Cytat:

Ojcowie Soboru Rotryjskiego II
wezwani za pontyfikatu Jego Świątobliwości Alberta, Patriarchy i Biskupa Rotrii,
Umiłowanym w Chrystusie Panu Siostrom i Braciom,
wiernym i poddanym Świętego Kościoła Rotryjskiego,
ślą uroczyste błogosławieństwo i pasterskie pozdrowienie.

ADHORTACJA POSOBOROWA
tytuł dokumentu

My, Albert, Sługa Sług Bożych, etc. etc., Patriarcha Kościoła Rotryjskiego, wspólnie z naszymi Ojcami Soborowymi, wydajemy niniejszy dokument dla regulacji spraw poruszonych w trakcie Świętego Soboru Rotryjskiego II, a korzystając z mądrości i ustaleń zebranych, normujemy niniejsze kwestie, będące od teraz wiążące dla państwa i Kościoła. Niniejszy dokument, mocą złożonego przez nas podpisu, zyskuję moc, przywileje i prawa bulli.

I
DŁUGOŚĆ PONTYFIKATU BISKUPA ROTRII I ZNIESIENIE POSTANOWIEŃ „NUNC DIMITTIS, DOMINE”

Ojcowie Soborowi, obradujący podczas Świętego Soboru Rotryjskiego II, po dogłębnym rozeznaniu i wysłuchaniu natchnień Ducha Świętego, pochylili się nad fundamentalną dla Państwa Kościelnego i Kościoła Rotryjskiego kwestią długości pontyfikatu Biskupa Rotrii. Uznając, że nasz Kościół przetrwał czas najcięższej próby, znosimy niniejszym rozporządzenia Adhortacji Posoborowej Nunc dimittis, Domine, wprowadzające kadencyjność bez określonego terminu ustania pontyfikatu.
Wolą Ojców Soborowych, wyrażoną w formalnym głosowaniu, wprowadzamy w Kościele Rotryjskim zasadę Elastycznego Pontyfikatu Tajnego Czasu Trwania. Od kolejnego konklawe, długość panowania nowo wybranego Ojca Świętego będzie określana przez samego elekta w ścisłym porozumieniu z elektorami. Czas ten, stanowiący kompromis między potrzebami Kościoła a możliwościami Ojca Świętego, pozostanie ścisłą tajemnicą, niepodawaną do wieści publicznej.
Aby uniknąć impasu podczas konklawe ustalamy, że głosowanie nad długością pontyfikatu, wymagające takiej samej większości, jak wybór Patriarchy, może odbyć się maksymalnie cztery razy. W przypadku braku konsensusu po czwartym głosowaniu, z mocy samego prawa wprowadzony zostanie pontyfikat trwający cztery miesiące.
Gdy nadejdzie wyznaczony i utajniony wcześniej kres panowania, Biskup Rotrii winien ustąpić z Tronu. Gdyby jednak tego nie uczyniwszy, trwał na urzędzie, nakładamy na Kardynała Kamerlinga, a w przypadku jego braku na Dziekana Świętego Kolegium, święty obowiązek publicznego ujawnienia dokumentu z zapisaną datą abdykacji i natychmiastowego ogłoszenia czasu sede vacante. Zarządzamy również, iż powyższe przepisy dotyczyć będą w pełni naszych prawowitych następców. My sami jednak, nie chcąc stawać się przeszkodą dla odnowy Rotrii, oświadczamy, iż po pomyślnym zakończeniu obrad obecnego Soboru i wypełnieniu innych zadań, ustąpimy dobrowolnie z urzędu. Postąpimy tak, chyba że Święte Kolegium Kardynalskie i wierny Lud Boży wyrażą odmienną wolę, prosząc byśmy kontynuowali posługę w oparciu o nowo ustanowione, utajnione ramy czasowe.

II
ROLA WIERNYCH ŚWIECKICH W PAŃSTWIE KOŚCIELNYM

Wolą Ojców Soborowych pragniemy z całą mocą podkreślić, iż wierni świeccy stanowią nieocenioną siłę oraz bogactwo naszej Świętej Matki Kościoła. Choć Państwo Kościelne Rotria przyciąga głównie dusze powołane do stanu duchownego, laikat odgrywa w nim niezastąpioną rolę. Przypominamy zatem, że przed świeckimi otworem stoją liczne i zaszczytne drogi: mogą oni pomnażać dobra jako posiadacze ziemscy, oddawać się zaszczytnej karierze wojskowej, zgłębiać naukę na uniwersytecie, a także piastować państwowe urzędy honorowe i realne.
Dostrzegając głębokie zaangażowanie laikatu, zgromadzeni na Soborze Rotryjskim II Ojcowie postanowili otworzyć dla wiernych świeckich nowe przestrzenie w życiu liturgicznym i diecezjalnym. Aby właściwie wynagrodzić ich wierność oraz gorliwość, wprowadzamy możliwość powierzania im funkcji mistrzów ceremonii, a także nadawania godności kanoników świeckich oraz niższych posług, takich jak akolitat czy obrzęd tonsury.
W związku z tym nakazujemy, aby w Kodeksie Prawa Kanonicznego umieścić nowe przepisy regulujące te kwestie:

