https://forum.rotria.net.pl/ Fri, 15 May 2026 16:43:07 +0000 MyBB https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3133 Fri, 09 Sep 2022 16:59:28 +0200 Tymoteusz Dostojewski]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3133 Inwestytura Diakońska Salvatore Rossiego

Do kościoła zmierza procesja. Prowadzi ją diakon z dymiącą kadzielnicą, za nim akolici, krucyfiks i duchowieństwo wedle hierarchii. Podąża też kandydat na diakona ubrany w albę. Na samym końcu idzie biskup Wieniawa ubrany w szaty pontyfikalne. Obecny w liturgii biskup Dostojewski mówi:

---

Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.]]> Inwestytura Diakońska Salvatore Rossiego

Do kościoła zmierza procesja. Prowadzi ją diakon z dymiącą kadzielnicą, za nim akolici, krucyfiks i duchowieństwo wedle hierarchii. Podąża też kandydat na diakona ubrany w albę. Na samym końcu idzie biskup Wieniawa ubrany w szaty pontyfikalne. Obecny w liturgii biskup Dostojewski mówi:

---

Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3053 Fri, 06 May 2022 15:01:25 +0200 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3053
San Nazaro di Brolo

Kościół noszący obecnie wezwanie świętego Nazariusza, a wcześniej świętych Apostołów, został wybudowany jeszcze przez biskupa Ambrożego pod koniec IV wieku, co czyni go jednym z najstarszych kościołów miasta. Świątynia ma plan krzyża greckiego i od końca wspomnianego stulecia przechowuje szczątki swojego aktualnego patrona. Jest też miejscem pochówku świętego biskupa Weneriusza. 6 maja 2022 roku, w dniu wspomnienia ostatniego, Kardynał-Markiz Mediolanu odwiedził sanktuarium i wygłosił okolicznościową, przepełnioną głębią naukę, w której odwołał się do dziedzictwa tego miejsca:

Kiedyś kościołów, świątyń było mniej... na tej ziemi mydlojańskiej, w Rotrii i na całym v-świecie. Ale ludzie chodzili murem, byli murem za Kościołem, a teraz kościół na kościele, świątyni... Bardzo dobrze! To mnie cieszy i raduje! Ale pustki są! Pustki są w kościołach, bo młodzież nie chce chodzić... Kiedyś młodzież to szła czy trzy kilometry, czy pięć kilometry... czy nawet kilometr! Czy nawet w jednej wsi, marchii, hrabstwie to szli i byli murem: murem za Kościołem, murem za Bogiem, murem za Matką Boską, za Panem Jezusem. Śpiewali ładnie.

(...)

A teraz... ja już mam dwajścia pięć lat, ale jeszcze pokazałem, że mogę pisać posty, że mogę wszystko robić... Jeszcze moje lata to są młodzieńcze, młodzieńcze lata, ale jest takie przysłowie, Pius Leon II, Mikołaj Dreder: Osiągniesz sześćdziesiąt lat to mówi się "Co po kocie to po kopie". Już nie ta godzina, minuta, sekunda, dzień, miesiąc, rok, coraz bliżej... Coraz zbliżam się do odejścia z tej planety polińskiej... A pójść do ziemi ciało moje, będziecie się śmiać, będziecie chcieli iść za mną, będziecie śmiać się, będziecie się radować, że był taki kardynał, nauczał - tak jak zamordował Facibeniego, księdza, bandyt. Tak jak zamordował Laszka Młynariewa - Premiera Tysiąclecia bandyt. Ale Premier odpuścił jemu grzechy! Dla Rononona. Poszedł do Bialenii, do Wolnogradu - nikt nie słyszał rozmowy. Tylko słyszał Bóg, Pan Jezus, Matka Boska i między sobą rozmawiali. Między sobą uzgadniali, prosili między sobą, ażeby póki Premier Tysiąclecia będzie żył...

(...)

Byłem w domu, gdzie się urodził nasz Rotryjczyk, nasz Rotryjczyk uczciwy, godny i sprawiedliwy, bo głosił prawdę wiary. Który objechał cały świat. Który głosił święta Boże. Który mówił: "Nawracajcie się!"

]]>
San Nazaro di Brolo

Kościół noszący obecnie wezwanie świętego Nazariusza, a wcześniej świętych Apostołów, został wybudowany jeszcze przez biskupa Ambrożego pod koniec IV wieku, co czyni go jednym z najstarszych kościołów miasta. Świątynia ma plan krzyża greckiego i od końca wspomnianego stulecia przechowuje szczątki swojego aktualnego patrona. Jest też miejscem pochówku świętego biskupa Weneriusza. 6 maja 2022 roku, w dniu wspomnienia ostatniego, Kardynał-Markiz Mediolanu odwiedził sanktuarium i wygłosił okolicznościową, przepełnioną głębią naukę, w której odwołał się do dziedzictwa tego miejsca:

Kiedyś kościołów, świątyń było mniej... na tej ziemi mydlojańskiej, w Rotrii i na całym v-świecie. Ale ludzie chodzili murem, byli murem za Kościołem, a teraz kościół na kościele, świątyni... Bardzo dobrze! To mnie cieszy i raduje! Ale pustki są! Pustki są w kościołach, bo młodzież nie chce chodzić... Kiedyś młodzież to szła czy trzy kilometry, czy pięć kilometry... czy nawet kilometr! Czy nawet w jednej wsi, marchii, hrabstwie to szli i byli murem: murem za Kościołem, murem za Bogiem, murem za Matką Boską, za Panem Jezusem. Śpiewali ładnie.

