiterom. Może prowadzić wyłącznie te uroczystości kościelne, które mu są przeznaczone prawem.

2. Diakonem może zostać każdy wierny Kościoła Bialeńskiego, który zgłosi taką chęć biskupowi lub arcybiskupowi.

3. Diakon może przyjąć nominację w ramach uroczystości, zgodnie z rytem rotryjskim bądź rytami właściwymi Kościołowi Bialeńskiemu, lecz nie jest do tego zobowiązany.

Artykuł 4.

1. Prezbiter przewodniczy życiu Kościoła, opiekuje się wiernymi oraz sprawuje niezastrzeżone biskupom uroczystości.

2. Prezbiterem może zostać diakon Kościoła Bialeńskiego, który ukończy stosowny kurs formacyjny w seminarium duchownym.

3. Prezbiter jest zobowiązany przyjąć nominację w ramach uroczystości, zgodnie z rytem rotryjskim bądź rytami właściwymi Kościołowi Bialeńskiemu.

4. Prezbiter ma prawo posługiwać się odpowiednim herbem.

Artykuł 5.

1. Przez samą nominację biskupią otrzymują biskupi wraz z zadaniem uświęcania, także zadanie nauczania i rządzenia, które z natury swojej mogą być wykonywane tylko w hierarchicznej wspólnocie z Patriarchą Rotrii jako głową Kościoła.

2. Do biskupów Kościoła Bialeńskiego stosuje się odpowiednio przepisy Rozdziału VII Kodeksu Prawa Kanonicznego przez Piusa V promulgowanego oraz wszelakie normy prawa zwyczajowego, w tym dotyczące obowiązku przyjęcia nominacji w ramach uroczystości, zgodnie z rytem rotryjskim bądź rytami właściwymi Kościołowi Bialeńskiemu oraz posiadania herbu.

Artykuł 6.

Duchowni Kościoła Bialeńskiego obowiązują wszystkie przepisy prawa powszechnego Kościoła Rotryjskiego, również dyscyplina celibatu - w przypadkach przewidzianych prawem

Artykuł 7.

1. Ustanawia się następujące honorowe tytuły kościelne:

a) mitrat;

b) protopop;

c) protojerej.

2. Tytuły wymienione w ust. 1 ma prawo nadawać i odbierać Arcybiskup Większy Wolnogradu, zaś eparchowie czy archieparchowie, tytuły wymienione w ust. 1 lit. b) i c), tylko w swoich Kościołach partykularnych, prezbiterom tam inkardynowanym.

Artykuł 8.

Arcybiskup Większy Wolnogradu ma prawo zwołać Synod Kościoła Bialeńskiego, celem omówienia żywotnych kwestii związanych z Kościołem. Obradować w nim mają prawo wszyscy podlegający mu duchowni i wierni. Jedynym ustawodawcą na Synodzie diecezjalnym jest Arcybiskup Większy Wolnogradu, inni członkowie Synodu posiadają tylko głos doradczy. On sam podpisuje deklaracje i dekrety synodalne, które jedynie jego autorytetem mogą być promulgowane.

Dano w Wolnogradzie, pod świętym Dyzmą, dnia 19 lutego 2020 r., w pierwszym miesiącu urzędowania

/-/ Jego Eminencja Michelangelo kardynał Piccolomini SJ
Arcybiskup Większy Wolnogradu
Prymas Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią

]]> Cytat:

M I C H E L A N G E L O P I C C O L O M I N I

ARCYBISKUP WIĘKSZY WOLNOGRADU I PRYMAS KOŚCIOŁA BIALEŃSKIEGO ZJEDNOCZONEGO Z ROTRIĄ, KARDYNAŁ BISKUP ALBANO ŚWIĘTEGO KOŚCIOŁA ROTRYJSKIEGO

na mocy Artykułów VII, VIII i X Statutu Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią, uwzględniając tradycję i prawo Kościoła Rotryjskiego

oraz na pożytek wszelki wiernych Kościoła Bialeńskiego i wieczną rzeczy pamiątkę

stanowi, co zapisano poniżej:

D E K R E T

ws. duchowieństwa Kościoła Bialeńskiego

Artykuł 2.

1. W Kościele Bialeńskim obowiązują stopnie duchowieństwa takie same, jak w Kościele Rotryjskim:

1) biskup;

2) prezbiter;

3) diakon.

2. Nominację na diakona i prezbitera mogą wydać Arcybiskup Większy Wolnogradu, arcybiskup archieparcha na terenie swojej archieparchii, biskup eparcha na terenie swojej eparchii.

3. Nominację na biskupa wydaje Patriarcha Rotrii, jednakże Arcybiskup Większy Wolnogradu posiada przywilej sugerowanie Patriarsze kandydatów do tej godności.

4. Stopień duchowny można utracić zgodnie z postanowieniami prawa powszechnego Kościoła Rotryjskiego.

Artykuł 3.

1. Diakon pełni funkcję służebną w Kościele, asystując biskupom i prezbiterom. Może prowadzić wyłącznie te uroczystości kościelne, które mu są przeznaczone prawem.

2. Diakonem może zostać każdy wierny Kościoła Bialeńskiego, który zgłosi taką chęć biskupowi lub arcybiskupowi.

3. Diakon może przyjąć nominację w ramach uroczystości, zgodnie z rytem rotryjskim bądź rytami właściwymi Kościołowi Bialeńskiemu, lecz nie jest do tego zobowiązany.

Artykuł 4.

1. Prezbiter przewodniczy życiu Kościoła, opiekuje się wiernymi oraz sprawuje niezastrzeżone biskupom uroczystości.

2. Prezbiterem może zostać diakon Kościoła Bialeńskiego, który ukończy stosowny kurs formacyjny w seminarium duchownym.

3. Prezbiter jest zobowiązany przyjąć nominację w ramach uroczystości, zgodnie z rytem rotryjskim bądź rytami właściwymi Kościołowi Bialeńskiemu.

4. Prezbiter ma prawo posługiwać się odpowiednim herbem.

Artykuł 5.

Artykuł 6.

Duchowni Kościoła Bialeńskiego obowiązują wszystkie przepisy prawa powszechnego Kościoła Rotryjskiego, również dyscyplina celibatu - w przypadkach przewidzianych prawem

Artykuł 7.

1. Ustanawia się następujące honorowe tytuły kościelne:

a) mitrat;

b) protopop;

c) protojerej.

Artykuł 8.

Dano w Wolnogradzie, pod świętym Dyzmą, dnia 19 lutego 2020 r., w pierwszym miesiącu urzędowania

/-/ Jego Eminencja Michelangelo kardynał Piccolomini SJ
Arcybiskup Większy Wolnogradu
Prymas Kościoła Bialeńskiego Zjednoczonego z Rotrią

]]> <![CDATA[Statut Uniwersytetu Rotryjskiego]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1811 Tue, 07 Jan 2020 23:02:52 +0100 Michelangelo Piccolomini]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1811 Cytat:

Statut Uniwersytetu Rotryjskiego

z dnia 7 miesiąca stycznia, Roku Pańskiego 2020

Rozdział I - Postanowienia ogólne

Art. 1.
Uniwersytet Rotryjski, zwany dalej Uniwersytetem jest powołany do kształcenia i wychowywania oraz prowadzenia badań naukowych. Swoją działalnością i osobistym przykładem członków jej społeczności Uniwersytet przygotowuje do rozwiązywania zadań, jakie stwarza współczesny świat, uczestniczy w procesie rozwoju nauki, sztuki i innych dziedzin kultury, kształci studentów oraz kadrę naukową w imię idei na chwałę Boga i Kościoła z poszanowaniem praw i wolności.

Art. 2.
Uniwersytet opiera swoje działania na niniejszym Statucie, aktach prawa wewnętrznego wydanych na jego podstawie oraz aktach prawa powszechnie obowiązującego.

Art. 3.
Nadzór nad Uniwersytetem sprawuje Jego Świątobliwość Patriarcha Rotrii.

Art. 4.
1. Siedzibą Uniwersytetu jest Apostolskie Miasto Rotria.
2. Symbolem Uniwersytetu jest logo, którego wzór określony jest w załączniku.
3. Wyłączne prawo do używania loga osiadają władze Uniwersytetu.
4. Uniwersytet posiada swoje święto, obchodzone w dniu wspomnienia patrona Uniwersytetu, tj. w dniu 26 października, upamiętniającym św. Ambrożego z Mediolanu.

5. W poszanowaniu własnej tradycji Uniwersytet zachowuje i rozwija zwyczaje akademickie.

Art. 5.
1. Uniwersytet kształci w zakresie studiów netowych magisterskich.
2. Uniwersytet posiada prawo do nadawania stopnia naukowego doktora netowego.

3. Uniwersytet wnioskuje do Jego Świątobliwości Biskupa Rotrii o nadanie tytułu naukowego profesora netowego.

Art. 6.
1. Rektor, Prorektorzy, Dziekani oraz Prodziekani są uprawnieni do noszenia tóg akademickich z gronostajowym futrem – władze rektorskie czerwonych, władze dziekańskie w kolorach odpowiadających barwom ich wydziałów, które określi Rektor w drodze zarządzenia.
2. Wszyscy pracownicy są uprawnieni do noszenia czarnych tóg akademickich.

Rozdział II - Władze Uniwersytetu

Art. 7. Organami Uniwersytetu są Rektor, Senat, Komisja ds. stopnia i tytułu naukowego oraz szefowie jednostek naukowych.

Art. 8.
1. Uniwersytet kieruje Rektor powoływany przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii w drodze brewe na nieokreśloną kadencję.
2. Rektorowi przysługuje tytuł Jego Magnificencji.
3. Rektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy, a więc pracownik posiadający stopień bądź tytuł naukowy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach może nim być również pracownik nie posiadający tego stopnia
4. Rektor kieruje pracą Uniwersytetu i reprezentuje go na zewnątrz. W tym zakresie podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących Uniwersytetu, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez statut do kompetencji innych organów Uniwersytetu, a w szczególności:
a) sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą Uniwersytetu,
b) jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów,
c) sprawuje nadzór nad administracją Uniwersytetu,
d) zawiera umowy o współpracy z innymi podmiotami,
e) dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie
f) rozpatruje odwołania od decyzji szefów jednostek,

g) przewodniczy Senatowi oraz Komisji ds. stopnia i tytułu naukowego,
h) składa Senatowi sprawowanie z działalności,
i) opracowuje i realizuje strategię rozwoju Uniwersytetu, w tym doskonali jakość kształcenia,
4. Na czas swojej nieobecności Rektor powierza kierowanie działalnością Uniwersytetu i reprezentowanie go na zewnątrz wyznaczonemu Prorektorowi, udzielając mu stosownego pisemnego pełnomocnictwa.

Art. 9.
Rektor ma ponadto prawo do:
a) powołania i odwołania dziekanów, dyrektorów instytutów oraz kierowników katedr;
b) powołania i zniesienia jednostek naukowych;
c) przyjęcia w poczet studentów;
d) skreślenia z listy studentów.

Art. 10.
1. Rektor określa w drodze pisemnych pełnomocnictw i aktów wewnątrzuczelnianych zakres obowiązków i uprawnień Prorektorów w zakresie prowadzenia spraw uczelni.
2. Prorektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach może nim być również pracownik niesamodzielny.
3. Prorektorzy, w liczbie nie większej niż trzech, są zastępcami i pełnomocnikami Rektora w zakresie ustalonym przez Rektora.
4. Prorektor na czas swojej nieobecności powierza, za zgodą Rektora, w drodze pisemnego pełnomocnictwa swoje uprawnienia i obowiązki innemu prorektorowi.

Art. 11.
Rektor wydaje zarządzenia jako akty wykonawcze oraz decyzje w sprawach indywidualnych.

Art. 12.
Senat Uniwersytetu jest jednostką doradczą Rektora.

