/-/ Sanctitas Sua Leo PP. IV,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XXV, mensis Decembris, anno Domini MMXXI, Pontificatus Nostri mensi primo.

/-/ Sanctitas Sua Leo PP. IV,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die III, mensis Decembris, anno Domini MMXXI, Pontificatus Nostri mensi primo.

/-/ Sanctitas Sua Leo PP. IV,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XXVI, mensis Februari, anno Domini MMXXI, Pontificatus Nostri mensi primo.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XXII, mensis Februari, anno Domini MMXXI, Pontificatus Nostri mensi primo.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVIII, mensis Februari, anno Domini MMXXI, Pontificatus Nostri mensi primo.

BULLA


Sancta Ecclesia Dei in Brodria

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die IX, mensis Februari, anno Domini MMXXI, Pontificatus Nostri primo.

/-/ Sanctitas Sua Ioannes PP. III,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

PATRIARCHA ET EPISCOPUS ROTRIAE, SUCCESSOR PRINCIPIS APOSTOLORUM,
SUMMUS PONTIFEX ECCLESIAE UNIVERSALIS, PRINCEPS SUI IURIS CIVITATIS ROTRIAE, SERVUS SERVORUM DEI etc.

BULLA

Sanctae Ecclesia Dei in Byzantium










Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XX, mensis Martii, anno Domini MMXX, Pontificatus Nostri primo.

/-/ Sanctitas Vestra Pius Leo II,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

BULLA 

Cura Ardante




Datum Rotriae, apud S. Paulum, die IV, mensis Martii, anno Domini MMXX, Pontificatus Nostri primo.

PATRIARCHA ET EPISCOPUS ROTRIAE, SUCCESSOR PRINCIPIS APOSTOLORUM,
SUMMUS PONTIFEX ECCLESIAE UNIVERSALIS, PRINCEPS SUI IURIS CIVITATIS ROTRIAE, SERVUS SERVORUM DEI etc.

BULLA

Ecclesia Bialensis cum Rotriae iuncta








Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVIII, mensis Februarii, anno Domini MMXX, Pontificatus Nostri primo.

/-/ Sanctitas Vestra Pius Leo II,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

PATRIARCHA ET EPISCOPUS ROTRIAE, SUCCESSOR PRINCIPIS APOSTOLORUM,
SUMMUS PONTIFEX ECCLESIAE UNIVERSALIS, PRINCEPS SUI IURIS CIVITATIS ROTRIAE, SERVUS SERVORUM DEI etc.

BULLA

Sanctae Ecclesia Dei in Hasseland




Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVIII, mensis Februarii, anno Domini MMXX, Pontificatus Nostri primo.

/-/ Sanctitas Vestra Pius Leo II,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

PATRIARCHA ET EPISCOPUS ROTRIAE, SUCCESSOR PRINCIPIS APOSTOLORUM,
SUMMUS PONTIFEX ECCLESIAE UNIVERSALIS, PRINCEPS SUI IURIS CIVITATIS ROTRIAE, SERVUS SERVORUM DEI etc.

BULLA

Ecclesia Dei in Sarmatia




Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVI, mensis Februarii, anno Domini MMXX, Pontificatus Nostri primo.

/-/ Sanctitas Vestra Pius Leo II,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc. etc.

Cytat:Załącznik

Wykaz stanu kont

Cytat:§ 1.  Niniejszym dokumentem ustanawia się powszechnie obowiązujące w Państwie Kościelnym Rotria zasady dotyczące spraw gospodarczych, wojskowych i ziemskich.
§ 2. Powołuje się urząd Ekonoma Patriarszego, który zajmował się będzie obsługą systemu gospodarczego, lennego i wojskowego od strony technicznej, administracyjnej i urzędowej.
§ 3. Ekonom Patriarszy jest urzędnikiem Kurii Rotryjskiej powoływanym przez Patriarchę.


Rozdział I
Pojęcia

§ 4. Ilekroć w dokumencie jest mowa o:
1) instytucji - oznacza to prasę i inne podmioty o charakterze medialnym, organizację, fundację, stowarzyszenie, uczelnię wyższą, instytucję państwową, bank, fundusz, agencję, drużynę sportową, muzeum, chór, teatr, zakon, wspólnotę i inne podmioty, które stanowią wyodrębniony zespół ludzi dysponujący zasobami organizacyjnymi oraz materialnymi umożliwiające uczestnictwo w życiu publicznym w celu zaspokojenia potrzeb jednostkowych i grupowych;
2) fabryce - oznacza to zakład produkcyjny, który skupiony jest na masowej produkcji określonych w statusie złożonych produktów końcowych przy użyciu maszyn lub ręcznie;
3) urzędzie - oznacza to urząd, który zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa jest uprawniony do podjęcia wobec niej czynności;
4) stałym mieszkańcu - oznacza to mieszkańca biorącego aktywny udział w życiu państwa od co najmniej 6 miesięcy.


Rozdział II
Terytorium Państwa Kościelnego Rotria

§ 5. Terytorium Państwa Kościelnego Rotria dzieli się na prowincje, według mapy w załączniku 1.

§ 6. 1. Prowincja stanowić może własność mieszkańca Rotrii, instytucji, wspólnoty lub urzędu, który legitymuje się stosownym dokumentem potwierdzającym własność rzeczonego terytorium. Mandamentum stwierdzające własność prowincji wydaje Ekonom Patriarszy w oparciu o obowiązujące przepisy i na podstawie odnotowanych zmian dotyczących własności poszczególnych prowincji.
2. Prowincje nieposiadające właściciela mogą zostać nadane przez Patriarchę.

§ 7. Zarządcą prowincji może być jej właściciel lub powołany przez niego urzędnik bądź lennik. Właściciel prowincji zobowiązany jest wskazać Ekonomowi Patriarszemu zarządcę prowincji.

§ 8. Każda prowincja posiada tereny rolne wyrażone w łanach, według tabeli w załączniku 2.

§ 9. Zarządca prowincji decyduje o rozwoju infrastruktury w obrębie prowincji, odpowiada za utrzymanie ładu i porządku, stanowi o lokalnym prawie, opłatach i podatkach, a także reprezentuje prowincję przed urzędami.

§ 10. 1. Zarządca prowincji ustanawia w jej obrębie folwarki o powierzchni nieprzekraczającej 30 łanów, które generują przychody prowincji. Przychód obliczany jest na podstawie punktów aktywności właściciela lub lennika, według wzoru w załączniku 3.
2. Do pobierania przychodów z folwarków konieczne jest posiadania posiadłości ziemskiej w obrębie prowincji, zajmujący jeden łan, który nie może zostać dodany do folwarku.
3. Koszt wzniesienia posiadłości ziemskiej to 500 Lirów a folwarku 50 Lirów.

