Nowy Kodeks Prawa Kanonicznego i Bulla Zasadnicza Patrimonium Sancti Pauli

[Stanisław Wieniawa]

Na bezterminowe nie ma mojej zgody, bo Orańscy jak zaczną okupować Złoty Tron, to będzie taka nuda jak za Piusa VI.

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

No to  trzeba zastrzec, że nie może to być dożywotni, czy dziesięcioletni pontyfikat. Dopisałbym to do bulli.

[Stanisław Wieniawa]

1. Patrymonium Swiętego Pawła jest spuścizną Apostołów pozostawioną Nam niegodnym sługom Bożym jako Państwo Kościelne Rotria i Swięty Kościół Powszechny.

2. Pierwszym i podstawowym powołaniem Kościoła jest odwzorowanie struktur, obyczajów i tradycji realnego Kościoła Rzymskokatolickiego w formie kulturowej narracji.

3. Państwo Kościelne Rotria stanowi siedzibę głównych urzędów kościelnych, dbając o bezpieczeństwo, spokój i trwałość ich władzy z dala od zagrożeń świata zewnętrznego. Jego stolicą jest Apostolskie Miasto Rotria, walutą lir rotryjski, a językami urzędowymi polski i łaciński.

4. Godło Państwa Kościelnego Rotria stanowi w polu czerwonym biała gołębica, trzymająca w dziobie zieloną gałązkę oliwną a nad nią trzy granatowe kwadraty ze złotą lilią pośrodku.

5. Flagę Państwa Kościelnego Rotria stanowi prostokąt podzielony na trzy części. W dolnej na polu niebieskim trzy złote lilie, w środkowej pole czerwone, w górnej na polu białym czerwony krzyż leżący w poziomie oraz godło Państwa Kościelnego Rotria pośrodku. Hymnem Państwa Kościelnego Rotria jest utwór "Lauda Sion Salvatorem".

6. Pelnię władzy w Patrymonium sprawuje osobiście lub poprzez wyznaczonych urzędników, korzystających z Jego prerogatyw w wyznaczonych przez Stolicę Apostolską kierunkach i sprawach, w sposób zgodny z jego wolą i zamiarem, Patriarcha Rotrii - Biskup Powszechny. Wszystkie organy Państwa Kościelnego są także organami Kościoła Rotryjskiego, gdyż Państwo Kościelne jest nierozerwalnie związane z Kościołem Rotryjskim.

7. Biskup Powszechny jest suwerenem Państwa Kościelnego i gwarantem jego suwerenności. Pelni on zaszczytną funkcję zwierzchnika Kościoła Rotryjskiego i głowy Państwa Koscielnego, a także Biskupa Rotrii. Za swoje czyny odpowiada jedynie przed Bogiem, historią i własnym sumieniem.

8. Patriarcha Rotrii wybierany jest przez Kolegium Kardynałów w trakcie tajnych obrad, nazywanych konklawe. Wybór Biskupa Powszechnego uznaje się za ważny, jeśli poprze go co najmniej 2/3 kardynałów elektorów, a kandydat wybór przyjmie na Chwałę Bożą.

9. Długość pontyfikatu Biskupa Powszechnego określana jest przez elekta z chwilą przyjęcia wyboru - kadencja musi być zaakceptowana przez elektorów, którzy głosowali za kandydatem.

10. Ilekroć następuje opróżnienie Tronu Patriarszego, czy to wskutek uplynięcia kadencji, śmierci, renuncjacji Biskupa Powszechnego bądź uznania niemożności sprawowania urzędu patriarszego przez wyrok Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji, Kolegium Kardynalskie w ciągu 7 dni od tego faktu pod przewodnictwem Dziekana, a na skutek decyzji Kamerlinga, który w trakcie sediswakancji sprawuje władzę równą władzy patriarszej, zbiera się na konklawe celem wybrania następcy Świętego Pawla zgodnie z uświęconą Tradycją oraz według szczególnych przepisów.

11. Jeżeli Kamerling nie może sprawować władzy w okresie sediswakancji, obowiązek ten spada na Dziekana Kolegium Kardynalskiego, a następnie kardynałów, biskupów podług ich starszeństwa wyznaczanego ilością miesięcy sprawowanej godności.

