Cytat:

PODATKI, KREDYTY i SKARB PAŃSTWA

Wg planu Mikołaja Dredera

Podatki w rotryjskim systemie gospodarczym chcę stworzyć jak najprościej się da. Nie widzę sensu ich utrudniania i tworzenia w związku z ich utworzeniem skomplikowanych procedur matematycznych do obliczenia kwoty podatku. Jedyny podział jaki zastosuję w podatkach to świętopawle - podatek, który opłacają na rzecz Skarbu Państwa kościoły partykularne, opactwa, parafie, etc.  oraz podatek dochodowy (Imponibile), który będzie należnością wypłacaną za dochód uzyskany w prywatnych przedsiębiorstwach. Jak generowany będzie dochód, wspominałem już w Tomie I Almanachu Rotryjskiej Gospodarki. Stawki podatków? 20% od dochodu dla świętopawla i 15% od dochodu dla podatku dochodowego.

Przykład:
1. Nasza diecezja wypracowała 100L dochodu, kwota podatku wynosi 20L, a więc dochód netto wynosi 80L.
2. Nasza fabryka wypracowała 1000L dochodu, wartość podatku wynosi 150L, a więc dochód netto wynosi w tym wypadku 850L.

Jak będą obliczane podatki? Obliczenie podatku będzie obowiązkiem przedsiębiorcy lub zwierzchnika danego kościoła, w miesięcznym bilansie stanu konta publikuje on informację o wartości podatku w danym miesiącu, Ekonom to sumuje i dokonuje aktualizacji konta Skarbu Państwa. Uważam, że proponowane przeze mnie rozwiązanie jest najprostszym ze wszystkich możliwych, a przy okazji wprowadza ciekawy obrót pieniądza. Same stawki podatków nie są sztywne, ich zmiany może dokonać Ekonom Patriarszy - obniżyć lub podwyższyć - w zależności od potrzeb Skarbu Państwa.

Ponadto, tworząc rotryjską gospodarkę, nalegam, aby wprowadzić w niej system kredytów i pożyczek. Kredyty i pożyczki będą mogły być udzielane mieszkańcom Państwa Kościelnego przez Skarb Państwa lub przez innego mieszkańca, który dogada się z mieszkańcem potrzebującym wsparcia gotówkowego. W przypadku systemu kredytów i pożyczek, Ekonom Patriarszy, stanowi gwaranta spłat - gdyby kredytobiorca spóźniał się ze spłatą, na wniosek kredytodawcy, Ekonom Patriarszy podejmuje się interwencji, egzekwując zaległą spłatę na różne sposoby. Za interwencję Ekonom Patriarszy pobiera prowizję w wysokości 5% wyegzekwowanej kwoty, która trafia na konto Skarbu Państwa.

Kredyty udzielane w Rotryjskim Systemie Gospodarczym, obłożone są prowizją oraz określonym terminem spłaty (całości lub ratalnej). W przypadku, gdy kredytobiorca zobowiązuje się do spłaty kwoty kredytu jednorazowo - kwota prowizji wahać się będzie w przedziale 8-14%, gdyby zaś zobowiązał się do ratalnej spłaty pożyczki - od 14 do 20%, rw zależności od liczby rat i ogólnej wartości kredytu. Ponadto, kredytu może udzielić inny użytkownik systemu gospodarczego, wówczas - z uwagi, że nasza gospodarka ma kształt wolnego rynku - kwota prowizji jest kwotą podlegającą negocjacji obu stron, jednakże czasem taka koleżeńska pożyczka może mieć więcej zalet, niż pożyczka uzyskana u Ekonoma Patriarszego. Dodatkowo Ekonom ma prawo odrzucić wniosek o kredyt, np. w sytuacji, gdyby firmy wnioskującego o pożyczkę regularnie notowały straty.