§ 11. 1. Ilość posiadanych prowincji uprawnia do uzyskania odpowiedniego tytułu szlacheckiego lub arystokratycznego:
a. Wielki Książę/Wielka Księżna - 13 prowincji;
b. Książę/Księżna - 10 prowincji;
c. Diuk/Duchessa - 8 prowincji;
d. Markiz/Markiza - 6 prowincji;
e. Hrabia/Hrabina - 5 prowincji;
f. Baron/Baronessa - 3 prowincje;
g. Kawaler/Dama - 1 prowincja.
2. Tytuł szlachecki lub arystokratyczny potwierdza Patriarcha odpowiednim dokumentem.


Rozdział III
Stosunek lenny


§ 12. Stosunek lenny zawierają między sobą dwie osoby, z których jedna, jako senior staje się opiekunem strony drugiej, zwanej wasalem.

§ 13. W wyniku zawarcia stosunku lennego senior może nadać prowincję wasalowi oraz tytuł szlachecki niższy od tego który sam posiada.

§ 14. Ziemie wasala stają się lennem, które podlega zwierzchnictwu seniora pozostając cały czas własnością tego pierwszego.

§ 15. Senior posiadać może wielu wasali, lecz wasal posiadać może jednego tylko seniora.

§ 16. Ten kto jest wasalem względem jednej osoby, może być również seniorem względem innej.

§ 17. Wasal zobowiązany jest do wierności i posłuszeństwa wobec seniora, wspierania go w sprawach codziennych, odpowiedzi na wezwanie do wojny, a także płacenia należnego seniorowi podatku.

§ 18. Senior zobowiązany jest do obrony swoich wasali i ich dóbr przed zagrożeniami z zewnątrz, do wspierania ich w codziennych wysiłkach radą i pomocą oraz do ojcowskiej opieki jako starszy i bardziej doświadczony mieszkaniec.

§ 19. Stosunek lenny ulega rozwiązaniu, w następujących przypadkach:
1) gdy wasal wypowie posłuszeństwo seniorowi. W tym przypadku senior zyskuje casus belli przeciwko dawnemu wasalowi.
2) gdy wasal bądź senior dopuści się przestępstwa, stosunek może zostać rozwiązany bez konsekwencji przez drugą stronę.
3) gdy senior nie stanie w obronie wasala. W tym przypadku wasal zyskuje casus belli przeciwko dawnemu seniorowi.
4) gdy obie strony zgodnie postanowią o rozwiązaniu stosunku lennego.


Rozdział IV
Miasta


§ 20. 1. Miasta zakładane są przez zarządców prowincji w ich obrębie na podstawie nadanego przez Patriarchę prawa miejskiego.
2. Z jednego łana uzyskuje się maksymalnie 40 parceli.

§ 21. Miasta dzielą się na parcele, według przedstawionych przez zarządcę map. Wymogi dotyczące map miejskich określa w mandamentum Ekonom Patriarszy.

§ 22. Każda z parcel w mieście posiada swój numer i stanowi miejsce pod budowę budynku.

§ 23. Parcele stanowią własność miejską lub prywatną. Sprzedażą parcel miejskich, ich opodatkowaniem i bieżącą obsługą zajmuje się zarządca prowincji.

§ 24. Księga miejska stanowi spis wszystkich parcel, ich właścicieli i budynków, które się na nich znajdują. Księgę miejską prowadzi zarządca prowincji, w której dane miasto się znajduje.

§ 25. Z uwagi na historyczną wartość, mocą niniejszej ustawy prawa miejskie po wsze czasy otrzymują: Apostolskie Miasto Rotria (prowincja Rotria), Mediolan (prowincja Mediolan) i Firenze (prowincja Florencja).

§ 26. 1. W miastach wznosi się następujące budynki:
1) koszary - budynek, w którym stacjonują oddziały wojskowe właściciela prowincji w liczbie nie większej niż 500 jednostek,
2) zamek - budynek obronny,
3) twierdza - budynek obronny,
4) kamienica - budynek mieszkalny generujący comiesięczny przychód dla właściciela w wysokości 10 Lirów i stanowiący o wirtualnej populacji miasta, każda kamienica zwiększa wirtualną populację miasta o 59 osób.
5) kaplice, kościoły, katedry i bazyliki - miejsca czynności religijnych, zwiększające przychód z kamienic w obrębie miasta. Świątynie, stanowią własność Kościoła, niezależnie od tego kto ją ufundował.
6) pałac - budynek będący rezydencją mieszkańca w mieście.
2. Koszta budowy w/w budynków oraz ich szczegóły określa załącznik 4.
3. Zorganizowanie czterech uroczystości w miesiącu we własnym majątku lub majątku seniora nagradzane jest w postaci wypłaty dodatkowych 10% dochodu należnego grupie budżetowej, z której organizujący uroczystości czerpie najwyższy dochód.


Rozdział V
Wojsko


§ 27. Prawo fundowania oddziałów wojskowych posiadają właściciele prowincji oraz lennicy.

§ 28. Oddziały wojskowe zachowują lojalność wobec fundatora, choć mogą być zarządzane przez osobę do tego powołaną przez niego lub osobę, która w wyniku innych zdarzeń, tymczasowo utrzymuje nad danym oddziałem zwierzchnictwo.

§ 29. Wszystkie oddziały wojskowe podlegają spisowi prowadzonemu przez Ekonoma Patriarszego, gdzie umieszczone zostaną następujące informacje:
1) dane fundatora,
2) dane dowódcy oddziału,
3) liczebność oddziału według rodzajów,
4) siłę oddziału.

§ 30. Oddziałami wojskowymi nazywa się jednostki piechoty, kawalerii, artylerii, wozy, statki i okręty bojowe, których koszta zaciągu, wysokość żołdu oraz siłę określa załącznik 5.

§ 31. Oddziały wojskowe stacjonują w koszarach w obrębie miasta lub na tymczasowych pozycjach poza koszarami, jeśli brak dla nich miejsca lub koszary nie występują w danej prowincji. Siła oddziałów stacjonujących w danym dniu poza koszarami zmniejsza się o 10%.