(...)

A teraz... ja już mam dwajścia pięć lat, ale jeszcze pokazałem, że mogę pisać posty, że mogę wszystko robić... Jeszcze moje lata to są młodzieńcze, młodzieńcze lata, ale jest takie przysłowie, Pius Leon II, Mikołaj Dreder: Osiągniesz sześćdziesiąt lat to mówi się "Co po kocie to po kopie". Już nie ta godzina, minuta, sekunda, dzień, miesiąc, rok, coraz bliżej... Coraz zbliżam się do odejścia z tej planety polińskiej... A pójść do ziemi ciało moje, będziecie się śmiać, będziecie chcieli iść za mną, będziecie śmiać się, będziecie się radować, że był taki kardynał, nauczał - tak jak zamordował Facibeniego, księdza, bandyt. Tak jak zamordował Laszka Młynariewa - Premiera Tysiąclecia bandyt. Ale Premier odpuścił jemu grzechy! Dla Rononona. Poszedł do Bialenii, do Wolnogradu - nikt nie słyszał rozmowy. Tylko słyszał Bóg, Pan Jezus, Matka Boska i między sobą rozmawiali. Między sobą uzgadniali, prosili między sobą, ażeby póki Premier Tysiąclecia będzie żył...

(...)

Byłem w domu, gdzie się urodził nasz Rotryjczyk, nasz Rotryjczyk uczciwy, godny i sprawiedliwy, bo głosił prawdę wiary. Który objechał cały świat. Który głosił święta Boże. Który mówił: "Nawracajcie się!"

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2844 Sat, 18 Sep 2021 19:05:15 +0200 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2844
La Scala

Miejski Teatr Opery i Baletu

Pod Patronatem Markiza Mediolanu

Władcy Mediolanu od niepamiętnych czasów słynęli jako mecenasi sztuki, w tym muzyki. To między innymi dzięki tym ciągotom tutejsze kościoły znane są z wyjątkowej oprawy liturgii. W mieście od wieków działają mistrzowie różnych instrumentów, koncertmistrze, a także chóry o różnymi profilu. Wszystkie one przyciągają uczniów i melomanów. Poczuwając się do bycia kontynuatorem tych pięknych tradycji postanowiłem wyłożyć nieco dewiz i własnym sumptem odnowiłem słynną La Scalę - osiemnastowieczny teatr opery i baletu, który objąłem jednocześnie swoim patronatem jako pan tych ziem. Po remoncie mieści on prawie trzy tysiące miejsc, a skomplikowana technologia umożliwi wystawianie najbardziej dziwacznych spektakli.

Kilka dni temu odbyło się przedstawienie inauguracyjne. Dając popis swojemu niszowemu gustowi muzycznemu ściągnąłem z Austro-Węgier słowackiego maestro Eugena Suchonia, który rotryjskiej publiczności zaprezentował historyczne dzieło pod tytułem Światopełk. Otwierając na nowo słynny teatr zapowiedziałem miejscowym (niewątpliwie zadziwionym) miłośnikom muzyki, że od tej pory mogą się spodziewać wielu tego typu spektakli.

]]>
La Scala

Miejski Teatr Opery i Baletu

Pod Patronatem Markiza Mediolanu

Władcy Mediolanu od niepamiętnych czasów słynęli jako mecenasi sztuki, w tym muzyki. To między innymi dzięki tym ciągotom tutejsze kościoły znane są z wyjątkowej oprawy liturgii. W mieście od wieków działają mistrzowie różnych instrumentów, koncertmistrze, a także chóry o różnymi profilu. Wszystkie one przyciągają uczniów i melomanów. Poczuwając się do bycia kontynuatorem tych pięknych tradycji postanowiłem wyłożyć nieco dewiz i własnym sumptem odnowiłem słynną La Scalę - osiemnastowieczny teatr opery i baletu, który objąłem jednocześnie swoim patronatem jako pan tych ziem. Po remoncie mieści on prawie trzy tysiące miejsc, a skomplikowana technologia umożliwi wystawianie najbardziej dziwacznych spektakli.

Kilka dni temu odbyło się przedstawienie inauguracyjne. Dając popis swojemu niszowemu gustowi muzycznemu ściągnąłem z Austro-Węgier słowackiego maestro Eugena Suchonia, który rotryjskiej publiczności zaprezentował historyczne dzieło pod tytułem Światopełk. Otwierając na nowo słynny teatr zapowiedziałem miejscowym (niewątpliwie zadziwionym) miłośnikom muzyki, że od tej pory mogą się spodziewać wielu tego typu spektakli.