Art. 13.
W skład Senatu wchodzą:
a) Rektor;
b) Prorektorzy;
c) pracownicy naukowi zatrudnieni na stanowisku profesora nadzwyczajnego bądź zwyczajnego;

d) Jego Świątobliwość Biskup Rotrii bądź jego przedstawiciel.

Art. 14.
1. Senat ma prawo do:
a) tworzenia nowych jednostek naukowych;
b) wyrażania opinii w imieniu społeczności akademickiej oraz opinii w sprawach przedłożonych przez Rektora.
2. Senat:
a) dokonuje oceny działalności Uniwersytetu i zatwierdza roczne sprawozdań z jego działalności przygotowane przez Rektora;
b) dba o wysoki poziom etyczny pracowników, doktorantów i studentów oraz wypowiada się w sprawach etyki zawodowej;
c) pełni funkcję sądu dyscyplinarnego w stosunku do pracowników, studentów i doktorantów;
d) nadaje i odbiera tytuł honorowy "Doctora Honoris Causa".

Art. 15.
Posiedzenia Senatu zwołuje Rektor w miarę potrzeb, nie rzadziej niż raz na pół roku.

Art. 16.
1. Senat wydaje uchwały jako akty wykonawcze.
2. Senat podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

Art. 17.

1. Komisja ds. stopnia i tytułu naukowego, zwana dalej Komisją, jest stałym wyspecjalizowanym organem uniwersyteckim, biorącym udział w procedurze nadawania stopni naukowych oraz tytułu naukowego.

2. W skład Komisji wchodzi Rektor jako przewodniczący oraz od dwóch do pięciu pracowników naukowych, zajmujących się różnymi dziedzinami nauki.

3. Członkowie Komisji powoływani są przez Rektora na czas nieokreślony.

4. Komisja wydaje uchwały jako akty wykonawcze.

5. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

6. Członek Komisji, którego spraw dotyczą obrady, jest pozbawiony głosu.

Rozdział III - Jednostki naukowe i pracownicy naukowi

Art. 18
1. Poprzez jednostkę naukową rozumie się każdą komórkę organizacyjną wchodzącą w skład Uniwersytetu.

2. Jednostki naukowe powołuje i znosi Rektor lub Senat.

Art. 19.
Obowiązującymi na Uniwersytecie jednostkami naukowymi są:
a) Katedra;
b) Instytut;
c) Wydział.

Art. 20.
1. Poprzez Katedrę rozumie się niesamodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej jeden pracownik naukowy.
2. Katedra prowadzi kształcenie studentów oraz badania naukowe wewnątrz i pod kierownictwem jednostki naukowej wyższego szczebla.
3. Na czele Katedry stoi kierownik powoływany i odwoływany przez Rektora.

Art. 21.
1. Poprzez Instytut rozumie się samodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej dwóch pracowników naukowych.

2. Instytut składa się co najmniej z dwóch katedr.
3. Na czele Instytutu stoi dyrektor powoływany i odwoływany przez Rektora.
4. Instytut organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.
5. Dyrektor ma prawo wydawać postanowienia jako akty wykonawcze.
6. Dyrektor określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych w danym Instytucie.

Art. 22.
1. Poprzez Wydział rozumie się samodzielną jednostkę naukową w skład której wchodzą co najmniej dwa Instytuty lub dwie Katedry.
2. Na czele Wydziału stoi dziekan powoływany i odwoływany przez Rektora.
3. Wydział organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.
4. Dziekan ma prawo wydawać postanowienia jako akty wykonawcze.
5. Dziekan określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych na danym wydziale.

Art. 23.
Wyróżnia się następujące stanowiska, na których może zostać zatrudniony przez Rektora pracownik naukowy w Uniwersytetu:
a) asystentem jest niesamodzielny pracownik naukowy posiadający tytuł zawodowy magistra netowego. Zajmuje się wyłącznie dalszym zdobywaniem wiedzy, przygotowywaniem wykładów oraz pomocą adiunktom i profesorom. W szczególnych przypadkach kierownik jednostki naukowej, w której wykładowca jest zatrudniony bądź Rektor, może upoważnić go do objęcia opieki nad studentem.
b) docentem jest samodzielny pracownik naukowy posiadający stopień naukowy doktora netowego Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów.
c) profesorem uczelni jest samodzielny pracownik naukowy legitymujący się stopniem naukowym doktora netowego i posiadający znaczny dorobek naukowy lub dydaktyczny. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów i doktorantów. Profesor nadzwyczajny posługuje się skrótem po (lub przed) swoim stopniu naukowym: "prof. UR".
d) profesorem wizytującym jest samodzielny pracownik naukowy zatrudniony na innej uczelni niż Uniwersytet, legitymujący się co najmniej stopniem naukowym doktora netowego oraz gościnnie prowadząca zajęcia w Uniwersytetu. Profesor wizytujący ma te same uprawnienia co profesor nadzwyczajny i posługuje się skrótem po (lub przed) swoim stopniu naukowym: "prof. wiz. net."
e) profesorem jest samodzielny pracownik naukowy legitymujący się tytułem naukowym profesora netowego. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych i sympozjów oraz pełni rolę promotora dla studentów i doktorantów. Profesor zwyczajny posługuje się skrótem: "prof. net."
f) wykładowcą jest niesamodzielny pracownik naukowy, który nie posiada żadnego tytułu zawodowego. W wyjątkowych wypadkach zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem zajęć oraz pełni rolę pomocniczą w stosunku do pozostałych pracowników uczelni. W szczególnych przypadkach kierownik jednostki naukowej, w której wykładowca jest zatrudniony bądź Rektor, może upoważnić go do objęcia opieki nad studentem.

Rozdział IV - Organizacja studiów

Art. 24.
1. Studentem i pracownikiem Uniwersytetu może zostać każdy mikronauta.
2. Wniosek dotyczący rozpoczęcia studiów musi zostać złożony w Rektoracie oraz przyjęty przez Rektora lub Prorektora.
3. Szczegółowe wymagania edukacyjne, przebieg studiów oraz systemy egzaminowania określają dziekani poszczególnych wydziałów bądź dyrektorzy poszczególnych instytutów w drodze postanowień. Uprawnienie to posiada także Rektor.

Art. 25.
1. Uniwersytet prowadzi studia magisterskie i doktorskie.
2. Studia magisterskie kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego internetowego magistra (mgr net.)
3. Studia doktorskie kończą się uzyskaniem stopnia naukowego internetowego doktora (dr net.)

Art. 26.

1. Studia doktorskie kończą się publiczną obroną rozprawy doktorskiej przed Komisją ds. stopnia i tytułu naukowego.

2. Komisja może przyjąć bądź odrzucić obronę.

3. W przypadku przyjęcia obrony Komisja wnioskuje do Rektora o nadanie stopnia naukowego doktora netowego.

Art. 27.

1. Komisja ds. stopnia i tytułu naukowego ocena dorobek naukowy kandydata do tytułu naukowego profesora netowego.

2. Komisja w przypadku uznania dorobku za wyróżniający, wnioskuje do Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii o nadanie tytułu naukowego profesora netowego.

Art. 28.

1. Komisja ds. stopnia i tytułu naukowego wyraża zgodę na nostryfikację tytułu zawodowego, stopnia oraz tytułu naukowego uzyskanych poza Uniwersytetem Rotryjskim.

2. Nostryfikacji dokonuje Rektor po uzyskaniu zgody Komisji.

Art. 29.
Najwyższą godnością naukową nadawaną przez Senat na wniosek Komisji ds. stopnia i tytułu naukowego jest tytuł "Doktora Honoris Causa" przyznawany dla osób, które szczególnie zasłużyły się nauce, kulturze i życiu społecznemu.

Rozdział V - Postanowienia końcowe

Art. 30.
Statut wchodzi w życie z momentem jego opublikowania przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii.

Art. 31.
Traci moc Statut Uniwersytetu Rotryjskiego z 28 lutego 2019 roku.

]]> Cytat:

Statut Uniwersytetu Rotryjskiego

z dnia 7 miesiąca stycznia, Roku Pańskiego 2020

Rozdział I - Postanowienia ogólne

3. Uniwersytet wnioskuje do Jego Świątobliwości Biskupa Rotrii o nadanie tytułu naukowego profesora netowego.

Rozdział II - Władze Uniwersytetu

Art. 7. Organami Uniwersytetu są Rektor, Senat, Komisja ds. stopnia i tytułu naukowego oraz szefowie jednostek naukowych.

d) Jego Świątobliwość Biskup Rotrii bądź jego przedstawiciel.

Art. 17.

2. W skład Komisji wchodzi Rektor jako przewodniczący oraz od dwóch do pięciu pracowników naukowych, zajmujących się różnymi dziedzinami nauki.

3. Członkowie Komisji powoływani są przez Rektora na czas nieokreślony.

4. Komisja wydaje uchwały jako akty wykonawcze.

5. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

6. Członek Komisji, którego spraw dotyczą obrady, jest pozbawiony głosu.

Rozdział III - Jednostki naukowe i pracownicy naukowi

Art. 18
1. Poprzez jednostkę naukową rozumie się każdą komórkę organizacyjną wchodzącą w skład Uniwersytetu.

Rozdział IV - Organizacja studiów

Art. 26.

1. Studia doktorskie kończą się publiczną obroną rozprawy doktorskiej przed Komisją ds. stopnia i tytułu naukowego.

2. Komisja może przyjąć bądź odrzucić obronę.

3. W przypadku przyjęcia obrony Komisja wnioskuje do Rektora o nadanie stopnia naukowego doktora netowego.

Art. 27.

1. Komisja ds. stopnia i tytułu naukowego ocena dorobek naukowy kandydata do tytułu naukowego profesora netowego.

2. Komisja w przypadku uznania dorobku za wyróżniający, wnioskuje do Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii o nadanie tytułu naukowego profesora netowego.

Art. 28.

1. Komisja ds. stopnia i tytułu naukowego wyraża zgodę na nostryfikację tytułu zawodowego, stopnia oraz tytułu naukowego uzyskanych poza Uniwersytetem Rotryjskim.

Rozdział V - Postanowienia końcowe

Art. 30.
Statut wchodzi w życie z momentem jego opublikowania przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii.

Art. 31.
Traci moc Statut Uniwersytetu Rotryjskiego z 28 lutego 2019 roku.

]]> <![CDATA[Konkordat między Państwem Kościelnym Rotria a Ludową Republiką Magnifikatu]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1682 Mon, 09 Sep 2019 08:13:39 +0200 Pio Maria de Medici]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1682 KONKORDAT

pomiędzy

Państwem Kościelnym Rotria

Ludową Republiką Magnifikatu

Wysokie Układające się Strony:

Jego Świątobliwość Klemens IV,

Patriarcha Rotrii, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Rotria

oraz

Jego Ekscelencja Tarsycjusz Operar,

Prezydent Ludowej Republiki Magnifikatu, w imieniu własnym i Ludowej Republiki Magnifikatu

zawierają w najlepszej wierze następujący Konkordat, traktujący również o

wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

Artykuł 1

1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i

podmioty prawa międzynarodowego.

2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania

jakiejkolwiek przemocy.

Artykuł 2

1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym umowę konkordatową.

2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Stolicy

Apostolskiej w Ludowej Republice Magnifikatu oraz przedstawicielstwa Ludowej Republiki Magnifikatu w Stolicy

Apostolskiej.

3. Przedstawicielem Stolicy Apostolskiej w Ludowej Republice Magnifikatu będzie duchowny, zwierzchnik

prowincji kościelnej.

4. Przedstawiciel Ludowej Republiki Magnifikatu w Stolicy Apostolskiej posiadać będzie rangę ambasadora.

Artykuł 3

1. Ambasadorowi i przedstawicielowi Stolicy Apostolskiej przysługuje immunitet na terenie

państwa przyjmującego.

2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador lub przedstawiciel

Stolicy Apostolskiej:

1) nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego;

2) nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich

działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób

trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego;

3) korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego;

4) korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez

siebie za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na forum oraz innych komunikatorach państwa przyjmującego.

5) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.

3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory

wynikłe na tle postępowania swoich przedstawicieli, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi

sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4.

Artykuł 4

Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub uczciwość przedstawiciela, państwo wysyłające

ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Artykuł 5

1. Ambasador lub przedstawiciel Stolicy Apostolskiej może zrzec się immunitetu.

2. Wydalenie ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej z państwa przyjmującego

następuje poprzez uznanie go za persona non grata.

3. W przypadku wydalenia ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej państwo

przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia

przedstawiciela państwa wysyłającego.

Artykuł 6

Święty Kościół Rotryjski oraz Ludowa Republika Magnifikatu potwierdzają wzajemną niezależność i

autonomiczność, oraz zobowiązują się do poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach.

Artykuł 7

Ludowa Republika Magnifikatu ma obowiązek zagwarantować Kościołowi Rotryjskiemu oraz jego osobom

prawnym i fizycznym swobodę utrzymywania stosunków i komunikowania się z Państwem

Kościelnym, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami,

instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą.

Artykuł 8

1. Ludowa Republika Magnifikatu uznaje osobowość prawną Kościoła Rotryjskiego jako całości, a także

wszystkich jego prowincji kościelnych na terytorium Ludowej Republiki Magnifikatu.

2. Inne organizacje i jednostki Kościoła Rotryjskiego mogą starać się o uzyskanie osobowości

prawnej w myśl przepisów prawa Ludowej Republiki Magnifikatu za pośrednictwem kompetentnej władzy

kościelnej.

Artykuł 9

Przestrzegając prawa do wolności religijnej, Państwo zapewnia Kościołowi Rotryjskiemu bez

względu na obrządek, prawo do swobodnego i publicznego pełnienia jego misji, łącznie z

wykonywaniem jurysdykcji oraz zarządzaniem i administrowaniem jego sprawami na podstawie

prawa kanonicznego z zastrzeżeniem, że nie może godzić to w przepisy prawne Ludowej Republiki Magnifikatu.

Artykuł 10

1. Tworzenie właściwych Kościołowi struktur należy do kompetentnej władzy kościelnej; dotyczy

to w szczególności erygowania, zmieniania i znoszenia prowincji kościelnych, archidiecezji,

diecezji, ordynariatu polowego, administratur apostolskich, prałatur personalnych i terytorialnych,

opactw terytorialnych, parafii, instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia

apostolskiego oraz innych kościelnych osób prawnych.

2. Żadna część terytorium Ludowej Republiki Magnifikatunie będzie włączona do archidiecezji, diecezji lub

prowincji kościelnej mającej swą stolicę poza granicami Ludowej Republiki Magnifikatu.

3. Każda diecezja mająca swoją stolicę w granicach Ludowej Republiki Magnifikatu, nie będzie wykraczać poza jej granice.

Artykuł 11

1. Zwierzchnik prowincji kościelnej jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.

2. Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa Państwa

Kościelnego Rotria.

Artykuł 12

Wszystkim, którzy z jakiejkolwiek przyczyny przebywają przymusowo w danym miejscu na terenie Ludowej Republiki Magnifikatu bez

możliwości opuszczenia go w celu uczestnictwa w praktykach religijnych, Ludowa Republika Magnifikatu

zobowiązuje się, w miarę swych możliwości, umożliwić uczestnictwo w tych praktykach.

Artykuł 13

Osoby prawne Świętego Kościoła Rotryjskiego, jak również Święty Kościół Rotryjski mogą zgodnie z przepisami prawnymi Ludowej Republiki Magnifikatu użytkować mienie przeznaczone na pożytek tychże osób prawnych.

Artykuł 14

Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań

zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Artykuł 15

1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy konkordat.

2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego konkordatu traci on swoją moc z upływem trzeciego

dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia konkordatu drugiej stronie.

Artykuł 16

Konkordat wchodzi w życie dnia 8 września 2019 r.

Podpisano:
(-) Tarsycjusz Operar,
Prezydent Republiki Ludowej Magnifikatu

Za pozwoleniem i w imieniu Jego Świątobliwości Klemensa IV,
(-) Jego Ekscelencja Pio Maria de Medici,
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
[Obrazek: 1zvab7s.jpg]

]]> KONKORDAT

pomiędzy

Państwem Kościelnym Rotria

Ludową Republiką Magnifikatu

Wysokie Układające się Strony:

Jego Świątobliwość Klemens IV,

Patriarcha Rotrii, w imieniu własnym i Państwa Kościelnego Rotria

oraz

Jego Ekscelencja Tarsycjusz Operar,

Prezydent Ludowej Republiki Magnifikatu, w imieniu własnym i Ludowej Republiki Magnifikatu

zawierają w najlepszej wierze następujący Konkordat, traktujący również o

wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

Artykuł 1

1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i

podmioty prawa międzynarodowego.

2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania

jakiejkolwiek przemocy.

Artykuł 2

1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym umowę konkordatową.

2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Stolicy

Apostolskiej w Ludowej Republice Magnifikatu oraz przedstawicielstwa Ludowej Republiki Magnifikatu w Stolicy

Apostolskiej.

3. Przedstawicielem Stolicy Apostolskiej w Ludowej Republice Magnifikatu będzie duchowny, zwierzchnik

prowincji kościelnej.

4. Przedstawiciel Ludowej Republiki Magnifikatu w Stolicy Apostolskiej posiadać będzie rangę ambasadora.

Artykuł 3

1. Ambasadorowi i przedstawicielowi Stolicy Apostolskiej przysługuje immunitet na terenie

państwa przyjmującego.

2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador lub przedstawiciel

Stolicy Apostolskiej:

1) nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego;

2) nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich

działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób

trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego;

3) korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego;

4) korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez

siebie za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na forum oraz innych komunikatorach państwa przyjmującego.

5) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.

3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory

wynikłe na tle postępowania swoich przedstawicieli, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi

sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4.

Artykuł 4

Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub uczciwość przedstawiciela, państwo wysyłające

ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Artykuł 5

1. Ambasador lub przedstawiciel Stolicy Apostolskiej może zrzec się immunitetu.

2. Wydalenie ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej z państwa przyjmującego

następuje poprzez uznanie go za persona non grata.

3. W przypadku wydalenia ambasadora lub przedstawiciela Stolicy Apostolskiej państwo

przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia

przedstawiciela państwa wysyłającego.

Artykuł 6

Święty Kościół Rotryjski oraz Ludowa Republika Magnifikatu potwierdzają wzajemną niezależność i

autonomiczność, oraz zobowiązują się do poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach.

Artykuł 7

Ludowa Republika Magnifikatu ma obowiązek zagwarantować Kościołowi Rotryjskiemu oraz jego osobom

prawnym i fizycznym swobodę utrzymywania stosunków i komunikowania się z Państwem

Kościelnym, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami,

instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą.

Artykuł 8

1. Ludowa Republika Magnifikatu uznaje osobowość prawną Kościoła Rotryjskiego jako całości, a także

wszystkich jego prowincji kościelnych na terytorium Ludowej Republiki Magnifikatu.

2. Inne organizacje i jednostki Kościoła Rotryjskiego mogą starać się o uzyskanie osobowości

prawnej w myśl przepisów prawa Ludowej Republiki Magnifikatu za pośrednictwem kompetentnej władzy

kościelnej.

Artykuł 9

Przestrzegając prawa do wolności religijnej, Państwo zapewnia Kościołowi Rotryjskiemu bez

względu na obrządek, prawo do swobodnego i publicznego pełnienia jego misji, łącznie z

wykonywaniem jurysdykcji oraz zarządzaniem i administrowaniem jego sprawami na podstawie

prawa kanonicznego z zastrzeżeniem, że nie może godzić to w przepisy prawne Ludowej Republiki Magnifikatu.

Artykuł 10

1. Tworzenie właściwych Kościołowi struktur należy do kompetentnej władzy kościelnej; dotyczy

to w szczególności erygowania, zmieniania i znoszenia prowincji kościelnych, archidiecezji,

diecezji, ordynariatu polowego, administratur apostolskich, prałatur personalnych i terytorialnych,

opactw terytorialnych, parafii, instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia

apostolskiego oraz innych kościelnych osób prawnych.

2. Żadna część terytorium Ludowej Republiki Magnifikatunie będzie włączona do archidiecezji, diecezji lub

prowincji kościelnej mającej swą stolicę poza granicami Ludowej Republiki Magnifikatu.

3. Każda diecezja mająca swoją stolicę w granicach Ludowej Republiki Magnifikatu, nie będzie wykraczać poza jej granice.

Artykuł 11

1. Zwierzchnik prowincji kościelnej jest wybierany przez władze Państwa Kościelnego.

2. Urzędy kościelne obsadza kompetentna władza kościelna zgodnie z przepisami prawa Państwa

Kościelnego Rotria.

Artykuł 12

Wszystkim, którzy z jakiejkolwiek przyczyny przebywają przymusowo w danym miejscu na terenie Ludowej Republiki Magnifikatu bez

możliwości opuszczenia go w celu uczestnictwa w praktykach religijnych, Ludowa Republika Magnifikatu

zobowiązuje się, w miarę swych możliwości, umożliwić uczestnictwo w tych praktykach.

Artykuł 13

Artykuł 14

Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań

zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Artykuł 15

1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy konkordat.

2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego konkordatu traci on swoją moc z upływem trzeciego

dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia konkordatu drugiej stronie.

Artykuł 16

Konkordat wchodzi w życie dnia 8 września 2019 r.

]]> <![CDATA[Rytuał Laterański]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1662 Mon, 29 Jul 2019 12:23:46 +0200 Michelangelo Piccolomini]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1662 Cytat:

Rytuał Laterański
Spisany podczas III Soboru Laterańskiego, zaś odnowiony podczas II Soboru Trydenckiego i II Soboru Welijskiego

Qui Primum

Ego omnibus civibus edoco ut meā volunte creatione documento fuit qui Rotriae caerimoniarum ordineat. Ego iussi etiam Ius Aulicus conscriptus qui Rituali usus ordinat. Iste Rituali parte est.

Mea voluntas est ut non Patriarcha sine Concillio concordiā Rituali argumenti non mutat. Iste faciat ab nosicat ut Rotriae malae importat. Ego omnis meis successori ut Qui Primum subscribitis.

/-/ Sanctitas Vestra Pius II
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.

/-/ Sanctitas Vestra Caelestinus I
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.

/-/ Sanctitas Vestra Pius III
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.

/-/ Sanctitas Vestra Clemens IV
Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.

Tłumaczenie Qui Primum

Na początku chciałbym przekazać wszystkim obywatelom, że wolą moją było stworzenie dokumentu, który porządkowałby wszelkie rytuały, obrzędy rotryjskie. Dlatego także oprócz „Rytuału” rozkazałem spisać Prawo Dworskie, które reguluje jego użycie. Stanowi ono integralną część Rytuału.

Moją wolą jest to, żeby żaden Patriarcha nie zmieniał treści Rytuału bez zgody Soboru. Jeśli by tak zrobił, niech wie, że ściąga na siebie gniew Narodu Rotryjskiego. Nakazuję także, aby każdy mój następca podpisał się pod tym oświadczeniem.

/-/ Jego Świątobliwość Pius II
Sługa Sług Bożych
Patriarcha i Biskup Rotrii etc.

/-/ Jego Świątobliwość Celestyn I
Sługa Sług Bożych
Patriarcha i Biskup Rotrii etc.

/-/ Jego Świątobliwość Pius III
Sługa Sług Bożych
Patriarcha i Biskup Rotrii etc.

/-/ Jego Świątobliwość Klemens IV
Sługa Sług Bożych
Patriarcha i Biskup Rotrii etc.