12. Dla ważności wyboru Biskupa Powszechnego potrzebna jest jego zgoda na objęcie urzędu apostolskiego posługiwania, a także zgoda elektorów na proponowaną długość pontyfikatu. Co więcej musi on być nie żonatym mężczyzną, należącym do wspólnoty wierzących zjednoczonych w Kościele Świętym i godnym przyjęcia nominacji episkopatu z rąk Kardynała Dziekana lub Kamerlinga, jeżeli takowej nie posiada.

13. Wszelkie kwestie dotyczące funkcjonowania Kościoła Powszechnego reguluje w szczególności Kodeks Prawa Kanonicznego oraz bulle patriarsze, konstytucje apostolskie, decyzje i dokumenty Soborów i Synodów, a także nauczanie magisterium Kościoła oraz orzeczenia Świętego Oficjum.

14. Żywotne kwestie dotyczące funkcjonowania Państwa Kościelnego regulują bulle patriarsze, konstytucje apostolskie oraz inne akty prawne, wydawane przez urzędników patriarszych.

15. Zródłami prawa w Państwie Kościelnym są również umowy międzynarodowe, Listy Apostolskie Motu Proprio Patriarchy, będące dekretami nominacyjnymi, brewe, stanowiące akty wykonawcze Biskupa Powszechnego, a w poszczególnych jednostkach administracyjnych Kościoła Rotryjskiego oraz na ziemiach lenników - akty prawa miejscowego wydawane przez ich zarządców. Czegoś zaś nie spisano, a zawarte jest w zwyczaju i Tradycji, również stanowi źródło prawa.

16. Z chwilą podpisania tejże konstytucji moc swoją traci CA Patrimonium Sancti Pauli Piusa VI  z IX I MMXVIII A.D. oraz wszystkie inne akty prawne sprzeczne z wolą przez Nas objawioną.

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

O, takie coś może być.

[Stanisław Wieniawa]