§ 32. W Państwie Kościelnym Rotria wyróżnia się następujące stopnie wojskowe, począwszy od najniższego: kadet, porucznik, kapitan, major, pułkownik, generał, marszałek

§ 33. Stopnie wojskowe nadaje Patriarcha Rotrii według własnego uznania, po spełnieniu przez kandydata wymogów przedstawionych w załączniku 6.

§ 34. Oddział dowodzony przez oficera otrzymuje bonus, zależny od stopnia dowódcy: dla kadeta +5% do siły, dla porucznika +6% do siły, dla kapitana +7% do siły, dla majora +8% do siły, dla pułkownika +9% do siły, dla generała +10% do siły oraz dla marszałka +12% do siły. Bonus nie jest naliczany, jeśli dowódca dowodzi na odległość.

§ 35. Każdy oficer posiada wydany przez Gonfaloniera patent oficerski, potwierdzający posiadany stopień, umiejętności i przebieg służby wojskowej. Wzór patentu przedstawi w obwieszczeniu Herold Patriarszy.

§ 36. Dowódca oddziału może nim dowodzić osobiście w miejscu w którym on się znajduje lub na odległość.

§ 37. Oddział otrzymuje przysługujące dowódcy bonusy wyłącznie wtedy, gdy dowodzi on na miejscu.

§ 38. W przypadku przegranej bitwy, jeśli po obu stronach dowódcy dowodzili na miejscu, a straty strony pokonanej wyniosły ponad 50%, dowódca oddziału, który poniósł klęskę staje się więźniem zwycięzcy, co skutkuje ograniczeniem jego dostępu do forum do działów więziennych do czasu, aż zostanie zwolniony z aresztu - czy to w skutek dobrej woli przeciwnika, czy na skutek zawartego porozumienia, umowy lub zakończenia konfliktu.

§ 39. Oficerowie mogą szkolić się w umiejętnościach dowódczych celem zdobycia dodatkowych bonusów dla swoich oddziałów. Wykaz umiejętności i warunki ich zdobycia określa załącznik 7. Szkolenia odbywają się poprzez właściwy wniosek w biurze Gonfaloniere, który odnotowuje ten fakt w patencie oficerskim.


Rozdział VI
Walka


§ 40. 1. Oddziały wojskowe mogą wdawać się w walkę, gdy jedna strona wypowie drugiej stronie wojnę. Przebiegiem wojny od strony technicznej, a więc przygotowywaniem map zawierających pozycje wojsk i ich ruchy, rozstrzyganiem wyników bitew oraz innymi koniecznymi kwestiami zajmuje się Mistrz Gry, powoływany do tego celu przez Patriarchę, jako osoba niezaangażowana w konflikt. W przypadku braku takiej osoby, może nią zostać osoba zaangażowana w konflikt, jeśli złoży ona przysięgę, iż swoją pozycją nie będzie wpływać na wynik rozgrywki, a pozostałe strony zaakceptują jej nominację.
2. Wojna podzielona jest na tury, z których każda trwa jedną dobę. W ciągu jednej tury oddziały mogą:
1) przemieścić się;
2) wykonać atak na przeciwnika znajdującego się w zasięgu oddziału;
3) przygotować się do obrony;
4) rozpocząć okupację prowincji.
3. Każdy oddział w ciągu jednej tury może przemieszczać się o tyle prowincji ile wynosi jego zasięg. W razie konieczności oddział może zwiększyć swój zasięg dwukrotnie, kosztem 20% siły w danej turze. Oddział złożony z jednostek różnych rodzajów przemieszcza się z zasięgiem najwolniejszego z nich.

§ 41. 1. Wypowiedzenie wojny wymaga posiadania casus belli przeciwko stronie atakowanej. Casus belli stanowić może:
1) nieuregulowany dług, którego strona winna nie zamierza oddać;
2) zniewaga na forum publicznym;
3) oszczerstwo;
4) wypowiedzenie wcześniej zawartej umowy dotyczącej sojuszu;
5) rozwiązanie stosunku lennego.
2. Za bezprawne i podlegające surowej karze uznaje się okupowanie lub zaatakowanie posiadłości należących do mieszkańca oraz wypowiedzenie wojny mieszkańcowi, który poinformował wcześniej, w publicznej wiadomości, o swojej tymczasowej absencji. Zakaz ten obowiązuje w terminie, który mieszkaniec wskazał jako czas swojej nieobecności. Zakaz nie obowiązuje, jeśli mieszkaniec nie poinformował o swojej nieobecności lub nie określił dokładnego czasu jej trwania.

§ 42. Bitwa pomiędzy dwoma nieprzyjaźnie nastawionymi do siebie oddziałami zachodzi w momencie rozkazu dowódcy do ataku. Bitwę wygrywa oddział o wyższym parametrze siły, a oba oddziały ponoszą straty: przegrany traci tyle procent swoich wojsk o ile procent silniejsze były wojska przeciwnika, zaś wygrany 1/3 tego co stracił przegrany. Dodatkowo przegrany oddział przemieszcza się do najbliższej prowincji niezajętej przez oddziały nieprzyjacielskie.

§ 43. Oddziały wojskowe mogą okupować prowincję nieprzyjacielską, jeśli nie znajdują się w niej wrogie oddziały. Okupowanie prowincji przez okres pięciu dni skutkuje jej aneksją na rzecz fundatora oddziału, który w tym momencie staje się jej zarządcą. Okres okupacji potrzebny do aneksji prowincji wydłuża się dwukrotnie, jeśli w jej obrębie znajduje się miasto, czterokrotnie, jeśli w mieście znajduje się zamek oraz ośmiokrotnie, jeśli jest to twierdza. Dodatkowo okres okupacji potrzebnej do aneksji zmniejsza się o tyle procent, ile jednostek artylerii posiada najeźdźca. Okupacja wymaga nieprzerwanej obecności oddziału okupującego na terenie prowincji.

§ 44. 1. Prowincja nieposiadająca właściciela może zostać okupowana bez wypowiadania wojny, a w wyniku aneksji staje się własnością najeźdźcy.
2. W tym samym czasie można atakować nie więcej niż jedną prowincję, która nie posiada właściciela. Kolejnej próby ataku można dokonać po upływie siedmiu dni, licząc od dnia zdobycia poprzedniej prowincji.

§ 45. Oddziały wojskowe mogą na rozkaz dowódcy zniszczyć prowincję w której się znajdują, co skutkuje usunięciem wszystkich folwarków, posiadłości ziemskich, budynków, instytucji i fabryk na jej terytorium. Niszczenie prowincji trwa 2 dni i przez ten czas oddział znajdować się musi na terenie prowincji, którą w myśl rozkazu ma zamiar zniszczyć.

