6 godzin(y) temu
Deductio successionis apostolicae episcoporum Ecclesiae Rotrianae ex prioribus formationibus ecclesialibus
Wywód sukcesji apostolskiej biskupów Kościoła Rotryjskiego z poprzednich tworów eklezjalnych
dr net. Aurelio Lorenzo Carlo Paolo kard. de Medici y Zep, prof. UR
XV II MMXXVI A.D.
Praefatio
Jak powszechnie wiadomo, Kościół Rotyjski został powołany w 2007 r. z połączenia Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego i Kościoła Tyrencji, przy udziale Kościoła Autro-Katolickiego (1). Dla badania samych początków sukcesji apostolskiej Kościoła Rotryjskiego niezbędne jest zatem spojrzenie wstecz, aż do czasów sprzed jego powstania, bowiem wyżej wymienione wspólnoty religijne funkcjonowały i posiadały swą hierarchię niezależnie, jeszcze przed połączeniem. Celem niniejszego artykułu jest wskazanie źródeł tej sukcesji oraz uzupełnienie wywodu sukcesji apostolskiej biskupów rotryjskich aż do samego początku.
Linea successionis Gregorii Richardi von Kaiser
Gregor Richard von Kaiser był dotąd uważany za pierwszego w historii znanego biskupa w hierarchii rotryjskiej, którego linia sukcesyjna trwa do dziś (2). Dalsza kwerenda pozwoliła jednak ustalić nazwisko jego konsekratora oraz nazwisko biskupa, który konsekrował jego konsekratora. Gregor Richard von Kaiser nie jest zatem według aktualnego stanu wiedzy protoplastą sukcesji wszystkich rotryjskich biskupów, lecz pozostaje postacią ważną historycznie z uwagi na fakt, że to on wprowadził do Kościoła Rotryjskiego sukcesję pochodzącą z Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego, którą przekazał swoim następcom, w tym współczesnym biskupom rotryjskim. W archiwach zachował się bowiem dokument potwierdzający jego nominację na biskupa Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego, której 7 czerwca 2007 r. udzielił Hans von Lezner (3). Jego zaś na urząd Surmeńskiego Arcykapłana Austro-Węgier, tożsamy z biskupim, mianował 10 maja 2007 r. Victor Surmun (Victor I), Arcydotr Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego (4). Należy podkreślić dla uniknięcia nieporozumienia, że Victor Surmun panował pod imieniem Victor I nie tylko jako pierwszy Patriarcha Rotrii, ale również jako Arcydotr SKCh. Victor Surmun został zaś mianowany R’otrem 23 lutego 2007 r. przez panującego wówczas króla Surmenii, a zatem Pawła de Zeppa (5). Victor Surmun stanowi zatem pierwotne źródło sukcesji apostolskiej Kościoła Rotryjskiego. Jego poprzednikiem na urzędzie R’otra był Samuel I, brak jednak dowodów na powiązanie sukcesyjne między nimi (6). Urząd R’otra był bowiem stanowiskiem państwowym w Królestwie Surmenii, a prawo nominacji przysługiwało monarsze. Warto zauważyć, iż w epoce przedrotryjskiej stosowano terminologię mniej nawiązującą do realnego chrześcijaństwa niż w Kościele Rotryjskim. Urzędy Arcykapłana, Arcydotra i R’otra należy jednak uważać za posiadające naturę identyczną z episkopatem, skoro dawały prawo do przewodniczenia wspólnocie kościoła i przekazywania urzędów kościelnych.
W świetle powyższych informacji należy zatem uznać, że sukcesja biskupów rotryjskich pochodzi z pierwotnego nadania Pawła de Zeppa, króla Surmenii, który nadał urząd R’otra Victorowi Surmunowi. Urząd R’otra ewoluował w kierunku episkopatu, który przekazywany jest w nieprzerwanej linii sukcesji od czasów Victora I aż do czasów współczesnych.
