Wybuch nowej herezji

[Stanisław Wieniawa]

No klononacja i tyle. Wszystko sobie będą wirtualnie opisywać. Jedna osoba może moderować całe państwo. Za pomocą wirtualnych opisów albo klonów. Myślałem, że Lisewicz ma więcej oleju w głowie. Myliłem się.

[Aurelio de Medici y Zep]

RON to wspaniałe państwo z piękną tradycją, niestety obecnie przeżywające dramatyczną kompromitację. Z bólem to mówię, ale trzeba wycofać uznanie tego skloniałego i zjojowanego kraju, zaopiekować się naszą własnością - Urbino, modlić się gorliwie o odzyskanie sił przez Rzeczpospolitą. Do tego czasu najlepiej by było, by RON przeszła pod protektorat jakiegoś poważniejszego gracza, np. Rotrii.

[Stanisław Wieniawa]

Jeszcze RON padnie na kolana przed Rotrią, a jego szlachcice zegną głowy pod patriarszym pantoflem.

[Aurelio de Medici y Zep]

Zawsze upada ten, kto usiłuje wejść wyżej niż jest w stanie. I upadną też oni, lecz - co daj im Boże - na słodki i miękki grunt przed Tronem Złotym, u stóp Namiestnika Pana.

[Stanisław Wieniawa]

Musimy napisać im jasną i zdecydowaną odpowiedź. Albo wyznają swoje grzechy, ukorzą się przed Najjaśniejszym Panem i grzecznie oddadzą nam Urbino albo wkraczamy na wojenną ścieżkę.

[Aurelio de Medici y Zep]

Gorzej jednak się im dzieje, niż gdyby ciała ich polegały w wojnie. Dusze ich umierają, a bać się należy tych, którzy duchowi przynoszą zgubę. Biada im, bo ze śmierci duchowej nie ma ratunku i zmartwychwstania! Niechże zatem pierwej wrócą do Matki Karmiącej - Kościoła Świętego, a Duch oświeci ich serca, aby własność oddali prawowitemu jej posiadaczowi.

[Stanisław Wieniawa]

Ważcie słowa heterycy, bo spotka was sroga kara. Dotyczy to także herezjarchów tego pseudokościółka

[Michał Franciszek Lisewicz]

Cóż to za dialogi wygłaszacie, Eminencje.

Zadziwiające jest, jakie wnioski wysuwacie z tego co się dzieje. Co oskarżenie, to dziwniejsze.
Nie ma tu innego pomysłu na aktywność?

Swoją drogą, skąd teorie o kloniarstwie?


Zaskakujące, jak w krótkim czasie można zmienić swe nastawienie.
Zaledwie — powiedzmy — tydzień temu z zainteresowaniem przyglądałem się odbudowie Rotrii. Myślałem, że zbliżę się do Rotrii. Myślałem, że Rzeczpospolita zbliży się do Rotrii.

Ale nie od nas wyszło odwrócenie sytuacji. (Tylko sprawa z Friedrichem von Baden na elekcji.) To Rotria zaatakowała suwerenność Księstwa Urbino. To z tego uczyniła sobie motor aktywności. To z ataku na suwerenność niepodległego państwa Kościół uważający się za prawowierny uczynił sobie motor aktywności. To niejako stał się cel jego działania. Czy taki ma być Kościół? Służący celom politycznym Państwa Kościelnego?
Z tego co widzę, Urbino jest jednym z głównych celów działalności PKR i KR w ostatnich dniach.

Jeżeli Rotria w taki sposób działa, to dlaczego odbiera nam prawo do zorganizowania kościoła na nasz sposób?

Czy nie ma innej drogi dla państwa w mikroświecie chcącego mieć w jakiejś formie Kościół niż działanie w KR, który podporządkowany jest politycznym celom PKR?

Przyznaję, ciekawa teoria jest zawarta w doktoracie kard. Aureliusza.
Wiąże się jednak z konkretnymi założeniami. Nie jest też powiedziane, że Kościoły, z których Rotryjski się wywodzi, były pierwszymi w mikroświecie.

Teoria jest tu ciekawa, tym niemniej uważam, że nie można zabronić tworzenia się wspólnot chrześcijańskich.
Teoria ciekawa jako teoria, może też brzmi sensownie na poziomie mikroświatowym, jednak ile ma takie działanie wspólnego z rzeczywistym, realnym (nie wirtualnym) działaniem chrześcijańskim?

A już postrzeganie całego działania kościelnego pozarotryjskiego za herezję jest niepoważne.


No i tak ogólnie, przykro się na to wszystko patrzy. A miałem Was (część z Panów, jak i częściowo Rotrię) za przyjaciół.

[Aurelio de Medici y Zep]

Będę Panu wdzięczny za odwiedzenie Rotrii dziś wieczorem, bo chciałbym Panu odpowiedzieć, a niestety teraz nie jestem w stanie napisać dłużej wiadomości.

[Stanisław Wieniawa]

Niech pieski szczekają, my się tego nie boimy. To oni powinni się bać. A Urbino zawsze było rotryjskie i jego "kradzież" przez RON prawie 10 lat temu długo uchodziła płazem. Tak dalej być nie może.