§ 46. Wojna kończy się podpisaniem pokoju pomiędzy stronami konfliktu. Pokój stwierdza warunki zakończenia sporu, które obie strony akceptują. Traktat pokojowy ma wiążące w prawie rotryjskim skutki, takie jak konieczność zapłaty kontrybucji, zmiana właściciela prowincji.

§ 47. Na czas negocjacji pokojowych, gdy obie strony wyrażają taką wolę możliwe jest zawarcie rozejmu wstrzymującego działania wojenne.


Rozdział VII
Podatki, daniny i sprzedaż


§ 48. Nabycie dóbr ruchomych, bądź nieruchomych następuje na drodze umowy, pomiędzy sprzedającym, a kupującym, określającej przedmiot sprzedaży i kwotę transakcji, datę i miejsce zawarcia umowy. Umowa taka jest podstawą odnotowania w odpowiednich spisach i rejestrach zmiany właściciela przedmiotu lub nieruchomości.

§ 49. Własność przedmiotu lub nieruchomości ustaje wskutek:
1) zrzeczenia się własności przez właściciela na rzecz innej osoby lub instytucji;
2) sprzedaży;
3) orzeczenia Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji, jako pokrycie długów, zadośćuczynienie za poniesione straty, które właściciel wyrządził innej osobie lub instytucji, bądź jako środek karny za popełnione przestępstwo;
4) śmierci właściciela.

§ 50. 1. W obrębie Państwa Kościelnego Rotria obowiązują następujące podatki:
1) podatek ziemski - płacony przez właściciela prowincji na rzecz Stolicy Apostolskiej od każdego łana znajdującego się w folwarku, w wysokości nie większej niż jeden lir od łana miesięcznie;
2) podatek łanowy - płacony przez właściciela prowincji na rzecz Stolicy Apostolskiej od każdego posiadanego łana, w wysokości nie większej niż pół lira od łana miesięcznie;
3) świętopawle - płacony na rzecz Stolicy Apostolskiej przez każdego mieszkańca Państwa Kościelnego, posiadającego na jego terenie dobra ruchome, tj. prowincje lub budynki miejskie, w wysokości nie większej niż dziesięć lirów miesięcznie;
4) podatek od handlu - płacony przez sprzedawcę na rzecz Stolicy Apostolskiej od każdej umowy sprzedaży w wysokości nie większej niż dziesięć procent wartości transakcji;
5) podatek miejski - płacony od każdej parceli w mieście na rzecz właściciela miasta;
6) podatek włodarski - płacony przez właścicieli miast na rzecz Stolicy Apostolskiej w wysokości nie większej, niż pięćdziesiąt lirów od łana powierzchni miasta;
7) podatek lenny - płacony przez wasala seniorowi, od wszystkich przychodów z tytułu lenna, w wysokości nie większej niż dwadzieścia pięć procent tych przychodów miesięcznie.
2. Wysokość podatków określa zarządzenie stosownego organu, uprawnionego do ich poboru, wydane publicznie.

§ 51. W obrębie Państwa Kościelnego Rotria obowiązują następujące daniny, będące jednorazową płatnością nakładaną w celu realizacji celu o wyjątkowym znaczeniu:
danina wojenna - nakładana przez seniora na wasali lub przez Patriarchę na wszystkich właścicieli prowincji, w wysokości nie większej niż pięć lirów od każdego posiadanego łana.

§ 52. Organ uprawniony do nakładania i pobierania podatków, może wprowadzać jednorazowe zwolnienia oraz ulgi od podatków na drodze publicznie ogłoszonego zarządzenia.

§ 53. 1. W obrębie Państwa Kościelnego Rotria obowiązują następujące opłaty, ponoszone na rzecz Stolicy Apostolskiej tytułem wykonania czynności urzędowych na życzenie mieszkańca:
1) za zmianę wpisu dotyczącego własności prowincji, ustanowienia zarządcy lub lennika,
2) za zmianę wpisu dotyczącego oddziałów wojskowych,
3) za zmianę wpisu dotyczącego liczby i wielkości folwarków w obrębie prowincji,
4) inne czynności wskazane w mandamentach Ekonoma Patriarszego.
2. Wysokość opłat ustala Ekonom Patriarszy w drodze mandamentum.


Rozdział VIII
Bank Rotrii, banki prywatne oraz finanse Domeny Patriarszej


§ 54. Bank Rotrii jest instytucją podległą Ekonomowi Patriarszemu, odpowiedzialną za powszechne i nieodpłatne świadczenie usług przechowywania i przekazywania pieniędzy oraz emisji waluty rotryjskiej - lira, a także realizację transakcji systemowych, stanowiących przychody i koszta działalności gospodarczej i wojskowej.

§ 55. Bank Rotrii prowadzi konto skarbu państwa, które stanowi źródło przychodów z majątków i budynków oraz jest konsumentem środków przeznaczonych na rozbudowę majątków, wznoszenie budynków, fabryk i fundowanie armii, a także pobiera wszelkie środki stanowiące koszt systemowy, w tym żołdy wojsk prywatnych oraz stanowi miejsce emisji pieniądza.

§ 56. Wszelkie usługi Banku Rotrii świadczone na rzecz klientów są bezpłatne.

§ 57. Banki prywatne mogą świadczyć usługi finansowe nie przewidziane dla Banku Rotrii, takie jak pożyczki, lokaty, depozyty i inne.

§ 58. Usługi finansowe banków prywatnych udzielane są w oparciu o umowę, zawieraną pomiędzy bankiem, a jego klientem, określającą warunki i zakres świadczonych usług.

§ 59. Banki prywatne funkcjonują w oparciu o statut określający prawa właścicieli, sposób wybierania władz i zakres ich władzy.

§ 60. Wszystkie banki zobowiązane są do przestrzegania tajemnicy bankowej obejmującej dane klientów i zakres świadczonych im usług. Tajemnica bankowa przestaje obowiązywać, jeśli bank występuje przed organem sądowniczym o egzekucję należnych mu długów, powstałych wskutek niedotrzymania warunków umowy przez klienta.

§ 61. 1. Banki płacą podatek od zysków na rzecz Funduszu Jałmużn w wysokości 10% na podstawie przedstawionej Skarbnikowi Patriarszemu deklaracji, zawierającej zestawienie łącznych przychodów i kosztów prowadzenia Banku. Zyskiem banku jest różnica pomiędzy przychodami, a kosztami.