Skarb Państwa - to całość majątku, jakim dysponuje Państwo Kościelne. Do tego konta wpływają dochody z podatków, z tego konta pokrywane są wynagrodzenia dla urzędników państwowych, tym kontem udzielane są pożyczki i kredyty, etc. etc. Zarząd nad Skarbem Państwa sprawuje Ekonom Patriarszy, mianowany przez Ojca Świętego. Ekonom Patriarszy powinien regularnie szacować budżet Skarbu Państwa, a więc stan tego konta na dany okres - pozwoli mu to na sprawne inwestowanie tych pieniędzy lub w sytuacji potencjalnej recesji gospodarczej - na zwiększenie np. należności podatkowej. Dochody notowane z podatków i świętopawla przez konto Skarbu Państwa będą określać aktualną siłę rotryjskiej gospodarki - im będą to większe wpływy, tym silniejsza będzie nasza gospodarka. Jeśli wydatki będą przekraczać wpływy, będzie to znak, że gospodarka słabnie notując niskie zyski. Duży wpływ na kondycję Skarbu Państwa będzie miał Ekonom Patriarszy, który mając możliwość regulacji stawki podatkowej, powinien reagować tak, aby w bilansie miesięcznym wynik był zawsze dodatni. Jeśli przez dłuższy czas na koncie Skarbu Państwa będzie notowany wynik ujemny, Patriarcha powinien dokładnie przyjrzeć się pracy Ekonoma.

PODRĘCZNIK FUNKCJONOWANIA GOSPODARKI
Wg planu i wizji Mikołaja Dredera

Prawo do zabawy w rotryjskim systemie gospodarczym przysługuje każdemu, kto posiada konto na forum rotryjskim i czynnie uczestniczy w życiu codziennym Państwa Kościelnego - prawo to przysługuje zarówno osobom świeckim, jak i duchownym. Ponadto każda organizacja państwowa, działająca w Państwie Rotryjskim ma obowiązek posiadać konto bankowe, które nadzoruje osoba stojąca na czele danej organizacji. Ideą, która przyświecała mi podczas tworzenia tegoż poradnika jest cel, który ma za zadanie utworzyć nasz system gospodarczy jak najprostszym, jak najciekawszym i jak najmniej czasochłonnym.

Sprawą pierwszorzędną jest porzucenie dotychczasowych struktur informatycznych, z zachowaniem dotychczas zgromadzonych funduszy, które będą nam niezbędne do rozruchu systemu gospodarczego 2.0. Konta osób nieżyjących lub instytucji niefunkcjonujących aktualnie zostaną zlikwidowane, a pieniądze z nich trafią do dyspozycji Ekonoma Patriarszego w celu zachowania płynności i ciągłości finansowej. Stany kont osób żyjących i nadal działających w Państwie Kościelnym będą zachowane i pieniądze zgromadzone na nich będą przeznaczone do aktywności ekonomicznej w systemie 2.0. Podobnie sprawa ma się z kontami organizacji.

W celu uproszczenia gospodarki proponuję wykorzystanie i doskonalenie systemu wykorzystywanego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, gdzie każdy obywatel ma swój własny wątek w dziale dotyczącym kont bankowych i własnoręcznie dokonuje jego aktualizacji - księgowania zysków i strat nie tylko z własnych gospodarstw rolnych, ale też z manufaktur, które może posiadać. Pozwoli to na odciążenie Ekonoma Patriarszego z obowiązku księgowania każdej wypłaty, za każdą funkcję piastowaną przed daną osobę - każdy z nas doskonale wie, jakie funkcje w Państwie i Kościele Rotryjskim sprawuje. Obowiązkiem Ekonoma będzie comiesięczne zaksięgowanie wypłat dla urzędników państwowych ze skarbu państwa oraz zaksięgowanie dochodów z podatków od przedsiębiorstw oraz świętopawla - z tytułu posługi duszpasterskiej (parafie, zakony, diecezje, etc., etc.). Ufam, że dzięki temu systemowi, Ekonom nie będzie nadmiernie obciążony obowiązkiem troski o naszą gospodarkę, co podniesie jego efektywność oraz stabilność działań.

