<![CDATA[Państwo Kościelne Rotria - Sala Plenarna]]> https://forum.rotria.net.pl/ Sat, 10 Oct 2026 00:22:25 +0000 MyBB <![CDATA[Responsa ad proposita dubia ws. nadania godn. kard. przez Patriarchę samemu sobie]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3874 Sun, 23 Aug 2026 18:07:49 +0200 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3874 RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA
Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola Pawła kardynała Medyceusza Zepa, przyjąwszy do rozpoznania pytanie prawne wyrażone przez Jego Ekscelencję Fryderyka arcybiskupa van Oranje-Nassau, po gruntowym przebadaniu postawionego problemu, postanawia wydać niniejszą odpowiedź na zadane dubia.

Quaestio: Czy normy prawa kanonicznego pozwalają zasiadającemu na Złotym Tronie Patriarsze nadać sobie samemu status kardynała?
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Kan. 51 stanowi, że Biskup Rotrii posiada najwyższą, pełną, bezpośrednią i powszechną władzę zwyczajną w Kościele, którą może wykonywać zawsze w sposób nieskrępowany. Podobnie Dictatus Patriarchae w punkcie XVIII stwierdza, że orzeczenie woli Biskupa Rotrii przez nikogo nie może zostać podważone. Z uwagi na kadencyjny charakter urzędu patriarszego w Kościele Rotryjskim, ugruntowanym i odwiecznym zwyczajem jest, że urząd patriarszy - na czas jego pełnienia - jest sprawowany równolegle z innymi urzędami, objętymi przed elekcją lub w trakcie trwania pontyfikatu. Z tego powodu ten, kto przed objęciem urzędu Biskupa Rotrii pełnił określoną funkcję, nie traci jej w czasie własnego pontyfikatu patriarszego. Zwyczaj i dotychczasowa praktyka wskazują również, że Biskup Rotrii może nadać nominację na urząd samemu sobie (vide MP Fiat lux Piusa Leona I). Nie można również twierdzić, że Biskup Rotrii, który sam sobie nadaje godność kardynała Świętego Kościoła Rotryjskiego, czyni to nielegalnie, gdyż usiłuje nadać urząd po zakończeniu własnego pontyfikatu, jeśli decyzja ta niesie skutek natychmiastowy. Nie jest to zatem przypadek uzurpacji sprawowania władzy patriarszej już po zakończeniu pontyfikatu.

Ponieważ odpowiedź na poprzednie dubium brzmi Affirmative, udziela się następujących odpowiedzi na kolejne dubia. 

Quaestio: Czy wtedy mogą powiedzmy odłożyć konsystorz do czasu wyboru następcy by nie musieć przysięgać przed samym sobą wierność itp.?
Responsum: Affirmative.



Ratio decidendi: Biskup Rotrii, na mocy własnego postanowienia, może ustanowić ad hoc regulację prawną dotyczącą przypadku własnego konsystorza, np. zobowiązując samego siebie do odbycia go wobec własnego następcy. 



Quaestio: Czy mimo niedopełnienia konsystorza mógłby taki kardynał (a raczej patriarcha, który będzie ustępował) po nadaniu sobie takiej godności kardynała, brać udział w konklawe, które ma miejsce po ustąpieniu przez niego z urzędu Patriarchy Rotrii.
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Kan. 6 § 2. stanowi, że Biskup Rotrii może dyspensować wiernych w każdym przypadku. Patriarcha, również będący wiernym, może sam być adresatem własnej dyspensy w zakresie dyscypliny, a wyjątek stanowi dopełnienie obowiązku koronacji patriarszej. Patriarcha może zatem dyspensować samego siebie od obowiązku dopełnienia konsystorza przed konklawe następującym po zakończeniu własnego pontyfikatu.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XXIII VIII AD MMXXVI.
+ Aureliusz Wawrzyniec Karol kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
]]> RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA
Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola Pawła kardynała Medyceusza Zepa, przyjąwszy do rozpoznania pytanie prawne wyrażone przez Jego Ekscelencję Fryderyka arcybiskupa van Oranje-Nassau, po gruntowym przebadaniu postawionego problemu, postanawia wydać niniejszą odpowiedź na zadane dubia.

Quaestio: Czy normy prawa kanonicznego pozwalają zasiadającemu na Złotym Tronie Patriarsze nadać sobie samemu status kardynała?
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Kan. 51 stanowi, że Biskup Rotrii posiada najwyższą, pełną, bezpośrednią i powszechną władzę zwyczajną w Kościele, którą może wykonywać zawsze w sposób nieskrępowany. Podobnie Dictatus Patriarchae w punkcie XVIII stwierdza, że orzeczenie woli Biskupa Rotrii przez nikogo nie może zostać podważone. Z uwagi na kadencyjny charakter urzędu patriarszego w Kościele Rotryjskim, ugruntowanym i odwiecznym zwyczajem jest, że urząd patriarszy - na czas jego pełnienia - jest sprawowany równolegle z innymi urzędami, objętymi przed elekcją lub w trakcie trwania pontyfikatu. Z tego powodu ten, kto przed objęciem urzędu Biskupa Rotrii pełnił określoną funkcję, nie traci jej w czasie własnego pontyfikatu patriarszego. Zwyczaj i dotychczasowa praktyka wskazują również, że Biskup Rotrii może nadać nominację na urząd samemu sobie (vide MP Fiat lux Piusa Leona I). Nie można również twierdzić, że Biskup Rotrii, który sam sobie nadaje godność kardynała Świętego Kościoła Rotryjskiego, czyni to nielegalnie, gdyż usiłuje nadać urząd po zakończeniu własnego pontyfikatu, jeśli decyzja ta niesie skutek natychmiastowy. Nie jest to zatem przypadek uzurpacji sprawowania władzy patriarszej już po zakończeniu pontyfikatu.

Ponieważ odpowiedź na poprzednie dubium brzmi Affirmative, udziela się następujących odpowiedzi na kolejne dubia. 

Quaestio: Czy wtedy mogą powiedzmy odłożyć konsystorz do czasu wyboru następcy by nie musieć przysięgać przed samym sobą wierność itp.?
Responsum: Affirmative.



Ratio decidendi: Biskup Rotrii, na mocy własnego postanowienia, może ustanowić ad hoc regulację prawną dotyczącą przypadku własnego konsystorza, np. zobowiązując samego siebie do odbycia go wobec własnego następcy. 



Quaestio: Czy mimo niedopełnienia konsystorza mógłby taki kardynał (a raczej patriarcha, który będzie ustępował) po nadaniu sobie takiej godności kardynała, brać udział w konklawe, które ma miejsce po ustąpieniu przez niego z urzędu Patriarchy Rotrii.
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Kan. 6 § 2. stanowi, że Biskup Rotrii może dyspensować wiernych w każdym przypadku. Patriarcha, również będący wiernym, może sam być adresatem własnej dyspensy w zakresie dyscypliny, a wyjątek stanowi dopełnienie obowiązku koronacji patriarszej. Patriarcha może zatem dyspensować samego siebie od obowiązku dopełnienia konsystorza przed konklawe następującym po zakończeniu własnego pontyfikatu.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XXIII VIII AD MMXXVI.
+ Aureliusz Wawrzyniec Karol kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
]]> <![CDATA[Responsa ad proposita dubia ws. duchownych narracyjnych]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3873 Sun, 23 Aug 2026 14:39:46 +0200 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3873 RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA
Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola Pawła kardynała Medyceusza Zepa, przyjąwszy do rozpoznania pytanie prawne wyrażone przez Jego Ekscelencję Fryderyka arcybiskupa van Oranje-Nassau, po gruntowym przebadaniu postawionego problemu, postanawia wydać niniejszą odpowiedź na zadane dubia.

Quaestio: Czy jest to możliwe, by na stanowiska dziekanów powołać narracyjne postacie duchownych?
Responsum: Negative.

Ratio decidendi: Kan. 10 § 1. obowiązującego CIC stanowi, że aby powierzyć komuś urząd kościelny, powinien on pozostawać we wspólnocie Kościoła i być zdatnym. Nie jest możliwym samodzielne wykonywanie urzędu kościelnego - a zatem nie jest możliwa pozytywna ocena jego zdatności - w przypadku kogoś, kto nie jest autonomiczną postacią animowaną przez osobę realną. Nie można zatem żadnym aktem prawnym powierzać jakichkolwiek urzędów kościelnych postaciom fabularnym w taki sposób, w jak czyni się to z postaciami animowanymi przez rzeczywiste osoby.
Nie istnieją jednak żadne normy prawa stanowionego, które zabraniałyby posługiwania się postaciami fabularnymi w prowadzonej narracji. Jest zatem możliwe i dopuszczalne, aby w kreowanej narracji posługiwać się motywem istnienia takich osób i pełnienia przez nie określonych funkcji. Czynności te nie mogą mieć jednak żadnych skutków prawnych, nie można też drogą aktów prawnych powierzać im żadnej rzeczywistej władzy rządzenia, bowiem wykonywanie tej władzy byłoby w istocie realizowane przez osobę kierującą narracją, co zostało przez prawodawcę zakazane na mocy kan. 145 CIC. 