2. Wszelkiego rodzaju oszustwa w w/w deklaracji mające na celu nieuprawnione pomniejszenie kwoty podatku zagrożone jest karą do 10 000 Lirów, wymierzaną na drodze wyroku właściwego organu władzy sądowniczej.

§ 62. Źródłami przychodu domeny patriarszej są przychody z dóbr, darowizny, opłaty, podatki i daniny.

§ 63. Finansami Domeny Patriarszej zarządza Ekonom Patriarszy, odpowiedzialny za pobór podatków, opłat i wypłatę należności, a także prowadzenie bieżącej polityki finansowej według wskazań przełożonych.

§ 64. Domena Patriarsza odpowiada za utrzymanie administracji publicznej, inwestycje kulturalne i naukowe, zapewnienie prawidłowego funkcjonowania wojska i bezpieczeństwo państwa.

§ 65. Fundusz Jałmużn jest subkontem Domeny Patriarszej zajmującym się dobroczynnością. Źródłami jego przychodu są dobrowolne wpłaty i dotacje Domeny Patriarszej. Funduszem w imieniu Patriarchy zarządza Ekonom Patriarszy.

§ 66. Signoria Rotryjska na drodze uchwały podjętej zwykłą większością głosów lub grupa co najmniej 5 mieszkańców na drodze wniosku przedłożonego Ekonomowi Patriarszemu ma prawo zobowiązać go do do przedstawienia w terminie 14 dni raportu o stanie finansów Domeny uwzględniającego saldo, zobowiązania, zadłużenie, lokaty, depozyty i wartość posiadanego majątku, a także wyszczególnienie źródeł wydatków i przychodów w danym okresie.


Rozdział IX
Wynagrodzenia


§ 67. Pracownicy Stolicy Apostolskiej pobierają za swoją pracę wynagrodzenie wypłacane comiesięcznie przez Domenę Patriarszą.

§ 68. 1. Ustala się grupy budżetowe klasyfikujące funkcje i stanowiska za pełnienie których przysługuje określone w mandamentum Ekonoma Patriarszego wynagrodzenie.
2. Grupy budżetowe określa załącznik 8. do niniejszej ustawy.
3. Za każdą z pełnionych funkcji pobiera się osobne wynagrodzenie.
4. Patriarcha może przyznawać według własnego uznania nagrody i premie.


Rozdział X
Instytucje


§ 69. Instytucję może założyć każda osoba fizyczna i każda osoba prawna.

§ 70. Instytucje mogą mieć charakter państwowy lub prywatny.

§ 71. 1. Zgłoszenie o utworzeniu instytucji przedkłada się Ekonomowi Patriarszemu.

2. Zgłoszenie o utworzeniu instytucji zawiera:
1) nazwę i siedzibę instytucji;
2) zakres i formę działalności;
3) organ zarządzający;
4) zasady zatrudnienia pracowników (jeżeli przewiduje się ich zatrudnienie).
3. Rejestracja następuje w momencie wpisania instytucji do Ewidencji Instytucji i Fabryk.

§ 72. Na czele instytucji stoi dyrektor.

§ 73. Twórca zapewnia instytucji niezbędne do utworzenia i prawidłowego funkcjonowania środki finansowe.

§ 74. Koszt utworzenia instytucji określa mandamentum Ekonoma Patriarszego.

§ 75. Instytucja przestaje istnieć na skutek rozwiązania. Informację o rozwiązaniu przekazuje się do publicznej wiadomości. Z chwilą likwidacji majątek instytucji przechodzi na własność Skarbu Państwa.

§ 76. Ekonom Patriarszy prowadzi Ewidencję Instytucji i Fabryk i nadaje każdej z nich numer identyfikacyjny.


Rozdział XI
Fabryki

§ 77. Fabrykę może założyć każda osoba fizyczna i każda osoba prawna.

§ 78. Fabryki mogą mieć charakter państwowy lub prywatny.

§ 79. Na czele fabryki stoi właściciel.

§ 80. 1. Zgłoszenie o utworzeniu fabryki przedkłada się Ekonomowi Patriarszemu.
2. Zgłoszenie o utworzeniu fabryki zawiera:
1) nazwę i siedzibę fabryki;
2) rodzaj wytwarzanych produktów;
3) organ zarządzający;
4) zasady zatrudnienia pracowników (jeżeli przewiduje się ich zatrudnienie).
3. Rejestracja następuje w momencie wpisania fabryki do Ewidencji Instytucji i Fabryk.

§ 81. Przewiduje się następujące rodzaje wytwarzanych produktów:
1) pojazdy silnikowe;
2) pojazdy zaprzęgowe;
3) statki powietrzne;
4) samoloty wojskowe;
5) wozy bojowe;
6) statki wodne;
7) pojazdy szynowe;
8) obiekty i przedmioty kolekcjonerskie.

§ 82. Koszt utworzenia fabryki oraz koszt produkcji rodzajów wytwarzanych produktów w odniesieniu do 1 sztuki określa mandamentum Ekonoma Patriarszego.

§ 83. Twórca zapewnia fabryce niezbędne do utworzenia i prawidłowego funkcjonowania środki finansowe.

§ 84. Fabryka przestaje istnieć na skutek rozwiązania. Informację o rozwiązaniu przekazuje się do publicznej wiadomości. Z chwilą likwidacji majątek fabryki przechodzi na własność Skarbu Państwa.

§ 85. 1. Fabryka wytworzone produkty wystawia na aukcję w specjalnym wątku, dając możliwość ich zakupu po określonej cenie.
2. Cenę wytworzonego produktu ustala właściciel w momencie jego wystawienia.


Rozdział XII
Postanowienia końcowe

§ 86. 1. Tracą moc wszelkie dotychczasowe przepisy dotyczące spraw uregulowanych w dokumencie; w szczególności tracą moc:
1) Bulla Quae sunt Dei Deo Bonifacego I;
2) Bulla Si vis pacem, para bellum Klemensa III;
3) Bulla Animos labor nutrit Sykstusa IV;
4) Bulla Fidei Defensor Piusa V.

§ 87. Dokument wchodzi w życie w momencie złożenia podpisu.

Cytat:Załączniki


Załącznik nr 1.