Jak zatem będzie wyglądać generowanie zysku przez osoby prywatne? Przede wszystkim możliwość zarobku podzielona będzie na 3 kryteria: 1. Duszpasterstwo / 2. Rolnictwo / 3. Manufaktury i fabryki, przy czym opcja nr 2 będzie zarezerwowana tylko dla osób, które są włączone do grona arystokracji rotryjskiej, czytaj - posiadają własne ziemie. Jednakże każda z opcji będzie opodatkowana, co omówię później, na łamach drugiego tomu niniejszego podręcznika. Teraz skupie się na generowaniu zysków. Jak wcześniej wspominałem - przyświeca mi cel stworzenia gospodarki w dużej mierzej opartej na czynniku losowym, lecz aby stworzyć go jak najbardziej wiarygodnym, proponuję aby losowość gospodarki była wyrażona w aktywności forumowej państw, a dokładniej w jej liczbie postów napisanych na forum. Zebranie tych danych nie jest trudne - wszak Palatynat Leocji udostępnia ciekawy ranking aktywności państw, zebranie informacji z niego to kwestia kilku chwil. W przypadku działań duszpasterskich, rynkiem dochodu będą państwa, gdzie funkcjonują nasze diecezje, w przypadku rolnictwa oraz zbytu towarów wyprodukowanych w przedsiębiorstwach - grono państw (5-6) wybranych do tworzenia tych danych. Jak będzie wyglądał przelicznik dochodu? Prosta matematyka, którą przedstawiam poniżej.

Z grona wybranych państw, najlepiej będzie 5-6, tych największych, włączając w to Państwo Kościelne (moim zdaniem rozsądnym wyborem będzie Sarmacja, RON, Dreamland, Skarland, MAW oraz Rotria właśnie), obliczona zostaje średnia postów danego miesiąca, która będzie punktem wyjściowym. Dalej na bazie średniej obliczone zostają progi dochodowe, co przedstawię poniżej:

Średnia: 310 postów.
Sarmacja: 400 postów, zysk: 29%
RON: 350 postów, zysk: 12,9%
Dreamland: 180 postów, strata: 41,2%
Skarland: 150 postów, strata: 51,6%
MAW: 500 postów, zysk: 61,2%
Rotria: 380 postów, zysk 22,6%

Zysk: 36,42% - jak widać, tyle nasze firmy wypracowały dochodu w miesiącu X. Dochód zaś byłby obliczany indywidualnie przez każdego przedsiębiorcę i rolnika. Rola Ekonoma ogranicza się w tym momencie tylko do przygotowania powyższego zestawienia. Dla przykładu, ja, mając do dyspozycji fabrykę samochodów, która zatrudnia 100 pracowników, przyjmując że jeden pracownik, w mojej technologii jest wydajny na zarobek rzędu 5 lirów (o czym omówię na łamach Tomu II) - 100 x 5L = 500 L + 36,42% = 682,1 L w miesiącu X. Proponuję wprowadzić do tego koszty stałe (wynagrodzenie, energia elektryczna oraz koszty transportu) - pensja pracownika 0,5 lira + prąd 0,2L/1 pracownika + transport 0,1L/pracownika - co daje koszty stałe: 50L + 20L + 10 L. Wobec tego końcowy bilans miesiąca przedstawi się w sposób następujący: Dochód brutto minus koszty stałe = dochód netto, więc na bazie powyższego przykładu: 682,1 L - 80 L = 602,1 L - dochód netto, który wypracowała moja fabryka samochodów. Oczywiście dojdzie do tego podatek, który będzie omówiony w Tomie II.