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XXIII VIII AD MMXXVI.
+ Aureliusz Wawrzyniec Karol kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
]]> RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA
Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola Pawła kardynała Medyceusza Zepa, przyjąwszy do rozpoznania pytanie prawne wyrażone przez Jego Ekscelencję Fryderyka arcybiskupa van Oranje-Nassau, po gruntowym przebadaniu postawionego problemu, postanawia wydać niniejszą odpowiedź na zadane dubia.

Quaestio: Czy jest to możliwe, by na stanowiska dziekanów powołać narracyjne postacie duchownych?
Responsum: Negative.

Ratio decidendi: Kan. 10 § 1. obowiązującego CIC stanowi, że aby powierzyć komuś urząd kościelny, powinien on pozostawać we wspólnocie Kościoła i być zdatnym. Nie jest możliwym samodzielne wykonywanie urzędu kościelnego - a zatem nie jest możliwa pozytywna ocena jego zdatności - w przypadku kogoś, kto nie jest autonomiczną postacią animowaną przez osobę realną. Nie można zatem żadnym aktem prawnym powierzać jakichkolwiek urzędów kościelnych postaciom fabularnym w taki sposób, w jak czyni się to z postaciami animowanymi przez rzeczywiste osoby.
Nie istnieją jednak żadne normy prawa stanowionego, które zabraniałyby posługiwania się postaciami fabularnymi w prowadzonej narracji. Jest zatem możliwe i dopuszczalne, aby w kreowanej narracji posługiwać się motywem istnienia takich osób i pełnienia przez nie określonych funkcji. Czynności te nie mogą mieć jednak żadnych skutków prawnych, nie można też drogą aktów prawnych powierzać im żadnej rzeczywistej władzy rządzenia, bowiem wykonywanie tej władzy byłoby w istocie realizowane przez osobę kierującą narracją, co zostało przez prawodawcę zakazane na mocy kan. 145 CIC. 

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XXIII VIII AD MMXXVI.
+ Aureliusz Wawrzyniec Karol kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
]]> <![CDATA[Processus inquisitionis (poenalis) contra Xaverium van Berden]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3842 Sun, 16 Aug 2026 14:39:31 +0200 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3842 PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA XAVERIUM VAN BERDEN

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola Pawła kardynała de Medici y Zep, w związku z ujawnioną podczas postępowania inkwizycyjnego mającego na celu ustalenie legitymacji pontyfikatów domniemanych antypatriarchów Klemensa III i Aleksandra IV oraz legalności regencji Ksawerego van Berdena możliwością popełnienia przestępstwa fałszu wyrażonego poprzez posiadanie niezależnej tożsamości w osobie śp. Patriarchy Piusa IV przez Ksawerego van Berdena, co miało dziać się w okresie od 21 czerwca 2014 r. do 5 października 2014 r., co zgodnie z kan. 131. obowiązującego wówczas Kodeksu Prawa Kanonicznego promulgowanego przez Ojca Świętego Piusa III stanowiło przestępstwo zagrożone karą ekskomuniki latae sententiae, zarządza - na podstawie kan. 107 Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym, aby wyjaśnić powstałą kontrowersję, ustalić prawdę obiektywną i wyjaśnić, czy Jego Eminencja Ksawery van Berden istotnie zaciągnął wówczas karę ekskomuniki latae sententiae i - jeśli tak - czy jest ona wciąż wiążąca.

I. Podstawowe dane wynikające z wniosku przedstawionego w Kancelarii Wielkiego Inkwizytora dnia 18 lutego AD 2020:
1) Ponens: Jego Eminencja Aurelio Lorenzo Carlo Paolo de Medici y Zep, Wielki Inkwizytor
2) Strona Oskarżona: Jego Eminencja Ksawery van Berden, Kardynał-emeryt
3) zarzut: prowadzenie życia niezgodnego z duchem własnej odrębności objawiające się przez posiadanie innej tożsamości, występującej pod zmienioną godnością personalną, płcią lub obyczajowością, jakkolwiek niezwiązanej z drugą osobowością w okresie od 21 czerwca 2014 r. (rejestracja i pierwsza wiadomość Ksawerego van Berdena na ówczesnym forum Rotrii) do 15 października 2014 r. (śmierć Piusa IV, mającego być tożsamym z Ksawerym van Berdenem)
4) przytoczona podstawa prawna: kan. 131 KPK promulgowanego przez Piusa III (obowiązujący w momencie domniemanego popełnienia zarzucanego czynu)
5) cel postępowania: ustalenie stanu faktycznego oraz ustalenie, czy Oskarżony jest objęty ekskomuniką latae sententiae.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) nie powoływać nikogo do występowania w charakterze publicznego oskarżyciela;
4) zabezpieczyć w całości dowód dokumentalny w postaci zapisu rozprawy toczącej się w celu ustalenia legalności pontyfikatów Klemensa III i Aleksandra IV oraz ustalenia legalności regencji Ksawerego van Berdena od dnia rozpoczęcia do 16 sierpnia 2026 r., a także całość archiwalnego forum Rotrii
5) pouczyć Oskażonego, jak również  świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.
7) wezwać przed oblicze Trybunału
I. Jego Eminencję Ksawerego van Berdena w charakterze oskarżonego
II. Jego Eminencję Piusa Marię Medyceusza w charakterze świadka
III. Jego Eminencję Mikołaja Dredera w charakterze świadka
IV. Jego Eminencję Alberta van Oranje-Nassau w charakterze świadka
V. Jego Ekscelencję Juliana Montiniego w charakterze świadka
VI. Jego Wysokość Alberta Tomasza di Manciniego w charakterze świadka
8) zarządzić, że świadkowie i Oskarżony mogą przemawiać w sposób swobodny bez narzuconej kolejności
9) zaprosić do udziału w postępowaniu, jak również - wedle życzenia - do udzielenia swobodnej wypowiedzi, Jego Świątobliwość Stefana II.
10) wobec bardzo długiej nieobecności Oskarżonego, poinformować go o prowadzonym postępowaniu listownie.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVI VIII AD MMXXVI.

+ Aurelio kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA XAVERIUM VAN BERDEN

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola Pawła kardynała de Medici y Zep, w związku z ujawnioną podczas postępowania inkwizycyjnego mającego na celu ustalenie legitymacji pontyfikatów domniemanych antypatriarchów Klemensa III i Aleksandra IV oraz legalności regencji Ksawerego van Berdena możliwością popełnienia przestępstwa fałszu wyrażonego poprzez posiadanie niezależnej tożsamości w osobie śp. Patriarchy Piusa IV przez Ksawerego van Berdena, co miało dziać się w okresie od 21 czerwca 2014 r. do 5 października 2014 r., co zgodnie z kan. 131. obowiązującego wówczas Kodeksu Prawa Kanonicznego promulgowanego przez Ojca Świętego Piusa III stanowiło przestępstwo zagrożone karą ekskomuniki latae sententiae, zarządza - na podstawie kan. 107 Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym, aby wyjaśnić powstałą kontrowersję, ustalić prawdę obiektywną i wyjaśnić, czy Jego Eminencja Ksawery van Berden istotnie zaciągnął wówczas karę ekskomuniki latae sententiae i - jeśli tak - czy jest ona wciąż wiążąca.

I. Podstawowe dane wynikające z wniosku przedstawionego w Kancelarii Wielkiego Inkwizytora dnia 18 lutego AD 2020:
1) Ponens: Jego Eminencja Aurelio Lorenzo Carlo Paolo de Medici y Zep, Wielki Inkwizytor
2) Strona Oskarżona: Jego Eminencja Ksawery van Berden, Kardynał-emeryt
3) zarzut: prowadzenie życia niezgodnego z duchem własnej odrębności objawiające się przez posiadanie innej tożsamości, występującej pod zmienioną godnością personalną, płcią lub obyczajowością, jakkolwiek niezwiązanej z drugą osobowością w okresie od 21 czerwca 2014 r. (rejestracja i pierwsza wiadomość Ksawerego van Berdena na ówczesnym forum Rotrii) do 15 października 2014 r. (śmierć Piusa IV, mającego być tożsamym z Ksawerym van Berdenem)
4) przytoczona podstawa prawna: kan. 131 KPK promulgowanego przez Piusa III (obowiązujący w momencie domniemanego popełnienia zarzucanego czynu)
5) cel postępowania: ustalenie stanu faktycznego oraz ustalenie, czy Oskarżony jest objęty ekskomuniką latae sententiae.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) nie powoływać nikogo do występowania w charakterze publicznego oskarżyciela;
4) zabezpieczyć w całości dowód dokumentalny w postaci zapisu rozprawy toczącej się w celu ustalenia legalności pontyfikatów Klemensa III i Aleksandra IV oraz ustalenia legalności regencji Ksawerego van Berdena od dnia rozpoczęcia do 16 sierpnia 2026 r., a także całość archiwalnego forum Rotrii
5) pouczyć Oskażonego, jak również  świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.
7) wezwać przed oblicze Trybunału
I. Jego Eminencję Ksawerego van Berdena w charakterze oskarżonego
II. Jego Eminencję Piusa Marię Medyceusza w charakterze świadka
III. Jego Eminencję Mikołaja Dredera w charakterze świadka
IV. Jego Eminencję Alberta van Oranje-Nassau w charakterze świadka
V. Jego Ekscelencję Juliana Montiniego w charakterze świadka
VI. Jego Wysokość Alberta Tomasza di Manciniego w charakterze świadka
8) zarządzić, że świadkowie i Oskarżony mogą przemawiać w sposób swobodny bez narzuconej kolejności
9) zaprosić do udziału w postępowaniu, jak również - wedle życzenia - do udzielenia swobodnej wypowiedzi, Jego Świątobliwość Stefana II.
10) wobec bardzo długiej nieobecności Oskarżonego, poinformować go o prowadzonym postępowaniu listownie.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVI VIII AD MMXXVI.