Załącznik nr 2.
[tabela wielkości prowincji]

PROWINCJA - POWIERZCHNIA (w łanach)
Rotria - 953
Dicomano - 672
Bomporto - 475
Frascati - 456
Arconate - 451
Pawia - 418
Palestrina - 390
Siena - 378
Trydent - 368
Canterano - 365
Pisoniano - 364
Subiaco - 363
Mantua - 353
Fiesole - 349
Reggello - 348
Fioranello - 345
Saracinesco - 328
Bolonia - 327
Impruneta - 324
Pelago - 315
Parma - 310
Riano - 309
Vanzago - 306
Modena - 304
Empoli - 300
Calestano - 299
Tivoli - 298
Sovicille - 294
Florencja - 286
Maranello - 285
Agosta - 280
Fanano - 279
Lariano - 275
Certaldo - 268
Cremona - 267
Nerola - 266
Capena - 264
Monte Cassino - 260
Grezzago - 259
Nemi - 250
Colonna - 249
Rufina - 249
Moricone - 247
Scarperia - 244
Vinci - 237
Bareggio - 235
Poli - 232
Ferrara - 228
Forli - 226
Mediolan - 225
Signa - 224
Rimminia - 222
Londa - 220
Roiate - 218
Bracciano - 217
Cambiago - 213
Polinago - 212
Vignola - 210
Reggio Emilia - 208
Legnano - 207
Asciano - 205
Terenzo - 203
Segesta - 202
Soliera - 201
Sedriano - 194
Gerano - 190
Bari - 178
Rosate - 175
Pienza - 163
Valmontone - 156
Cetona - 151
Sarteano - 128

Załącznik nr 3.
[obliczanie przychodu z folwarku]

Kosztem 15 punktów aktywności pobiera się przychód z jednego folwarku, według wzoru:
liczba łanów w folwarku x 2 Liry
W ciągu miesiąca przychód z folwarku może być pobrany dwukrotnie.
Właściciel folwarku, może też zezwolić innym osobom na pobranie dochodów z jego folwarku w zamian za wcześniej umówiony podział zysku.

Załącznik nr 4.
[koszta budowy budynków]

koszary - 1 000 Lirów
zamek - 4 000 Lirów
twierdza - 10 000 Lirów
kamienica - 250 Lirów
kaplica - 500 Lirów (bonus do przychodów z kamienic + 1%)
kościół -  1 000 Lirów (bonus do przychodów z kamienic + 3%)
katedra - 2 000 Lirów (bonus do przychodów z kamienic + 8%)
bazyliki - 5 000 Lirów (bonus do przychodów z kamienic + 25%)
pałac - 700 Lirów

Załącznik nr 5.
[koszta zaciągu, utrzymania i siła oddziałów wojskowych]

żołnierz piechoty
koszt zaciągu: 3,50 Lira
koszt utrzymania: 0,18 Lira
siła: 1
zasięg: 3
bonus 15% do siły w obronie

żołnierz kawalerii
koszt zaciągu: 8,50 Lira
koszt utrzymania: 0,60 Lira
siła: 3
zasięg: 6
bonus 15% do siły w ataku

jednostka artyleryjska (działo + obsługa 8 os.)
koszt zaciągu: 130,00 Lirów
koszt utrzymania: 2,00 Liry
siła: 10
zasięg: 1
przyspiesza oblężenie prowincji

wóz bojowy
koszt zaciągu: ustala sprzedawca
koszt utrzymania: 4,00 Liry
siła: 17
zasięg: 6
bonus 20% siły w ataku

statki powietrzne bojowe
koszt zaciągu: ustala sprzedawca
koszt utrzymania: 10,00 Lirów
siła: 30
zasięg: 10
bonus 30% siły w ataku + przyspiesza oblężenie prowincji

okręty wodne bojowe
koszt zaciągu: ustala sprzedawca
koszt utrzymania: 10,00 Lirów
siła: 20
zasięg: 3
bonus 30% do siły w obronie

Załącznik nr 6.
[wymogi dla uzyskania poszczególnych stopni wojskowych]

Kadet - stopień podstawowy, brak wymogów.
Porucznik - 7 dni jako kadet, dowódca min. 50-osobowego oddziału.
Kapitan - 14 dni jako porucznik, dowódca min. 100-osobowego oddziału.
Major - 21 dni jako kapitan, dowódca min. 300-osobowego oddziału, 1 zwycięstwo w bitwie.
Pułkownik - 28 dni jako major, dowódca min. 800-osobowego oddziału, 3 zwycięstwa w bitwach.
Generał - 50 dni jako pułkownik, dowódca oddziału składającego się z min. 2500 osób, 5 zwycięstw w bitwach.
Marszałek - 90 dni jako generał, dowódca oddziału składającego się z min. 4000 osób, 10 zwycięstw w bitwach.

Załącznik nr 7.
[umiejętności]

Każda z umiejętności może zostać wyszkolona w 3 poziomach. Koszt opanowania poziomów to odpowiednio:
Poz. 1 - 500 lirów
Poz. 2 - 1000 lirów
Poz. 3 - 3000 lirów

Dostępne umiejętności:
Napastnik
Zwiększa siłę oddziału w ataku:
Poz. 1: +5%
Poz. 2: +10%
Poz. 3: +15%

Obrońca
Zwiększa siłę oddziału w obronie:
Poz. 1: +5%
Poz. 2: +10%
Poz. 3: +15%

Logistyk
Zwiększa zasięg oddziału:
Poz. 1: +1
Poz. 2: +2
Poz. 3: +3

Piechur
Zwiększa siłę piechoty:
Poz. 1: +5%
Poz. 2: +10%
Poz. 3: +15%

Jeździec
Zwiększa siłę kawalerii:
Poz. 1: +5%
Poz. 2: +10%
Poz. 3: +15%

Artylerzysta
Skraca czas oblężenia potrzebny do aneksji:
Poz. 1: -10%
Poz. 2: -20%
Poz. 3: -30%

Załącznik nr 8.
[grupy budżetowe]

Grupa 1.: Patriarcha
Grupa 2.: Kardynałowie
Grupa 3.: Arcybiskupi, Biskupi, urzędnicy kurii i dworu, Premier Signorii Rotryjskiej
Grupa 4.: pronotariusze apostolscy, prałaci honorowi JŚ, kapelani honorowi JŚ, archiprezbiterzy, kanonicy, prałaci, infułaci,
Grupa 5.: archiprezbiterzy, prezbiterzy, diakoni, proboszczowie, wikariusze i pozostali
Grupa 6.: urzędnicy kurii i dworu
Grupa 7.: przedstawiciele dyplomatyczni, prymasi, nuncjusze apostolscy
Grupa 8.: Wielki Książę
Grupa 9.: Książę, Diuk, Markiz
Grupa 10.: Hrabia, Baron, Kawaler