Cytat:Kan. 32a – § 1. Wierni świeccy, odznaczający się wiedzą, roztropnością i gorliwością w służbie Kościołowi, mogą być wynagradzani przez kompetentną władzę kościelną poprzez nadanie godności lub tytułu honorowego, bądź przez ustanowienie w posłudze liturgicznej.
§ 2. Szczególnie zasłużonym wiernym świeckim Patriarcha może nadać następujące honorowe tytuły kanonickie:
1° Kanonik Honorowy Świętej Konsylii (Cannonico Onorario di Santa Concistoro)
2° Kanonik Honorowy Świętej Kolegiaty (Cannonico Onorario di Santa Collegiata)
§ 3. Biskup diecezjalny, na terenie własnej diecezji, może nadać wiernym świeckim następujące godności i ustanowić w posługach:
1° Kanonik Honorowy [Nazwa Katedry] (np. Kanonik Honorowy Katedry Gnieźnieńskiej);
2° Akolita – powierzając mu stałą posługę przy ołtarzu, zgodnie z liturgicznymi księgami obrzędów;
3° Ceremoniarz – powierzając mu obowiązek czuwania nad godnym i przepisanym przebiegiem ceremonii liturgicznych.
§ 4. Nadanie tonsury, jako znaku oddania się służbie Bożej, może towarzyszyć ustanowieniu w posłudze akolity lub ceremoniarza, na mocy decyzji biskupa diecezjalnego.
§ 5. Patriarcha ma prawo wydać szczegółowe normy wykonawcze dotyczące warunków nadawania godności, tytułów oraz ustanawiania w posługach, o których mowa w tym kanonie.

III
PODZIAŁ ADMINISTRACYJNY W PAŃSTWIE KOŚCIELNYM

Dotychczasowe rozmowy w trakcie prac komisji doprowadziły do wypracowania nowego podziału administracyjnego Rotrii. Obecne granice Państwa Kościelnego przebiegają na wschodzie granicząc z Monarchią Austro-Węgierską oraz Wielkim Księstwem Ankony, na południu zaś z Wielkim Księstwem Toskanii, a od zachodu i północy z Obszarami Bez Przynależności Państwowej (OBPP). Szczegółowy podział administracyjny Państwa Kościelnego Rotria, oraz przebieg jego granic określa załączona mapka w załączniku 1.

IV
OKRES HISTORYCZNY PAŃSTWA KOŚCIELNEGO

Zgodnie z wolą Ojców Soborowych wyrażoną na obradach Komisji ds. Historii i Narracji, ustalone zostało, że Rotria znajduje się w 1 poł. XX wieku, zaś duch, liturgia, zwyczaje oraz tradycje Kościoła Świętego Rotryjskiego pozostają wierne dziedzictwu katolickiemu sprzed Soboru Watykańskiego II, tak jak to było do tej pory. Sprawy te zostały uregulowane w Bulli "De Aetate Historica Rotriae Constituenda", do której link znajduje się w załączniku 2.

V
TYTUŁY SZLACHECKIE I ZIEMIE LENNE

Dysputa V O tytułach szlacheckich i ziemiach lennych, przyniosła konkluzje o potrzebie utrzymania obecnego systemu tytułów ziemskich oraz nadawania lenn jako formę nagrody. Wszelkie sprawy ujęte zostały w Bulli "Labores pariunt honores" do której link załączony jest w załączniku 3.

VI
REFORMA KURII ROTRYJSKIEJ

Wolą Ojców Soborowych, pragnących ożywić działalność Kurii Rotryjskiej i dostosować jej struktury do obecnych potrzeb oraz możliwości ludzkich Państwa Kościelnego, zarządzamy dogłębną reorganizację aparatu urzędniczego. Uznając, że mniejsza liczba urzędów pozwoli na ich sprawniejsze funkcjonowanie, znosimy dotychczasowe Kongregacje, z wyjątkiem Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji. Od chwili ogłoszenia niniejszej Adhortacji, najwyższe organy Kurii Rotryjskiej stanowić będą wyłącznie trzy urzędy:

1. Sekretariat Stanu, który obok swoich dotychczasowych zadań w zakresie spraw zagranicznych, przejmuje w całości kompetencje oraz obowiązki zniesionej Kongregacji ds. Kościoła i Duchowieństwa.
   