Cytat:
Ogólne Wprowadzenie do Rytuału Laterańskiego

Kościół Rotryjski już od najdawniejszych czasów korzystał z dobroci kulturowej, jaką niosła liturgia - w ten sposób wypełniając swoją misję w mikroświecie i dbając o hierarchiczny rozwój wspólnoty. Owocem myśli Wielkich Ojców stał się Rytuał Laterański, który zbiera w sobie wszystkie potrzebne ceremoniały do codziennego życia kościelnego. Ojcowie zebrani na Soborze Welijskim II postanowili odnowić Rytuał Laterański poprzez jego uproszczenie oraz dodanie kolejnych równie znaczące opisy liturgiczne. Niektóre śmiałe pomysły doczekały się aprobaty Ojców Kościoła, stając się konstytutywnymi elementami Rytuału. Jak wszystkie ceremoniały, Rytuał Laterański potrzebuje odpowiednich osób wprowadzających wiernych we wspaniałość i mistyczność liturgii. Wszyscy bowiem asystenci oraz elekci są fundamentem Rytuału - bez nich żadna celebracja się nie odbędzie. Dlatego też dla kolejnych pokoleń wydane zostaje Ogólne Wprowadzenie do Rytuału Laterańskiego, który zawiera wyjaśnienie wszystkich uczestniczących w liturgii, jak i, według potrzeby, ich zamienników.

MC - rolę Mistrza Ceremonii pełni Szambelan Patriarszy, w jego zastępstwie funkcję może także pełnić duchowny, który bierze udział w ceremonii w innym charakterze.

1Bp, 2Bp - w przypadku nieobecności biskupów asystować Legatowi Patriarszemu w trakcie inwestytury biskupiej, mogą inni, dowolni duchowni.

WG - w przypadku nieobecności Wikariusza Generalnego w trakcie uroczystości inwestytury biskupiej z udziałem Patriarchy bądź inwestytury arcybiskupiej, jego rolę może pełnić inny dowolny duchowny.

KD - w przypadku nieobecności Kardynała Dziekana w trakcie kreacyjnego konsystorza kardynalskiego bądź inauguracji Patriarchy ponownie wstępującego na Złoty Tron, jego rolę pełnić może Kardynał Prodziekan bądź inny dowolny purpurat.

P - rolę prezbitera w inwestyturze diakońskiej, kapłańskiej lub benedykcji opata może pełnić także biskup.

B - w przypadku nieobecności biskupa w trakcie benedykcji opata dokonywanej przez Patriarchę, jego rolę może pełnić także prezbiter.

Ojcowie Soborowi orzekają także, że Biskup Powszechny może udzielić dyspensy i zezwolić na przeprowadzenie ceremonii w inny sposób niż przewiduje Rytuał Laterański, jeżeli uzna, iż dobro Owczarni Pańskiej tego wymaga.

Koronacja Patriarsza

P- Patriarcha
KK- Kardynał Kamerling
KD- Kardynał Dziekan
MC- Mistrz Ceremonii

MC: W całej Rotrii rozbrzmiewają dzwony! Do Bazyliki Laterańskiej zbliża się długa procesja. Prowadzą ją krokiem marszowym żołnierze Gwardii Apostolskiej, za nimi zmierzają usługujący, prezbiterzy, prałaci honorowi, biskupi, potem zaś Wikariusz Generalny, niosący paliusz i pierścień oraz Kardynał Kamerling niosący triregnum. Następnie idzie Kardynał Dziekan (Prodziekan) ubrany w kapę. Na końcu procesji da się zauważyć Patriarchę niesionego w złotej lektyce przez sediarii. Lud wierny wita i chwali Patriarchę. Procesję zamyka Szambelan Patriarszy. Procesja przekracza bramy Bazyliki. Korowód koronacyjny zbliża się do ołtarza, gdzie znajduje się tron patriarszy. Orszak podąża do ołtarza św. Grzegorza, gdzie spotyka kardynałów odzianych w cappa magna. Patriarcha siada na faldistorium przed ołtarzem. Podchodzą do niego kardynałowie i w imieniu wszystkich duchownych oraz swoim składają homagium:

Kardynał Dziekan/Prodziekan/najstarszy stażem: Ja, kardynał N przysięgam wierność i dozgonne posłuszeństwo Nowemu Biskupowi Rotrii N oraz, że przyczynię się do obrony wiary Kościoła Powszechnego. Tak mi dopomóż Boże w Trójcy Jedyny. Amen.

MC: Po zakończeniu składania przysiąg korowód podąża do kaplicy Najświętszego Sakramentu, gdzie Patriarcha modli się w intencji Rotrii. Potem następuje procesja do ołtarza głównego i rozpoczęcie uroczystej Mszy pontyfikalnej. Po jej zakończeniu, Patriarcha udaje się na balkon Bazyliki Laterańskiej. Zasiada na tronie i całuje złoty Ewangeliarz. Zbliżają się Asystenci Tronu Patriarszego niosący insygnia władzy patriarszej.
KK: Zdejmuję mitrę Patriarsze.
KD: Podaję Patriarsze ceremonialny Ewangeliarz.
MC: Patriarcha składa swą prawą rękę na Ewangeliarzu, a lewą wznosi ku górze w geście pokoju.
P: My, N, przysięgamy dochować przekazanej nam Tradycji, ani niczego, co było przed nami strzeżone przez naszych umiłowanych w Panu poprzedników, ani nie naruszać, ani nie zmieniać, ani nie zezwalać na jakiekolwiek zmiany. Przeciwnie: z gorącym umiłowaniem, jako tej Tradycji uczeń i dziedzic, przysięgamy z czcią zachować przekazane dobro, ze wszystkich naszych sił i całą naszą mocą. Tak nam dopomóż Boże. Amen.
MC: Wikariusz Generalny podaje kardynałowi N. paliusz.
KK: Zakładam Patriarsze paliusz.
P: Przysięgamy uroczyście, że zachowamy wszystko, co jest nauczane przez Kościół Święty i co zostało zdefiniowane i ogłoszone w pierwszym rzędzie przez sobory oraz naszych poprzedników.
MC: Wikariusz podaje spinki.
KK: Przypinam paliusz złotymi spinkami.
P: Zachowamy bez najmniejszej straty dyscyplinę i ryt Kościoła. Usuniemy z Kościoła każdego, kto ośmieliłby się działać przeciwko tej przysiędze, czy bylibyśmy to my sami, czy ktokolwiek inny. Tak nam dopomóż Boże. Amen.
MC: Kardynał Dziekan podchodzi przed Patriarchę, kłania się mu i nakłada na jego palec pierścień, mówiąc:
KD: Przyjmij pierścień na znak wierności Prawu i Tradycji, którą właśnie przysiągłeś. Niech Pan wspomoże Cię w obronie wolności Kościoła i niech poprzez Twoją rękę, na której spoczywa ten pierścień, broni przed wszelkim grzechem.
MC: Następuje koronacja triregnum. Do tronu Patriarszego zbliża się Arcybiskup Trydentu. Kardynał Dziekan podnosi tiarę i koronuje Patriarchę słowami:
KD: Weź tiarę, ozdobioną trzema koronami i bądź świadom, że jesteś Ojcem Królów i Książąt, Sługą Sług Bożych i Suwerenem Państwa Kościelnego. In nomine Patris et Filio et Spiritui Sancto.
MC: Po założeniu tiary, Kardynał Dziekan przyklęka i odchodzi na bok. Szambelan podaje Jego Świątobliwości mowę tronową, którą ten wygłasza.
Mowa Tronowa.
MC: Po zakończeniu mowy, Patriarcha podnosi się i wyrusza w procesji do zakrystii. Na tym kończy się ceremonia koronacji patriarszej.

Inwestytura Biskupia (Gdy dokonuje jej Legat)

S- Legat
1Bp- Pierwszy biskup
2Bp- Drugi biskup
Bp- Biskup Elekt
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do Bazyliki Laterańskiej podąża procesja. Na jej czele idzie turyfer z dymiącą kadzielnicą, krzyż i dwaj akolici, niższe duchowieństwo, Biskup Elekt w asyście dwóch biskupów oraz na końcu Legat Patriarszy. Zbliżają się do głównego ołtarza, gdzie Legat siada na faldistorium. Podchodzą do niego Biskup Elekt oraz jego asysta. Starszy z biskupów mówi:
1Bp: Czcigodny Ojcze, Kościół Rotryjski prosi Cię o odebranie przysięgi lennej od Brata N i abyś przez ten akt wyniósł go do godności biskupiej.
S: Macie nominację?
1Bp: Mamy.
S: Przeczytajcie.
2Bp: (Publikacja nominacji)
S: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci pytania.
Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć urząd biskupa?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie, być ojcem wiernych, opiekunem wdów i sierot, pierwszym wśród równych Kościoła lokalnego, a przede wszystkim pokornym sługą?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz bronić Kościół przed zepsuciem, czy to moralnym, czy doktrynalnym?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz wytrwać w posłuszeństwie Stolicy Świętej, to jest Patriarsze Rotrii, iść tam, gdzie on Cię pośle, wykonywać jego rozkazy i słuchać Jego wskazań?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?
Bp: Chcę.
S: Czy chcesz zachować wszelkie prawo ustanowione przez Patriarchę i jego następców?
Bp: Chcę z Bożą pomocą.
MC: Biskup Elekt przyklęka przed Legatem i przysięga wierność.
Bp: Ja, N, przysięgam Tobie Czcigodny Ojcze, że będę wierny Patriarsze oraz jego następcom, a także że nie opuszczę swojego urzędu do czasu, gdy Najjaśniejszy Pan mnie z niego zdejmie. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Po złożeniu przysięgi, następuje wręczenie oznak władzy biskupiej. Do Legata podchodzą asystujący biskupi z insygniami władzy biskupiej.
1Bp: Podaję Legatowi pierścień.
S: Weź ten pierścień, znak wierności, abyś niewzruszoną wiarą strzegł od skażenia Kościół.
2Bp: Podaję Legatowi pastorał.
S: Weź laskę, znak urzędu pasterskiego, abyś w poprawianiu występków łączył łagodność z surowością, sądził bez zapalczywości, zachęcając do cnoty pociągał serca słuchaczy, a zachowując spokój ducha nie zaniedbał sprawiedliwości i karania.
MC: Legat z biskupami asystującymi wspólnie nakłada mitrę na głowę Elekta głośno mówiąc:
S: Wkładamy na głowę tego biskupa szyszak mocy i zwycięstwa. Niech z ozdobionym obliczem i głową uzbrojoną potęgą obu Testamentów będzie postrachem dla nieprzyjaciół prawdy i niech za łaską Bożą będzie potężnym ich pogromcą.
MC: Biskup Elekt całuje w rękę Legata. Następnie asysta sadza Elekta na tronie. Legat intonuje „Te Deum”, które rozbrzmiewa w całej Bazylice przy dźwięku wszystkich dzwonów.