(-) Joannes PP. I

Konklawe jest zgromadzeniem Kolegium Kardynalskiego zwołanym na mocy uświęconej Tradycji oraz Prawa celem dokonania wyboru nowego Patriarchy Rotrii. Konklawe ogłasza Kamerling w ciągu trzech dni od opróżnienia Tronu Patriarszego (złamania patriarszej pieczęci i zamknięcia apartamentów patriarszych). Z chwilą opróżnienia Tronu Patriarszego ustaje władza rządzenia wyłącznie wszystkich urzędów kierowniczych Kurii Rotryjskiej. Rozpoczęcie obrad Świętego Kolegium Elektorów nie może dokonać się później niż w ciągu czterech dni od ogłoszenia, ażeby pierwsze głosowanie miało miejsce najpóźniej w siódmym dniu od chwili wystąpienia sediswakancji. Zalecić należy jednak, aby rozpocząć konklawe w ostatnim dopuszczalnym przez niniejszy akt dniu tak, by wszyscy kardynałowie mogli dotrzeć na czas do Rotrii. Jeżeli powyższych obowiązków nie wypełni Kamerling, obciążają one Kardynała Dziekana, a następnie Kardynała Prodziekana i dalszych kardynałów w hierarchii starszeństwa, to jest tych, którzy najdłużej zasiadają w Kolegium. Kardynałowie przybyli na konklawe potwierdzają ten fakt formułą: "Ja, N kardynał N, potwierdzam niniejszym swoje przybycie do Stolicy Apostolskiej i gotowość wzięcia udziału w obradach Świętego Kolegium." W okresie od ogłoszenia konklawe do jego rozpoczęcia może zostać zwołana przez Kamerlinga tajna konferencja z udziałem kardynałów, w której przedstawią oni propozycje dotyczące wizji Kościoła Rotryjskiego pod rządami przyszłego Patriarchy. W dniu rozpoczęcia konklawe Kamerling lub Kardynał Dziekan mogą zorganizować uroczystą Celebrację Pro Eligendo Pontifice. Konklawe rozpoczyna się procesją do Kaplicy Sykstyńskiej przy dźwiękach Litanii do Wszystkich Świętych. Na miejscu, po odśpiewaniu hymnu Veni Creator Spiritus głos zabiera Kardynał Dziekan, wygłaszając rotę przysięgi: "My, wszyscy i poszczególni Kardynałowie Elektorzy, obecni przy tym wyborze Patriarchy przyrzekamy, zobowiązujemy się i przysięgamy zachować wiernie i skrupulatnie wszystkie przepisy dotyczące wyboru Biskupa Rotryjskiego zawarte w prawie i Tradycji. Równocześnie przyrzekamy, zobowiązujemy się i przysięgamy, że jeśli ktokolwiek z nas, z Boskiego postanowienia, zostanie wybrany Biskupem Rotryjskim, dołoży starań, by wiernie wypełniać najwyższy urząd Pasterza Kościoła powszechnego i nie ustanie w wysiłku zapewniania i bronienia wytrwale praw duchowych i doczesnych oraz wolności Stolicy Świętej. Przede wszystkim przyrzekamy i przysięgamy zachować z największą wiernością i wobec wszystkich, tak duchownych, jak świeckich, tajemnicę związaną z tym wszystkim, co w jakikolwiek sposób odnosi się do wyboru Biskupa Rotryjskiego i z tym, co odbywa się w miejscu wyboru i dotyczy bezpośrednio lub pośrednio liczenia głosów; nie naruszać w żaden sposób tej tajemnicy tak w czasie wyboru, jak i po wyborze nowego Patriarchy, chyba że zostanie do tego udzielone wyraźne upoważnienie przez samego przyszłego Patriarchy; nie dawać żadnego poparcia ani nie sprzyjać jakiemukolwiek oddziaływaniu, sprzeciwianiu lub jakiejkolwiek innej formie interwencji, przez które władze świeckie jakiegokolwiek porządku i stopnia lub jakakolwiek grupa osób czy jednostki chciałyby ingerować w wybór Biskupa Rotryjskiego. Równocześnie przyrzekam i przysięgam powstrzymać się od wykorzystania jakiegokolwiek utrwalania odnośnie do tego, co w okresie wyboru dokonuje się w granicach Państwa Kościelnego, a szczególnie tego co bezpośrednio lub pośrednio w jakikolwiek sposób łączy się z czynnościami związanymi z tymże wyborem. Oświadczam, że tę przysięgę składam świadomy, że jej złamanie spowoduje w stosunku do mnie te sankcje duchowe i kanoniczne, jakie przyszły Patriarcha zdecyduje zastosować. Następnie każdy z kardynałów przysięga z ręką położoną na Ewangeliarzu: “Et Ego, N Cardinalis N, spondeo, voveo, ac iuro, sic me Deus adiuvet et haec Sancta Dei Evangelia que manu mea tango.” Po złożeniu przysięgi przez ostatniego kardynała, Kardynał Dziekan zamyka drzwi do Kaplicy Sykstyńskiej ze słowami "Extra omnes!". Od tej pory kardynałów obowiązuje bezwzględny zakaz kontaktowania się ze światem zewnętrznym. Prawo to nie dotyczy Kamerlinga, który sprawuje władzę nad Państwem Kościelnym w trakcie konklawe oraz Kardynała Dziekana - jego tylko w zakresie możliwości wypuszczania czarnego dymu. Kardynałowie są zobowiązani do zachowania w tajemnicy przebiegu obrad konklawe. Obradom konklawe przewodniczy Kardynał Dziekan. W tradycji i powszechnej praktyce, przyjętej za prawo, ukształtowały się cztery formy elekcji Biskupa Rotrii: 
1. Inspiracja - jeśli któryś z kardynałów, czując Boskie natchnienie wykrzyknie imię nowego Biskupa Rotrii, ów nim się staje tylko jeśli wymagana większość 2/3 wszystkich kardynałów również wykrzyknie jego imię, czyniąc go tym samym nowym Patriarchą. Formuła: "Ja kardynał… (imię kardynała) ogłaszam kardynała… (imię kardynała nominowanego) Nowym Patriarchą i Biskupem Rotrii!" 
2. Adoracja - następuje, gdy jeden z kardynałów dostrzeże w drugim Boskie światło i padnie przed nim w adoracji; jeśli wymagana większość 2/3 wszystkich kardynałów również je dostrzeże, wtedy adorowany zostaje ziemskim Wikariuszem Stolicy Apostolskiej. Formuła: "Ja kardynał … (imię kardynała) padam do twych stóp Ojcze… (imię kardynała nominowanego), ogłaszając wszem i wobec, że tyś jest Nowym Wikariuszem Kościoła Powszechnego." 