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2797 Fri, 25 Jun 2021 14:53:50 +0200 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2797
Vigentino

Widok z autobusu miejskiego na zabudowania Vigentino

Do niedawna miejscowość podmiejska Vigentino było niewielką wioską na południowych obrzeżach Mediolanu. Jej mieszkańcy zajmowali się przez lata drobnym rzemiosłem i rolnictwem, ale z czasem większość z nich zaczęła szukać lepiej płatnego zatrudnienia w usługach na terenie metropolii, do której dojazd stał się łatwiejszy wraz z rozwojem komunikacji kolektywnej w Marchii. Dzięki autobusowi jadącemu aż dwa razy dziennie zmiany stały się nieuchronne...

Typowa ulica na terenie osiedla z miejscami parkingowymi

Od kilku miesięcy Vigentino stopniowo staje się najbardziej dynamicznie rozwijającą się częścią aglomeracji, a zarazem rajem dla il'developerro. Wioska, która jeszcze rok temu była zamieszkała przez kilkuset chłopów dziś jest domem nocnym dla około dziesięciu tysięcy ludzi. Nowe budownictwo całkowicie zdominowało okolicę, a korzystne ceny mieszkań przyciągają nie tylko poddanych Marchii, ale także (a nawet przede wszystkim) klasę średnią z innych części Państwa Kościelnego, która dobrze odnajduje się w stosunkowo liberalnym i wielonarodowym mieście. Mimo dobrej komunikacji większość nowych mieszkańców stanowią posiadacze samochodów w związku z czym na terenie dzielnicy powstały warsztaty naprawcze, parkingi oraz stacje paliw, których właścicielem jest Kompania Faradobusów.

Na terenie osiedla cały czas trwa budowa kolejnych inwestycji. Szacuje się, że do końca roku liczba mieszkańców powinna wzrosnąć do około dwudziestu pięciu tysięcy. Później, zgodnie z długofalowym planem rozwoju miasta, podobne obszary mieszkaniowe powstaną na północy, wschodzie i zachodzie od właściwego Mediolanu. W planach jest między innymi stworzenie tanich lokali pod wynajem, co umożliwi przyciągnięcie do prowincji kolejnych migrantów.

]]>
Vigentino

Widok z autobusu miejskiego na zabudowania Vigentino

Do niedawna miejscowość podmiejska Vigentino było niewielką wioską na południowych obrzeżach Mediolanu. Jej mieszkańcy zajmowali się przez lata drobnym rzemiosłem i rolnictwem, ale z czasem większość z nich zaczęła szukać lepiej płatnego zatrudnienia w usługach na terenie metropolii, do której dojazd stał się łatwiejszy wraz z rozwojem komunikacji kolektywnej w Marchii. Dzięki autobusowi jadącemu aż dwa razy dziennie zmiany stały się nieuchronne...

Typowa ulica na terenie osiedla z miejscami parkingowymi

Od kilku miesięcy Vigentino stopniowo staje się najbardziej dynamicznie rozwijającą się częścią aglomeracji, a zarazem rajem dla il'developerro. Wioska, która jeszcze rok temu była zamieszkała przez kilkuset chłopów dziś jest domem nocnym dla około dziesięciu tysięcy ludzi. Nowe budownictwo całkowicie zdominowało okolicę, a korzystne ceny mieszkań przyciągają nie tylko poddanych Marchii, ale także (a nawet przede wszystkim) klasę średnią z innych części Państwa Kościelnego, która dobrze odnajduje się w stosunkowo liberalnym i wielonarodowym mieście. Mimo dobrej komunikacji większość nowych mieszkańców stanowią posiadacze samochodów w związku z czym na terenie dzielnicy powstały warsztaty naprawcze, parkingi oraz stacje paliw, których właścicielem jest Kompania Faradobusów.

Na terenie osiedla cały czas trwa budowa kolejnych inwestycji. Szacuje się, że do końca roku liczba mieszkańców powinna wzrosnąć do około dwudziestu pięciu tysięcy. Później, zgodnie z długofalowym planem rozwoju miasta, podobne obszary mieszkaniowe powstaną na północy, wschodzie i zachodzie od właściwego Mediolanu. W planach jest między innymi stworzenie tanich lokali pod wynajem, co umożliwi przyciągnięcie do prowincji kolejnych migrantów.

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2776 Thu, 22 Apr 2021 15:04:44 +0200 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2776
Piazza del Duomo

Plac Katedralny znany powszechnie jako Piazza del Duomo jest jednym z najbardziej gwarnych i rozpoznawalnych miejsc w Mydlojanie. Swoją nazwę bierze oczywiście od budynku katedry, który góruje nad okolicą. Plac istniał już w czternastym wieku, a w obecnej formie został zaprojektowany w drugiej połowie dziewiętnastego wieku. Ma powierzchnię siedemnastu tysięcy metrów kwadratowych. Odbywają się tu różnego rodzaju zgromadzenia - od religijnych procesji poprzez targi świąteczne aż po robotnicze wiece socjalistów. Przede wszystkim jest jednak codziennym miejscem spotkań ludzi z całego świata - mieszkańców miasta, turystów oraz gości z dalszej i bliższej okolicy. Liczni handlarze sprzedają tu watę cukrową, przekąski i tony pamiątkowego chłamu.