Inwestytura Biskupia (Gdy dokonuje jej Patriarcha)

P- Patriarcha
Bp - Biskup
WG- Wikariusz Generalny
BpE - Biskup Elekt
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do Bazyliki Laterańskiej podąża procesja. Na jej czele idzie turyfer z dymiącą kadzielnicą, krzyż i dwaj akolici, niższe duchowieństwo, Biskup Elekt w asyście Biskupa-współkonsekratora i Wikariusza Generalnego. Zbliżają się do głównego ołtarza, gdzie Patriarcha zasiada na złotym tronie. Podchodzą do niego Biskup Elekt wraz z asystą. Biskup mówi:
Bp: Czcigodny Ojcze Kościół Rotryjski prosi Cię o odebranie przysięgi lennej od Brata N i abyś przez ten akt wyniósł go do godności biskupiej.
P: Macie nominację?
Bp: Mamy.
P: Przeczytajcie.
WG: (Publikacja nominacji)
P: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadamy Ci pytania.
Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć urząd biskupa?
BpE: Chcę.
P: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie, być ojcem wiernych, opiekunem wdów i sierot, pierwszym wśród równych Kościoła lokalnego, a przede wszystkim naszym pokornym sługą?
BpE: Chcę.
P: Czy chcesz bronić Kościół przed zepsuciem, czy to moralnym, czy doktrynalnym?
BpE: Chcę.
P: Czy chcesz wytrwać w posłuszeństwie Stolicy Świętej, to jest nam i naszym następcom, iść tam, gdzie Cię poślemy, wykonywać nasze rozkazy i słuchać naszych wskazań?
BpE: Chcę.
P: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?
BpE: Chcę.
P: Czy chcesz zachować wszelkie prawo ustanowione przez nas i naszych następców?
BpE: Chcę z Bożą pomocą.
MC: Biskup Elekt przyklęka przed Patriarchą i przysięga mu wierność.
BpE: Ja, N, przysięgam Tobie Najjaśniejszy Panie, że będę wierny Tobie oraz Twoim następcom oraz że nie opuszczę swojego urzędu do czasu, gdy mnie z niego zdejmiesz. Tak mi dopomóż Bóg.
MC: Po złożeniu przysięgi, następuje wręczenie oznak władzy biskupiej. Do Patriarchy podchodzą Asystenci Tronu z insygniami władzy biskupiej.
Bp: Podaję Patriarsze pierścień.
P: Weź ten pierścień, znak wierności, abyś niewzruszoną wiarą strzegł od skażenia Kościół.
WG: Podaję Patriarsze pastorał.
P: Weź laskę, znak urzędu pasterskiego, abyś w poprawianiu występków łączył łagodność z surowością, sądził bez zapalczywości, zachęcając do cnoty pociągał serca słuchaczy, a zachowując spokój ducha nie zaniedbał sprawiedliwości i karania.
MC: Patriarcha z Asystentami Tronu wspólnie nakładają mitrę na głowę Elekta, głośno mówiąc:
P: Wkładamy na głowę tego biskupa szyszak mocy i zwycięstwa. Niech z ozdobionym obliczem i głową uzbrojoną potęgą obu Testamentów będzie postrachem dla nieprzyjaciół prawdy i niech za łaską Bożą będzie potężnym ich pogromcą.
MC: Biskup Elekt całuje w rękę Patriarchę. Arcybiskup Trydentu intonuje „Te Deum”, które rozbrzmiewa w całej Bazylice przy dźwięku wszystkich dzwonów.

Inwestytura Arcybiskupia

P- Patriarcha
WG- Wikariusz Generalny
Abp- Arcybiskup Elekt
MC- Mistrz Ceremonii

MC: W to wielkie święto, do Bazyliki Laterańskiej podąża procesja. Prowadzi ją turyfer, a za nim idzie krzyż w asyście dwóch akolitów, potem Gwardia Apostolska, służba liturgiczna, niższe duchowieństwo, obecni na ceremonii biskupi i kardynałowie, Arcybiskup Elekt, a na końcu Patriarcha w lektyce, ubrany w strój pontyfikalny oraz triregnum. Procesja zmierza do ołtarza, gdzie Patriarcha zasiada na złotym tronie. Podchodzi tam Arcybiskup Elekt w asyście Wikariusza Generalnego.
WG: Najjaśniejszy Panie, Kościół Rotryjski prosi Cię, abyś tego biskupa N wyniósł do godności arcybiskupiej poprzez nałożenie paliusza.
P: Czy macie nominację?
WG: Mamy.
P: Odczytajcie.
WG: (Publikacja nominacji)
P: Bracie N, skoro zostałeś nominowany przez Kościół na godność arcybiskupa, wspominając czas, kiedy zostałeś ozdobiony pierścieniem, mitrą i pastorałem biskupim, odnów przysięgę, którą wówczas złożyłeś.
MC: Arcybiskup Elekt przyklęka przez Patriarchą i odnawia swoją przysięgę.
Abp: Ja, N, przysięgam tobie, Najjaśniejszy Panie posłuszeństwo oraz miłość, być zawsze w łączności z Tobą, Biskupem Rotrii oraz zawsze do tej łączności prowadzić wszystkich, których mi powierzasz.
MC: Do Patriarchy podchodzi ministrant z tacką, na której znajduję się paliusz. Patriarcha bierze go do rąk i nakłada Arcybiskupowi Elektowi, mówiąc:
P: Weź paliusz, symbol władzy pasterskiej i łączności z Matką Kościołem, bądź pasterzem swoich wiernych i mężnie walcz o każdą zagubioną owcę.
MC: Po nałożeniu paliusza, arcybiskup całuje w dłoń Patriarchę. Następnie Biskup Rotrii podnosi go i ukazuje ludowi, mówiąc:
P: Drodzy Bracia i Siostry! Chwalcie Pana za nowego arcybiskupa!
MC: Arcybiskup dziękując za nadanie godności, staje przed Patriarchą i mówi:
Abp: Ad multos annos!
MC: Po czym wymieniają pocałunek pokoju i na tym kończy się ceremonia.

Kreacja Kardynalska

P- Patriarcha
KD- Kardynał Dziekan
KE- Kardynał Elekt
MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do Kaplicy Sykstyńskiej podążą procesja złożona z członków Kolegium Kardynalskiego. Na jej czele kroczy Kardynał Dziekan a towarzyszą mu pozostali kardynałowie, na końcu zaś kroczą kardynałowie elekci. Ich wejściu do kaplicy towarzyszy wykonywany przez chór hymn "Tu es Paulus". Do tronu w sali spotkań Kolegium Kardynalskiego, podchodzi Kardynał Elekt, kłania się Patriarsze ubranemu w strój chórowy i klęka przed nim, po czym wypowiada słowa przysięgi:

KE: Ja, N .,przysięgam wierność i dozgonne posłuszeństwo Tobie, Ojcze Święty, oraz każdemu z Twoich następców oraz, że przyczynię się do obrony wiary Kościoła Powszechnego. Tak mi dopomóż Boże w Trójcy Jedyny. Amen.

P: Bracie N.! Wynieśliśmy Cię do godności Księcia Kościoła. Cy chcesz przyjąć to brzemię, a gdy nasz czas nadejdzie, wybierzesz naszego godnego następcę?

KE: Chcę.
MC: Kardynał Dziekan podaje Patriarsze symbol księcia Kościoła, a więc pierścień kardynalski oraz kapelusz kardynalski. Patriarcha nakłada na palec Kardynała Elekta pierścień:

P: Weź ten pierścień, znak godności kardynalskiej, dla podkreślenia twej więzi ze Stolicą Pawłową.

MC: Następnie Kardynał Dziekan podaje Patriarsze kapelusz kardynalski. Patriarcha wkłada go na głowę Kardynała Elekta mówiąc:
P: Nakładam na Twoją głowę kapelusz kardynalski, czyniąc Cię kardynałem X. (stopień kardynalski) Y (diecezja, bazylika, kościół kardynalski).
MC: Po nałożeniu galero w sali da się usłyszeć okrzyki radości. Po chwili uniesienia, Kardynał Dziekan czyta wszystkie dokumenty dotyczące kreacji, jednocześnie dając je nowemu kardynałowi.

Kardynał Dziekan: (Publikacja nominacji)
MC: Ceremonia dobiega końca, a kardynałowie oraz Patriarcha udają się na wieczerzę.

Inauguracja Patriarsza (W razie reelekcji Patriarchy)

P- Patriarcha
KD- Kardynał Dziekan
MC- Mistrz Ceremonii

MC: W Bazylice Laterańskiej biją dzwony. Do niej właśnie podąża orszak, w którym kroczą: turyfer, krzyż w asyście dwóch akolitów, niższe duchowieństwo, biskupi, arcybiskupi, kardynałowie oraz Patriarcha w lektyce w stroju pontyfikalnym, ale bez paliusza oraz pierścienia. Na końcu zaś podąża Mistrz Ceremonii Liturgicznych. Po dotarciu do prezbiterium, Patriarcha siada na złotym tronie przy ołtarzu głównym. Podchodzi do niego Kardynał Dziekan i mówi:
KD: N, czy chcesz dobrowolnie objąć Państwo Kościelne swoimi rządami?
P: Chcemy.
KD: Aby tego dowieść zmów przysięgę w obecności Boga i obywateli Stolicy Apostolskiej.
MC: Do Patriarchy podchodzą Asystenci Tronu i Wikariusz Generalny z insygniami władzy patriarszej - paliuszem i pierścieniem. Patriarcha składa przysięgę, trzymając prawą dłoń na Ewangeliarzu:
P: My, N, przysięgamy dochować przekazanej nam Tradycji, ani niczego, co było przed nami strzeżone przez naszych umiłowanych w Panu poprzedników, ani nie naruszać, ani nie zmieniać, ani nie zezwalać na jakiekolwiek zmiany. Przeciwnie: z gorącym umiłowaniem, jako tej Tradycji uczeń i dziedzic, przysięgamy z czcią zachować przekazane dobro, ze wszystkich naszych sił i całą naszą mocą. Tak nam dopomóż Boże. Amen.
Przysięgamy uroczyście, że zachowamy wszystko, co jest nauczane przez Kościół Święty i co zostało zdefiniowane i ogłoszone w pierwszym rzędzie przez sobory oraz naszych poprzedników.
Zachowamy bez najmniejszej straty dyscyplinę i ryt Kościoła. Usuniemy z Kościoła każdego, kto ośmieliłby się działać przeciwko tej przysiędze, czy bylibyśmy to my sami, czy ktokolwiek inny. Tak nam dopomóż Boże. Amen.
MC: Po odebraniu przysięgi, następuje nałożenie paliusza i pierścienia.
Wikariusz Generalny podaje Kardynałowi Dziekanowi paliusz.
KD: Weź paliusz, symbol władzy pasterskiej. Bądź sędzią duchownych i wiernych, a także ich Ojcem, prowadź ich prostymi ścieżkami. Otrzymaj władzę kreowania kardynałów, arcybiskupów i biskupów i bądź świadom potęgi tej władzy.
MC: Wikariusz podaje Kardynałowi Dziekanowi pierścień.
KD: Przyjmij pierścień na znak wierności Prawu i Tradycji, którą właśnie przysiągłeś. Niech Pan wspomoże Cię w obronie wolności Kościoła i niech poprzez Twoją rękę, na której spoczywa ten pierścień, broni przed wszelkim grzechem.
MC: Po nałożeniu pierścienia Kardynał Dziekan staje po lewej stronie tronu i mówi:
KD: Oświadczam, iż na Stolicę Pawłową znów wstąpił Patriarcha N.
Vivat Patriarcha! Vivat N!
MC: Cały lud zgromadzony w Bazylice powtarza po Kardynale Dziekanie.

Inwestytura Diakońska (Gdy dokonuje jej Biskup)

B- Biskup

P- Prezbiter
K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do kościoła zmierza procesja. Prowadzi ją diakon z dymiącą kadzielnicą, za nim akolici, krucyfiks i duchowieństwo wedle hierarchii. Podąża też kandydat na diakona ubrany w albę. Na samym końcu idzie biskup ubrany w szaty pontyfikalne. Obecny w liturgii prezbiter mówi:

P: Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

B: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Biskup nakłada nowemu diakonowi dalmatykę.

B: Przyjmij suknię zbawienia i wesela.
K: Amen.

MC: Nowy diakon całuje biskupa w pierścień. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

Inwestytura Diakońska (Gdy dokonuje jej Patriarcha)

P- Patriarcha
B- Biskup

K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do kościoła zmierza procesja. Prowadzi ją diakon z dymiącą kadzielnicą, za nim akolici, krucyfiks i duchowieństwo wedle hierarchii. Podąża też kandydat na diakona ubrany w albę. Na samym końcu Jego Świątobliwość ubrany w szaty pontyfikalne niesiony jest w lektyce. Obecny w liturgii biskup mówi:
B: Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

P: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

P: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

P: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

P: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Patriarcha nakłada nowemu diakonowi dalmatykę.

P: Przyjmij suknię zbawienia i wesela.
K: Amen.