Consecratio rotriensis prima
Gregora Richarda von Kaisera konsekrował zatem Hans von Lezner, Surmeński Arcykapłan Austro-Węgier, jego zaś Victor Surmun, Arcydotr Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego, którego władza pochodziła z nadania królewskiego. Z taką linią sukcesji Gregor Richard von Kaiser stał się członkiem episkopatu nowo powołanego Kościoła Rotryjskiego. Był zatem biskupem już w momencie powstania I Rotrii. Pierwszym biskupem konsekrowanym już w epoce rotryjskiej, którego współczesny episkopat może znaleźć w swoich wywodach sukcesji jest Lorenzo de Medici, konsekrowany przez Klemensa II, którym był właśnie Gregor Richard von Kaiser, posługujący się wówczas nowym nazwiskiem Karl G. R. Habsburg-Lotaryński (7). Od tego momentu w historii sukcesji apostolskiej dzisiejszego episkopatu rozpoczyna się trwająca do dziś epoka rotryjska.
Linea successionis episcoporum Ecclesiae Rotrianae aucta et completa
Na podstawie odzyskanych archiwaliów można uzupełnić linię sukcesji współczesnych biskupów rotryjskich i przedstawić ją w formie kompletnej, sięgającej samego początku, pierwotnego źródła w osobie Victora Surmuna - „Apostoła Polinu”. Posłużymy się przykładem Henryka Ziemiańskiego-Wieniawy, jako jednego z najmłodszych biskupów rotryjskich, którego linia sukcesji zawiera znaczną część współcześnie aktywnych członków episkopatu. Dla pozostałej części biskupów linie wyglądają tak samo jak wskazano w pracy Successio apostolica hodiernorum episcoporum Ecclesiae Rotrianae (2) po osobie Gregora von Kaisera, a poniżej identycznie jak w przypadku Henryka Ziemiańskiego-Wieniawy.
- Henryk Ziemiański-Wieniawa, 4 sierpnia 2025 r. (8)
- Fryderyk Orański (Albert), 19 maja 2025 r. (9)
- Aurelio Loreno Carlo Paolo de Medici y Zep (jako Dziekan Kolegium Kardynalskiego na mocy wyboru Konklawe) , 3 maja 2018 r. (10)
- Albert Orański (Pius VI), 11 lutego 2016 r. (11)
- Severino Castiglioni (Pius V), 23 stycznia 2016 r. (12)
- Michelangelo Farnese (Aleksander IV), 26 grudnia 2015 r. (13)
- Ksawery van Berden (jako Regent Stolicy Apostolskiej i Dziekan Kolegium Kardynalskiego), 27 września 2014 r. (14)
- Franciszek F. Habsburg-Lotaryński (Pius IV), 4 kwietnia 2010 r. (15)
- Lorenzo de Medici (Pius II), 27 czerwca 2008 r. (7) - pierwszy w wywodzie biskup konsekrowany w strukturze nowo utworzonego Kościoła Rotryjskiego. Poniżej znajduje się się sukcesja przedrotryjska począwszy od konsekratora Lorenza de Medici.
- Karl G. R. Habsburg-Lotaryński (wcześniej Gregor Richard von Kaiser) (Klemens II), 7 czerwca 2007 r., (3) (konsekrowany przed epoką rotryjską, wprowadził sukcesję apostolską do nowego Kościoła Rotrysjkiego)
- Hans von Lezner (jako Surmeński Arcykapłan Austro-Węgier), 10 maja 2007 r. (4)
- Victor Surmun (jako Victor I - Arcydotr Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego) 23 lutego 2007 r. mianowany R'otrem, głową Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego przez Króla Surmenii Pawła de Zeppa (5)
Conclusio
Sukcesja apostolska biskupów rotryjskich wywodzi się zatem z Surmeńskiego Kościoła Chrześcijańskiego, pierwotnie z królewskiego nadania dla Victora Surmuna, a do pierwszego biskupa-przodka współczesnego episkopatu konsekrowanego w nowych strukturach rotryjskich dotarła przez Hansa von Leznera, Surmeńskiego Arcykapłana Austro-Węgier.
