Totus Tuus Rotriae

[śp. Stefan II]

I stało się. Historia zatoczyła znowu koło. Wracam pokornie w czasie Świętego Triduum, prosząc o wybaczenie moich przewin. Niezliczony raz. Powrót JE Adalbertusa tak mnie natchnął, że i ja powinienem powrócić tam, gdzie moje miejsce. Dobry Pasterz raduje się z powrotu zbłąkanej owieczki. Miłosierny ojciec tuli marnotrawnego syna. Proszę Waszą Świątobliwość o wybaczenie i przywrócenie mnie do służby na rzecz Kościoła w stopniu episkopatu. Moje intencje otwarcia Rotrii na rzecz nowych były szczerze. Nie miałem pojęcia, że są to klony, inaczej przecież nie forsowałbym ich kandydatur. Działałem w dobrej wierze.

[Tymoteusz Dostojewski]

Witam Waszą Ekscelencję ponownie, zapraszam do Bazyliki św. Sabiny na Awentynie.

[Aurelio de Medici y Zep]

Laudetur Iesus Christus! Czekałem na Twój powrót, Stanisławie. Miło znowu widzieć Cię w Rotrii, zwłaszcza w tym szczególnym czasie. Mam nadzieję, że Ojciec Święty przyjmie Cię na nowo do wspólnoty Kościoła Rotryjskiego. Ze swojej strony zapraszam do Toskanii, a jeszcze szerzej - do ponownej współpracy.

[śp. Stefan II]

Chęć powrotu nie wystarczyła. Z Rotrii zostały już tylko zgliszcza, a liturgię sprawuje wytrwale jedynie ks. Dostojewski.

[Aurelio de Medici y Zep]

To rzeczywiście dramatyczny obraz. Musimy poświęcić Rotrii sporo pracy.

[śp. Stefan II]

Jeśli zostanę ponownie biskupem, podziałam na rzecz Rotrii. Ale tu trzeba świeżej krwi. Nie klonerskiej.

[Tymoteusz Dostojewski]

Ja również sądzę że musimy poświęcić Rotrii dużo pracy.

[Aurelio de Medici y Zep]

Jeśli zostanę ponownie biskupem, podziałam na rzecz Rotrii. Ale tu trzeba świeżej krwi. Nie klonerskiej.

Myślę, że powinieneś dostać szansę. Tylko skąd weźmiemy tę nową krew? Cały Polin zna Rotrię, a chętnych do działania w niej można policzyć na palcach.

[Adalbertus Pronobis]

Nie ma co się łudzić - chętnych do pracy w Rotrii będzie i jest coraz mniej. Musimy na miarę naszych możliwości poświęć czas na rozkwit naszego kochanego Patrymonium. W przeciwnym razie nastąpi historyczny upadek Rotrii, a stolicę pawłową trzeba będzie przenieść w inny mikronacyjny świat.

[Aurelio de Medici y Zep]

Musimy rozważyć, jaki przyjąć kierunek. Czy działać w diecezjach i być bliżej v-wiernych, czy przede wszystkim skupić się na symulacji Kurii Rzymskiej, czyli wewnętrznej działalności w Stolicy. Moim zdaniem oba te kierunki są niezbędne w dalszej perspektywie, ale obecnie powinniśmy nastawić się przede wszystkim na budowaniu stabilności i siły Patrymonium.