MC: Nowy diakon całuje Patriarchę w pierścień. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

STRONA 1

]]> Cytat:

Rytuał Laterański
Spisany podczas III Soboru Laterańskiego, zaś odnowiony podczas II Soboru Trydenckiego i II Soboru Welijskiego

Qui Primum

Tłumaczenie Qui Primum

Cytat:
Ogólne Wprowadzenie do Rytuału Laterańskiego

Kościół Rotryjski już od najdawniejszych czasów korzystał z dobroci kulturowej, jaką niosła liturgia - w ten sposób wypełniając swoją misję w mikroświecie i dbając o hierarchiczny rozwój wspólnoty. Owocem myśli Wielkich Ojców stał się Rytuał Laterański, który zbiera w sobie wszystkie potrzebne ceremoniały do codziennego życia kościelnego. Ojcowie zebrani na Soborze Welijskim II postanowili odnowić Rytuał Laterański poprzez jego uproszczenie oraz dodanie kolejnych równie znaczące opisy liturgiczne. Niektóre śmiałe pomysły doczekały się aprobaty Ojców Kościoła, stając się konstytutywnymi elementami Rytuału. Jak wszystkie ceremoniały, Rytuał Laterański potrzebuje odpowiednich osób wprowadzających wiernych we wspaniałość i mistyczność liturgii. Wszyscy bowiem asystenci oraz elekci są fundamentem Rytuału - bez nich żadna celebracja się nie odbędzie. Dlatego też dla kolejnych pokoleń wydane zostaje Ogólne Wprowadzenie do Rytuału Laterańskiego, który zawiera wyjaśnienie wszystkich uczestniczących w liturgii, jak i, według potrzeby, ich zamienników.

MC - rolę Mistrza Ceremonii pełni Szambelan Patriarszy, w jego zastępstwie funkcję może także pełnić duchowny, który bierze udział w ceremonii w innym charakterze.

1Bp, 2Bp - w przypadku nieobecności biskupów asystować Legatowi Patriarszemu w trakcie inwestytury biskupiej, mogą inni, dowolni duchowni.

WG - w przypadku nieobecności Wikariusza Generalnego w trakcie uroczystości inwestytury biskupiej z udziałem Patriarchy bądź inwestytury arcybiskupiej, jego rolę może pełnić inny dowolny duchowny.

KD - w przypadku nieobecności Kardynała Dziekana w trakcie kreacyjnego konsystorza kardynalskiego bądź inauguracji Patriarchy ponownie wstępującego na Złoty Tron, jego rolę pełnić może Kardynał Prodziekan bądź inny dowolny purpurat.

P - rolę prezbitera w inwestyturze diakońskiej, kapłańskiej lub benedykcji opata może pełnić także biskup.

B - w przypadku nieobecności biskupa w trakcie benedykcji opata dokonywanej przez Patriarchę, jego rolę może pełnić także prezbiter.

Ojcowie Soborowi orzekają także, że Biskup Powszechny może udzielić dyspensy i zezwolić na przeprowadzenie ceremonii w inny sposób niż przewiduje Rytuał Laterański, jeżeli uzna, iż dobro Owczarni Pańskiej tego wymaga.

Koronacja Patriarsza

Inwestytura Biskupia (Gdy dokonuje jej Legat)

Inwestytura Biskupia (Gdy dokonuje jej Patriarcha)

Inwestytura Arcybiskupia

Kreacja Kardynalska

Inauguracja Patriarsza (W razie reelekcji Patriarchy)

Inwestytura Diakońska (Gdy dokonuje jej Biskup)

B- Biskup

P- Prezbiter
K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

P: Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

B: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Biskup nakłada nowemu diakonowi dalmatykę.

B: Przyjmij suknię zbawienia i wesela.
K: Amen.

MC: Nowy diakon całuje biskupa w pierścień. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

Inwestytura Diakońska (Gdy dokonuje jej Patriarcha)

P- Patriarcha
B- Biskup

K- Kandydat

P: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

P: Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

P: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

P: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Patriarcha nakłada nowemu diakonowi dalmatykę.

P: Przyjmij suknię zbawienia i wesela.
K: Amen.

MC: Nowy diakon całuje Patriarchę w pierścień. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

STRONA 1

]]> <![CDATA[Statut Uniwersytetu Rotryjskiego]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1432 Thu, 28 Feb 2019 11:12:56 +0100 Mikołaj Dreder]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1432 Cytat:

Statut Uniwersytetu Rotryjskiego

z dnia 28 miesiąca lutego, Roku Pańskiego 2019

Rozdział I - Postanowienia ogólne

5. W poszanowaniu własnej tradycji Uniwersytet zachowuje i rozwija zwyczaje akademickie.

Art. 5.
1. Uniwersytet kształci w zakresie studiów I, II stopnia oraz studiów doktorskich.
2. Uniwersytet posiada prawo do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego.

Art. 6.
1. Rektor, Prorektorzy, Dziekani oraz Prodziekani są uprawnieni do noszenia tóg akademickich z gronostajowym futrem – władze rektorskie czerwonych, władze dziekańskie w kolorach odpowiadających barwom ich wydziałów, które określi Rektor w drodze zarządzenia.
2. Wszyscy pracownicy są uprawnieni do noszenia czarnych tóg akademickich.

Rozdział II - Władze Uniwersytetu

Art. 7. Organami Uniwersytetu są Rektor, Senat, Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego oraz szefowie jednostek naukowych.

Art. 8.
1. Uniwersytet kieruje Rektor powoływany przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii w drodze brewe na nieokreśloną kadencję.
2. Rektorowi przysługuje tytuł Jego Magnificencji.
3. Rektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach może nim być również pracownik niesamodzielny.
4. Rektor kieruje pracą Uniwersytetu i reprezentuje go na zewnątrz. W tym zakresie podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących Uniwersytetu, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez statut do kompetencji innych organów Uniwersytetu, a w szczególności:
a) sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą Uniwersytetu,
b) jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów,
c) sprawuje nadzór nad administracją Uniwersytetu,
d) zawiera umowy o współpracy z innymi podmiotami,
e) dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie
f) rozpatruje odwołania od decyzji szefów jednostek,

g) przewodniczy Senatowi oraz Komisji ds. stopni naukowych i tytułu naukowego,
h) składa Senatowi sprawowanie z działalności,
i) opracowuje i realizuje strategię rozwoju Uniwersytetu, w tym doskonali jakość kształcenia,
4. Na czas swojej nieobecności Rektor powierza kierowanie działalnością Uniwersytetu i reprezentowanie go na zewnątrz wyznaczonemu Prorektorowi, udzielając mu stosownego pisemnego pełnomocnictwa.

Art. 9.
Rektor ma ponadto prawo do:
a) powołania i odwołania dziekanów, dyrektorów instytutów oraz kierowników katedr;
b) powołania i zniesienia jednostek naukowych;
c) przyjęcia w poczet studentów;
d) skreślenia z listy studentów.

Art. 10.
1. Rektor określa w drodze pisemnych pełnomocnictw i aktów wewnątrzuczelnianych zakres obowiązków i uprawnień Prorektorów w zakresie prowadzenia spraw uczelni.
2. Prorektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach może nim być również pracownik niesamodzielny.
3. Prorektorzy, w liczbie nie większej niż trzech, są zastępcami i pełnomocnikami Rektora w zakresie ustalonym przez Rektora.
4. Prorektor na czas swojej nieobecności powierza, za zgodą Rektora, w drodze pisemnego pełnomocnictwa swoje uprawnienia i obowiązki innemu prorektorowi.

Art. 11.
Rektor wydaje zarządzenia jako akty wykonawcze oraz decyzje w sprawach indywidualnych.

Art. 12.
Senat Uniwersytetu jest jednostką doradczą Rektora.

Art. 13.
W skład Senatu wchodzą:
a) Rektor;
b) Prorektorzy;
c) samodzielni pracownicy naukowi;
d) po jednym przedstawicielu niesamodzielnych pracowników naukowych z każdej jednostki;

e) Jego Świątobliwość Patriarcha Rotrii bądź jego przedstawiciel.

Art. 14.
1. Senat ma prawo do:
a) tworzenia nowych jednostek naukowych;
b) wyrażania opinii w imieniu społeczności akademickiej oraz opinii w sprawach przedłożonych przez Rektora.
2. Senat:
a) dokonuje oceny działalności Uniwersytetu i zatwierdza roczne sprawozdań z jego działalności przygotowane przez Rektora;
b) dba o wysoki poziom etyczny pracowników, doktorantów i studentów oraz wypowiada się w sprawach etyki zawodowej;
c) pełni funkcję sądu dyscyplinarnego w stosunku do pracowników, studentów i doktorantów;
d) nadaje i odbiera tytuł honorowy "Doctora Honoris Causa".

Art. 15.
Posiedzenia Senatu zwołuje Rektor w miarę potrzeb, nie rzadziej niż raz na pół roku.

Art. 16.
1. Senat wydaje uchwały jako akty wykonawcze.
2. Senat podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

Art. 17.

1. Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego, zwana dalej Komisją, jest stałym wyspecjalizowanym organem uniwersyteckim, biorącym udział w procedurze nadawania stopni naukowych oraz tytułu naukowego.

2. W skład Komisji wchodzi Rektor jako przewodniczący oraz od dwóch do pięciu pracowników naukowych, zajmujących się różnymi dziedzinami nauki.

3. Członkowie Komisji powoływani są przez Rektora na czas nieokreślony.

4. Komisja wydaje uchwały jako akty wykonawcze.

5. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

6. Członek Komisji, którego spraw dotyczą obrady, jest pozbawiony głosu.

Rozdział III - Jednostki naukowe i pracownicy naukowi

Art. 18
1. Poprzez jednostkę naukową rozumie się każdą komórkę organizacyjną wchodzącą w skład Uniwersytetu.

2. Jednostki naukowe powołuje i znosi Rektor lub Senat.

Art. 19.
Obowiązującymi na Uniwersytecie jednostkami naukowymi są:
a) Katedra;
b) Instytut;
c) Wydział.

Art. 20.
1. Poprzez Katedrę rozumie się niesamodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej jeden samodzielny pracownik naukowy bądź niesamodzielny pracownik naukowy zatrudniony na stanowisku adiunkta lub wyjątkowo na stanowisku asystenta.
2. Katedra prowadzi kształcenie studentów oraz badania naukowe wewnątrz i pod kierownictwem jednostki naukowej wyższego szczebla.
3. Na czele Katedry stoi kierownik powoływany i odwoływany przez Rektora.

Art. 21.
1. Poprzez Instytut rozumie się samodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej jeden samodzielny pracownik naukowy bądź w wyjątkowych przypadkach niesamodzielny pracownik naukowy.

2. Instytut składa się co najmniej z dwóch katedr.
3. Na czele Instytutu stoi dyrektor powoływany i odwoływany przez Rektora.
4. Instytut organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.
5. Dyrektor ma prawo wydawać postanowienia jako akty wykonawcze.
6. Dyrektor określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych w danym Instytucie.

Art. 22.
1. Poprzez Wydział rozumie się samodzielną jednostkę naukową w skład której wchodzą co najmniej dwa Instytuty lub dwie Katedry i na której pracuje co najmniej jeden samodzielny pracownik naukowy bądź w wyjątkowych przypadkach niesamodzielny pracownik naukowy.
2. Na czele Wydziału stoi dziekan powoływany i odwoływany przez Rektora.
3. Wydział organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.
4. Dziekan ma prawo wydawać postanowienia jako akty wykonawcze.
5. Dziekan określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych na danym wydziale.