3. Scrutinium - w tej metodzie każdy kardynał oddaje jeden głos; każdy głos określający kandydata na Patriarchę należy opatrzyć własnym imieniem ( Ja kardynał…( imię głosującego) mianuję kardynała… (imię nominowanego) Biskupem Rotrii). Następnie Kardynał Dziekan liczy głosy, gdy nikt nie uzyska wymaganej większości 2/3 głosów, następuje drugie, trzecie i w miarę potrzeby kolejne głosowania. 
4. Akces – ma miejsce, gdy nie można uzyskać wymaganej większości głosów. Impas przełamuje jeden kardynał bądź wielu, głośno oświadczając o przeniesieniu głosu na kogoś innego, co zwykle oznacza przekazanie go kardynałowi z największym poparciem. Jeśli wystarczająco dużo kardynałów przeniesie głosy na danego kandydata, wtedy ów zostaje Patriarchą. Kardynał występując z loży ogłasza: Przenoszę głos na (imię kardynała nominowanego). Ostatni kardynał łamiący impas oświadcza: Przenoszę głos na (imię kardynała nominowanego) tym samy czyniąc go nowym Patriarchą.
Sugerujemy aby kardynałowie korzystali z metody scrutinium. Akces można zastosować w przypadku, w którym po co najmniej dwóch głosowaniach nie są oni w stanie uzyskać większości 2/3 głosów. Przed rozpoczęciem głosowania każdy z kardynałów musi określić czy zgłasza kandydata do godności Biskupa Rotrii w okresie wyznaczonym przez Kardynała Dziekana. Czas ten nie może być za długi, aby nie paraliżować obrad Świętego Kolegium Elektorów. Jeżeli Elektor nie zdąży zgłosić kandydata w wyznaczonym czasie, traci to prawo przed danym głosowaniem. Patriarchą Rotrii może zostać wyłącznie Biskup Świętego Kościoła Rotryjskiego. Jeżeli wobec osoby zachodzą przeszkody do uzyskania nominacji episkopatu, to nie może ona być kandydatem w trakcie konklawe. Kandydatury zgłaszają kardynałowie za pomocą następujących formuł: "Ja, N kardynał N, widząc niezachwianą wiarę i wszelkie niezbędne do godności tej cechy, nominuję (imię i nazwisko nominata) do godności Patriarchy Państwa Kościelnego Rotria", lub "Ja, N kardynał N, nie wskazuję nominata do godności Patriarchy Państwa Kościelnego Rotria". Po uzyskaniu kandydatur, Kardynał Dziekan rozpoczyna głosowanie, w trakcie którego kardynałowie oddają głosy za pomocą formuły: "Ja, N kardynał N, mianuję (imię i nazwisko nominowanego) Biskupem Rotrii." Jeżeli kardynał nie chce oddać głosu na żadnego z kandydatów, pisze formułę: “Neminem eligo". Przed rozpoczęciem głosowania Kardynał Dziekan wyznacza czas jego trwania. [b]Czas ten nie może być za długi, aby nie paraliżować obrad Świętego Kolegium Elektorów. Jeżeli Elektor nie zdąży zagłosować w wyznaczonym czasie, brak jego głosu równoznaczny jest z użyciem formuły "Neminem eligo".[/b] W przypadku, w którym żaden z kandydatów nie uzyska wymaganej większości, Kardynał Dziekan wypuszcza czarny dym oraz rozpoczyna następne głosowanie. Każdy z kardynałów może wówczas zgłosić dodatkową kandydaturę. Po co najmniej drugim głosowaniu, które nie przyniosło rozstrzygnięcia, Kardynał Dziekan może rozpocząć procedurę akcesu. Kardynał Dziekan lub dowolny z Elektorów może też zaproponować zmianę metody głosowania na inspirację bądź adorację. W przypadku, w którym jeden z kandydatów uzyska wymaganą większość, Kardynał Dziekan podchodzi do niego i zadaje pytanie: "N, czy przyjmujesz kanonicznie powierzony przez Kolegium Kardynalskie urząd Patriarchy Rotrii, Biskupa Powszechnego, Sługi Sług Bożych etc. etc. Etc.? " Jeżeli kandydat odmówi, Kardynał Dziekan wypuszcza czarny dym i rozpoczyna kolejne głosowanie. Jeżeli kandydat przyjmie wybór, Kardynał Dziekan pyta go: "Jakim imieniem mamy Cię nazywać? " Po wyborze imienia przez nowego Patriarchę, kardynałowie pociągają za rączki baldachimów nad ich tronami, które składają się tak, aby jedyny baldachim pozostał rozpostarty nad tronem nowego Biskupa Rotrii. Następnie padają przed Patriarchą i składają mu homagium słowami: "Ojcze Święty, padam przed Twe oblicze, całując Twoje stopy i dłonie oraz przysięgam Ci wierność i posłuszeństwo." Kardynał Dziekan wypuszcza biały dym i nakazuje bić dzwonom, a następnie udaje się do loggi błogosławieństw i wygłasza formułę: “Annuntio vobis gaudium magnum: habemus Patriarcham, Eminentissimum ac Reverendissimum Dominum, Dominum N, Sanctæ Rotriæ Ecclesiæ Cardinalem/Episcopum N, qui sibi nomen imposuit N!" Nowo wybrany Biskup Rotrii ukazuje się wiernym, wygłasza swoją pierwszą mowę oraz udziela błogosławieństwa. Dopełnieniem konklawe jest uroczysta Koronacja Patriarsza, przeprowadzona zgodnie z Rytuałem Laterańskim. W miarę możliwości powinna zostać zorganizowana w pierwszą niedzielę po wyborze Patriarchy Rotrii, nie później jednak niż po upływie miesiąca od rozstrzygnięcia konklawe. Ilekroć w niniejszej bulli mowa o Kardynale Dziekanie, rozumieć należy także Kardynała Prodziekana, który uprawniony jest do dokonywania wszystkich czynności podczas konklawe zarezerwowanych Dziekanowi, ażeby usprawnić jego przebieg. Tracą moc wszystkie przepisy stojące w sprzeczności z podpisywanym przez Nas poniżej aktem prawnym.