Tajemnicza sekta

[Henryk Ziemiański]

Dużo bardziej niebezpieczną sektą jest niejaki Kościół Walencji, którego przedstawiciel spokojnie mąci w naszym kraju.

A co jeśli Vosniccy to walenckie onuce? I są opłacani przez Escorial?

Niestety... nikogo Escorial nie opłaca bo Rada Generalitatu odcięła pałacowi fundusze :P

No coś w tym jest, bo prawie wszyscy członkowie sekty są rotryjczykami pochodzenia skarlandzkiego.

To są jeszcze jacyś Rotryjczycy pochodzenia Skarlandzkiego? Myślałem, że wszystkich wytępiono w czystkach ;)

No, jeszcze jacyś zostali.

[Norbert de Catalan]

Interesujące, jakim prawem się ostali? Myślałem, że wszystkich deportowaliśmy

[Henryk Ziemiański]

Tak im się tu spodobało, że zdecydowali się osiąść.

[Fryderyk van Oranje]

Dużo bardziej niebezpieczną sektą jest niejaki Kościół Walencji, którego przedstawiciel spokojnie mąci w naszym kraju.

A co jeśli Vosniccy to walenckie onuce? I są opłacani przez Escorial?

Niestety... nikogo Escorial nie opłaca bo Rada Generalitatu odcięła pałacowi fundusze 

No coś w tym jest, bo prawie wszyscy członkowie sekty są rotryjczykami pochodzenia skarlandzkiego.

To są jeszcze jacyś Rotryjczycy pochodzenia Skarlandzkiego? Myślałem, że wszystkich wytępiono w czystkach 

Oni się ukryli niczym żydzi w XX wieku, po czym teraz wypływają i zaczynają podobnie rozmontowywać struktury państwowe państw narodowych   Jedni kwalifikują ich jako Skarlandczyków bo uważają, że liczy się to gdzie ktoś mieszkał, a drugi uważają ich za zupełnie oddzielnych od miejsca zamieszkania i patrzą na kwestię religii i tego że się nie asymilowali. Wielkim ich wrogiem był Führer Norbert Catalitler.

[Fryderyk van Oranje]

Tak im się tu spodobało, że zdecydowali się osiąść.

Podobno Rotria była im obiecana 3000 lat temu...

[Norbert de Catalan]

Führer Norbert Catalitler

Odezwał się Darth Vader

[Fryderyk van Oranje]

Führer Norbert Catalitler

Odezwał się Darth Vader

Nie pamiętam kto, ale ktoś nazwał mnie nekromantą czy coś takiego. I wtedy mi AI przygotowało zabawną grafikę. Poszukam to wstawie po edycji.

EDIT:


PS. Kojarzę, że też w Edelweiss w jednej z takich przygód RPG na forum, moja postać Fryderyka Badeńskiego była także częścią tej fabuły i tam dowodziłem siłami zła, siłami piekła, jakimś arcymagiem byłem czy coś. Nie brałem udziału bezpośrednio tylko byłem postacią narracyjną. 
Także jestem kojarzony raczej z potężnymi czarodziejami, więc i porównanie do Vadera, którego przecież określali niektórzy imperialni za "czarodzieja" nie jest w sumie takie odległe.

[Henryk Ziemiański]

Czy nowy Gonfaloniere Eminencja @Pio Maria de Medici pomoże w złapaniu pozostałych sekciarzy?

[Pio Maria de Medici]

Nie chcem, ale muszem.

[Henryk Ziemiański]

Atmosfera w Apostolskim Mieście w ostatnich kilku nieco się uspokoiła, choć odnotowano jeszcze kilkanaście prób ataków sekciarzy na świątynie. Jak dowiedział się Regent, przywództwo w sekcie objął Giovanni Macharetti, który był uważany za najwierniejszego współpracownika Vosnickiego i Sigara. Duchowny z ogromnym niepokojem przyjął jednak wiadomość, że prawie wszyscy członkowie sekty pochodzą z zasymilowanych rodzin skarlandzkich, które przyjęły nazwiska rotryjskie. Po Apostolskim Mieście zaczęły chodzić pogłoski, że sekciarze są opłaceni przez Escorial. Nagle do gabinetu wszedł młody ks. Vittorio, będący jednym z sekretarzy Regenta. Był bardzo przerażony. 
- Wasza Ekscelencjo, ten nowy lider jest bardzo okrutny! Wraz ze poplecznikami wdarli się na cmentarz, gdzie leży Vosnicki i wykradli jego ciało. Przy tym był jeden z grabarzy, który kilkanaście dni temu zakopywał grób. Na rozkaz Macharettiego mężczyznę powieszono na drzewie, gdyż posądzono go o zabójstwo Vosnickiego. 
- Ale jak im się to udało, skoro Michelangelo spoczywa w  nieoznakowanym grobie? - spytał arcybiskup. 
- Widocznie mieli jakiegoś tajnego agenta. Według naocznych świadków, sekciarze mówili skarlandzkim akcentem, a w ostatnim czasie w Skarlandzie bardzo źle się dzieje.
- Koniec tego! - mruknął ostrym tonem Regent. - Wykręć ni numer Eminencji Piusa. Trzeba nakazać wojsku obławę za tymi sekciarzami, a następnie umieścić ich w Więzieniu Patriarszym, gdzie cel jest pod dostatek.

Potem arcybiskup zatelefonował do kard. Medyceusza, a następnie pośpiesznie wybiegł z Pałacu Apostolskiego. Wsiadł do swojego samochodu, który stał tuż przy Bazylice św. Pawła na Welii i zaczął sunąć przez tętniące życie uliczki Apostolskiego Miasta.

Godzinę później był już w miejscowości Campo Varlese, gdzie zgodnie z jego poleceniem pochowano Vosnickiego w nieoznakowanym grobie, aby uniknąć zgromadzeń sekciarzy. Ktoś jednak musiał wydać im miejsce położenia grobu. Na cmentarzu największym drzewem był dąb, na którym wisiał grabarz. 
- Dobry Boże, co oni mu zrobili! - wyszeptał.

Następnie udał się na pobliską plebanię, aby porozmawiać z proboszczem, który zatrudnił zmarłego. Duchowny serdecznie przyjął Regenta i zaparzył mu herbatę.
- Giacomo był bardzo dobrym człowiekiem - mówił. - Pochodził z ubogiej rodziny, ledwo mu starczyło na chleb. Więc przygarnąłem go tutaj i zaoferował mu pracę grabarza. Jego ojciec również nim był.
- A po pochówku Vosnickiego jak się zachowywał? -  spytał arcybiskup. 
- Był milczący. Zamknął się w swoim pokoju i nad czymś rozmyślał. Nie miał tutaj żadnych wrogów, więc nie wiem komu mógł się narazić? On przecież tylko wykonał swoją robotę - mówił ze łzami proboszcz. 
- Ktoś widział tych sekciarzy i Macharettiego wtedy na cmentarzu? - pytał dalej arcybiskup. 
- Ja osobiście nie widziałem, ale ludzie ponoć widzieli, jak go do tego drzewa przywiązują. Byli zamaskowani oprócz Macharettiego. Taki muskularny, spekuluje się, że jest weteranem wojennym - odrzekł mu duchowny.

Po rozmowie z proboszczem udał się w drogę powrotną do Apostolskiego Miasta. Czuł, że to jeszcze nie koniec sekty i trzeba z nią zrobić porządek.