Art. 23.
Wyróżnia się następujące stanowiska, na których może zostać zatrudniony przez Rektora pracownik naukowy w Uniwersytetu:
a) asystentem jest niesamodzielny pracownik naukowy posiadający tytuł zawodowy magistra net. Zajmuje się wyłącznie dalszym zdobywaniem wiedzy, przygotowywaniem wykładów oraz pomocą adiunktom i profesorom.
b) adiunktem jest niesamodzielny pracownik naukowy posiadający stopień naukowy doktora net. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów.
c) profesorem nadzwyczajnym jest samodzielny pracownik naukowy legitymujący się co najmniej stopniem naukowym doktora habilitowanego net. lub w szczególnym wypadku stopniem naukowym doktora net. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów i doktorantów. Profesor nadzwyczajny posługuje się skrótem po (lub przed) swoim stopniu naukowym: "prof. UR".
d) profesorem wizytującym jest samodzielny pracownik naukowy zatrudniony na innej uczelni niż Uniwersytet, legitymujący się co najmniej stopniem naukowym doktora net. oraz gościnnie prowadząca zajęcia w Uniwersytetu. Profesor wizytujący ma te same uprawnienia co profesor nadzwyczajny i posługuje się skrótem po (lub przed) swoim stopniu naukowym: "prof. wiz."
e) profesorem zwyczajnym jest samodzielny pracownik naukowy legitymujący się tytułem naukowym profesora. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych i sympozjów oraz pełni rolę promotora dla studentów i doktorantów. Profesor zwyczajny posługuje się skrótem: "prof. zw. dr hab. net. bądź prof. zw. dr net."
f) wykładowcą jest niesamodzielny pracownik naukowy, który legitymuje się tytułem zawodowym magistra net., lecz nie kontynuuje nauki na studiach doktoranckich albo osoba, która nie posiada żadnego tytułu zawodowego. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem zajęć oraz pełni rolę pomocniczą w stosunku do pozostałych pracowników uczelni. W szczególnych przypadkach kierownik jednostki naukowej, w której starszy wykładowca jest zatrudniony, może upoważnić go do przeprowadzenia egzaminu.

Rozdział IV - Organizacja studiów

Art. 24.
1. Studentem i pracownikiem Uniwersytetu może zostać każdy.
2. Wniosek dotyczący rozpoczęcia studiów musi zostać złożony w Rektoracie oraz przyjęty przez Rektora lub Prorektora.
3. Szczegółowe wymagania edukacyjne, przebieg studiów oraz systemy egzaminowania określają dziekani poszczególnych wydziałów bądź dyrektorzy poszczególnych instytutów w drodze postanowień.

Art. 25.
1. Uniwersytet prowadzi studia magisterskie i doktorskie.
2. Studia magisterskie kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego internetowego magistra (mgr net.)
3. Studia doktorskie kończą się uzyskaniem stopnia naukowego internetowego doktora (dr net.)
4. Uniwersytet nadaje również stopień naukowy internetowego doktora habilitowanego (dr hab. net.)

Art. 26.

1. Studia doktorskie kończą się publiczną obroną rozprawy doktorskiej przed Komisją ds. stopni naukowych i tytułu naukowego.

2. Komisja może przyjąć bądź odrzucić obronę.

3. W przypadku przyjęcia obrony Komisja wnioskuje do Rektora o nadanie stopnia naukowego doktora netowego.

Art. 27.

1. Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego ocenia dorobek naukowy habilitanta oraz przeprowadza kolokwium habilitacyjne.

2. Komisja może przyjąć bądź odrzucić kolokwium.

3. W przypadku przyjęcia kolokwium, Komisja wnioskuje do Rektora o nadanie stopnia naukowego doktora habilitowanego netowego.

Art. 28.

1. Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego ocenia dorobek naukowy kandydata do tytułu naukowego profesora netowego.

2. Komisja w przypadku uznania dorobku za wyróżniający, wnioskuje do Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii o nadanie tytułu naukowego profesora netowego.

Art. 29.

1. Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego wyraża zgodę na nostryfikację tytułu zawodowego, stopni naukowych oraz tytułu naukowego uzyskanych poza Uniwersytetem Rotryjskim.

2. Nostryfikacji dokonuje Rektor po uzyskaniu zgody Komisji.

Art. 30.
Najwyższą godnością naukową nadawaną przez Senat na wniosek Komisji ds. stopni naukowych i tytułu naukowego jest tytuł "Doktora Honoris Causa" przyznawany dla osób, które szczególnie zasłużyły się nauce, kulturze i życiu społecznemu.

Rozdział V - Postanowienia końcowe

Art. 31.
Zmiany w niniejszym Statucie dokonuje wyłącznie Senat za zgodą Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii.

Art. 32.
Statut wchodzi w życie z momentem jego opublikowania przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii.

Art. 33.
Traci moc Statut Uniwersytetu Rotryjskiego z 9 czerwca 2017 roku.

/-/ Sanctitas Vestra Pius Leo

Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,

Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc

]]> Cytat:

Statut Uniwersytetu Rotryjskiego

z dnia 28 miesiąca lutego, Roku Pańskiego 2019

Rozdział I - Postanowienia ogólne

Rozdział II - Władze Uniwersytetu

Art. 7. Organami Uniwersytetu są Rektor, Senat, Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego oraz szefowie jednostek naukowych.

Art. 8.
1. Uniwersytet kieruje Rektor powoływany przez Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii w drodze brewe na nieokreśloną kadencję.
2. Rektorowi przysługuje tytuł Jego Magnificencji.
3. Rektorem może zostać samodzielny pracownik naukowy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach może nim być również pracownik niesamodzielny.
4. Rektor kieruje pracą Uniwersytetu i reprezentuje go na zewnątrz. W tym zakresie podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących Uniwersytetu, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez statut do kompetencji innych organów Uniwersytetu, a w szczególności:
a) sprawuje nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą Uniwersytetu,
b) jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów,
c) sprawuje nadzór nad administracją Uniwersytetu,
d) zawiera umowy o współpracy z innymi podmiotami,
e) dba o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie
f) rozpatruje odwołania od decyzji szefów jednostek,

Art. 17.

2. W skład Komisji wchodzi Rektor jako przewodniczący oraz od dwóch do pięciu pracowników naukowych, zajmujących się różnymi dziedzinami nauki.

3. Członkowie Komisji powoływani są przez Rektora na czas nieokreślony.

4. Komisja wydaje uchwały jako akty wykonawcze.

5. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.

6. Członek Komisji, którego spraw dotyczą obrady, jest pozbawiony głosu.

Rozdział III - Jednostki naukowe i pracownicy naukowi

Art. 18
1. Poprzez jednostkę naukową rozumie się każdą komórkę organizacyjną wchodzącą w skład Uniwersytetu.

2. Jednostki naukowe powołuje i znosi Rektor lub Senat.

Art. 19.
Obowiązującymi na Uniwersytecie jednostkami naukowymi są:
a) Katedra;
b) Instytut;
c) Wydział.

Art. 20.
1. Poprzez Katedrę rozumie się niesamodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej jeden samodzielny pracownik naukowy bądź niesamodzielny pracownik naukowy zatrudniony na stanowisku adiunkta lub wyjątkowo na stanowisku asystenta.
2. Katedra prowadzi kształcenie studentów oraz badania naukowe wewnątrz i pod kierownictwem jednostki naukowej wyższego szczebla.
3. Na czele Katedry stoi kierownik powoływany i odwoływany przez Rektora.

Art. 21.
1. Poprzez Instytut rozumie się samodzielną jednostkę naukową, w której pracuje co najmniej jeden samodzielny pracownik naukowy bądź w wyjątkowych przypadkach niesamodzielny pracownik naukowy.

2. Instytut składa się co najmniej z dwóch katedr.
3. Na czele Instytutu stoi dyrektor powoływany i odwoływany przez Rektora.
4. Instytut organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.
5. Dyrektor ma prawo wydawać postanowienia jako akty wykonawcze.
6. Dyrektor określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych w danym Instytucie.

Art. 22.
1. Poprzez Wydział rozumie się samodzielną jednostkę naukową w skład której wchodzą co najmniej dwa Instytuty lub dwie Katedry i na której pracuje co najmniej jeden samodzielny pracownik naukowy bądź w wyjątkowych przypadkach niesamodzielny pracownik naukowy.
2. Na czele Wydziału stoi dziekan powoływany i odwoływany przez Rektora.
3. Wydział organizuje i koordynuje kształcenie studentów oraz kadry naukowej i dydaktycznej, a także badania naukowe.
4. Dziekan ma prawo wydawać postanowienia jako akty wykonawcze.
5. Dziekan określa wymagania edukacyjne oraz przebieg studiów na kierunkach dostępnych na danym wydziale.

Art. 23.
Wyróżnia się następujące stanowiska, na których może zostać zatrudniony przez Rektora pracownik naukowy w Uniwersytetu:
a) asystentem jest niesamodzielny pracownik naukowy posiadający tytuł zawodowy magistra net. Zajmuje się wyłącznie dalszym zdobywaniem wiedzy, przygotowywaniem wykładów oraz pomocą adiunktom i profesorom.
b) adiunktem jest niesamodzielny pracownik naukowy posiadający stopień naukowy doktora net. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów.
c) profesorem nadzwyczajnym jest samodzielny pracownik naukowy legitymujący się co najmniej stopniem naukowym doktora habilitowanego net. lub w szczególnym wypadku stopniem naukowym doktora net. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych oraz pełni rolę promotora dla studentów i doktorantów. Profesor nadzwyczajny posługuje się skrótem po (lub przed) swoim stopniu naukowym: "prof. UR".
d) profesorem wizytującym jest samodzielny pracownik naukowy zatrudniony na innej uczelni niż Uniwersytet, legitymujący się co najmniej stopniem naukowym doktora net. oraz gościnnie prowadząca zajęcia w Uniwersytetu. Profesor wizytujący ma te same uprawnienia co profesor nadzwyczajny i posługuje się skrótem po (lub przed) swoim stopniu naukowym: "prof. wiz."
e) profesorem zwyczajnym jest samodzielny pracownik naukowy legitymujący się tytułem naukowym profesora. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem badań naukowych i sympozjów oraz pełni rolę promotora dla studentów i doktorantów. Profesor zwyczajny posługuje się skrótem: "prof. zw. dr hab. net. bądź prof. zw. dr net."
f) wykładowcą jest niesamodzielny pracownik naukowy, który legitymuje się tytułem zawodowym magistra net., lecz nie kontynuuje nauki na studiach doktoranckich albo osoba, która nie posiada żadnego tytułu zawodowego. Zajmuje się przygotowywaniem wykładów, prowadzeniem zajęć oraz pełni rolę pomocniczą w stosunku do pozostałych pracowników uczelni. W szczególnych przypadkach kierownik jednostki naukowej, w której starszy wykładowca jest zatrudniony, może upoważnić go do przeprowadzenia egzaminu.

Rozdział IV - Organizacja studiów

Art. 26.

1. Studia doktorskie kończą się publiczną obroną rozprawy doktorskiej przed Komisją ds. stopni naukowych i tytułu naukowego.

2. Komisja może przyjąć bądź odrzucić obronę.

3. W przypadku przyjęcia obrony Komisja wnioskuje do Rektora o nadanie stopnia naukowego doktora netowego.

Art. 27.

1. Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego ocenia dorobek naukowy habilitanta oraz przeprowadza kolokwium habilitacyjne.

2. Komisja może przyjąć bądź odrzucić kolokwium.

3. W przypadku przyjęcia kolokwium, Komisja wnioskuje do Rektora o nadanie stopnia naukowego doktora habilitowanego netowego.

Art. 28.

1. Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego ocenia dorobek naukowy kandydata do tytułu naukowego profesora netowego.

2. Komisja w przypadku uznania dorobku za wyróżniający, wnioskuje do Jego Świątobliwości Patriarchy Rotrii o nadanie tytułu naukowego profesora netowego.

Art. 29.

1. Komisja ds. stopni naukowych i tytułu naukowego wyraża zgodę na nostryfikację tytułu zawodowego, stopni naukowych oraz tytułu naukowego uzyskanych poza Uniwersytetem Rotryjskim.