Zaś kwestia samych firm, jak wspominałem wcześniej - optuje za wprowadzeniem podziału na klasy (brązowa, srebrna i złota) technologii, która pozwoli nam na funkcjonowanie: małych warsztatów rzemieślniczych, drobnych manufaktur i wielkich fabryk. Każdy awans na technologię wyżej będzie obarczony kosztami pieniężnymi oraz warunkami niezbędnymi do awansu klasę wyżej. Przede wszystkim, chcąc awansować wyżej trzeba będzie dokonać zakupu patentów i technologii, które pozwolą na rozbudowę firmy i parku maszynowego na uczelniach technicznych oraz dokonać rozbudowy fabryki (zakup gruntu i opłacenie ekipy budowlanej). Proponuję to wszystko obarczyć kosztami stałymi, w przypadku zakupu technologii oraz wdrożenie w życie przelicznika w przypadku rozbudowy fabryki (koszty stałe + koszt każdego stanowiska + koszty pozwoleń budowlanych - wszystko to przeliczane w stosunku do tego, ile osób planujemy zatrudnić). Wówczas nasza firma wskoczy technologię wyżej - generując większy zysk, poprzez szybszą produkcję oraz więcej osób zatrudnionych w fabryce. Element wprowadzenia klas technologicznych sprawi, że będziemy mieli możliwość wydania i inwestycji pieniędzy zgromadzonych na koncie, tutaj także będziemy mieli możliwość wprowadzenia kredytów i pożyczek. Zmusi to także użytkowników systemu do ruszenia głową i kalkulowania, chociażby tego, czy inwestycja okaże się bezpieczna czy może pójdziemy z torbami. Jak mówiłem, duża losowość, sprawi, że nowy system gospodarczy będzie pozbawiony nudy i schematów - zysk, zatrudnianie nowych pracowników, zysk, rozbudowa firmy, zysk, zysk, zwiększenie zatrudnienia + rozbudowa firmy. W gruncie rzeczy unikniemy ciągłego bogacenia się, a w sytuacji gdy aktywność mikronacyjna przygaśnie to nasze firmy będą odnosić mniejsze zyski, które z czasem będą wymagać reakcji - redukcji zatrudnienia, aby w miesięcznym raporcie wyjść na plus lub zastawienia fabryki w banku, etc. Możliwości jest wiele i właściwie ograniczeniem będzie nasza wyobraźnia, bo system 2.0 nie będzie zawierał sztywnych ram. Będzie zawierał tylko przeliczniki, którymi operował będzie Ekonom oraz przedsiębiorca.

Natomiast kwestia gospodarstw rolnych - tutaj będziemy mogli stać się hodowcami trzody, plantatorami pszenicy czy właścicielami winnic. Nie ma to znaczenia - najważniejszym czynnikiem będzie tutaj, nadawana przez Patriarchę Rotrii godność arystokratyczna, a wraz z nią ziemia. Przewiduję tutaj dwie klasy - proste rolnictwo oraz rolnictwo zmechanizowane, w warunkach epoki oczywiście. Proponuję, aby każde terytorium lenne przeznaczyło połowę swojej powierzchni w łanach, na gospodarstwo (przelicznik :2), więc mając 200 łanową baronię, w celach rolniczych wykorzystujemy 100 łanów. Na jeden łan, trzeba będzie zatrudnić 4 rolników, więc chcąc wykorzystać potencjał 100 łanów, niezbędne będzie zatrudnianie 400 rolników. Oprócz tego trzeba będzie wprowadzić "rolników stałych" - jak młynarzy, browarników, etc. etc., w zależności od profilu gospodarstwa. Co ważne - oni nie przynoszą dochodu. W skrócie na 10 łanów plantacji wymagane będzie 5 stałych pracowników + 40 pracujących w polu. Do tego dochodzą koszty stałe, a w tym wypadku: pensja + koszty paliwa (transport, który w tym wypadku będzie miał duże znaczenie) + energia elektryczna). Oczywiście bilans zysków będzie oparty o wyżej wymieniony schemat, który będzie taki sam. Celowo to podkreślam, nie chcę aby rolnictwo było faworyzowane kosztem fabryk i vice versa. Tutaj wybór zostaje dla przedsiębiorcy. Jedynym przywilejem będą ziemie nadane przez Patriarchę, które pozwalają na dodatkowy zysk. A więc,

Dochód w miesiącu X wynosi: 36,42%
Gospodarstwo 100 łanowe: 50 stałych pracowników + 400 pracowników plenerowych
Wypracowany zarobek: (bez zgłębienia się w technologię póki co, przyjmijmy że w wyższej): 400 x 5 L = 2000 L + 36,42% = 2 728, 40 L - dochód brutto
Koszty stałe: pensja: 450 x 0,5 + 450 x 0,2 + 450 x 0,1 = 225L + 90 L + 45 L = 360 L - koszty stałe
Dochód netto: 2728,40 - 360 = 2368,40 L - oczywiście dojdzie jeszcze podatek, co omówię w Tomie II.