Konklawe jest zgromadzeniem Kolegium Kardynalskiego zwołanym na mocy uświęconej Tradycji oraz Prawa celem dokonania wyboru nowego Patriarchy Rotrii. Konklawe ogłasza Kamerling w ciągu trzech dni od opróżnienia Tronu Patriarszego (złamania patriarszej pieczęci i zamknięcia apartamentów patriarszych). Z chwilą opróżnienia Tronu Patriarszego ustaje władza rządzenia wyłącznie wszystkich urzędów kierowniczych Kurii Rotryjskiej. Rozpoczęcie obrad Świętego Kolegium Elektorów nie może dokonać się później niż w ciągu czterech dni od ogłoszenia, ażeby pierwsze głosowanie miało miejsce najpóźniej w siódmym dniu od chwili wystąpienia sediswakancji. Zalecić należy jednak, aby rozpocząć konklawe w ostatnim dopuszczalnym przez niniejszy akt dniu tak, by wszyscy kardynałowie mogli dotrzeć na czas do Rotrii. Jeżeli powyższych obowiązków nie wypełni Kamerling, obciążają one Kardynała Dziekana, a następnie Kardynała Prodziekana i dalszych kardynałów w hierarchii starszeństwa, to jest tych, którzy najdłużej zasiadają w Kolegium. Kardynałowie przybyli na konklawe potwierdzają ten fakt formułą: "Ja, N kardynał N, potwierdzam niniejszym swoje przybycie do Stolicy Apostolskiej i gotowość wzięcia udziału w obradach Świętego Kolegium." W okresie od ogłoszenia konklawe do jego rozpoczęcia może zostać zwołana przez Kamerlinga tajna konferencja z udziałem kardynałów, w której przedstawią oni propozycje dotyczące wizji Kościoła Rotryjskiego pod rządami przyszłego Patriarchy. W dniu rozpoczęcia konklawe Kamerling lub Kardynał Dziekan mogą zorganizować uroczystą Celebrację Pro Eligendo Pontifice. Konklawe rozpoczyna się procesją do Kaplicy Sykstyńskiej przy dźwiękach Litanii do Wszystkich Świętych. Na miejscu, po odśpiewaniu hymnu Veni Creator Spiritus głos zabiera Kardynał Dziekan, wygłaszając rotę przysięgi: "My, wszyscy i poszczególni Kardynałowie Elektorzy, obecni przy tym wyborze Patriarchy przyrzekamy, zobowiązujemy się i przysięgamy zachować wiernie i skrupulatnie wszystkie przepisy dotyczące wyboru Biskupa Rotryjskiego zawarte w prawie i Tradycji. Równocześnie przyrzekamy, zobowiązujemy się i przysięgamy, że jeśli ktokolwiek z nas, z Boskiego postanowienia, zostanie wybrany Biskupem Rotryjskim, dołoży starań, by wiernie wypełniać najwyższy urząd Pasterza Kościoła powszechnego i nie ustanie w wysiłku zapewniania i bronienia wytrwale praw duchowych i doczesnych oraz wolności Stolicy Świętej. Przede wszystkim przyrzekamy i przysięgamy zachować z największą wiernością i wobec wszystkich, tak duchownych, jak świeckich, tajemnicę związaną z tym wszystkim, co w jakikolwiek sposób odnosi się do wyboru Biskupa Rotryjskiego i z tym, co odbywa się w miejscu wyboru i dotyczy bezpośrednio lub pośrednio liczenia głosów; nie naruszać w żaden sposób tej tajemnicy tak w czasie wyboru, jak i po wyborze nowego Patriarchy, chyba że zostanie do tego udzielone wyraźne upoważnienie przez samego przyszłego Patriarchy; nie dawać żadnego poparcia ani nie sprzyjać jakiemukolwiek oddziaływaniu, sprzeciwianiu lub jakiejkolwiek innej formie interwencji, przez które władze świeckie jakiegokolwiek porządku i stopnia lub jakakolwiek grupa osób czy jednostki chciałyby ingerować w wybór Biskupa Rotryjskiego. Równocześnie przyrzekam i przysięgam powstrzymać się od wykorzystania jakiegokolwiek utrwalania odnośnie do tego, co w okresie wyboru dokonuje się w granicach Państwa Kościelnego, a szczególnie tego co bezpośrednio lub pośrednio w jakikolwiek sposób łączy się z czynnościami związanymi z tymże wyborem. Oświadczam, że tę przysięgę składam świadomy, że jej złamanie spowoduje w stosunku do mnie te sankcje duchowe i kanoniczne, jakie przyszły Patriarcha zdecyduje zastosować. Następnie każdy z kardynałów przysięga z ręką położoną na Ewangeliarzu: “Et Ego, N Cardinalis N, spondeo, voveo, ac iuro, sic me Deus adiuvet et haec Sancta Dei Evangelia que manu mea tango.” Po złożeniu przysięgi przez ostatniego kardynała, Kardynał Dziekan zamyka drzwi do Kaplicy Sykstyńskiej ze słowami "Extra omnes!". Od tej pory kardynałów obowiązuje bezwzględny zakaz kontaktowania się ze światem zewnętrznym. Prawo to nie dotyczy Kamerlinga, który sprawuje władzę nad Państwem Kościelnym w trakcie konklawe oraz Kardynała Dziekana - jego tylko w zakresie możliwości wypuszczania czarnego dymu. Kardynałowie są zobowiązani do zachowania w tajemnicy przebiegu obrad konklawe. Obradom konklawe przewodniczy Kardynał Dziekan. W tradycji i powszechnej praktyce, przyjętej za prawo, ukształtowały się cztery formy elekcji Biskupa Rotrii: 

1. Inspiracja - jeśli któryś z kardynałów, czując Boskie natchnienie wykrzyknie imię nowego Biskupa Rotrii, ów nim się staje tylko jeśli wymagana większość 2/3 wszystkich kardynałów również wykrzyknie jego imię, czyniąc go tym samym nowym Patriarchą. Formuła: "Ja kardynał… (imię kardynała) ogłaszam kardynała… (imię kardynała nominowanego) Nowym Patriarchą i Biskupem Rotrii!" 