Rozdział V - Postanowienia końcowe

/-/ Sanctitas Vestra Pius Leo

Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,

Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc

]]> <![CDATA[Statut Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1371 Wed, 16 Jan 2019 21:48:16 +0100 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1371 Cytat:

STATUT

ZAKONU RYCERSKIEGO NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY DOMU NIEMIECKIEGO

W JEROZOLIMIE

1 1. Pełna nazwa Organizacji brzmi „Zakon Rycerski Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie” – dalej zwany Zakon Krzyżacki Zakon Krzyżacki jest organizacją kościelną podległą bezpośrednio Patriarchę Rotrii Zakon Krzyżacki ma działać na rzecz :

1 Szerzenia wiary chrześcijańskiej na całym Świecie, szczególnie na Ziemi ŚwiętejSzerzenia ideałów rycerskichWalki z PoganamiNa rzecz polepszenia sytuacji ubogich, biednych i chorych

1 Zakon Krzyżacki składa się z:a) braci-rycerzy – mieszczan i szlachty, którzy wstąpili do Zakonu i złożyli śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa podczas inwestytury;b) ojców zakonnych – duchownych ze święceniami duchownymi;2. Tytularna siedzibą Zakonu Krzyżackiego znajduje się w Rzeczpospolitej Obojga Narodów jest Zamek w Malborku. Rzeczywista siedziba Zakonu znajduje się w Rotrii Zakon Krzyżacki działa na terenie całego wirtualnego świata. Herbem Zakonu Krzyżackiego jest biała tarczy, na której znajduje się prosty czarny krzyż.

Chorągwią Zakonu Krzyżackiego jest prosty czarny krzyż z dodatkami na białym tle,

Strojem Zakonu Krzyżackiego jest zbroja, biała tunika z herbem Zakonu oraz biały płaszcz z herbem Zakonu. Wielki Mistrz czarny krzyż ma obszyty złotem.

Na czele Zakonu Krzyżackiego dożywotnio stoi Wielki Mistrz Andream von Salza. Utrata urzędu Wielkiego Mistrza następuje wskutek rezygnacji bądź śmierci Wielkiego Mistrza lub decyzji Patriarchy Rotrii

Następni Wielcy Mistrzowie zostanie naznaczony przez przez Kapitułę Zakonu

Najwyższą władzą wykonawczą jest Wielki Mistrz,

Najwyższą Władzą ustawodawczą jest Kapituła Generalna Zakonu.

Kapituła Generalna składa się ze wszystkich członków Zakonu. Przewodniczy jej Wielki Mistrz. Obrady są jawne

Obrady Kapituły Generalnej zwołuje Wielki Komtur Zakonu, lub osoba przez niego wyznaczona, po ustaleniu terminu z Wielkim Mistrzem.

Kapituła generalna zbiera się, aby:

a) wybrać Wielkiego Mistrza Zakonu;

b) rozstrzygać odwołania od wyroków karnych wydanych przez Wielkiego Mistrza;

c) omówić sprawy bieżące Zakonu;

d) zatwierdzić działania podejmowane przez Zakon,

e) zatwierdzić kandydatów do Zakonu

Wielki Mistrz ma prawo, mianować :

a) Wielkiego Marszałka – zastępca Wielkiego Mistrza w sprawach administracji i zarządca wojskowy,

b) Wielkiego Szpitalnika – zarządca szpitali i działalności charytatywnej;

c) Wielkiego Szatnego – zarządca odzieży i wyposażenia;

d) Komturów Krajowych - zarządca Zakonu na danym terenie.

Osoby te tworzą Rade Zakonu

Do Zakonu, za zgodą Rady, przyjmuje Wielki Mistrz

Zakon korzysta nieodpłatnie z prywatnych majątków Wielkiego Mistrza i innych członków zakonu.

Najmniejszą jednostką administracyjną jest komturia z komturem (dom zakonny) na czele.

Podstawową jednostką wojskową jest chorągiew, składająca się z kopii braci zakonnych. Na czele chorągwi stoi komtur. Organizacja chorągwi jest terytorialna oprócz:

a) Chorągwi Wielkiej Zakonu;

b) Większej Chorągwi Wielkiego Mistrza;

c) Mniejszej Chorągwi Wielkiego Mistrza.

Kopia składa się z brata zakonnego, dwóch giermków i czterech strzelców.

Jeżeli prawo danego państwa nie zakazuje posiadania oddziałów prywatnych i komandorie stać, może zostać powołana chorągiew terytorialna w danym państwie.

Każdy brat ma prawo posiadać własne oddziały wojskowe. Jeżeli oddziały te wyruszają na wojnę wraz z Zakonem, na czas wojny mają prawo nosić barwy zakonne.

Każdy brat i ojciec zakonny, który popełnił przewinienie jest sądzony przez Wielkiego Mistrza.

Każdy brat i ojciec zakonny niezgadzający się z wyrokiem Wielkiego Mistrza, ma prawo odwołać się od tej decyzji do Kapituły Generalnej. Jej wyrok jest ostateczny.

Majątek Zakonu jest wspólną własnością wszystkich członków Zakonu. Majątek musi być ewidencjonowany. Dokładny przepisy będą podane w zarządzeniu Wielkiego Mistrza.

Skarbnik raz na kwartał ma obowiązek składania sprawozdania finansowego Zakonu

Wielki Mistrz nie może zakupić żadnej posiadłości bez konsultacji z Radą. Każdy członek Rady ma czas na wypowiedzenie się w ciągu trzech dni od zadanego pytania. Brak odpowiedzi oznacza przychylenie się do wniosku Wielkiego Mistrza

Za pracę dla Zakonu Krzyżackiego Wielki Mistrz ma prawo osobom świeckim nadawać tytuł Honorowego Brata Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

Wszystkie osoby przechodzące z Zakonu Krzyżackiego i Zakonu Kawalerów Mieczowych zachowują swoje stopnie i tytułu.

Wszystkie zmiany w Statucie dokonywane są przez Kapitułę Generalną za zgodą Stolicy Apostolskiej.

Niniejszy statut wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia

]]> Cytat:

STATUT

ZAKONU RYCERSKIEGO NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY DOMU NIEMIECKIEGO

W JEROZOLIMIE

]]> <![CDATA[Senatus Lex Sodales Novum]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1293 Tue, 21 Aug 2018 22:57:12 +0200 Marcin Zagłoba]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1293

Cytat:

S I L V E S T R U S·PP·I
PATRIARCHA ET EPISCOPUS ROTRIAE

LITTERAE APOSTOLICAE
MOTU PROPRIO DATAE

SENATUS LEX SODALES NOVUM

Summa igitur, qua fungimur, Apostolica potestate constituimus:

Na mocy najwyższej władzy apostolskiej, jaką sprawujemy, postanawiamy, co następuje:

§ 1. Włączamy Braci: Michelangelo Piccolomini, Silvestro Silwanelli, Marcina Zagłobę, Giuseppe von Ausfahrt oraz Nicolasa Dreder w skład Signorii Rotryjskiej jako Szlachetnych Panów.
§ 2. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Datum Rotria, spud S. Paulum, die XXI, mensis Augusti, anno Domini MMXVIII.

/-/ Sanctitas Vestra Silvester I
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

]]>

Cytat:

S I L V E S T R U S·PP·I
PATRIARCHA ET EPISCOPUS ROTRIAE

LITTERAE APOSTOLICAE
MOTU PROPRIO DATAE

SENATUS LEX SODALES NOVUM

Summa igitur, qua fungimur, Apostolica potestate constituimus:

Na mocy najwyższej władzy apostolskiej, jaką sprawujemy, postanawiamy, co następuje:

§ 1. Włączamy Braci: Michelangelo Piccolomini, Silvestro Silwanelli, Marcina Zagłobę, Giuseppe von Ausfahrt oraz Nicolasa Dreder w skład Signorii Rotryjskiej jako Szlachetnych Panów.
§ 2. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Datum Rotria, spud S. Paulum, die XXI, mensis Augusti, anno Domini MMXVIII.

/-/ Sanctitas Vestra Silvester I
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

]]> <![CDATA[LEX SENATI Senatus Lex Super Universas]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1126 Fri, 16 Feb 2018 17:37:16 +0100 Albert Orański]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1126 Cytat:

SENATUS ROTRIENSIS

LEX SENATI

Senatus Lex Super Universas

Najwyższa Uchwała Signorii

Na mocy władzy, jaka została nam nadana przez Biskupa Rotrii, postanawiamy, co następuje:

§ 1. Signoria Rotryjska, zwana też Senatem, jako organ doradczy wobec Biskupa Rotrii oraz mający możliwość tworzenia ustaw będących prawem powszechnie obowiązującym w Państwie Kościelnym, działa w oparciu o bulle Patriarchy oraz uchwały Signorii regulujące jej wewnętrzną działalność, ze szczególnym uwzględnieniem niniejszej Najwyższej Uchwały.

§ 2. Szanowna Signoria obraduje w trybie sesyjnym na sesjach zwoływanych przez Pierwszego Ministra, pełniącego funkcję podczas poprzedniej sesji lub Patriarchę Rotrii. Signorii przewodniczy Pierwszy Minister Signorii Rotryjskiej lub Patriarcha, ilekroć wyrazi taką wolę.

§ 3. Pierwszego Ministra powołują Szlachetni Panowie ze swego grona na czas danej sesji każdorazowo po jej rozpoczęciu, a jego wybór potwierdzany jest przez Patriarchę stosownym dokumentem. Minister wybierany jest większością 2/3 głosów Szlachetnych Panów, a jeśli w dwukrotnym głosowaniu żaden z kandydatów nie uzyska wymaganej prawem większości, Pierwszego Ministra powołuje Patriarcha Rotrii.

§ 4. Pierwszy Minister przewodniczy obradom Signorii, przedkłada Patriarsze ustawy i uchwały Signorii do podpisu oraz ma prawo zwołania kolejnej sesji obrad Signorii w formie mandatamentum. Pierwszy Minister reprezentuje nadto Signorię pomiędzy sesjami.

§ 5. Istnienie urzędu Pierwszego Ministra Signorii Rotryjskiej nie ogranicza Patriarchy w sprawowaniu kontroli nad Signorią i jej przewodniczeniu.

§ 6. Signoria na zakończenie każdej sesji może podjąć uchwałę będącą wyrazem i ucieleśnieniem podjętych przez nią podczas obrad decyzji. Nadto Signoria może podczas sesji podejmować inne ustawy i uchwały, ilekroć stwierdzi, że jest to wskazane.

§ 7. Uchwały i ustawy Signoria podejmuje zwykłą większością głosów. Wyjątek stanowi uchwała o zmianie Najwyższej Uchwały, którą Szanowna Signoria podejmuje większością 2/3 głosów Szlachetnych Panów. Do każdego projektu uchwały lub ustawy Patriarcha oraz Szlachetni Panowie mogą zgłaszać poprawki, nad którymi przeprowadzane jest odrębne głosowanie.

§ 8. Przywilej inicjatywy prawodawczej przysługuje Patriarsze i każdemu ze Szlachetnych Panów.

§ 9. Uchwały i ustawy Signorii muszą zostać zatwierdzone przez Patriarchę.

§ 10. Patriarcha lub Pierwszy Minister rozpoczynając i zakańczając głosowania, uwzględnia możliwość oddania głosu przez wszystkich ze Szlachetnych Panów. Głosowanie nie może jednak przeciągać się zanadto, blokując pracę Szanownej Signorii.

§ 11. Cośmy tutaj zapisali, w życie wcielamy i w prawie ustanawiamy stosownym z chwilą podpisania przez Patriarchę i ogłoszenia.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVI, mensis Februarius, anno Domini MMXVIII.

[Obrazek: 2vLE1.png]

]]> Cytat:

SENATUS ROTRIENSIS

LEX SENATI

Senatus Lex Super Universas

Najwyższa Uchwała Signorii

Na mocy władzy, jaka została nam nadana przez Biskupa Rotrii, postanawiamy, co następuje:

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVI, mensis Februarius, anno Domini MMXVIII.

[Obrazek: 2vLE1.png]

]]>