+ Aurelio kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> <![CDATA[Processus inq. ad investigandam legitimitatem pontificatuum CIII et AIV etc.]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3685 Tue, 24 Feb 2026 16:20:08 +0100 Ferdynand I]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3685 Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]

P O S T A N O W I E N I E 
o wszczęciu postępowania inkwizycyjnego ws. zbadania legalności pontyfikatów Klemensa III i Aleksandra IV oraz legalności sprawowania funkcji regenta przez Ksawerego van Berdena

z dn. 24 lutego 2026 A.D.


WIELKI INKWIZYTOR


na podst. kan. 78 CIC

p o s t a n a w i a

I. Wszcząć postępowanie inkwizycyjne w sprawie zbadania legalności pontyfikatów antypatriarchów Klemensa III i Aleksandra IV oraz legalności sprawowania władzy regenta przez Ksawerego van Berdena, czyli zbadania okoliczności tzw. rewolucji październikowej i jej następstw. 

II. Wezwać przed Trybunał Świętej i Powszechnej Inkwizycji:

1) Jego Eminencję Mikołaja Dredera w charakterze świadka
2)  Jego Eminencję Piusa Marię de Mediciego w charakterze świadka
3) Jego Eminencję Ksawerego van Berdena w charakterze świadka
4) Szanownego Pana Alberta Orańskiego w charakterze świadka
5) Szanownego Pana Alberta Tomasza Manciniego w charakterze świadka
III. Zobowiązać wspomniane powyżej Strony do stawiennictwa w terminie 7 dni od daty wydania niniejszego postanowienia, celem przeprowadzenia właściwego postępowania inkwizycyjnego. 

IV. Rozpoznać sprawę, nie wyłączając jej jawności.

V. Włączyć w materiał dowodowy dyskusję nt. legalności władzy z Piazza Navona.

VI. Pouczyć świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą.


Na chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego
i pożytek Świętego Kościoła Rotryjskiego
+ Guliano Giuseppe Montini vel Bertelli
Wielki Inkwizytor
]]> Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]

P O S T A N O W I E N I E 
o wszczęciu postępowania inkwizycyjnego ws. zbadania legalności pontyfikatów Klemensa III i Aleksandra IV oraz legalności sprawowania funkcji regenta przez Ksawerego van Berdena

z dn. 24 lutego 2026 A.D.


WIELKI INKWIZYTOR


na podst. kan. 78 CIC

p o s t a n a w i a

I. Wszcząć postępowanie inkwizycyjne w sprawie zbadania legalności pontyfikatów antypatriarchów Klemensa III i Aleksandra IV oraz legalności sprawowania władzy regenta przez Ksawerego van Berdena, czyli zbadania okoliczności tzw. rewolucji październikowej i jej następstw. 

II. Wezwać przed Trybunał Świętej i Powszechnej Inkwizycji:

1) Jego Eminencję Mikołaja Dredera w charakterze świadka
2)  Jego Eminencję Piusa Marię de Mediciego w charakterze świadka
3) Jego Eminencję Ksawerego van Berdena w charakterze świadka
4) Szanownego Pana Alberta Orańskiego w charakterze świadka
5) Szanownego Pana Alberta Tomasza Manciniego w charakterze świadka
III. Zobowiązać wspomniane powyżej Strony do stawiennictwa w terminie 7 dni od daty wydania niniejszego postanowienia, celem przeprowadzenia właściwego postępowania inkwizycyjnego. 

IV. Rozpoznać sprawę, nie wyłączając jej jawności.

V. Włączyć w materiał dowodowy dyskusję nt. legalności władzy z Piazza Navona.

VI. Pouczyć świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą.


Na chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego
i pożytek Świętego Kościoła Rotryjskiego
+ Guliano Giuseppe Montini vel Bertelli
Wielki Inkwizytor
]]> <![CDATA[Processus inquisitorius in causa Alberti Auriaci]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3665 Sun, 15 Feb 2026 20:21:11 +0100 Ferdynand I]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3665 Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]

P O S T A N O W I E N I E 
o wszczęciu postępowania inkwizycyjnego ws. zbadania sprawy śmierci Alberta Orańskiego i innych okoliczności

z dn. 15 lutego 2026 A.D.


WIELKI INKWIZYTOR


na podst. kan. 78 §1-2 oraz kan. 15 KPK

p o s t a n a w i a

I. Wszcząć postępowanie inkwizycyjne z powództwa Jego Eminencji Mikołaja Dredera w sprawie zbadania faktu śmierci pozwanego Alberta Orańskiego, jego powrotu i prawa do ewentualnych obecnych uprawnień

II. Wezwać przed Trybunał Świętej i Powszechnej Inkwizycji:

1) Jego Eminencję Mikołaja Dredera w charakterze pozywającego
2) Szanownego Pana Alberta Orańskiego w charakterze pozwanego
3) Jego Eminencję Piusa Marię de Mediciego w charakterze świadka
III. Zobowiązać wspomniane powyżej Strony do możliwie najszybszego stawiennictwa, celem przeprowadzenia właściwego postępowania inkwizycyjnego.

IV. Rozpoznać sprawę, nie wyłączając jej jawności, chyba że co innego wynikałoby z wniosków Stron.

V. Przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony i dobrego imienia

VI. Pouczyć strony i świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą.


Na chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego
i pożytek Świętego Kościoła Rotryjskiego
+ Guliano Giuseppe Montini vel Bertelli
Wielki Inkwizytor
]]> Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]

P O S T A N O W I E N I E 
o wszczęciu postępowania inkwizycyjnego ws. zbadania sprawy śmierci Alberta Orańskiego i innych okoliczności

z dn. 15 lutego 2026 A.D.


WIELKI INKWIZYTOR


na podst. kan. 78 §1-2 oraz kan. 15 KPK

p o s t a n a w i a

I. Wszcząć postępowanie inkwizycyjne z powództwa Jego Eminencji Mikołaja Dredera w sprawie zbadania faktu śmierci pozwanego Alberta Orańskiego, jego powrotu i prawa do ewentualnych obecnych uprawnień

II. Wezwać przed Trybunał Świętej i Powszechnej Inkwizycji:

1) Jego Eminencję Mikołaja Dredera w charakterze pozywającego
2) Szanownego Pana Alberta Orańskiego w charakterze pozwanego
3) Jego Eminencję Piusa Marię de Mediciego w charakterze świadka
III. Zobowiązać wspomniane powyżej Strony do możliwie najszybszego stawiennictwa, celem przeprowadzenia właściwego postępowania inkwizycyjnego.

IV. Rozpoznać sprawę, nie wyłączając jej jawności, chyba że co innego wynikałoby z wniosków Stron.

V. Przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony i dobrego imienia

VI. Pouczyć strony i świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą.


Na chwałę Boga w Trójcy Świętej Jedynego
i pożytek Świętego Kościoła Rotryjskiego
+ Guliano Giuseppe Montini vel Bertelli
Wielki Inkwizytor
]]> <![CDATA[Processus inquisitionis (poenalis) contra Timotheum Dostojewski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3220 Sun, 05 Feb 2023 15:15:11 +0100 Fiodor Godunow]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3220 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQUISITIONIS (POENALIS)
CONTRA TIMOTHEUM DOSTOJEWSKI 

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Ekscelencję księdza biskupa Fiodora Godunowa, w związku z wniesieniem przez Jego Eminencję Aureliusza kardynała Medycejskiego-Zepa, na podstawie zasadnego podejrzenia o możliwości dopuszczenia się przez Oskarżongo czynów zabronionych, zarządza - na podstawie kan. 107. Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym przeciwko baronowi Tymoteuszowi Dostojowskiemu, aby wyjaśnić powstałe kontrowersje, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane dotyczące postępowania:
1) Ponens: Jego Ekscelencja ksiądz biskup Fiodor Godunow; 
2) Strona Oskarżająca: Stolica Apostolska reprezentowana przez Jego Eminencję Aureliusza kardynała Medycejskiego-Zepa
3) Strona Oskarżona: baron Tymoteusz Dostojewski;
4) zarzuty: podszywanie się pod śp. Jego Eminencję Alberta kardynała Orańskiego, posiadanie innych tożsamości (klonning) .
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 145 § 1 nn. 1-2 .

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
5) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

W pierwszej kolejności Trybunał wzywa przed swe oblicze Jego Eminencję Aureliusza kardynała Medycejskiego-Zepa i prosi o wygłoszenie oskarżenia.