Poza katedrą przy placu znajdują się inne charakterystyczne obiekty. Najsłynniejszym jest Galeria Alberta Orańskiego - neoklasycystyczne centrum handlowe, w którym swoje sklepy posiadają najlepsze, ekskluzywne marki. Zamożni ludzie z całego V-świata przybywają tu po gęstomaterialne dobra. Ci, których nie stać na zakupy podziwiają przepych architektury. Nieopodal mieści się też siedziba Faradobus - Kreacji, jednego z najważniejszych mydlojańskich domów mody. Z imieniem Alberta Orańskiego związany jest też konny pomnik, który na cześć swojego poprzednika ufundował obecny władca miasta wkrótce po objęciu rządów.

]]>
Piazza del Duomo

Plac Katedralny znany powszechnie jako Piazza del Duomo jest jednym z najbardziej gwarnych i rozpoznawalnych miejsc w Mydlojanie. Swoją nazwę bierze oczywiście od budynku katedry, który góruje nad okolicą. Plac istniał już w czternastym wieku, a w obecnej formie został zaprojektowany w drugiej połowie dziewiętnastego wieku. Ma powierzchnię siedemnastu tysięcy metrów kwadratowych. Odbywają się tu różnego rodzaju zgromadzenia - od religijnych procesji poprzez targi świąteczne aż po robotnicze wiece socjalistów. Przede wszystkim jest jednak codziennym miejscem spotkań ludzi z całego świata - mieszkańców miasta, turystów oraz gości z dalszej i bliższej okolicy. Liczni handlarze sprzedają tu watę cukrową, przekąski i tony pamiątkowego chłamu.

Poza katedrą przy placu znajdują się inne charakterystyczne obiekty. Najsłynniejszym jest Galeria Alberta Orańskiego - neoklasycystyczne centrum handlowe, w którym swoje sklepy posiadają najlepsze, ekskluzywne marki. Zamożni ludzie z całego V-świata przybywają tu po gęstomaterialne dobra. Ci, których nie stać na zakupy podziwiają przepych architektury. Nieopodal mieści się też siedziba Faradobus - Kreacji, jednego z najważniejszych mydlojańskich domów mody. Z imieniem Alberta Orańskiego związany jest też konny pomnik, który na cześć swojego poprzednika ufundował obecny władca miasta wkrótce po objęciu rządów.

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2774 Wed, 21 Apr 2021 22:28:44 +0200 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2774

Plan Miasta Mediolanu

Wersja powiększona

Księga Nieruchomości Miasta Mediolanu

1. Castello Sforzesco;
   
2. Duomo di Milano;
   
3. Faradobus - Kreacje;
   
4. Al Bazar;
   

]]>

Plan Miasta Mediolanu

Wersja powiększona

Księga Nieruchomości Miasta Mediolanu

1. Castello Sforzesco;
   
2. Duomo di Milano;
   
3. Faradobus - Kreacje;
   
4. Al Bazar;
   

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2759 Wed, 14 Apr 2021 22:07:03 +0200 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2759

W kioskach położonych w różnych częściach Mydlojanu mieszkańcy miasta zaopatrują się w prasę z kraju i z zagranicy. Najpopularniejszym periodykiem obok L'Osservatore Rotriano jest wydawany w Bialenii Zielony Sztandar Wolności, którego nowy numer jest już w drodze do Rotrii.

]]>

W kioskach położonych w różnych częściach Mydlojanu mieszkańcy miasta zaopatrują się w prasę z kraju i z zagranicy. Najpopularniejszym periodykiem obok L'Osservatore Rotriano jest wydawany w Bialenii Zielony Sztandar Wolności, którego nowy numer jest już w drodze do Rotrii.

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2758 Wed, 14 Apr 2021 13:05:09 +0200 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2758
Transporti a Milano

Jako władca Mydlojanu od początku postawiłem sobie za cel uczynienie z miasta metropolii na miarę naszych możliwości. W związku z tym uznałem za bardzo istotne to, aby usprawnić komunikację miejską, która do tej pory była bardzo bardzo słaba, bardzo zła. Po kilku miesiącach moich rządów sprawa ma się nieco lepiej, więc można się pochwalić.

Stolicę prowincji obsługuje w zakresie komunikacji publicznej instytucja o nazwie Azienda Trasporti Milanesi (ATM), która istnieje od prawie stu lat. Projekt modernizacji zakładał przede wszystkim wykorzystanie używanego dotąd sprzętu i jego kompleksowy remont tak, aby z jednej strony zapewnić mieszkańcom i gościom możliwość podróżowania w komfortowych warunkach, a z drugiej zachować unikalny klimat. W tym celu tramwaje, które są podstawą systemu transportu publicznego, uległy renowacji i zostały przemalowane z zielonego na żółty. Bardzo szybko stały się charakterystycznym widokiem na ulicach miasta, a mieszkańcy zaczęli określać je mianem ceffo giallo.

Tak mydlojańskie tramwaje wyglądały przed renowacją...