Appendix
Autor pracuje aktualnie nad zagadnieniem prób i możliwości wyprowadzenia sukcesji apostolskiej poza Kościół Rotryjski, a także nad kwestią powiązania sukcesyjnego Alberta Orańskiego z Kosmą de Medici i Kosmy de Medici z Lorenzem de Medici. Efekty badań będą publikowane na bieżąco. Ponadto, Dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Rotryjskiego zadecydował o zarchiwizowaniu dokumentów stanowiących źródła niniejszej pracy, aby zabezpieczyć je dla potomności. Archiwalia pojawią się niebawem w bibliotece Wydziału Teologicznego.
Przypisy
- Micropedia: Rotrio-Katolicyzm
- Successio apostolica hodiernorum episcoporum Ecclesiae Rotrianae
- Informacja o objęciu urzędu biskupiego przez Gregora von Kaisera
- Postanowienie Dotra ws powołania Arcykapłana Austro-Węgier
- Micropedia: Viktorjos Paulosigos
- Historyczne forum Surmenii: Samuel I - czyli JA.
- Nominacja biskupia Lorenza de Medici z rąk Klemensa II
- MP: Episcopatus Gratia - Henryk Ziemiański
- Nominacja biskupia: Fryderyk von Baden
- MP: Laus Deo - Aurelio de Medici y Zep
- MP: Misericordia - Albert Wilhelm van Oranje - Nassau
- MP: Fidelis inveniatur - Severino Castiglioni
- MP EXTRA ORDINEM: Quod verum est, meum est - Michaelangelo Farnese
- Inwestytura biskupia Ksawerego van Berdena z odczytaniem MP: In saecula saeculorum Piusa IV
- Dziennik praw z nominacją biskupią Ferdynanda Radziwiłła (później Franciszek F. Habsburg-Lotaryński) z rąk Piusa II
Jego Wielkoksiążęca i Arcykatolicka Mość,
Jego Eminencja x. dr net. Aurelio Lorenzo Carlo Paolo wielki książę kardynał de Medici y Zep, prof. UR
Kamerling Świętego Kościoła Rotryjskiego,
Prymas Brodrii, Wielki Książę Toskanii, Wielki Książę Rotrii, Dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Rotryjskiego etc.
Prymas Brodrii, Wielki Książę Toskanii, Wielki Książę Rotrii, Dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Rotryjskiego etc.
![[Obrazek: aurelio-kamerling-herb.png]](https://i.ibb.co/nNBBXJ5N/aurelio-kamerling-herb.png)



![[-]](https://forum.rotria.net.pl/images/duende_v3_local/collapse.png)
![[Obrazek: 101005704499835546_t.png]](https://kustosz.stempel.org.pl/1263/101005704499835546_t.png)
![[Obrazek: 14101934_nicolodreder2.png?w=1100]](https://sjrotria.wordpress.com/wp-content/uploads/2019/01/14101934_nicolodreder2.png?w=1100)
Niestety spółdzielnia nie działa już od 2018 r. (a historię miała długą, bo utworzyło ją w 1926 r. Rypińskie Okręgowe Towarzystwo Rolnicze - ROTR), ale Rotria trwa nadal. Ciekawe, że trwamy dłużej niż sędziwy pierwowzór nazwy
![[Obrazek: 101005704499835679_t.png]](https://kustosz.stempel.org.pl/1221/101005704499835679_t.png)
. Ja do dziś lubię wątek, że jestem świętym kościoła brodryjskiego. Może Ekscelencja @![[Obrazek: 101005704499834958_t.jpg]](https://kustosz.stempel.org.pl/1033/101005704499834958_t.jpg)