Dano w Apostolskim Mieście Rotria, u świętego Jana na Lateranie, dnia V II AD MMXXIII.

+Fiodor Godunow
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQUISITIONIS (POENALIS)
CONTRA TIMOTHEUM DOSTOJEWSKI 

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Ekscelencję księdza biskupa Fiodora Godunowa, w związku z wniesieniem przez Jego Eminencję Aureliusza kardynała Medycejskiego-Zepa, na podstawie zasadnego podejrzenia o możliwości dopuszczenia się przez Oskarżongo czynów zabronionych, zarządza - na podstawie kan. 107. Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym przeciwko baronowi Tymoteuszowi Dostojowskiemu, aby wyjaśnić powstałe kontrowersje, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane dotyczące postępowania:
1) Ponens: Jego Ekscelencja ksiądz biskup Fiodor Godunow; 
2) Strona Oskarżająca: Stolica Apostolska reprezentowana przez Jego Eminencję Aureliusza kardynała Medycejskiego-Zepa
3) Strona Oskarżona: baron Tymoteusz Dostojewski;
4) zarzuty: podszywanie się pod śp. Jego Eminencję Alberta kardynała Orańskiego, posiadanie innych tożsamości (klonning) .
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 145 § 1 nn. 1-2 .

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
5) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

W pierwszej kolejności Trybunał wzywa przed swe oblicze Jego Eminencję Aureliusza kardynała Medycejskiego-Zepa i prosi o wygłoszenie oskarżenia.

Dano w Apostolskim Mieście Rotria, u świętego Jana na Lateranie, dnia V II AD MMXXIII.

+Fiodor Godunow
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> <![CDATA[Processus inquisitionis (poenalis) contra Gaghicum Baghratidum]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2669 Thu, 18 Mar 2021 16:42:58 +0100 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2669 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA GAGHICUM BAGHRATIDUM 

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aurelio Lorenzo Carlo de Medici y Zep, w związku z wolą Jego Świątobliwości pomijając wniesienie braterskiego upomnienia, na podstawie zasadnego podejrzenia o możliwości dopuszczenia się przez Oskarżongo czynów zabronionych, zarządza - na podstawie kan. 107. Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym przeciwko Jego Ekscelencji Gagikowi Bagratydzie, aby wyjaśnić powstałe kontrowersje, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane dotyczące postępowania:
1) Ponens: Jego Eminencja Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep; 
2) Strona Oskarżająca: Stolica Apostolska reprezentowana przez Ojca Świętego Emeryta i Sekretarza Stanu Jana III vel Piusa Marię Cezarego de Medici;
3) Strona Oskarżona: Jego Ekscelencja Gagik Bagratyda;
4) zarzuty: znieważenie Kościoła Rotryjskiego i Państwa Kościelnego Rotria, publiczne wzbudzanie niechęci wobec Stolicy Apostolskiej, udział w organizacji przedsięwzięcia skierowanego przeciwko Kościołowi lub popieranie takiego przedsięwzięcia.
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 116., 120., 121.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) włączyć do materiału dowodowego przedruki niniejszych postów z forum Federacji Brodryjskiej: I, II. 
5) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

W pierwszej kolejności Trybunał wzywa przed swe oblicze Ojca Świętego Emeryta Jana III i prosi o wygłoszenie oskarżenia.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVIII III AD MMXXI.

+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA GAGHICUM BAGHRATIDUM 

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aurelio Lorenzo Carlo de Medici y Zep, w związku z wolą Jego Świątobliwości pomijając wniesienie braterskiego upomnienia, na podstawie zasadnego podejrzenia o możliwości dopuszczenia się przez Oskarżongo czynów zabronionych, zarządza - na podstawie kan. 107. Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym przeciwko Jego Ekscelencji Gagikowi Bagratydzie, aby wyjaśnić powstałe kontrowersje, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane dotyczące postępowania:
1) Ponens: Jego Eminencja Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep; 
2) Strona Oskarżająca: Stolica Apostolska reprezentowana przez Ojca Świętego Emeryta i Sekretarza Stanu Jana III vel Piusa Marię Cezarego de Medici;
3) Strona Oskarżona: Jego Ekscelencja Gagik Bagratyda;
4) zarzuty: znieważenie Kościoła Rotryjskiego i Państwa Kościelnego Rotria, publiczne wzbudzanie niechęci wobec Stolicy Apostolskiej, udział w organizacji przedsięwzięcia skierowanego przeciwko Kościołowi lub popieranie takiego przedsięwzięcia.
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 116., 120., 121.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) włączyć do materiału dowodowego przedruki niniejszych postów z forum Federacji Brodryjskiej: I, II. 
5) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

W pierwszej kolejności Trybunał wzywa przed swe oblicze Ojca Świętego Emeryta Jana III i prosi o wygłoszenie oskarżenia.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVIII III AD MMXXI.

+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> <![CDATA[Resp. ad proposita dubia ws. duchowieństwa]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2658 Wed, 17 Mar 2021 12:52:56 +0100 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2658 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola kardynała Medyceusza Zepa, przyjąwszy do rozpoznania pytanie prawne wyrażone przez Jego Ekscelencję Tadeusza biskupa von Hippogriff-Piccolominiego, po gruntowym przebadaniu postawionego problemu, postanawia wydać niniejszą odpowiedź na zadane dubia.

Quaestio: Czy diakon jest osobą duchowną?
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Bulla Sacerdotes Domini Aleksandra IV ustanawia trzy obowiązujące w Kościele Rotryjskim stopnie hierarchii duchowieństwa, nie wprowadzajac jednocześnie rozróżnienia na duchowieństwo niższe i wyższe. Zgodnie z punktem 1. art. 2 ww. bulli, wyróżnia się trzy stopnie hierarchicznego duchowieństwa - episkopat, prezbiterat i diakonat. Zapis ten nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż diakon jest osobą duchowną, a w logicznym następstwie tego - nie jest osobą świecką. Wybrany na diakona, podczas obowiązkowej dla ważności wydanej nominacji inwestytury, przyrzeka przed obliczem biskupa i zgromadzonych świadków cześć i posłuszeństwo wobec prawowitej władzy kościelnej, co w dyscyplinie, której podlega, zrównuje go z duchownymi wyższymi od niego stopniem. Nie należy również twierdzić, iż warunkowe (tj. za zgodą Patriarchy) prawo do zawarcia związku małżeńskiego sprawia, iż diakon do duchowieństwa nie należy. Celibat jest bowiem kwestią dyscypliny, a nie doktrynalnym warunkiem ważności przyjętej nominacji kapłańskiej. Do bezwzględnego przestrzegania celibatu zobowiązani są wszyscy zakonnicy, prezbiterzy obrządku rotryjskiego i biskupi obu obrządków - diakoni zaś zwyczajnie celibatowi podlegają, choć nie jest to zobowiązanie bezwzględne i może być uchylone decyzją Biskupa Powszechnego. Możliwość tę otwierają ww. bulla Sacerdotes Domini oraz fakt, że wybrany na diakona nie przysięga dożywotniego zachowania czystości podczas obowiązkowej inwestytury. 
Diakonowi przysługują także prawo i przywilej noszenia szat duchownych. Musi być posłuszny swojemu biskupowi lub innemu przełożonemu, a przede wszystkim Stolicy Apostolskiej. Jest zobowiązany do wykonywania powierzonych zadań należących do misji Kościoła oraz do kontynuowania nauki, jeśli zamierza przyjąć nominację prezbiteratu. Jest również zobowiązany do odbycia stosownej inwestytury. Jest objęty pełnią duchownej dyscypliny i obowiązkiem zachowania wstrzemięźliwości, jeśli expressis verbis nie uzyskał dyspensy. Powyższe fakty pozwalają bez żadnych wątpliwości twierdzić, iż diakon jest osobą duchowną.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVII III AD MMXXI.
+ Aureliusz Wawrzyniec Karol kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
[Obrazek: Inkwizycja(1).png]
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola kardynała Medyceusza Zepa, przyjąwszy do rozpoznania pytanie prawne wyrażone przez Jego Ekscelencję Tadeusza biskupa von Hippogriff-Piccolominiego, po gruntowym przebadaniu postawionego problemu, postanawia wydać niniejszą odpowiedź na zadane dubia.