...a tak prezentują się dzisiaj.

Łącznie w mieście funkcjonuje dziesięć linii tramwajowych, które okalają niemal całe jego terytorium. Bilet na jeden przejazd kosztuje 2 centesimo. Z tramwajów korzysta większa część mieszkańców i turystów odwiedzających Mydlojan. Dojechać można nimi do większości głównych atrakcji. Na terenie stolicy prowincji znajdują się dwie zajezdnie - główna i pomocnicza. Dodatkowo do odleglejszych dzielnic i okolicznych miejscowości można dostać się miejskimi autobusami, również zarządzanymi przez AZM. Nie jest prawdą, że spóźniają się one niemiłosiernie, a poza tym komu by to przeszkadzało? Ponadto w razie potrzeby istnieje możliwość skorzystania z miejskich taksówek - są one w większości własnością prywatną taksówkarzy nazywanych w miejscowym slangu d'orollo, ale zasady ich funkcjonowania podlegają nadzorowi ze strony AZM.

Wraz z rozwojem transportu kolejowego na terenie Państwa Kościelnego Rotria planowane jest także uruchomienie połączeń kolejowych z Mydlojanu do innych najważniejszych miast na terenie Patrimonium Sancti Pauli. Póki co dworzec pełni funkcję jednego z centrów życia towarzyskiego.

]]>
Transporti a Milano

Jako władca Mydlojanu od początku postawiłem sobie za cel uczynienie z miasta metropolii na miarę naszych możliwości. W związku z tym uznałem za bardzo istotne to, aby usprawnić komunikację miejską, która do tej pory była bardzo bardzo słaba, bardzo zła. Po kilku miesiącach moich rządów sprawa ma się nieco lepiej, więc można się pochwalić.

Stolicę prowincji obsługuje w zakresie komunikacji publicznej instytucja o nazwie Azienda Trasporti Milanesi (ATM), która istnieje od prawie stu lat. Projekt modernizacji zakładał przede wszystkim wykorzystanie używanego dotąd sprzętu i jego kompleksowy remont tak, aby z jednej strony zapewnić mieszkańcom i gościom możliwość podróżowania w komfortowych warunkach, a z drugiej zachować unikalny klimat. W tym celu tramwaje, które są podstawą systemu transportu publicznego, uległy renowacji i zostały przemalowane z zielonego na żółty. Bardzo szybko stały się charakterystycznym widokiem na ulicach miasta, a mieszkańcy zaczęli określać je mianem ceffo giallo.

Tak mydlojańskie tramwaje wyglądały przed renowacją...

...a tak prezentują się dzisiaj.

Łącznie w mieście funkcjonuje dziesięć linii tramwajowych, które okalają niemal całe jego terytorium. Bilet na jeden przejazd kosztuje 2 centesimo. Z tramwajów korzysta większa część mieszkańców i turystów odwiedzających Mydlojan. Dojechać można nimi do większości głównych atrakcji. Na terenie stolicy prowincji znajdują się dwie zajezdnie - główna i pomocnicza. Dodatkowo do odleglejszych dzielnic i okolicznych miejscowości można dostać się miejskimi autobusami, również zarządzanymi przez AZM. Nie jest prawdą, że spóźniają się one niemiłosiernie, a poza tym komu by to przeszkadzało? Ponadto w razie potrzeby istnieje możliwość skorzystania z miejskich taksówek - są one w większości własnością prywatną taksówkarzy nazywanych w miejscowym slangu d'orollo, ale zasady ich funkcjonowania podlegają nadzorowi ze strony AZM.

Wraz z rozwojem transportu kolejowego na terenie Państwa Kościelnego Rotria planowane jest także uruchomienie połączeń kolejowych z Mydlojanu do innych najważniejszych miast na terenie Patrimonium Sancti Pauli. Póki co dworzec pełni funkcję jednego z centrów życia towarzyskiego.

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2349 Sat, 12 Dec 2020 22:28:54 +0100 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2349

W Mydlojanie otwarto kolejną mekkę dla miłośników mody stylowego ubioru. Al Bazar zarządzany przez Lina jest stolicą krawiectwa typu rotryjskiego: lekkiego i dobrego do noszenia w ciepłym klimacie. Jest ono obecnie bardzo popularne, ale nie do końca uniwersalne. Ja sam, przyzwyczajony do nieco niższych temperatur, pragnąłem stworzyć coś, co odzwierciedlałoby mój gust idący raczej w stronę flaneli, jodełek, delikatnych krawatów i szkotlandzkiej kraty. Takim miejscem staje się powoli dom mody przy Via Sante Margherita, któremu nadałem markową nazwę "Faradobus - Kreacje" ("FK").

