Karczma pod Mitrą i Pastorałem

[Pio Maria de Medici]

Wcześniej niż samo-odczytywanie przez siebie Nowego Testamentu polecamy przeczytać Verbum Domini Benedykta XVI. Rozjaśni to Eminencji pewne problemy natury interpretacyjnej.

[Ametyst I Dziecię]

To mnie mój promotor zawsze opieprza kiedy zaczynam od literatury, a nie od źródła. Grozi wtedy, że mi obleje doktorat przed jego napisaniem. xD

[Pio Maria de Medici]

Tu nie chodzi o pisanie pracy naukowej, bowiem w samej biblistyce należy zbadać najpierw źródła, a potem wyciągnąć wnioski z obserwacji w oparciu o komentarze. Tutaj chodzi o "prywatną interpretację", która akurat w przypadku Eminencji Zabieraja, bez hermeneutyki prowadzonej przez Kościół nie ma sensu.

[śp. Stefan II]

No metodologicznie Wasza Świątobliwość ma rację.

[Aurelio de Medici y Zep]

Jak to wszystko ma się do świeckiej krytyki tekstu? Czy, zdaniem Waszej Świątobliwości, w związku z tym, że nie opiera się na żadnych przedzałożeniach, jest ona badawczo pozbawiona sensu?

[Pio Maria de Medici]

Wszystko zależy od interpretacji Wasza Eminencjo. A może od celu tejże interpretacji. Eminencja Zabieraj ma już w założeniach interpretację Nowego Testamentu w opozycji do hermeneutycznego nauczania Kościoła (proszę nie zaprzeczać, że nie), co niestety nie daje nam żadnej wartości. Tak jak komentarze Lutra, które ogromny nacisk kładą na "dowalenie" w interpretacji katolicyzmowi w niektórych miejscach (co jednak nie neguje wartości wszystkich odniesień Lutra do tekstu biblijnego, niektóre są słuszne i ciekawe); albo egzegety Farrara, który gdzie tylko mógł, to porównywał złych bohaterów do postaci Kościoła katolickiego (ile stron poświęcił Achabowi, który okazuje się kolejnymi papieżami...).

Są jednak przykłady dobrej krytyki tekstu (jakkolwiek jest ona pojmowana). Bardzo polecam Żydowski Komentarz do Nowego Testamentu. Rzuca nowe światło na historię zbawienia pod kątem patrzenia innej religii. Wiele jest także komentarzy czy krytyk egzegetycznych poczynionych przez świeckich komentatorów (małżeństwo Achtemeierów, Kimhi czy Cogan). Tu wszystko zależy od intencji i celu krytyki - czy, jak niektóre nurty feministyczne i ateistyczne - na siłę próbują ukazać chociażby absurdalność Biblii, czy jednak bezstronnie i obiektywnie starają się badać tekst biblijny.

Uważamy jednak, że narzędzia podane nam przez Kościół czy egzegetów są potrzebne - nikt z nas nie zna dokładnie ani greki, ani hebrajskiego, by profesjonalnie poddać tekst krytyce.

[śp. Stefan II]

Tak btw. to zostałem blogerem na Instagramie. Zachęcam do obserwowania konta dok_torsen. Oprócz znanej Wam poezji Zabierajowej, zamieszczam tam typy sportowe. Pewnie będę dodawał ciekawe zdjęcia, przemyślenia itp. Zobaczymy.

[Ametyst I Dziecię]

Ja polecam insta.chram, obriazy ładnych cerkwi są tam.

[śp. Stefan II]

Wszystko zależy od interpretacji Wasza Eminencjo. A może od celu tejże interpretacji. Eminencja Zabieraj ma już w założeniach interpretację Nowego Testamentu w opozycji do hermeneutycznego nauczania Kościoła (proszę nie zaprzeczać, że nie), co niestety nie daje nam żadnej wartości. Tak jak komentarze Lutra, które ogromny nacisk kładą na "dowalenie" w interpretacji katolicyzmowi w niektórych miejscach (co jednak nie neguje wartości wszystkich odniesień Lutra do tekstu biblijnego, niektóre są słuszne i ciekawe); albo egzegety Farrara, który gdzie tylko mógł, to porównywał złych bohaterów do postaci Kościoła katolickiego (ile stron poświęcił Achabowi, który okazuje się kolejnymi papieżami...).

Są jednak przykłady dobrej krytyki tekstu (jakkolwiek jest ona pojmowana). Bardzo polecam Żydowski Komentarz do Nowego Testamentu. Rzuca nowe światło na historię zbawienia pod kątem patrzenia innej religii. Wiele jest także komentarzy czy krytyk egzegetycznych poczynionych przez świeckich komentatorów (małżeństwo Achtemeierów, Kimhi czy Cogan). Tu wszystko zależy od intencji i celu krytyki - czy, jak niektóre nurty feministyczne i ateistyczne - na siłę próbują ukazać chociażby absurdalność Biblii, czy jednak bezstronnie i obiektywnie starają się badać tekst biblijny.

Uważamy jednak, że narzędzia podane nam przez Kościół czy egzegetów są potrzebne - nikt z nas nie zna dokładnie ani greki, ani hebrajskiego, by profesjonalnie poddać tekst krytyce.

I tak zobaczycie mój Traktat. Nieudolnie staram się go wzorować budową na Wittgensteinie.

[Pio Maria de Medici]

Nie wiemy, czy radzi będziemy czytać ten Traktat. Prosimy nie brać się za dzieło, które może ostatecznie unieszkodliwić Eminencję.