Quaestio: Czy diakon jest osobą duchowną?
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Bulla Sacerdotes Domini Aleksandra IV ustanawia trzy obowiązujące w Kościele Rotryjskim stopnie hierarchii duchowieństwa, nie wprowadzajac jednocześnie rozróżnienia na duchowieństwo niższe i wyższe. Zgodnie z punktem 1. art. 2 ww. bulli, wyróżnia się trzy stopnie hierarchicznego duchowieństwa - episkopat, prezbiterat i diakonat. Zapis ten nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż diakon jest osobą duchowną, a w logicznym następstwie tego - nie jest osobą świecką. Wybrany na diakona, podczas obowiązkowej dla ważności wydanej nominacji inwestytury, przyrzeka przed obliczem biskupa i zgromadzonych świadków cześć i posłuszeństwo wobec prawowitej władzy kościelnej, co w dyscyplinie, której podlega, zrównuje go z duchownymi wyższymi od niego stopniem. Nie należy również twierdzić, iż warunkowe (tj. za zgodą Patriarchy) prawo do zawarcia związku małżeńskiego sprawia, iż diakon do duchowieństwa nie należy. Celibat jest bowiem kwestią dyscypliny, a nie doktrynalnym warunkiem ważności przyjętej nominacji kapłańskiej. Do bezwzględnego przestrzegania celibatu zobowiązani są wszyscy zakonnicy, prezbiterzy obrządku rotryjskiego i biskupi obu obrządków - diakoni zaś zwyczajnie celibatowi podlegają, choć nie jest to zobowiązanie bezwzględne i może być uchylone decyzją Biskupa Powszechnego. Możliwość tę otwierają ww. bulla Sacerdotes Domini oraz fakt, że wybrany na diakona nie przysięga dożywotniego zachowania czystości podczas obowiązkowej inwestytury. 
Diakonowi przysługują także prawo i przywilej noszenia szat duchownych. Musi być posłuszny swojemu biskupowi lub innemu przełożonemu, a przede wszystkim Stolicy Apostolskiej. Jest zobowiązany do wykonywania powierzonych zadań należących do misji Kościoła oraz do kontynuowania nauki, jeśli zamierza przyjąć nominację prezbiteratu. Jest również zobowiązany do odbycia stosownej inwestytury. Jest objęty pełnią duchownej dyscypliny i obowiązkiem zachowania wstrzemięźliwości, jeśli expressis verbis nie uzyskał dyspensy. Powyższe fakty pozwalają bez żadnych wątpliwości twierdzić, iż diakon jest osobą duchowną.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVII III AD MMXXI.
+ Aureliusz Wawrzyniec Karol kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
[Obrazek: Inkwizycja(1).png]
]]> <![CDATA[Processus inquisitionis (poenalis) contra Stanislaum Dmowski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2625 Fri, 05 Mar 2021 10:09:28 +0100 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2625 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA STANISLAUM DMOWSKI

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aurelio Lorenzo Carlo de Medici y Zep, w związku z wolą Jego Świątobliwości pomijając wniesienie braterskiego upomnienia, na podstawie zasadnego podejrzenia o możliwości dopuszczenia się przez Oskarżongo czynu zabronionego, zarządza - na podstawie kan. 107. Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym przeciwko Jego Ekscelencji Stanisławowi Dmowskiemu, aby wyjaśnić powstałą kontrowersję, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane dotyczące postępowania:
1) Ponens: Jego Eminencja Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep; 
2) Strona Oskarżająca: Stolica Apostolska reprezentowana przez Ojca Świętego Emeryta i Sekretarza Stanu Jana III vel Piusa Marię Cezarego de Medici;
3) Strona Oskarżona: Jego Ekscelencja Stanisław Dmowski;
4) zarzut: wzbudzanie niechęci do Patriarchy i znieważenie go oraz znieważenie Stolicy Apostolskiej;
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 116., 120.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) zabezpieczyć w całości posty I, II, III, IV, V, VI.
5) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

W pierwszej kolejności Trybunał wzywa przed swe oblicze Ojca Świętego Emeryta Jana III i prosi o wygłoszenie oskarżenia.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia V III AD MMXXI.

+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA STANISLAUM DMOWSKI

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Eminencję Aurelio Lorenzo Carlo de Medici y Zep, w związku z wolą Jego Świątobliwości pomijając wniesienie braterskiego upomnienia, na podstawie zasadnego podejrzenia o możliwości dopuszczenia się przez Oskarżongo czynu zabronionego, zarządza - na podstawie kan. 107. Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym przeciwko Jego Ekscelencji Stanisławowi Dmowskiemu, aby wyjaśnić powstałą kontrowersję, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane dotyczące postępowania:
1) Ponens: Jego Eminencja Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep; 
2) Strona Oskarżająca: Stolica Apostolska reprezentowana przez Ojca Świętego Emeryta i Sekretarza Stanu Jana III vel Piusa Marię Cezarego de Medici;
3) Strona Oskarżona: Jego Ekscelencja Stanisław Dmowski;
4) zarzut: wzbudzanie niechęci do Patriarchy i znieważenie go oraz znieważenie Stolicy Apostolskiej;
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 116., 120.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) zabezpieczyć w całości posty I, II, III, IV, V, VI.
5) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

W pierwszej kolejności Trybunał wzywa przed swe oblicze Ojca Świętego Emeryta Jana III i prosi o wygłoszenie oskarżenia.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia V III AD MMXXI.

+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> <![CDATA[Braterskie upomnienie, nagana i wezwanie do nawrócenia x. Joahima von Ribentropa]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2540 Mon, 22 Feb 2021 11:16:32 +0100 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2540 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
Braterskie upomnienie, nagana i wezwanie do nawrócenia
Przewielebnego Księdza Joahima von Ribentropa

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola kardynała Medycejskiego-Zepa, wzywa przed swe oblicze Przewielebnego Księdza Joahima von Ribentropa, co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, iż dnia 22 października 2020 r. w Królestwie Vokslandu wpisał się do spisu wiernych Wandejskiego Kościoła Grodziskiego (link), który nie pozostaje w jedności ze Stolicą Apostolską, czym dopuścił się czynu zabronionego przez kan. 114. - § 1., mianowicie schizmy i odstępstwa od wiary, a zatem, iż sam ten czyn wykluczył go z Kościoła mocą ekskomuniki latae sententiae. 
Kongregacja, korzystając zarazem z łaskawości Ojca Świętego, na podstawie kan. 107., nim przystąpi do zarządzenia postępowania  przeciwko Przewielebnemu Księdzu lub do orzeczenia o popadnięciu w ekskomunikę latae sententiae, udziela mu braterskiego upomnienia, nagany i wzywa go do nawrócenia, tj. do wystąpienia z Wandejskiego Kościoła Grodziskiego, złożenia przed obliczem Trybunału deklaracji wystąpienia z ww. organizacji, zadeklarowania woli pozostawania na łonie Kościoła Rotryjskiego i wierności Ojcu Świętemu oraz Stolicy Apostolskiej, a nadto zadeklarowania gotowości do odbycia nałożonej pokuty. 
W związku z tym, udzielając czasu aż zanadto, Kongregacja daje na to Przewielebnemu siedemdziesiąt dwie godziny. 

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XXII II A.D. MMXXI.


+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
Braterskie upomnienie, nagana i wezwanie do nawrócenia
Przewielebnego Księdza Joahima von Ribentropa

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola kardynała Medycejskiego-Zepa, wzywa przed swe oblicze Przewielebnego Księdza Joahima von Ribentropa, co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, iż dnia 22 października 2020 r. w Królestwie Vokslandu wpisał się do spisu wiernych Wandejskiego Kościoła Grodziskiego (link), który nie pozostaje w jedności ze Stolicą Apostolską, czym dopuścił się czynu zabronionego przez kan. 114. - § 1., mianowicie schizmy i odstępstwa od wiary, a zatem, iż sam ten czyn wykluczył go z Kościoła mocą ekskomuniki latae sententiae. 
Kongregacja, korzystając zarazem z łaskawości Ojca Świętego, na podstawie kan. 107., nim przystąpi do zarządzenia postępowania  przeciwko Przewielebnemu Księdzu lub do orzeczenia o popadnięciu w ekskomunikę latae sententiae, udziela mu braterskiego upomnienia, nagany i wzywa go do nawrócenia, tj. do wystąpienia z Wandejskiego Kościoła Grodziskiego, złożenia przed obliczem Trybunału deklaracji wystąpienia z ww. organizacji, zadeklarowania woli pozostawania na łonie Kościoła Rotryjskiego i wierności Ojcu Świętemu oraz Stolicy Apostolskiej, a nadto zadeklarowania gotowości do odbycia nałożonej pokuty. 
W związku z tym, udzielając czasu aż zanadto, Kongregacja daje na to Przewielebnemu siedemdziesiąt dwie godziny. 

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XXII II A.D. MMXXI.


+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor]]> <![CDATA[Braterskie upomnienie, nagana i wezwanie do nawrócenia x. Fiodora Godunowa]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2514 Fri, 19 Feb 2021 12:20:52 +0100 Aurelio de Medici y Zep]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2514 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]

Braterskie upomnienie, nagana i wezwanie do nawrócenia
Przewielebnego Księdza Fiodora Anatoljewicza Godunowa
Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola kardynała Medycejskiego-Zepa, wzywa przed swe oblicze Przewielebnego Księdza Fiodora Godunowa, co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, iż dopuścił się czynu zabronionego przez kan. 117. - § 1., poprzez użycie słownej przemocy wobec Biskupa Powszechnego, połączone dodatkowo z rażącym nadużyciem słów wulgarnych. 
Kongregacja uznaje za wielce prawdopodobne, iż zachowanie Przewielebnego Księdza Fiodora Godunowa było efektem nadużycia minionej nocy napojów alkoholowych, co potwierdzają między innymi słowa Przewielebnego - Pozdrawiam znad wódki, którą piję nie w wadszej intencji, ale k***** Lorenza de Meidciego i Ferdynanda von Habsbruga, i Alberta Orańskiego. Luj z wami, Bracia, a także godzina zdarzenia i niespodziewane, nagłe wzburzenie księdza Godunowa oraz liczne błędy literowe występujące w wiadomościach. 
Kongregacja, korzystając zarazem z łaskawości Ojca Świętego, na podstawie kan. 107., nim przystąpi do zarządzenia postępowania przeciwko Przewielebnemu Księdzu, udziela mu braterskiego upomnienia, nagany i wzywa go do nawrócenia, tj. wycofania się przed obliczem Trybunału ze swych niegodnych słów, przeproszenia Ojca Świętego i wszystkich innych obrażonych, do wyrażenia skruchy i gotowości do podjęcia pokuty, która zostanie mu wyznaczona. 
Kongregacja ma nadzieję, iż efekty nadużycia alkoholu minionej nocy ustąpią lada chwila, a trzeźwe spojrzenie na własne czyny wzbudzi opamiętanie i szczery żal. W związku z tym, udzielając czasu aż zanadto, Kongregacja daje Przewielebnemu na to czterdzieści osiem godzin. 
Co więcej, na wypadek zajścia konieczności przeprowadzenia postępowania karnego, Kongregacja postanawia o zabezpieczeniu materiału dowodowego w sprawie, tj. o nałożeniu zakazu wprowadzenia zmian i usuwania postów I, II aż do odwołania. 