Dom jest jedną z niezależnych instytucji artystycznych Kompanii Faradobusów. Nad jego działalnością czuwam osobiście, zaś dyrektorem artystycznym został mój daleki krewniak z Hirschbergii, Prinz Christian Paul Faradobus. Wspólnie postawiliśmy na styl, którego nauczyłem się w czasie moich krótkich rządów w Królestwie Anglii i Walii. Prym wiodą różne typy wełny, z których szyte są gładkie, kraciaste oraz jodełkowe marynarki z odpowiednio szerokimi klapami, a także spodnie z wysokim stanem oraz płaszcze. Popularne jest noszenie ich w połączeniu z cienkimi swetrami. Bardziej wymagający klienci sięgają po kaszmir. W przeciwieństwie do wytworów Al Bazaru projektanci "FK" unikają rzucających się w oczy kolorów celując raczej w ciekawe, ale klasyczne wzory. Cechą charakterystyczną stylu promowanego przez dom są dodatki: szelki na guziki, kaszkiety, krawaty typu knit i wzorzyste, bawełniane poszetki.

Jednym z pierwszych modowych hitów wypuszczonych i wylansowanych przez "FK" jest ta oto marynarka:

Zaprojektowałem ją osobiście według wskazówek, których we śnie udzielili mi Wielki Sternik wraz z Yves'em Saint Laurentem. Wykonana została z wysokiej jakości wełnianej, granatowej tkaniny o wyjątkowo udanym splocie. Uwagę, zwłaszcza w tych czasach, przykuwają szerokie klapy oraz złote guziki. Te ostatnie wpisują ciuch w krąg tak zwanych "marynarek klubowych", ale aby się trochę z niego wyłamać postawiłem na model jednorzędowy. Cechą charakterystyczną są również ukośne, nakładane kieszenie, co nadaje projektowi walor "codzienności" przy zachowaniu elegancji. Marynarka, nazywana już popularnie ametystką, stanowi dobre połączenie stylu formalnego oraz użytkowego. Od kilku dni bije rekordy popularności wśród dobrze ubranych mężczyzn z całego v-świata.

Intensywna kampania reklamowa przedstawia ametystkę jako model dla ludzi w każdym wieku

"FK" odróżniają się od Al Bazaru również tym, że oprócz mody męskiej zajmuje się także projektowanie kreacji przeznaczonych dla kobiet. W tym przypadku odwołujemy się do najlepszych tradycji Marie Zelie haute couture. Tak jak w przypadku odzieży dla panów tępimy wypchane ramiona i wąskie klapy tak tu naszym celem jest wyeliminowanie tych wszystkich dżynsów, ledżynsów i innych szmat na rzecz dobrych wzorów zaprowadzonych przez Krystiana Diora i Jana Pawła Gaultiera. Wyznajemy zasadę, że rozwój mody tak naprawdę skończył się w 1968 roku, a to co powstało później to są co najwyżej dobre (klasyczne) wzorce oraz złe wypaczenia. Wydaje mi się, że konserwatywna Rotria to idealne miejsce na takie biadolenie i dlatego pierwszy dom mody postanowiłem otworzyć właśnie tu.

]]>

W Mydlojanie otwarto kolejną mekkę dla miłośników mody stylowego ubioru. Al Bazar zarządzany przez Lina jest stolicą krawiectwa typu rotryjskiego: lekkiego i dobrego do noszenia w ciepłym klimacie. Jest ono obecnie bardzo popularne, ale nie do końca uniwersalne. Ja sam, przyzwyczajony do nieco niższych temperatur, pragnąłem stworzyć coś, co odzwierciedlałoby mój gust idący raczej w stronę flaneli, jodełek, delikatnych krawatów i szkotlandzkiej kraty. Takim miejscem staje się powoli dom mody przy Via Sante Margherita, któremu nadałem markową nazwę "Faradobus - Kreacje" ("FK").

Dom jest jedną z niezależnych instytucji artystycznych Kompanii Faradobusów. Nad jego działalnością czuwam osobiście, zaś dyrektorem artystycznym został mój daleki krewniak z Hirschbergii, Prinz Christian Paul Faradobus. Wspólnie postawiliśmy na styl, którego nauczyłem się w czasie moich krótkich rządów w Królestwie Anglii i Walii. Prym wiodą różne typy wełny, z których szyte są gładkie, kraciaste oraz jodełkowe marynarki z odpowiednio szerokimi klapami, a także spodnie z wysokim stanem oraz płaszcze. Popularne jest noszenie ich w połączeniu z cienkimi swetrami. Bardziej wymagający klienci sięgają po kaszmir. W przeciwieństwie do wytworów Al Bazaru projektanci "FK" unikają rzucających się w oczy kolorów celując raczej w ciekawe, ale klasyczne wzory. Cechą charakterystyczną stylu promowanego przez dom są dodatki: szelki na guziki, kaszkiety, krawaty typu knit i wzorzyste, bawełniane poszetki.

Jednym z pierwszych modowych hitów wypuszczonych i wylansowanych przez "FK" jest ta oto marynarka:

Zaprojektowałem ją osobiście według wskazówek, których we śnie udzielili mi Wielki Sternik wraz z Yves'em Saint Laurentem. Wykonana została z wysokiej jakości wełnianej, granatowej tkaniny o wyjątkowo udanym splocie. Uwagę, zwłaszcza w tych czasach, przykuwają szerokie klapy oraz złote guziki. Te ostatnie wpisują ciuch w krąg tak zwanych "marynarek klubowych", ale aby się trochę z niego wyłamać postawiłem na model jednorzędowy. Cechą charakterystyczną są również ukośne, nakładane kieszenie, co nadaje projektowi walor "codzienności" przy zachowaniu elegancji. Marynarka, nazywana już popularnie ametystką, stanowi dobre połączenie stylu formalnego oraz użytkowego. Od kilku dni bije rekordy popularności wśród dobrze ubranych mężczyzn z całego v-świata.