2. Adoracja - następuje, gdy jeden z kardynałów dostrzeże w drugim Boskie światło i padnie przed nim w adoracji; jeśli wymagana większość 2/3 wszystkich kardynałów również je dostrzeże, wtedy adorowany zostaje ziemskim Wikariuszem Stolicy Apostolskiej. Formuła: "Ja kardynał … (imię kardynała) padam do twych stóp Ojcze… (imię kardynała nominowanego), ogłaszając wszem i wobec, że tyś jest Nowym Wikariuszem Kościoła Powszechnego." 

3. Scrutinium - w tej metodzie każdy kardynał oddaje jeden głos; każdy głos określający kandydata na Patriarchę należy opatrzyć własnym imieniem ( Ja kardynał…( imię głosującego) mianuję kardynała… (imię nominowanego) Biskupem Rotrii). Następnie Kardynał Dziekan liczy głosy, gdy nikt nie uzyska wymaganej większości 2/3 głosów, następuje drugie, trzecie i w miarę potrzeby kolejne głosowania. 

4. Akces – ma miejsce, gdy nie można uzyskać wymaganej większości głosów. Impas przełamuje jeden kardynał bądź wielu, głośno oświadczając o przeniesieniu głosu na kogoś innego, co zwykle oznacza przekazanie go kardynałowi z największym poparciem. Jeśli wystarczająco dużo kardynałów przeniesie głosy na danego kandydata, wtedy ów zostaje Patriarchą. Kardynał występując z loży ogłasza: Przenoszę głos na (imię kardynała nominowanego). Ostatni kardynał łamiący impas oświadcza: Przenoszę głos na (imię kardynała nominowanego) tym samy czyniąc go nowym Patriarchą.