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XIX II A.D. MMXXI.


+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]

Braterskie upomnienie, nagana i wezwanie do nawrócenia
Przewielebnego Księdza Fiodora Anatoljewicza Godunowa
Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Jego Eminencję Aureliusza Wawrzyńca Karola kardynała Medycejskiego-Zepa, wzywa przed swe oblicze Przewielebnego Księdza Fiodora Godunowa, co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, iż dopuścił się czynu zabronionego przez kan. 117. - § 1., poprzez użycie słownej przemocy wobec Biskupa Powszechnego, połączone dodatkowo z rażącym nadużyciem słów wulgarnych. 
Kongregacja uznaje za wielce prawdopodobne, iż zachowanie Przewielebnego Księdza Fiodora Godunowa było efektem nadużycia minionej nocy napojów alkoholowych, co potwierdzają między innymi słowa Przewielebnego - Pozdrawiam znad wódki, którą piję nie w wadszej intencji, ale k***** Lorenza de Meidciego i Ferdynanda von Habsbruga, i Alberta Orańskiego. Luj z wami, Bracia, a także godzina zdarzenia i niespodziewane, nagłe wzburzenie księdza Godunowa oraz liczne błędy literowe występujące w wiadomościach. 
Kongregacja, korzystając zarazem z łaskawości Ojca Świętego, na podstawie kan. 107., nim przystąpi do zarządzenia postępowania przeciwko Przewielebnemu Księdzu, udziela mu braterskiego upomnienia, nagany i wzywa go do nawrócenia, tj. wycofania się przed obliczem Trybunału ze swych niegodnych słów, przeproszenia Ojca Świętego i wszystkich innych obrażonych, do wyrażenia skruchy i gotowości do podjęcia pokuty, która zostanie mu wyznaczona. 
Kongregacja ma nadzieję, iż efekty nadużycia alkoholu minionej nocy ustąpią lada chwila, a trzeźwe spojrzenie na własne czyny wzbudzi opamiętanie i szczery żal. W związku z tym, udzielając czasu aż zanadto, Kongregacja daje Przewielebnemu na to czterdzieści osiem godzin. 
Co więcej, na wypadek zajścia konieczności przeprowadzenia postępowania karnego, Kongregacja postanawia o zabezpieczeniu materiału dowodowego w sprawie, tj. o nałożeniu zakazu wprowadzenia zmian i usuwania postów I, II aż do odwołania. 

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XIX II A.D. MMXXI.


+ Aurelio Lorenzo Carlo kardynał de Medici y Zep
Wielki Inkwizytor
]]> <![CDATA[[PS] "Leon IV"]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2381 Tue, 12 Jan 2021 11:34:35 +0100 śp. Stefan II]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2381 Cytat:
[Obrazek: 3a1rk.png]
W Y R O K

Procedure sommaria

12 I AD MMXXI
[Obrazek: 39Thx.png]


Na podstawie kan. 65 § 1 i 2  w zw. z kan. 1 § 1, kan. 25, kan. 35, kan. 114 § 1, kan. 124 § 1, 125 § 1, kan. 131 § 1 1° CA. Mater Nostra Ecclesia: Codex Iuris Canonici, a także art. 4 pkt. 2, 11 i 12 Bulli Iustitia et pax


Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji


władzą najwyższą, jaka na niej spoczywa, działając w imieniu Ojca Świętego Jana III, wobec herezji głoszonych przez Leona IV, założenia przez niego heretyckiego Państwa Kościelnego Dariland, symulowania sakramentów oraz kloningu:

1. ogłasza, że swoim haniebnym czynem Leon IV popadł w herezję i zaciągnął na siebie ekskomunikę z mocy prawa;
2. orzeka o wydaleniu Leona IV z Państwa Kościelnego Rotria, skazując go na karę banicji, która stanowi sprawiedliwą karę w jego przypadku.

UZASADNIENIE

Leon IV od wczoraj swoją heretycką i spamerską działalnością zagraża bezpieczeństwu Państwa Kościelnego Rotria i Kościoła Rotryjskiego. Ogłaszając się papieżem uzurpuje urząd kościelny. Jego Świątobliwość Pius VI w Dictatus Patriarchae napisał wyraźnie, że tylko Biskup Rotryjski zwać się może Biskupem Powszechnym.

Co więcej, oskarżony dwukrotnie symulował on udzielenie sakramentu, co jest niezgodne z zasadniczą ideą Kościoła Rotryjskiego, ustaloną na wielu soborach. Kościół Rotryjski nie może zezwalać na kopiowanie części stałych Mszy Świętej w sposób, który naśladuje jej odprawianie, gdyż jednoznacznie godzi to w jego dobre imię.

Leon IV notorycznie publikuje fałszywe informacje, sugerujące współpracę duchownych rotryjskich z jego "Kościołem". Dodatkowo może on wprowadzać innych w błąd, co do tożsamości Biskupa Powszechnego i ośmieszać Państwo Kościelne na arenie międzynarodowej.

Zgodnie z informacjami uzyskanymi od administratorów forum, Leon IV i Janusz von Fryssau stanowią jedną osobę. Mikronauta, który wciela się w te postacie popełnił przestępstwo kanoniczne kloningu, stanowiące wyraz najwyższego fałszu.

Wina oskarżonego jest jednoznaczna, a dowody pewne. Stąd też Kongregacja wydała wyrok w trybie przyspieszonym - za zgodą Jego Świątobliwości Jana III - ze względu na bezpieczeństwo państwa i Kościoła.

Kongregacja prosi Wielkiego Architekta - Administratora forum o jak najszybsze wykonanie wyroku.


A kto by woli i działaniu Kongregacji uchybiał, spotka go surowa kara, in nomine Domini +.



dr net. prof. UR Janusz Adam kardynał Zabieraj SJ
Prefekt Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji
[Obrazek: 3a1rG.png]
]]> Cytat:
[Obrazek: 3a1rk.png]
W Y R O K

Procedure sommaria

12 I AD MMXXI
[Obrazek: 39Thx.png]


Na podstawie kan. 65 § 1 i 2  w zw. z kan. 1 § 1, kan. 25, kan. 35, kan. 114 § 1, kan. 124 § 1, 125 § 1, kan. 131 § 1 1° CA. Mater Nostra Ecclesia: Codex Iuris Canonici, a także art. 4 pkt. 2, 11 i 12 Bulli Iustitia et pax


Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji


władzą najwyższą, jaka na niej spoczywa, działając w imieniu Ojca Świętego Jana III, wobec herezji głoszonych przez Leona IV, założenia przez niego heretyckiego Państwa Kościelnego Dariland, symulowania sakramentów oraz kloningu:

1. ogłasza, że swoim haniebnym czynem Leon IV popadł w herezję i zaciągnął na siebie ekskomunikę z mocy prawa;
2. orzeka o wydaleniu Leona IV z Państwa Kościelnego Rotria, skazując go na karę banicji, która stanowi sprawiedliwą karę w jego przypadku.

UZASADNIENIE

Leon IV od wczoraj swoją heretycką i spamerską działalnością zagraża bezpieczeństwu Państwa Kościelnego Rotria i Kościoła Rotryjskiego. Ogłaszając się papieżem uzurpuje urząd kościelny. Jego Świątobliwość Pius VI w Dictatus Patriarchae napisał wyraźnie, że tylko Biskup Rotryjski zwać się może Biskupem Powszechnym.

Co więcej, oskarżony dwukrotnie symulował on udzielenie sakramentu, co jest niezgodne z zasadniczą ideą Kościoła Rotryjskiego, ustaloną na wielu soborach. Kościół Rotryjski nie może zezwalać na kopiowanie części stałych Mszy Świętej w sposób, który naśladuje jej odprawianie, gdyż jednoznacznie godzi to w jego dobre imię.

Leon IV notorycznie publikuje fałszywe informacje, sugerujące współpracę duchownych rotryjskich z jego "Kościołem". Dodatkowo może on wprowadzać innych w błąd, co do tożsamości Biskupa Powszechnego i ośmieszać Państwo Kościelne na arenie międzynarodowej.