2. Generalny Gubernatorat, na którego czele staje Generalny Gubernator, przejmujący pełną pieczę nad sprawami wewnętrznymi Państwa Kościelnego, w tym obowiązki Ekonoma Patriarszego, a także kompetencje zniesionych: Kongregacji ds. Dyscypliny oraz Kongregacji ds. Rozkrzewiania Wiary.
   
3. Kongregacja Świętej i Powszechnej Inkwizycji, która zachowuje w nienaruszonym kształcie swoje dotychczasowe zadania i prerogatywy.
   

Jednocześnie zezwalamy, aby stojący na czele owych urzędów; Sekretarz Stanu, Generalny Gubernator oraz Wielki Inkwizytor mieli prawo wnioskować do Biskupa Rotrii o powołanie swoich zastępców, jeśli rozwój aktywności i potrzeba urzędu będą tego wymagały. Akty prawne rangi Konstytucji Apostolskich i bulli winny być odtąd interpretowane i stosowane w świetle powyższego podziału kompetencji, a obowiązki przypisane dawnym urzędom z mocy prawa przechodzą na nowe organy z zachowaniem nakazanych tu kompetencji.

VII
UREGULOWANIE KWESTII ŚMIERCI WIRTUALNEJ, ZAGINIĘCIA I STANU SPOCZYNKU

Wolą Ojców Soborowych pragniemy zaprowadzić ład w sprawach dotyczących długotrwałej nieobecności oraz wirtualnego zgonu członków naszej społeczności, aby w przyszłości uniknąć zamieszania i nieuzasadnionych "zmartwychwstań". Ustanawiamy zatem następujące normy, wiążące odtąd wszystkich wiernych i duchownych:

• Wirtualna śmierć: Zgon może zostać oficjalnie stwierdzony na podstawie jednoznacznego oświadczenia osoby zainteresowanej, opublikowanego z jej własnego konta na forum Rotrii lub państwa przez nas uznawanego. Aby uniknąć ewentualnych fałszerstw, potwierdzenie zgonu przez Biskupa Rotrii (bądź wyznaczonego przez niego urzędnika, np. kardynała, a w diecezji – biskupa) może nastąpić nie wcześniej niż po upływie siedmiu dni od owego oświadczenia, jeśli w tym czasie domniemany zmarły nie da oznak życia. Decyzja ta jest ostateczna i nieodwołalna. Obywatel zostaje wpisany do nowo utworzonej „Wielkiej Księgi Zmarłych” celem godnego upamiętnienia, a jego konto na forum zostaje przeniesione do grupy „Zmarli”, pozbawione możliwości publikacji postów i odpowiednio oznaczone (m.in. czarno-białym zdjęciem oraz dopiskiem "świętej pamięci").
  
• Emerytura (Stan spoczynku): Obywatele i duchowni, którzy publicznie i wyraźnie zapowiedzą swoją długotrwałą nieobecność, przechodzą w stan spoczynku. Konsekwencją tego aktu jest utrata posiadanych urzędów, jednak z zachowaniem dotychczasowych godności. Pozostawia to otwartą drogę do ewentualnego powrotu do czynnej służby bez konieczności rozpoczynania jej od początku.
  
• Zaginięcie i porzucenie obowiązków: Zniknięcie bez słowa uznajemy za rażące zaniedbanie obowiązków wobec Świętej Matki Kościoła. Osoba, która przez ponad rok (365 dni) nie opublikuje żadnego wpisu na forum Rotrii lub państwa uznawanego, a następnie przez 14 dni nie odpowie na podjętą przez uprawnioną osobę próbę kontaktu, zostaje oficjalnie uznana za zaginioną. Skutkuje to natychmiastowym odebraniem wszelkich urzędów oraz redukcją posiadanych godności do stopnia prezbiteratu. Ewentualne przywrócenie dawnych zaszczytów po powrocie takiej osoby zależy wyłącznie od indywidualnej decyzji i miłosiernego osądu urzędującego Patriarchy. Prawu temu podlegają w sposób szczególny osoby, które wykazują aktywność w innych mikronacjach, odmawiając jej Rotrii.
  

VIII
REFORMA RYTU LATERAŃSKIEGO I RYTU WELIJSKIEGO

Wolą Ojców Soborowych dotychczas obowiązujące ryty laterański i welijski zostały odnowione. Ojcowie akceptują treść ceremonii w rycie laterańskim i welijskim opracowane przez Jego Eminencję Stanisława Wieniawę i Jego Świątobliwość Alberta przy współpracy z innymi duchownymi i zobowiązują do ich umieszczenia w Rytuałach Kościoła Rotryjskiego w Acta Apostolicae Sedis jako obowiązującego prawa.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die ..., mensis Aprilii anno Domini MMXXVI, pontificati nostri primo.

Cytat:Załącznik 1


Załącznik 2
https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3515

Załącznik 3
https://forum.rotria.net.pl/showthread.php?tid=3507