Sugerujemy aby kardynałowie korzystali z metody scrutinium. Akces można zastosować w przypadku, w którym po co najmniej dwóch głosowaniach nie są oni w stanie uzyskać większości 2/3 głosów. Przed rozpoczęciem głosowania każdy z kardynałów musi określić czy zgłasza kandydata do godności Biskupa Rotrii w okresie wyznaczonym przez Kardynała Dziekana. Czas ten nie może być za długi, aby nie paraliżować obrad Świętego Kolegium Elektorów. Jeżeli Elektor nie zdąży zgłosić kandydata w wyznaczonym czasie, traci to prawo przed danym głosowaniem. Patriarchą Rotrii może zostać wyłącznie Biskup Świętego Kościoła Rotryjskiego. Jeżeli wobec osoby zachodzą przeszkody do uzyskania nominacji episkopatu, to nie może ona być kandydatem w trakcie konklawe. Kandydatury zgłaszają kardynałowie za pomocą następujących formuł: "Ja, N kardynał N, widząc niezachwianą wiarę i wszelkie niezbędne do godności tej cechy, nominuję (imię i nazwisko nominata) do godności Patriarchy Państwa Kościelnego Rotria", lub "Ja, N kardynał N, nie wskazuję nominata do godności Patriarchy Państwa Kościelnego Rotria". Po uzyskaniu kandydatur, Kardynał Dziekan rozpoczyna głosowanie, w trakcie którego kardynałowie oddają głosy za pomocą formuły: "Ja, N kardynał N, mianuję (imię i nazwisko nominowanego) Biskupem Rotrii." Jeżeli kardynał nie chce oddać głosu na żadnego z kandydatów, pisze formułę: “Neminem eligo". Przed rozpoczęciem głosowania Kardynał Dziekan wyznacza czas jego trwania. Czas ten nie może być za długi, aby nie paraliżować obrad Świętego Kolegium Elektorów. Jeżeli Elektor nie zdąży zagłosować w wyznaczonym czasie, brak jego głosu równoznaczny jest z użyciem formuły "Neminem eligo". W przypadku, w którym żaden z kandydatów nie uzyska wymaganej większości, Kardynał Dziekan wypuszcza czarny dym oraz rozpoczyna następne głosowanie. Każdy z kardynałów może wówczas zgłosić dodatkową kandydaturę. Po co najmniej drugim głosowaniu, które nie przyniosło rozstrzygnięcia, Kardynał Dziekan może rozpocząć procedurę akcesu. Kardynał Dziekan lub dowolny z Elektorów może też zaproponować zmianę metody głosowania na inspirację bądź adorację. W przypadku, w którym jeden z kandydatów uzyska wymaganą większość, Kardynał Dziekan podchodzi do niego i zadaje pytanie: "N, czy przyjmujesz kanonicznie powierzony przez Kolegium Kardynalskie urząd Patriarchy Rotrii, Biskupa Powszechnego, Sługi Sług Bożych etc. etc. Etc.? " Jeżeli kandydat odmówi, Kardynał Dziekan wypuszcza czarny dym i rozpoczyna kolejne głosowanie. Jeżeli kandydat przyjmie wybór, Kardynał Dziekan pyta go: "Jak długo chcesz panować?". Kandydat ogłasza wówczas planowaną długość pontyfikatu. Następnie Elektorzy, począwszy od Dziekana po kolei mówią: "Akceptuję" bądź "Nie akceptuję". Jeżeli planowana długość pontyfikatu nie zostanie zaakceptowana przez 2/3 Elektorów, Kardynał Dziekan wypuszcza czarny dym i rozpoczyna kolejne głosowanie. Jeżeli planowana długość pontyfikatu zostanie zaakceptowana przez 2/3 Elektorów, Kardynał Dziekan pyta Elekta: "Jakim imieniem mamy Cię nazywać? " Po wyborze imienia przez nowego Patriarchę, kardynałowie pociągają za rączki baldachimów nad ich tronami, które składają się tak, aby jedyny baldachim pozostał rozpostarty nad tronem nowego Biskupa Rotrii. Następnie padają przed Patriarchą i składają mu homagium słowami: "Ojcze Święty, padam przed Twe oblicze, całując Twoje stopy i dłonie oraz przysięgam Ci wierność i posłuszeństwo." Kardynał Dziekan wypuszcza biały dym i nakazuje bić dzwonom, a następnie udaje się do loggi błogosławieństw i wygłasza formułę: “Annuntio vobis gaudium magnum: habemus Patriarcham, Eminentissimum ac Reverendissimum Dominum, Dominum N, Sanctæ Rotriæ Ecclesiæ Cardinalem/Episcopum N, qui sibi nomen imposuit N!" Nowo wybrany Biskup Rotrii ukazuje się wiernym, wygłasza swoją pierwszą mowę oraz udziela błogosławieństwa. Dopełnieniem konklawe jest uroczysta Koronacja Patriarsza, przeprowadzona zgodnie z Rytuałem Laterańskim. W miarę możliwości powinna zostać zorganizowana w pierwszą niedzielę po wyborze Patriarchy Rotrii, nie później jednak niż po upływie miesiąca od rozstrzygnięcia konklawe. Ilekroć w niniejszej bulli mowa o Kardynale Dziekanie, rozumieć należy także Kardynała Prodziekana, który uprawniony jest do dokonywania wszystkich czynności podczas konklawe zarezerwowanych Dziekanowi, ażeby usprawnić jego przebieg. Tracą moc wszystkie przepisy stojące w sprzeczności z podpisywanym przez Nas poniżej aktem prawnym.

[Albert]

Co do kwestii długości pontyfikatu nie wyobrażamy sobie żeby ktoś miał dożywotni, lub 10 letni. Najpewniej jeśli już to tak maksymalnie pewnie kilka miesięcy, może pół roku, może maksymalnie rok. Nie mniej dobrze, że tutaj już padły te głosy i że mamy to zapisane w formie projektów. Tak jak zostało to tutaj napisane, myślimy, że mogłoby się znaleźć i w wersjach ostatecznych.

Co do zmiany w Kodeksie, to prócz kwestii patriarszej była jeszcze kwestia tych świeckich kanoników. Ale to możemy później, jak już rozwiążemy tutaj patriarsze zagadnienia.

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

No to możemy ustanowić rok jako maksymalną długość sprawowania pontyfikatu.