Zgodnie z informacjami uzyskanymi od administratorów forum, Leon IV i Janusz von Fryssau stanowią jedną osobę. Mikronauta, który wciela się w te postacie popełnił przestępstwo kanoniczne kloningu, stanowiące wyraz najwyższego fałszu.

Wina oskarżonego jest jednoznaczna, a dowody pewne. Stąd też Kongregacja wydała wyrok w trybie przyspieszonym - za zgodą Jego Świątobliwości Jana III - ze względu na bezpieczeństwo państwa i Kościoła.

Kongregacja prosi Wielkiego Architekta - Administratora forum o jak najszybsze wykonanie wyroku.


A kto by woli i działaniu Kongregacji uchybiał, spotka go surowa kara, in nomine Domini +.



dr net. prof. UR Janusz Adam kardynał Zabieraj SJ
Prefekt Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji
[Obrazek: 3a1rG.png]
]]> <![CDATA[Odpowiedź na dubia - ślub]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2212 Wed, 09 Sep 2020 15:15:14 +0200 śp. Stefan II]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2212 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - księdza infułata Janusza Adama Zabieraja SJ, przyjąwszy do rozpoznania dwa pytania prawne wyrażone przez Jego Eminencję Mikołaja kardynała Dredera, po gruntowym przebadaniu postawionych problemów, postanawia wydać niniejsze odpowiedzi na zadane dubia.

I.
Quaestio: Czy zawarty w ten sposób związek małżeński jest legalny?
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Odpowiadając na niniejsze dubium Kongregacja pragnie zwrócić szczególną uwagę P.T. Petenta, że obowiązujący Kodeks Prawa Kanonicznego ani inny akt prawny nie zawiera żadnych przepisów dotyczących zawarcia związku małżeńskiego. W tym miejscu pragnie powołać się na głos wyrażony w doktrynie prawa kanonicznego, zgodnie z którym obrzęd fabularny nie posiada mocy prawa. Ceremoniał Kwirynalski "[...] nie ma waloru prawnego, a nawet gdyby go posiadał, byłby jedynie lex imperfecta, gdyż w tradycji legislacji rotryjskiej ewentualna sankcja nieważności winna zostać wyrażona w tekście normy (tzw. teoria nieważności tekstualnej)". 

II.
Quaestio: Jakie konsekwencje wynikają z uzurpacji Ceremoniału, jeśli chodzi o kwestie dla osób duchownych, przez osoby świeckie?
Responsum: -.

Ratio decidendi: Pytanie nie jest postawione w sposób, który umożliwia Kongregacji udzielenie odpowiedzi pozytywnej bądź negatywnej.
Dano w Pałacu Laterańskim, dnia IX IX AD MMXX, we wspomnienie św. Gorgoniusza Męczennika.

+ ks. inf. dr net. Janusz Adam Zabieraj SJ
Wielki Inkwizytor
[Obrazek: Inkwizycja(1).png]
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - księdza infułata Janusza Adama Zabieraja SJ, przyjąwszy do rozpoznania dwa pytania prawne wyrażone przez Jego Eminencję Mikołaja kardynała Dredera, po gruntowym przebadaniu postawionych problemów, postanawia wydać niniejsze odpowiedzi na zadane dubia.

I.
Quaestio: Czy zawarty w ten sposób związek małżeński jest legalny?
Responsum: Affirmative.

Ratio decidendi: Odpowiadając na niniejsze dubium Kongregacja pragnie zwrócić szczególną uwagę P.T. Petenta, że obowiązujący Kodeks Prawa Kanonicznego ani inny akt prawny nie zawiera żadnych przepisów dotyczących zawarcia związku małżeńskiego. W tym miejscu pragnie powołać się na głos wyrażony w doktrynie prawa kanonicznego, zgodnie z którym obrzęd fabularny nie posiada mocy prawa. Ceremoniał Kwirynalski "[...] nie ma waloru prawnego, a nawet gdyby go posiadał, byłby jedynie lex imperfecta, gdyż w tradycji legislacji rotryjskiej ewentualna sankcja nieważności winna zostać wyrażona w tekście normy (tzw. teoria nieważności tekstualnej)". 

II.
Quaestio: Jakie konsekwencje wynikają z uzurpacji Ceremoniału, jeśli chodzi o kwestie dla osób duchownych, przez osoby świeckie?
Responsum: -.

Ratio decidendi: Pytanie nie jest postawione w sposób, który umożliwia Kongregacji udzielenie odpowiedzi pozytywnej bądź negatywnej.
Dano w Pałacu Laterańskim, dnia IX IX AD MMXX, we wspomnienie św. Gorgoniusza Męczennika.

+ ks. inf. dr net. Janusz Adam Zabieraj SJ
Wielki Inkwizytor
[Obrazek: Inkwizycja(1).png]
]]> <![CDATA[Decl. Congr. Sacrae et Univ. Inq. (M. von Rokuszewski, T. Piccolomini, D. de Roche)]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2122 Sat, 16 May 2020 19:12:23 +0200 Hieronim Sieniawski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2122 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
DECLARATIO
CONGREGATIONIS SACRAE ET UNIVERSALIS INQUISITIONIS

Wobec faktu zawarcia małżeństwa między Wielebnym Diakonem Michałem von Rokuszewskim a Wielce Szanowną Julią Tracz, co dokonało się przy asystencji Jego Ekscelencji Tadeusza Piccolominiego oraz Wielebnego Diakona Dominika de Roche, dnia 16 maja 2020 w Katedrze Wawelskiej w Krakowie - mieście Korony Królestwa Polskiego, Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez  Jego Eminencję Hieronima kardynała Sieniawskiego - Wielkiego Inkwizytora, deklaruje niniejszym:

1° bezprawne zawarcie związku małżeńskiego przez Michała von Rokuszewskiego, który pozostawał zobowiązany do celibatu diakonem Kościoła Rotryjskiego (por. n. 2 bulli Qui seipsos castraverunt propter Regnum Caelorum);
2° wydalenie ipso facto Michała von Rokuszewskiego ze stanu duchownego poprzez zawarcie małżeństwa z Julią Tracz (por. art. 2 ust. 2 bulli Sacerdotes Domini);
3° skierowanie wniosku do Jego Świątobliwości Piusa Leona II o wymierzenie kar kanonicznych wobec duchownych, którzy nielegalnie asystowali przy ceremonii zawarcia małżeństwa diakona, który nie posiadał zezwolenia patriarszego (por. art. 2 ust. 3 bulli Sacerdotes Domini).

Nota explicativa: Na wstępie należy przypomnieć duchowieństwu, że Kościół - również ten wirtualny - jest społecznością, która stanowi prawo, aby uniknąć bezładu, anarchii czy chaosu. Święte kanony bowiem nie są jedynie dekoracjami fabularnymi, lecz pozostają wiążącymi regułami postępowania, które mikronauci posiadający nominacje kapłańskie lub diakońskie winni z całą surowością zachowywać i szanować. Niestety dzisiaj, w tak drogiej Stolicy Apostolskiej Owczarni Nadwiślańskiej, doszło do popełnienia przestępstwa, wobec którego Kongregacja Inkwizycji nie mogła pozostać bierna, gdyż diakon - bez wymaganej zgody ojcowskiej Jego Świątobliwości - zawarł małżeństwo, które miast być powodem radości sprowadziło na niego gniew Matki Naszej. Brat ten ściągnął na siebie powszechną infamię, wydalając samego siebie ze stanu duchownego - podług przepisów zawartych w bulli Sacerdotes Domini Umiłowanego Aleksandra IV. Miast wykazać się cnotą cierpliwości oraz pokory wobec władzy Kościoła, która nie miała obowiązku zwolnić go z przyjętych na swe barki zobowiązań, lecz chciała tego dokonać jako aktu łaski, ów raptus doprowadził do tego, że dzień radości został splamiony goryczą rany zadanej całej Wspólnocie Wierzących. Dostrzegamy jednak u tego przestępcy brak rozeznania w regułach życia duchownego, dlatego Kongregacja odstępuje od wymierzenia kary, nakazując mu odbycie pielgrzymki pokutnej do wybranego przez siebie miejsca świętego. Tak łagodnego i miłosiernego spojrzenia nie można jednak okazać duchownym, którzy w swej niezmierzonej głupocie pogwałcili uświęcone tradycją przepisy Codex Iuris Canonici, dlatego też zawnioskowaliśmy do Jego Świątobliwości Piusa Leona II o to, aby - proporcjonalnie do stopnia nominacji, co wiąże się z gradacją odpowiedzialności - wymierzył sprawiedliwe kary Jego Ekscelencji Tadeuszowi Piccolominiemu oraz Wielebnemu Diakonowi Dominikowi de Roche. Jednocześnie Kongregacja zawiadamia, że zbada kwestię ważności, a tym samym skuteczności prawnej ceremonii, mając na uwadze fakt związania nupturienta przeszkodą, która wynika z przyjętej nominacji.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVI V AD MMXX, we wspomnienie Andrzeja Boboli.