Cytat:

Akt Unii Siczyńskiej

My, Sykstus IV, Patriarcha i Biskup Rotrii, Najwyższy Pasterz Kościoła Powszechnego, Sługa Sług Bożych, etc., etc., etc.,
ku wiecznej rzeczy pamięci, za zgodą i aprobatą czcigodnych braci naszych reprezentujący Kościół Surmeński.

Niech radują się niebiosa i cieszy się ziemia: zniesiono bowiem mur, który rozdzielał Kościół Rotryjski i Surmeński, a nastał pokój i zgoda. Na owej opoce Chrystus, który oba zjednoczył, łączy obie strony najtrwalszymi więzami miłosierdzia i pokoju i spaja, i zwiera przymierzem wieczystej jedności. Po mgle długiego smutku i czarnej, niemiłej pomroce długotrwałego rozbicia, zajaśniało wszystkim pogodne światło upragnionej jedności. Niech cieszy się matka, Kościół, który widzi, że jego synowie dotychczas nawzajem rozdzieleni, wprowadzili pokój i jedność, i który poprzednio gorzko opłakiwał ich rozbicie, z niewypowiedziana radością niech składa dzięki wszechmocnemu Bogu z powodu ich nadzwyczajnej zgody.

Zjednoczeni w woli i miłości Chrystusa, stanowili oni akt Unii niniejszej, od miejsca spisania Siczyńską odtąd zwaną.

I.
Kościół Surmeński uznaje wyłączną zwierzchność Patriarchy Rotrii oraz jedność z Kościołem Rotryjskim. Patriarcha w swój łasce i przez wzgląd na dorobek Kościoła na terenie Surmenii uznaje wyłączny charakter organizacji Kościoła Surmeńskiego na terenie Surmenii, któremu nadaje miano Surmeńskiego Kościoła Rotryjsko-Katolickiego obrządku welijskiego. Dopuszcza się stosowanie dawnej nazwy Kościoła Surmeńskiego, jak w dalszej części Unii.

II.
W administracji nad Kościołem Surmeńskim Patriarchę reprezentuje Eparcha Surmeński oraz Powszechny Synod Surmeński. Miano Eparchy nosi zawsze biskup kaharonejski, będący metropolitą zwierzchnim względem innych biskupów Kościoła Surmeńskiego. Powszechny Synod Surmeński obejmuje wszystkich duchownych, zakonników oraz wybranych przedstawicieli wspólnot świeckich uznawanych przez Kościół Surmeński.

III.
Gwarantując wyłączny charakter Kościoła Surmeńskiego na terytorium Surmenii, Patriarcha zobowiązuje się nie powoływać diecezji ani innych jednostek administracyjnych i organizacji Kościoła Rotryjskiego na terytorium Surmenii, które nie byłyby podporządkowane Kościołowi Surmeńskiemu.

IV.
Gwarantując poszanowanie autonomii wewnętrznej Kościoła Surmeńskiego, Patriarcha zobowiązuje się, że powołując Eparchę, będzie dobierał go spośród duchownych będących częścią Kościoła Surmeńskiego, zaciągając przy tym opinii Powszechnego Synodu.

V.
Biskupów Kościoła Surmeńskiego mianuje Patriarcha na podstawie wyboru dokonanego przez Eparchę Kościoła Surmeńskiego, bądź, w przypadku jego braku, przez Powszechny Synod.

VI.
Stanowi się, że każdy przywilej o charakterze autonomii, który zostanie wprowadzony dla Kościoła partykularnego bądź dla jednostki organizacyjnej Kościoła jest z mocy tego postanowienia rozszerzany na Kościół Surmeński.

VII.
Stanowi się, że cała hierarchia Kościoła Surmeńskiego i wszystkie instytucje, zrzeszenia i zakony tworzone przez członków Kościoła Surmeńskiego będą podlegać wpierw Eparsze Kościoła Surmeńskiego, a poprzez niego – Patriarsze Kościoła Rotryjskiego.



Datum Rotriae, apud S. Paulum, die XVIII, mensis Iulii, anno Domini MMXVI, Pontificatus Nostri mensis primo.

/-/ Sanctitas Vestra Sixtus IV,
Pontifex Maximus et Servus Servorum Dei,
Patriarcha et Episcopus Rotriae, etc.



(-) Πετρος Δομεστοσηγος