Intensywna kampania reklamowa przedstawia ametystkę jako model dla ludzi w każdym wieku

"FK" odróżniają się od Al Bazaru również tym, że oprócz mody męskiej zajmuje się także projektowanie kreacji przeznaczonych dla kobiet. W tym przypadku odwołujemy się do najlepszych tradycji Marie Zelie haute couture. Tak jak w przypadku odzieży dla panów tępimy wypchane ramiona i wąskie klapy tak tu naszym celem jest wyeliminowanie tych wszystkich dżynsów, ledżynsów i innych szmat na rzecz dobrych wzorów zaprowadzonych przez Krystiana Diora i Jana Pawła Gaultiera. Wyznajemy zasadę, że rozwój mody tak naprawdę skończył się w 1968 roku, a to co powstało później to są co najwyżej dobre (klasyczne) wzorce oraz złe wypaczenia. Wydaje mi się, że konserwatywna Rotria to idealne miejsce na takie biadolenie i dlatego pierwszy dom mody postanowiłem otworzyć właśnie tu.

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2342 Mon, 23 Nov 2020 18:42:54 +0100 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2342 Al Bazar

Grazie mille per la grandissima visita

Jednym z najważniejszych miejsc na mapie stolicy hrabstwa jest kamienica Al Bazar położona przy Via Antonio Scarpa. To tu mój rezydent Lino Ieluzzi urzęduje, przyjmuje interesantów, a przede wszystkim od lat prowadzi swój słynny salon modowy, który działał za Sforzów, działał za Orańskich i działa po dziś dzień. Tak jak dla rotrystów z całego świata mekką jest Apostolskie Miasto, stolica Państwa Kościelnego, tak przybywający do jego granic wyznawcy sartorializmu i sprezzatury kierują się właśnie do Mediolanu, aby zaopatrzyć się w dwurzędowe marynarki, krawaty z ręcznie wyszytą cyferką 2137. Krawcy stołeczni specjalizują się bowiem w szatach duchownych i zazwyczaj nie mają oni oferty dla świeckich, co dodatkowo przysparza klienteli takim miejscom jak to.

W Al Bazarze uprawiane jest tu tradycyjne rotryjskie krawiectwo męskie dla najbardziej wymagających klientów. Jego charakterystyczną cechą są lekkie tkaniny, jasne i wyraziste kolory oraz wzory, szeroki wybór dodatków (poszewki, poszetki, butonierki, paski, portfele, nakrycia głowy, szpinki i inne) oraz luźne podejście do klasycznej męskiej elegancji. Sam Lino znany jest z niedopinania jednej z tych takich klamerek w monkach i tego, że zdarza mu się nie zapinać dwurzędówki (albo co gorsza zapiąć tylko na dolny guzik), co teoretycznie jest błędem, ale jak on to robi to już nie i to właśnie jest ta słynna sprezzatura.

Salon jest czynny codziennie oprócz niedzieli, bo to by się patriarsze nie spodobało. Nie jest to oczywiście jedyne tego typu miejsce w Mediolanie, ale na pewno najbardziej znane i prestiżowe.

]]> Al Bazar

Grazie mille per la grandissima visita

Jednym z najważniejszych miejsc na mapie stolicy hrabstwa jest kamienica Al Bazar położona przy Via Antonio Scarpa. To tu mój rezydent Lino Ieluzzi urzęduje, przyjmuje interesantów, a przede wszystkim od lat prowadzi swój słynny salon modowy, który działał za Sforzów, działał za Orańskich i działa po dziś dzień. Tak jak dla rotrystów z całego świata mekką jest Apostolskie Miasto, stolica Państwa Kościelnego, tak przybywający do jego granic wyznawcy sartorializmu i sprezzatury kierują się właśnie do Mediolanu, aby zaopatrzyć się w dwurzędowe marynarki, krawaty z ręcznie wyszytą cyferką 2137. Krawcy stołeczni specjalizują się bowiem w szatach duchownych i zazwyczaj nie mają oni oferty dla świeckich, co dodatkowo przysparza klienteli takim miejscom jak to.

W Al Bazarze uprawiane jest tu tradycyjne rotryjskie krawiectwo męskie dla najbardziej wymagających klientów. Jego charakterystyczną cechą są lekkie tkaniny, jasne i wyraziste kolory oraz wzory, szeroki wybór dodatków (poszewki, poszetki, butonierki, paski, portfele, nakrycia głowy, szpinki i inne) oraz luźne podejście do klasycznej męskiej elegancji. Sam Lino znany jest z niedopinania jednej z tych takich klamerek w monkach i tego, że zdarza mu się nie zapinać dwurzędówki (albo co gorsza zapiąć tylko na dolny guzik), co teoretycznie jest błędem, ale jak on to robi to już nie i to właśnie jest ta słynna sprezzatura.