+ Hieronim kardynał Sieniawski
Wielki Inkwizytor
[Obrazek: Inkwizycja(1).png]
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
DECLARATIO
CONGREGATIONIS SACRAE ET UNIVERSALIS INQUISITIONIS

Wobec faktu zawarcia małżeństwa między Wielebnym Diakonem Michałem von Rokuszewskim a Wielce Szanowną Julią Tracz, co dokonało się przy asystencji Jego Ekscelencji Tadeusza Piccolominiego oraz Wielebnego Diakona Dominika de Roche, dnia 16 maja 2020 w Katedrze Wawelskiej w Krakowie - mieście Korony Królestwa Polskiego, Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez  Jego Eminencję Hieronima kardynała Sieniawskiego - Wielkiego Inkwizytora, deklaruje niniejszym:

1° bezprawne zawarcie związku małżeńskiego przez Michała von Rokuszewskiego, który pozostawał zobowiązany do celibatu diakonem Kościoła Rotryjskiego (por. n. 2 bulli Qui seipsos castraverunt propter Regnum Caelorum);
2° wydalenie ipso facto Michała von Rokuszewskiego ze stanu duchownego poprzez zawarcie małżeństwa z Julią Tracz (por. art. 2 ust. 2 bulli Sacerdotes Domini);
3° skierowanie wniosku do Jego Świątobliwości Piusa Leona II o wymierzenie kar kanonicznych wobec duchownych, którzy nielegalnie asystowali przy ceremonii zawarcia małżeństwa diakona, który nie posiadał zezwolenia patriarszego (por. art. 2 ust. 3 bulli Sacerdotes Domini).

Nota explicativa: Na wstępie należy przypomnieć duchowieństwu, że Kościół - również ten wirtualny - jest społecznością, która stanowi prawo, aby uniknąć bezładu, anarchii czy chaosu. Święte kanony bowiem nie są jedynie dekoracjami fabularnymi, lecz pozostają wiążącymi regułami postępowania, które mikronauci posiadający nominacje kapłańskie lub diakońskie winni z całą surowością zachowywać i szanować. Niestety dzisiaj, w tak drogiej Stolicy Apostolskiej Owczarni Nadwiślańskiej, doszło do popełnienia przestępstwa, wobec którego Kongregacja Inkwizycji nie mogła pozostać bierna, gdyż diakon - bez wymaganej zgody ojcowskiej Jego Świątobliwości - zawarł małżeństwo, które miast być powodem radości sprowadziło na niego gniew Matki Naszej. Brat ten ściągnął na siebie powszechną infamię, wydalając samego siebie ze stanu duchownego - podług przepisów zawartych w bulli Sacerdotes Domini Umiłowanego Aleksandra IV. Miast wykazać się cnotą cierpliwości oraz pokory wobec władzy Kościoła, która nie miała obowiązku zwolnić go z przyjętych na swe barki zobowiązań, lecz chciała tego dokonać jako aktu łaski, ów raptus doprowadził do tego, że dzień radości został splamiony goryczą rany zadanej całej Wspólnocie Wierzących. Dostrzegamy jednak u tego przestępcy brak rozeznania w regułach życia duchownego, dlatego Kongregacja odstępuje od wymierzenia kary, nakazując mu odbycie pielgrzymki pokutnej do wybranego przez siebie miejsca świętego. Tak łagodnego i miłosiernego spojrzenia nie można jednak okazać duchownym, którzy w swej niezmierzonej głupocie pogwałcili uświęcone tradycją przepisy Codex Iuris Canonici, dlatego też zawnioskowaliśmy do Jego Świątobliwości Piusa Leona II o to, aby - proporcjonalnie do stopnia nominacji, co wiąże się z gradacją odpowiedzialności - wymierzył sprawiedliwe kary Jego Ekscelencji Tadeuszowi Piccolominiemu oraz Wielebnemu Diakonowi Dominikowi de Roche. Jednocześnie Kongregacja zawiadamia, że zbada kwestię ważności, a tym samym skuteczności prawnej ceremonii, mając na uwadze fakt związania nupturienta przeszkodą, która wynika z przyjętej nominacji.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XVI V AD MMXX, we wspomnienie Andrzeja Boboli.

+ Hieronim kardynał Sieniawski
Wielki Inkwizytor
[Obrazek: Inkwizycja(1).png]
]]> <![CDATA[Processus inquisitionis (poenalis) contra P.M.C. de Medici]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1906 Thu, 20 Feb 2020 15:05:56 +0100 Hieronim Sieniawski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=1906 [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA PIUM MARIAM CAESAREM DE MEDICI

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Ekscelencję Hieronima arcybiskupa Sieniawskiego, związku z oskarżeniem prywatnym wniesionym przez Jego Eminencję Michała Anioła kardynała Piccolominiego, zaś skierowanym przeciwko Jego Ekscelencji Piusowi Marii Cezarowi biskupowi de Medici, zarządza - na podstawie kan. 107 Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym, aby wyjaśnić powstałą kontrowersję, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane wynikające z wniosku przedstawionego w Kancelarii Wielkiego Inkwizytora dnia 18 lutego AD 2020:
1) Ponens: Jego Ekscelencja Hieronim arcybiskup Sieniawski (odrzucenie wniosku Oskarżającego o ekskluzję Sędziego przez Jego Świątobliwość Piusa Leona II);
2) Strona Oskarżająca: Jego Eminencja Michał Anioł kardynał Piccolomini;
3) Strona Oskarżona: Jego Ekscelencja Pius Maria Cezar biskup de Medici;
4) zarzut: naruszenie dobrego imienia Oskarżającego przez Oskarżonego, a także znieważenie tegoż, jak również sianie nienawiści oraz wzbudzanie niechęci wobec Strony Oskarżającej;
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 116, 120 i 130 § 1;
6) żądanie: zadośćuczynienie za krzywdę.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) zabezpieczyć w całości dowód dokumentalny w postaci wątku Niepisany zwyczaj piśmiennego Manciniego poprzez zlecenie jego zamknięcia oraz zarchiwizowania do czasu zakończenia procesu;
5) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XX II AD MMXX, we wspomnienie Franciszka i Hiacynty Marto.

+ Hieronim arcybiskup Sieniawski
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]> [Obrazek: Inquisici%C3%B3n_espa%C3%B1ola.svg.png]
PROCESSUS INQISITIONIS (POENALIS)
CONTRA PIUM MARIAM CAESAREM DE MEDICI

Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, reprezentowana przez Wielkiego Inkwizytora - Jego Ekscelencję Hieronima arcybiskupa Sieniawskiego, związku z oskarżeniem prywatnym wniesionym przez Jego Eminencję Michała Anioła kardynała Piccolominiego, zaś skierowanym przeciwko Jego Ekscelencji Piusowi Marii Cezarowi biskupowi de Medici, zarządza - na podstawie kan. 107 Kodeksu Prawa Kanonicznego - z dniem dzisiejszym skierowanie sprawy na wokandę sądową w trybie postępowania inkwizycyjnego o charakterze karnym, aby wyjaśnić powstałą kontrowersję, ustalić prawdę obiektywną i w razie potrzeby przywrócić nadszarpniętą sprawiedliwość poprzez wymierzenie kary.

I. Podstawowe dane wynikające z wniosku przedstawionego w Kancelarii Wielkiego Inkwizytora dnia 18 lutego AD 2020:
1) Ponens: Jego Ekscelencja Hieronim arcybiskup Sieniawski (odrzucenie wniosku Oskarżającego o ekskluzję Sędziego przez Jego Świątobliwość Piusa Leona II);
2) Strona Oskarżająca: Jego Eminencja Michał Anioł kardynał Piccolomini;
3) Strona Oskarżona: Jego Ekscelencja Pius Maria Cezar biskup de Medici;
4) zarzut: naruszenie dobrego imienia Oskarżającego przez Oskarżonego, a także znieważenie tegoż, jak również sianie nienawiści oraz wzbudzanie niechęci wobec Strony Oskarżającej;
5) przytoczona podstawa prawna: kan. 116, 120 i 130 § 1;
6) żądanie: zadośćuczynienie za krzywdę.

II. W związku z przyjęciem sprawy do rozpatrzenia, a także nadaniem jej toku procesu inkwizycyjnego o charakterze karnym, postanawia się:
1) zdecydować o jawnym przebiegu postępowania procesowego;
2) przypomnieć o domniemaniu niewinności (praesumptio boni viri), prawie do obrony, a także możliwość odmówienia składania zeznań przez Oskarżonego;
3) stwierdzić, że ciężar udowodnienia winy spoczywa na Oskarżającym;
4) zabezpieczyć w całości dowód dokumentalny w postaci wątku Niepisany zwyczaj piśmiennego Manciniego poprzez zlecenie jego zamknięcia oraz zarchiwizowania do czasu zakończenia procesu;
5) pouczyć Strony, jak również - zawczasu - świadków o obowiązku przedstawiania wyłącznie faktów zgodnych z prawdą;
6) zastrzec, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed oblicze Trybunału, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Ponensa.

Dano w Pałacu Laterańskim, dnia XX II AD MMXX, we wspomnienie Franciszka i Hiacynty Marto.

+ Hieronim arcybiskup Sieniawski
Wielki Inkwizytor
Ponens
]]>