Kamienne koszary wciśnięte w zbocze gór niczym twierdza pamiętają jeszcze czasy pierwszej Rotrii. Wąskie dziedzińce pachną smarem, mokrym drewnem i chłodem alpejskiego poranka. Nad główną bramą powiewa sztandar Księstwa Biskupiego Trydentu, a pod nim stoją wartownicy w surowych mundurach – milczący, czujni, zawsze gotowi do działania.

To tutaj stacjonuje elitarna Kompania Sił Specjalnych "Eleonora", której zadaniem jest zwalczanie zagrożeń płynących z wrogiego Królestwa Skarlandu. Żołnierze szkoleni są do działań w górach, nocnych infiltracji i operacji wymagających bezwzględnej dyscypliny. Ich reputacja budzi respekt nawet wśród regularnych oddziałów armii – mówi się, że gdy pojawiają się na horyzoncie, konflikt wchodzi w nową, mroczniejszą fazę.

Na czele jednostki stoi tenente Claudio Pugnale – człowiek o lodowatym spojrzeniu i żelaznej ręce. Plotki głoszą, że przeszedł wszystkie fronty pogranicza, a jego metody są równie skuteczne, co bezlitosne. Na dziedzińcu jego kroki słychać wcześniej niż rozkazy; żołnierze prostują się natychmiast, wiedząc, że dla Pugnale’a słabość jest grzechem, a lojalność najwyższą cnotą.

Wieczorami koszary pogrążają się w półmroku – lampy naftowe rzucają długie cienie na kamienne mury, a z oddali dochodzi echo ćwiczeń strzeleckich. Nad wszystkim unosi się poczucie napięcia: cisza przed burzą, w której kompania specjalna "Eleonora" pozostaje pierwszą linią obrony przeciwko nieprzewidywalnemu Skarlandowi....