Salon jest czynny codziennie oprócz niedzieli, bo to by się patriarsze nie spodobało. Nie jest to oczywiście jedyne tego typu miejsce w Mediolanie, ale na pewno najbardziej znane i prestiżowe.

]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2336 Mon, 16 Nov 2020 21:26:38 +0100 Ametyst I Dziecię]]> https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=2336
Duomo di Milano

Katedra Mediolańska (Duomo de Milano, Mydlojański Dom) pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny stoi na miejscu wcześniejszej świątyni pochodzącej z czwartego wieku. Budowa obecnego gmachu trwała prawie sześćset lat, od XIV aż do początku XIX stulecia. Jego wymiary wynoszą: 160 metrów wysokości i nieco ponad 90 metrów szerokości. Konsekracji dokonano natomiast w 1572 roku. Jeden z kronikarzy, na którego w popularnej broszurze poświęconej katedrze powołał się Albert Orański, w taki oto sposób opisał ceremonię:

Wielka to, Bracie, rzecz się stała. Oto potężna budowla powiedziała Bogu FIAT i tak stała się świętą świątynią Najwyższego. A w ten upalny dzień, gdzie słońce jakby specjalnie grzało, by na nowo rozpalić ogień miłości, w katedrze zebrały się Najjaśniejsze persony z całej ziemi. Szli środkiem i czynili znak krzyża na każdym wiernym. Dzwony biły właśnie pierwszy Anioł Pański, gdy w uroczystej procesji dało się zauważyć celebransa odzianego w złoto. Bowiem i mitra, i buty były wysadzane drogocennymi klejnotami. Upadł na kolana wszystek lud i zaczął wielbić Boga słowami „Te Deum Laudamus”. A bóg wysłuchał wołań biednego ludu i dotknął swym przenajświętszym Palcem świątyni, która stała się od tej pory jego Domem.

Katedra do dziś jest głównym ośrodkiem charakterystycznego dla tych regionów Rotrii rytu ambrozjańskiego, który wyróżnia się między innymi odrębnym kalendarzem liturgicznym. Posługę tradycyjnie pełnią tu Ojcowie Jezuici. Świątynia, jedna z najważniejszych w całym Państwie Kościelnym, stanowi ośrodek kultu świętego Ambrożego oraz świętego Karola Boromeusza, dawnych biskupów tego miasta. Skarbiec pełen jest relikwii - jedną z nich jest podobno gwóźdź, którym przebito rękę Chrystusa. Oprócz pielgrzymów przyciąga także świeckich turystów, którzy chętnie wspinają się na dach, aby podziwiać panoramę Mediolanu i okolic.

 

]]>
Duomo di Milano

Katedra Mediolańska (Duomo de Milano, Mydlojański Dom) pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny stoi na miejscu wcześniejszej świątyni pochodzącej z czwartego wieku. Budowa obecnego gmachu trwała prawie sześćset lat, od XIV aż do początku XIX stulecia. Jego wymiary wynoszą: 160 metrów wysokości i nieco ponad 90 metrów szerokości. Konsekracji dokonano natomiast w 1572 roku. Jeden z kronikarzy, na którego w popularnej broszurze poświęconej katedrze powołał się Albert Orański, w taki oto sposób opisał ceremonię:

Wielka to, Bracie, rzecz się stała. Oto potężna budowla powiedziała Bogu FIAT i tak stała się świętą świątynią Najwyższego. A w ten upalny dzień, gdzie słońce jakby specjalnie grzało, by na nowo rozpalić ogień miłości, w katedrze zebrały się Najjaśniejsze persony z całej ziemi. Szli środkiem i czynili znak krzyża na każdym wiernym. Dzwony biły właśnie pierwszy Anioł Pański, gdy w uroczystej procesji dało się zauważyć celebransa odzianego w złoto. Bowiem i mitra, i buty były wysadzane drogocennymi klejnotami. Upadł na kolana wszystek lud i zaczął wielbić Boga słowami „Te Deum Laudamus”. A bóg wysłuchał wołań biednego ludu i dotknął swym przenajświętszym Palcem świątyni, która stała się od tej pory jego Domem.

Katedra do dziś jest głównym ośrodkiem charakterystycznego dla tych regionów Rotrii rytu ambrozjańskiego, który wyróżnia się między innymi odrębnym kalendarzem liturgicznym. Posługę tradycyjnie pełnią tu Ojcowie Jezuici. Świątynia, jedna z najważniejszych w całym Państwie Kościelnym, stanowi ośrodek kultu świętego Ambrożego oraz świętego Karola Boromeusza, dawnych biskupów tego miasta. Skarbiec pełen jest relikwii - jedną z nich jest podobno gwóźdź, którym przebito rękę Chrystusa. Oprócz pielgrzymów przyciąga także świeckich turystów, którzy chętnie wspinają się na dach, aby podziwiać panoramę Mediolanu i okolic.

 

]]>